Η διάσταση τού ορθολογισμού καί η ανάποδη «Δύση» : Φρόϊντ καί Άλ Χουαρίζμι παρέα μέ Αστροφυσικούς.
Από τό άρθρο (βλέπε σύνδεσμο)
“Αντίστοιχα ο Kerenyi, που αγάπησε την μυθολογία (το γιατί δεν το κάνουμε εμείς είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα), - «Διόνυσος: Η Αρχέγονη Εικόνα της Άφθαρτης Ζωής» - βλέπει τη μυθολογία, και τα αρχέτυπα που ζουν εκεί, ως ενεργό υπόστρωμα της ανθρώπινης σκέψης. «Οι μορφές του μύθου δεν εξαφανίζονται, επανεμφανίζονται κάθε φορά που η ανθρώπινη εμπειρία αναζητά ένταση, νόημα και ταυτότητα πέρα από το καθαρά λογικό» κλπ”.
Σχόλιο
Εδώ δέν μιλάμε γιά ντιβάνι, μιλάμε γιά αναπαυτικό κρεβάτι όπου δύο άνθρωποι • καλύτερα όντα • απολαμβάνουν πλήρως τήν ηδονή : Φρόϊντ καί “αρχή τής ηδονής”, αφού, στήν συνέχεια, η ηθική εκτόπισε τό “Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος…”, έχοντας σάν αρχή τόν αριθμό (αλγόριθμος).
Μετά από αυτό μάς ήρθε η αρχή τής ουσίας! τού θεοῦ τών Δυτικών : Τό αέναο συμπαντικό γίγνεσθαι είναι ουσία τού θεού, δηλαδή η ενέργεια, κι εμείς οι άνθρωποι προϊόντα ανακύκλωσης τής αστρόσκονης. Όποιος γίνει αποκλειστικός κυρίαρχος τών ενεργειακών πηγών τού πλανήτη, ανακηρύσσεται (τρομάρα του) θεός …ελέω ψήφου.
Περισσότερα δέν χρειάζονται, επειδή ανοίγουν “παράθυρα” επί αντιλογίας αντιλόγων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου