Από ιστοσελίδα φέησμπουκ δύο σχόλια :
- Robin Edison :
Ερωτική συνάντηση με τον Χριστό, προωθώντας επισκοποκεντρική εκκλησία, είναι αδύνατη.
- Kyprianos Christodoulides :
Μά, τί είναι αυτό που γράψατε κύριε Ρόμπιν ; «Ερωτική συνάντηση με τον Χριστό, προωθώντας επισκοποκεντρική εκκλησία, είναι αδύνατη» ; Συνέλθετε, σάς παρακαλώ, διότι είμαι υποχρεωμένος νά σάς επαναφέρω στήν τάξη τής ... «ερωτικής συναντήσεως με τον Χριστό », όπως μάς συνιστά ο αρθρογράφος κ. Μπουγάς. Σημειώσατε, απηχεί τον Περγάμου Ζηζιούλα καί τόν εγχώριο "his master voice" Γιανναρά.
Προσέξτε λοιπόν. Το κεντρικό πρόσωπο κάθε επισκοπής είναι ο εκάστοτε επίσκοπος, αυτός δέ, ευρίσκεται εις τόπον καί τύπον Χριστού. Είναι έτσι ή δέν είναι, κύριε Ρόμπιν ; Είναι χωρίς πολλά λόγια. Οπότε, οι ερώμενοι (οι εραστές) τόν Κύριο, ερώνται τόν επίσκοπο τής επισκοποκεντρικής περιοχής όπου ζούν. Πείτε μου, λοιπόν, πώς θά αντιδράσει τό κεντρικό πρόσωπο της (επισκοποκεντρικής) περιοχής. Θά δεχθεί τόν έρωτα του ποιμνίου, τών πιστών θέλω νά πώ, ή θά τόν απορρίψει ; Μάλλον τό πρώτο θά γίνει, αφού τό λέει η φύση, παρέα μέ τόν Φρόιντ (αρχή τής ηδονής), συμφωνούσης καί τής εν Κολυμβαρίω συνόδου.
Ούτως εχόντων τών πραγμάτων, ο επίσκοπος καθίσταται διδάσκαλος τής ερωτικής συνάντησης μέ τόν Χριστό, η επισκοποκεντρική εκκλησία γίνεται θεσμός (Κολυμπάρι), καί η ερωτική σχέση επισκόπου καί ποίμνης, κάνει δεκτό κάθε αίτημα ερωτικής σχέσης !
Καταλαβαίνετε, νομίζω, τί θέλω νά γράψω. Αν όχι, τότε σάς συμβουλεύω νά συγκατανεύσετε στήν παιδεραστία, στήν κτηνοβασία, στούς γάμους καί στίς υιοθεσίες ατόμων ιδίου φίλου, τέλος δε, νά συμμετάσχετε ως θεατής ή ως παρελαύνων στά παγκοσμίου ενδιαφέροντος γκέη πράιντ. Διαφορετικά, ο πέλεκυς τής πολιτικής καί τής θρησκευτικής ορθότητας, θά σάς κόψει (τυχαίως) τήν κεφαλή. Κάποιος ενδεής οικονομικός μετανάστης θά βρεθεί (τυχαία) στόν δρόμο σας ή θά μπεί (κατά τό συμβεβηκός) στό σπίτι σας, γιά νά αντεπεξέλθει στά δεινά τής προσφυγιάς.
«Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.».
