"Ανήκομεν εις τήν Δύσιν"

 " 23 τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος, τὸ δὲ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωὴ αἰώνιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν. "(Ρμ.ς')

1. Η ΣΧΈΣΗ ΔΎΣΗ

Δέν πρέπει νά ξεχνάμε ότι Πονηρή Δύση έκανε τό άσπρο μαύρο, νομίζοντας ότι θά κυριαρχήσει. Ποτέ δέν σκέφθηκε ότι θά ερχόταν η στιγμή νά πληρώσει μέ τό ίδιο νόμισμα, τό νόμισμα τής πονηρίας. Καιρός νά τό καταλάβουμε, αφήνοντας στήν άκρη τά στερεότυπα, τά οποία σχεδόν ογδόντα μαύρα χρόνια μάς δίδασκε. Ποιά η συμφώνησις (σχέση) τού φωτός μέ τό σκοτάδι τής σχέσης Δύσης;?

https://www.facebook.com/share/v/1DtmaUjhmC/ 

2. ΠΏΣ ΟΝΟΜΆΖΕΤΑΙ ;?

Ονομάζεται "One Goverment Man", ο άνθρωπος τής μιάς Κυβέρνησης. 

3. "ΤΆ ΛΌΓΙΑ ΔΈΝ ΠΕΡΙΤΤΕΎΟΥΝ"

...

(δές σχόλιο)

... γι' αυτό τό κατάντημα, κυριολεκτώ, απόδοσης ακαδημαϊκού τίτλου στήν φωτογραφία τής εν λόγω πανεπιστημιακής θηλυκού γένους. 

Σχόλιο

Κυπριανός Χί 

Miserabile Visu (οικτρόν ιδείν)

https://www.facebook.com/share/p/1CtiZ9PhKD/

Lampros Merantzis (Σελίδα Κοιν. Δικτύου)

Ντροπή;

Ντράπηκε και η ντροπή...

Η "πρόεδρος" του τμήματος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Βάνα Νικολαΐδου - Κυριανίδου να καταθέτει τη γνώμη της για την επίσκεψη της Αλμπανέζε στην Αθήνα:

«Πόσο θλιβερό ένα δημόσιο πανεπιστήμιο, όπως είναι το Πάντειο, να καλεί για διάλεξη το φερέφωνο της πιο ακραίας αντισημιτικής προπαγάνδας και την ένθερμη υπερασπίστρια της Χαμάς, Francesca Albanese! 

Πόσο ντροπιαστικό για το άσυλο των ιδεών και της αλήθειας να δίνει βήμα στους εχθρούς τόσο της ακηδεμόνευτης σκέψης όσο και της ανεξάρτητης από ιδεολογικές κατασκευές πραγματικότητας! 

Πόσο άθλια διαστροφή της έννοιας της ελευθερίας του λόγου το να δίνεται ο λόγος σε όσους τον χρησιμοποιούν ως εργαλείο υποδαύλισης του ρατσιστικού μίσους και εξωραϊσμού των εγκλημάτων ενός ολοκληρωτικού κινήματος! 

Πόσο ηθικοπολιτικά ανυπόφορο να μετατρέπεται μια πανεπιστημιακή αίθουσα σε χώρο φιλοξενίας ενός ατόμου που έχει συστηματικά επιδοθεί στην άθλια αντιστροφή του Ολοκαυτώματος, στην ταύτιση του Ισραήλ με τον εχθρό της ανθρωπότητας και στον χαρακτηρισμό μιας εγκληματικής οργάνωσης ως πολιτικής! 

Τα λόγια περισσεύουν, όχι όμως και η αγανάκτηση γι’αυτό το κατάντημα!»