Ας Μιλήσουμε Επιτέλους: Εκπλαγήκαμε!

Ας Μιλήσουμε Επιτέλους: Εκπλαγήκαμε!



Είναι "νόστιμο", αξίζει να το διαβάσει κανείς. Και μόνο, αρκετό είναι αυτό το " αχ, τι ωραία τα ελληνικά σας ! Πασόκ είστε ; "

Οι "συνεργάτες" ! Αυτή είναι η δημοκρατία τους, αυτή και η ελευθερία τους. Δώστε ψήφο στους σιωνιστές

 Διαβάσαμε (*) :

Δεκατρείς Αμερικανοί μισθοφόροι της αμερικανικής εταιρείας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας Greystone Ltd (διαδόχου σχήματος της Blackwater) σκοτώθηκαν την περασμένη Παρασκευή στην κατάρριψη δύο ουκρανικών μεταφορικών ελικοπτέρων στο Σλαβιάνσκ από τις ρωσόφωνες δυνάμεις, αναφέρουν πηγές του ρωσικού υπουργείου Αμυνας! Από τα δύο ελικόπτερα επέζησε μόνο ένας.
Για την υπόθεση ενημερώθηκε η αμερικανική πρσεβεία στην Μόσχα και η ρωσική κυβέρνηση πρότεινε να μεσολαβήσει για να επαναπατριστούν οι σοροί των 13 μισθοφόρων, αλλά η αμερικανική κυβέρνηση αρνήθηκε να παραλάβει τα πτώματα γιατί εμμέσως πλην σαφώς θα ομολογούσε την εμπλοκή Αμερικανών πολιτών σε μάχες στο έδαφος μιας ξένης χώρας.
Επισήμως από την ρωσική κυβέρνηση πάντως οι 13 στρατιωτικοί χαρακτηρίζονται ως "συνεργάτες της αμερικανικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA)"  .
Σύμφωνα με την πηγή του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, την Παρασκευή  2 Μαΐου το Τάγμα Αντιαεροπορικού Πυροβολικού του 25ης Ταξιαρχίας Dnipropetrovsk  του ουκρανικού στρατού, το οποίο έχει τάχθηκε στην πλευρά των Δυνάμεων Αυτοάμυνας  από τον περασμένο Απρίλιο, εντόπισαν να ίπτανται κοντά σε μία αμυντική θέση του δύο μέσα μεταφορικά ελικόπτερα Mil Mi–17 (άλλες πηγές αναφέρουν ότι το ένα ελικόπτερο ήταν επιθετικό ελικόπτερο Mi Mil-24) της ουκρανικής Αεροπορίας.
Τα ελικόπτερα προσπαθούσαν να προσγειωθούν σε μία βάση του ουκρανικού Στρατού της φιλοναζιστικής κυβέρησης του Κιέβου (η φωτό φαίνεται ότι δεν είναι τυχαία) στην περιοχή η οποία χαρακτηρίζεται ως "βάση διοίκησης και ελέγχου" της CIA στη ζώνη μάχης του Slavyansk.
Σύμφωνα με όσα μεταδίδονται από την Μόσχα τα ελικόπτερα κτυπήθηκαν από φορητά α/α όπλα (προφανώς κάποια έκδοση του SA-18 ή SA-24) και μία ρουκέτα RPG-7 και από τους 14 "πράκτορες της CIA" στα δύο Mil Mi -17,  επέζησε μόνο ένας που αρχικά έχει αναγνωριστεί ως Captain Savuilov, αλλά η μετέπειτα ανάκριση αποκάλυψε ότι ήταν υπάλληλος της αμερικανικής  εταιρείας μισθοφόρων Greystone Ltd.
Προφανώς ήταν Ουκρανός ο οποίος εργαζόταν για την μισθοφορική εταιρεία.
Υπενθυμίζεται ότι ήδη "αναζητούνται" 30 εργαζόμενοι της Greystone Ltd στην Ανατολική Ουκρανία, για τους οποίους εκφράζεται ανησυχία όιτ πλέον δεν βρίσκονται εν ζωή.
Είχε ήδη υπάρξει επίσημη προειδοποίηση από τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ τον περασμένο μήνα για την ύπαρξξη μισθοφόρων της συγκεκριμένης εταιρείας στην Ουκρανία και εμμέσως διατύπωνε τον σκεπτικισμό του για την ασφάλειά τους : "Υπήρξαν αναφορές , όπως γνωρίζετε , ότι μερικές εκατοντάδες στελέχη ιδιωτικής στρατιωτικής οργάνωσης που ονομάζεται Greystone εντοπίστηκαν στην Ουκρανία προερχόμενοι από τις ΗΠΑ. Θα θέλαμε αυτό να διερευνηθεί πριν υπάρξουν δυσάρεστες εξελίξεις"...
Το στέλεχος της Greystone Ltd και μοναδικός επιζών από τα δύο Mil Mi -17 που καταρρίφθηκαν έχει ήδη μεταφερθεί στην Μόσχα για να εξασφαλισθεί η επιβίωσή του.

(*)   http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/05/13_6.html

Περί ερωτικής σχεσιολογίας

Νεότερη επεξεργασία, Τρίτη 6 Μαΐου 2014  και Σχόλια, 7 Μαΐου 2014 
Αγαπητέ κ. Κυπριανέ (...) Δεν είμαι ούτε θεολόγος ούτε τίποτα, ούτε είμαι σε θέση να κρίνω τον οποιονδήποτε πόσο μάλλον ιεράρχη. Απλώς ακούω, βλέπω, παρατηρώ, φιλτράρω και προτιμώ να βιώνω παρά να θεωριτικολογώ, προσπαθώ τουλάχιστον. Θα το εκτιμούσα πάρα πολύ αν άκουγα/διάβαζα την γνώμη σας επ' αυτού (του κειμένου).
Σας ευχαριστώ. Π
Σημείωση, βλέπε σύνδεσμο παραπομπής (*)

κυπριανός χ

Ἁγίῳ Πνεύματι, πᾶσα ψυχὴ ζωοῦται, καὶ καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται τῇ Τριαδικῇ μονάδι, ἱεροκρυφίως.

Κι εγώ σας ευχαριστώ.
Επειδή γράψατε ότι δεν είσαστε θεολόγος, ότι δεν είσαστε σε θέση να κρίνετε, ότι απλά "ακούω, βλέπω, παρατηρώ, φιλτράρω και προτιμώ να βιώνω παρά να θεωρητικολογώ", σας πληροφορώ τα κατωτέρω. Σημειώνω, δεν είμαι θεολόγος.

Πολλά πράγματα βιώνουμε οι άνθρωποι, όπως, πολιτικά, οικονομικά, εργασιακά, κοινωνικά και πολλά άλλα. Επειδή όμως αυτό μας προξενεί - σε μερικούς και όχι όλους - σχετικό μπέρδεμα, ή σύγχυση, προκύπτει ανάγκη αξιολογικής ιεράρχησης όλων αυτών τα οποία βιώνουμε. Οπότε, είμαστε υποχρεωμένοι να ασχοληθούμε και με τα θεωρητικά, παρότι εσείς δεν το προτιμάτε, νομίζοντας ότι η ενασχόληση με αυτά καταλήγει σε θεωρητικολογία. Θα συμφωνήσω ότι μπορεί να συμβαίνει, δεν θα δώσω όμως την εξήγηση. Η απάντηση απαιτεί έκταση λόγου.

Είμαστε, λοιπόν, υποχρεωμένοι να ασχολούμαστε και με τα θεωρητικά, σε αντίθεση με τους εμπειριστές οι οποίοι προτάσσουν τα έργα, μάλιστα δε, αυτά που προέρχονται από ανθρώπους. Δεν γνωρίζω πόσοι από τους ενδεδυμένους το ιερό σχήμα έχουν υπόψη το "αρχή παντός έργου λόγος και προ πάσης πράξεως βουλή". Πάντως, γνωρίζουν το λεγόμενο "αγιοπατερικό" : Πράξις θεωρίας επίβασις. Το αυτονόητο για τον άνθρωπο, ότι αυτός ο ίδιος είναι θεωρίας επίβαση, φαίνεται δεν ισχύει, αν και λόγω ο Θεός είπε "26 ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν" (Γν. α΄) . Στη συνέχεια ακολουθεί η πράξη : "7 καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν" (Γν. β΄). Χρήσιμο θεωρώ εδώ το ««8 ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου» (Mτ.η').

Οι φέροντες το ιερό σχήμα του ποιμένα ή κληρικού και παράλληλα ασκούντες το λειτούργημα της μαθητείας των πιστών στα ιερά Γράμματα, έχουν μετατρέψει τη θεολογία σε σχεσιολογία, αφού γι΄ αυτούς ισχύει το πρακτικό θεώρημα : αρχή παντός έργου σχέση και προ πάσης πράξεως βουλή σχέσεως. Δευτερεύουσας και ήσσονος σημασίας είναι, ότι όλα αυτά έγιναν - και γίνονται - με το λόγο.

Ότι ο άνθρωπος βρίσκεται σε σχέση με τον κόσμο και τα εγκόσμια - απαντώ τώρα στην επιθυμία σας - ουδείς αντιλέγει. Δεν μπορούμε όμως να κάνουμε θεολογία με τη σχέση, όπως δεν μπορούμε να κάνουμε θεολογία με την αρχή της ηδονής (Φρόιντ), με την αρχή της γαστρός (φάγωμεν πίωμεν), με την αρχή της Χημείας (όλα είναι χημεία) ή της Φυσικής ενέργειας (όλα είναι ενέργεια). Αρχή της Θεολογίας, όσο το επιτρέπουν οι δυνάμεις του ανθρώπου, είναι η περί θανάτου αρχή. Και τούτο, προκειμένου να αναδειχθεί η άρση της βεβαιότητας του θανάτου, η κυριαρχία της Ζωής. Κάτι που ανεπιτυχώς προσπαθεί η σχεσιολογία του έρωτα (θεολογία των ημερών) με τα λογοτεχνικά ευφυολογήματα του τύπου :

Η χωρίς επιφυλάξεις παράδοση στο θείο έρωτα ξεμπλοκάρει την ύπαρξή μας από φόβους. Όταν έχεις γευτεί τον έρωτα του Χριστού, συμφιλιώνεσαι με τη κτίση μαθαίνοντας ότι ο έρωτας είναι σταυρός, προσφορά και σεβασμός. 

Το βίωμα του αναστάντος Κυρίου δεν έχει ανάγκη ερωτικής αναφοράς. Ή, αν αυτό είναι θεμιτό, μη λησμονούμε ότι ειπώθηκε από ασκητές, οι οποίοι έκαναν πράξη τον ερωτικό λόγο ευρισκόμενοι στην πλήρη κατά Θεό ερημία και όπου : "Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καὶ γῆ, καὶ τὰ καταχθόνια· ἑορταζέτω γοῦν πᾶσα κτίσις, τὴν Ἔγερσιν Χριστοῦ, ἐν ᾗ ἐστερέωται".

 Υστερόγραφο
1. Θέτοντας την ηδονή στην πρώτη σειρά αξιολόγησης και ιεράρχησης (αρχή της ηδονής), ο άνθρωπος οδηγείται μετά βεβαιότητος στην οδύνη : τετραμελής οικογένεια ξεκληρίστηκε σε τροχαίο, θάνατος οκτάχρονου σε μπαλόνι του λούνα-παρκ κ.π.ό.

2. Θέτοντας την γαστέρα στην πρώτη σειρά αξιολόγησης, ο άνθρωπος πάσχει πλήθος νοσηρών καταστάσεων της υγείας. Στην οδύνη καταλήγουν κι αυτά.

3. Θέτοντας τη Χημεία ή την Φυσική ενέργεια στην πρώτη σειρά αξιολόγησης, ο άνθρωπος ανακαλύπτει ( τεχνογνωσία ) καταστροφικά εφευρήματα - δεν λείπουν βέβαια και τα αγαθά - με σκοπό τον μονοπολικό έλεγχο των προϊόντων τροφής ( μεταλλαγμένα ζώα και τρόφιμα ) και τον επίσης μονοπολικό εξανδραποδισμό - λόγω οικονομικής και πολεμικής ισχύος - εθνών, λαών, κρατών. Και αυτά προξενούν απερίγραπτη οδύνη.

Σε αντίθεση με όλα αυτά, η αξιολογική ιεράρχηση εκείνη, που θέτει τον θάνατο στην πρώτη σειρά, αναμέλπει τη χαρμόσυνη προσευχή :

" Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι (...)  ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ  χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ (...) Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος ". Και βεβαίως τὴν αἰώνιον ζωὴν !  Ότι " διά θανάτου τό θνητόν, διά ταφῆς τό φθαρτόν μεταβάλλεις, ἀφθαρτίζεις γάρ θεοπρεπέστατα, ἀπαθανατίζων τό πρόσλημμα ".

" Ἁγίῳ Πνεύματι, ἀναβλύζει τὰ τῆς χάριτος ῥεῖθρα, ἀρδεύοντα ἅπασαν τὴν κτίσιν, πρὸς ζωογονίαν ".

(*)  http://salograia.blogspot.gr/2014/04/sex.html όπου το σχετικό (απόσπασμα από) κείμενο :

Πίσω από τον Έρωτα
π. Βαρνάβα Γιάγκου

Απόδειξη της ερωτικής μας ανικανότητας είναι η επιδερμικότητα αυτής της εμπειρίας. Όταν ο έρωτας εξαντλείται στα γλυκερά λόγια και βιώματα και στη τυποποιημένη τεχνική του έρωτα, που οδηγεί στην ευδαιμονία και τη στιγμιαία αυτοπραγμάτωση, εκφράζεται ο φόβος και η αδυναμία να συναντήσουμε αληθινά το πρόσωπο του άλλου.

Η αγάπη είναι εμπειρία επώδυνη για τον ψυχικό μας κόσμο, γι’ αυτό αποφεύγουμε να ανοιχθούμε πιο ουσιαστικά. Προτιμούμε τις ήρεμες σχέσεις, όπου δεν συνδεόμαστε βαθιά με τον άλλο, για να μπορούμε να εξερχόμεθα όταν προσβάλλεται ο ναρκισσισμός μας. Πίσω από την γλύκα του έρωτα υπάρχει πάντα η διακινδύνευση. Είναι μια μορφή αυτοαπώλειας.

Το ολοκληρωτικό δόσιμο φέρει την απειλή της αποτυχίας και του εκμηδενισμού. Πως ξέρεις ότι αγάπησες τον κατάλληλο άνθρωπο; Πως ξέρω πως θα γίνω εύκολος για εκμετάλλευση; Τον ίδιο τρόμο έχομε και στο πλησίασμα του Θεού. Όταν προσεύχομαι ψάχνοντας την αγάπη Του, παραδίδοντας το κέντρο της ύπαρξής μου σε Αυτόν, δεν ξέρω τι θα συναντήσω και πώς θα αντέξω το θέλημά Του.

Πίσω από κάθε έρωτα υπάρχει υψωμένος ο θάνατος – ο θάνατος του θελήματός μας, της δύναμής μας, του συμφέροντός μας. Αλλά τρομακτικότερα στέκεται ο θάνατος ως χωρισμός. Καταφέρνεις να συνδεθείς ολοκληρωτικά με τον άνθρωπό σου και μελαγχολείς αναλογιζόμενος την ώρα του θανάτου του. Ξέρεις ότι θα πεθάνεις, γι’ αυτό αγαπάς με πάθος που αναμειγνύεται με τρόμο. Εξ αιτίας του φόβου του θανάτου συνήθως επιλέγουμε τις ρηχές ερωτικές σχέσεις, για να αποφύγουμε το φόβο της απώλειας του αγαπημένου, ή εμμένουμε στον αυτονομημένο σωματικό έρωτα, για να καλύψουμε το άγχος του θανάτου.

Ο θάνατος είναι το σύμβολο της έσχατης ανικανότητας, γι’ αυτό προσπαθούμε να αποδείξουμε τη ζωντάνια μας, ότι είμαστε νέοι, ελκυστικοί, με το σωματικό έρωτα. Η υπερβολική αναφορά στη σεξουαλική ικανότητα έρχεται να φιμώσει τους φόβους μας για μια εσωτερική ανικανότητα.

Η αναζήτηση του αναστάντος Χριστού, η εσωτερική πάλη για αναζήτηση της αγάπης που νικά το θάνατο, είναι η άλλη πρόταση που οι διανοούμενοι θα αποκαλούσαν θρησκευτική νεύρωση. Η χωρίς επιφυλάξεις παράδοση στο θείο έρωτα ξεμπλοκάρει την ύπαρξή μας από φόβους. Όταν έχεις γευτεί τον έρωτα του Χριστού, συμφιλιώνεσαι με τη κτίση μαθαίνοντας ότι ο έρωτας είναι σταυρός, προσφορά και σεβασμός.

Βλαδίμηρος Πούτιν και ειδωλολατρία

Διαβάσαμε, επί πλέον, σε άρθρο για την περί τον Β. Πούτιν "ειδωλολατρία". Γράφει ο συντάκτης του άρθρου :
" Τα γράφουμε όλα αυτά γιατί βλέπουμε ότι πολλοί, εδώ στην Ελλάδα, είναι επιρρεπής στην ειδωλολατρία. Μέσα στα αδιέξοδά μας και στην απελπισία μας κάνουμε, συχνά, τις επιθυμίες μας πραγματικότητα και καταφεύγουμε σε «Μεσσίες». Σε έναν τέτοιο διεθνή «Μεσσία» πίστεψαν κάποιοι (κυρίως άνθρωποι της Ορθοδοξίας): Στο Ρώσο ηγέτη, τον Πούτιν",

για να καταλήξει :
"Ας αφήσουμε, λοιπόν, τα όνειρα. Ουδείς μπορεί να σώσει την κατάσταση, εκτός από τους ίδιους τους λαούς και τις οργανώσεις του…". (*)

Να σημειώσουμε, κατά τον αρθρογράφο, οι λαοί σώζονται με τις οργανώσεις των δρόμων και με ό,τι αυτό συνεπάγεται (απεργίες, ξύλο, αίμα, θάνατοι, σε μόνιμη ανακύκλυση).

Ο αρθρογράφος φαίνεται ότι έχει παραμείνει οπαδός του γνήσιου και αδιαφοροποίητου τροτσκισμού. Δηλαδή, της διαρκούς και αέναης επανάστασης. Φυσικά, του λαού. Αναγορεύει το λαό σε θεσμό, παραβλέποντας το γνωστό - άγνωστο ίσως γι΄ αυτόν - "ὥσπερ οὐκ ὅμοια πρόσωπα προσώποις, οὕτως οὐδὲ αἱ διάνοιαι τῶν ἀνθρώπων". Σε απλή γραφή : Όπως δεν μοιάζουν τα πρόσωπα, έτσι δεν μοιάζουν και τα διανοήματά μας. Ο λαός είναι θεματοφύλακας θεσμών, ουδέποτε όμως ανακηρύσσεται σε θεσμό ή θεσμικό όργανο. Ο λαϊκισμός ( : θεσμός είναι ο λαός, είχε πει κάποτε ένας πασοκάνθρωπος, δεν θυμάμαι ποιος) αναγορεύει το λαό σε θεσμό και οι λόγοι είναι ευκολονόητοι. "Πασόκ λαός στη εξουσία" ήταν το σύνθημα του αμερικανοτραφούς τροτσκιστή ! (ένα θαυμαστικό δεν φτάνει) και χαρισματικού (τό ίδιο κι εδώ) Ανδρέα-πατρός ΓΑΠ.

Δυστυχώς τα φαντάσματα - πρώτα ήταν οράματα, αλλά αποδείχθηκαν εφιάλτες - μας κυνηγούν ακόμη.

(*) http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/05/blog-post_396.html

Η ελευθερία των Δυτικών

Διαβάσαμε :
"1) Ειστε βεβαιοι οτι δεν ταυτιζεστε με τις επιδιωξεις των Δυτικων ; 2) Ειστε σιγουροι οτι θελετε να αρχισει ; 3) Ειστε οι ιδιοι που καταλαβαιναν οτι ειχε παρατησει (σ.σ. ο Πούτιν) τη Συρια ; Ειστε βεβαιοι οτι σ αυτη τη φαση η Ελλαδα δεν θα διαπραξει κατ εντολην ανοησιες ;"
(Βλέπε άρθρο στο  http://oimos-athina.blogspot.gr/2014/05/anoixth-ekkhh.html )

Τα ερωτήματα απευθύνονται προς τον αρθρογράφο του ιστολογίου, οπότε δεν είμαι αρμόδιος να απαντήσω. Ωστόσο, χρήσιμο είναι να δούμε ποιοι βρίσκονται στην απέναντι όχθη από τον Β. Πούτιν, γενικότερα τη Ρωσία. Προφανώς, είναι η δημοκρατία των (σιωνιστών) Δυτικών. Είναι η δημοκρατία, η φιλελεύθερη δημοκρατία των ισλαμιστών, που ανέτρεψε με την αμέριστη βοήθεια των Δυτικών (σιωνιστών) αρκετά φασιστικά καθεστώτα και μας έφερε την ονομασθείσα "αραβική άνοιξη" με κυριολεκτικό λουτρό αίματος.

Στη Λιβύη, για παράδειγμα, ήταν το φασιστικό καθεστώς Καντάφι, και έπρεπε να ανατράπει. Ήρωες και δημοκράτες οι ανατροπείς ενός καθεστώτος, με το οποίο συνεργαζόταν άριστα η φιλελεύθερη Δύση. Πώς έγινε και άλλαξε η κατάσταση παραμένει ένα ερώτημα. Πάντως, οι επαναστάτες ουδέποτε αποκλήθηκαν τρομοκράτες. Η Δύση τους είχε νομιμοποιήσει. Ήταν αγωνιστές της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Όπως ήταν και το ΝΑΤΟ, που ανάλαβε να ξεκαθαρίσει τα πράγματα.

Στη Συρία συμβαίνει κάτι αντίστοιχο. Ο νόμιμα εκλεγμένος πρόεδρος Άσαντ είναι κι αυτός φασίστας. Νέοι ήρωες της ελευθερίας και της δημοκρατίας μας προέκυψαν πάλι. Η λεγόμενη αντιπολίτευση νομιμοποιήθηκε από τη Δύση ( διάβαζε, σιωνισμό) και τρομοκράτης αποκλήθηκε ο Άσαντ και οι φιλοκυβερνητικοί. Παρεμπιπτόντως, στην έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Ουκρανία, ο Γάλλος εκπρόσωπος απόρησε, πώς είναι δυνατόν οι ακτιβιστές φιλορώσοι να διαθέτουν πυραύλους εδάφους αέρος, αναρωτήθηκε, ώστε να καταρρίπτουν ελικόπτερα ;  Το ίδιο ερώτημα για τη συριακή λεγόμενη αντιπολίτευση, που καταρρίπτει μαχητικά κυβερνητικά αεροπλάνα, ποτέ δεν τέθηκε. Οι ακτιβιστές Σύριοι (σημ. τι είναι αυτοί ; φιλοδυτικοί, φιλοϊσλαμιστές, φιλελεύθεροι σκέτα, τι τελος πάντων ; ) φαίνεται ότι φτιάχνουν αυτοσχέδιες ρουκέτες εδάφους αέρος.

Και ερχόμαστε στην Ουκρανία. Οι φιλορώσοι ακτιβιστές ή επαναστάτες, αποκλήθηκαν μονομιάς τρομοκράτες και καθ΄όλα νόμιμη κρίθηκε η αυτοδιόριστη κυβέρνηση του Κιέβου. "Η κυβέρνηση του Κιέβου έχει το δικαίωμα της αυτοάμυνας", δήλωσε ο αμερικανός Μπάρακ Ομπάμα. Αλλά ποιά κυβέρνηση είναι αυτή, με ποιες δηλαδή δημοκρατικές, και οπωσδήποτε φιλελεύθερες, διαδικασίες έγινε "κυβέρνηση", ανάγεται στη σφαίρα της εικασίας του αμερικανού προέδρου και όσων συμμερίζονται το νόμιμο "δικαίωμα αυτοάμυνας" κάποιων αυτόκλητων και αυτοπροσδιοριζόμενων σωτήρων της Ουκρανίας.

Τι μας δείχνουν όλα αυτά, αν και πολλά ακόμη παραλείψαμε, δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς. Η φονική και εγκληματική δυτικού τύπου (σιωνιστική) δημοκρατία κινδυνεύει και βγάζει νύχια. Δεν έφθαναν τα εκατομμύρια των νεκρών στο Ιράκ και τον υπόλοιπο αραβικό κόσμο, έρχεται τώρα η σειρά άλλων να σφαχτούν μεταξύ τους εν ονόματι μιας καταχθόνιας ελευθερίας : Της ελευθερίας των Δυτικών (σιωνιστών). Την γευθήκαμε, αλλά, φαίνεται, μυαλό δεν βάλαμε.

Orthodox Voice - Ορθόδοξη Φωνή: "Ορθόδοξος Τύπος" : Ὁμιλοῦμεν διὰ ἐπικειμένην μεγά...

Orthodox Voice - Ορθόδοξη Φωνή: "Ορθόδοξος Τύπος" : Ὁμιλοῦμεν διὰ ἐπικειμένην μεγά...:  Οἱ πολιτικοὶ ἐλεηλάτησαν τὴν Ἑλλάδα οἰκονομικῶς, ἐθνικῶς, κοινωνικῶς, θεσμικῶς, νομικῶς, πνευματικῶς καὶ οἱ ταγοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ...

Ησυχασμός και νάρκη

 Διαβάσαμε από αναθεωρητή του Μαρξισμού :

- Τι είπε όμως ο Μαρξ επί λέξει; «Η θρησκεία είναι ο ανασασμός της βασανιζόμενης ύπαρξής μας, η καρδιά ενός κόσμου χωρίς καρδιά, το πνεύμα της εποχής δίχως πνεύμα. Είναι το όπιο του λαού».

κυπριανός χ
Είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο ερμηνεύσει ο αναγνώστης την ακροστιχίδα : "είναι το όπιο του λαού", δηλαδή ή το φάρμακο (ανακουφίζει) ή το δηλητήριο (ναρκώνει), γεγονός είναι ότι επικράτησε η γνώμη - κυρίως από τους αντίχριστους και τους εκκλησιομάχους - ότι η θρησκεία είναι ισοδύναμη της εξαρτησιογόνου, εθιστικής και φαρμακευτικά προκλητής νάρκης. Ήταν εντελώς άστοχος ο χαρακτηρισμός αυτός από τον Μαρξ, δικαιολογημένος όμως. Διότι ο Μαρξ ήταν ζυμωμένος με αιρετικές και αλλόθρησκες - αμιγώς ιουδαϊκές, ή έστω χριστιανικές πλην ιουδαΐζουσες - δοξασίες.

Το θέμα είναι ότι, αφού επικράτησε η άποψη : θρησκεία ίσον όπιο, γιατί κανείς δεν ανέτρεψε τον ισχυρισμό και στη θέση της θρησκείας να βάλει την πολιτική : Η πολιτική είναι το όπιο του λαού ; Διότι, μην μου πείτε ότι η πολιτική δεν ισοδυναμεί με πλήρη αποβλακωτική νάρκη ; Ουδείς σοβαρά σκεπτόμενος θα το αμφισβητούσε. Η πολιτική είναι αυτή που προκαλεί εγκεφαλική αποφλοίωση σε αντίθεση με την θρησκεία και το ησυχαστικό έθος των Μοναχών. Το οποίο κατασυκοφάντησαν οι Δυτικοί και το χαρακτήρισαν "ομφαλοσκοπία" ! Η νήψη όμως των Μοναχών - έστω, για τους κακεντρεχείς "νάρκη" - συνοδεύτηκε από όλα όσα σήμερα συγκροτούν την Ορθοδοξία, που δεν είναι άλλα από την, περί Θεού, αλήθεια και την πίστη που έχουμε οι Ορθόδοξοι.

Ποια σύγκριση, λοιπόν, μπορεί να γίνει μεταξύ της έξωθεν προκλητής και εθιστικής - από φάρμακα - νάρκης και αυτής των ησυχαζόντων Μοναχών ; Τι μας προσέφεραν οι μεν και τι οι δε ; Χρειάζεται μήπως πολλή σκέψη;

Η ομιλία του Ρώσου Προέδρου στην Δούμα (το ρωσικό Κοινοβούλιο) για τις εντάσεις με τις μειονότητες στην Ρωσία προκάλεσε αίσθηση παγκοσμίως.

(Συγκεκριμένα είπε) :

“Στην Ρωσία ζουν Ρώσοι. Οποιαδήποτε μειονότητα από οπουδήποτε , αν θέλει να ζει στην Ρωσία, να εργάζεται και να τρώει στην Ρωσία, θα πρέπει να μιλάει ρωσικά και θα πρέπει να σέβεται τους ρωσικούς νόμους. Αν επιθυμούν το νόμο της Σαρίας, τους συμβουλεύουμε να πάνε σε εκείνα τα μέρη που είναι νόμος του κράτους τους (εννοεί τη Σαρία).

Η Ρωσία δεν χρειάζεται μειονότητες. Oι μειονότητες χρειάζονται την Ρωσία και δεν θα τους χορηγήσουμε ειδικά προνόμια, ή να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τους νόμους μας, έτσι ώστε να ταιριάζουν στις επιθυμίες τους, ανεξάρτητα πόσο δυνατά θα φωνάζουν περί διακρίσεων. Εμείς μαθαίνουμε καλύτερα από τις αυτοκτονίες στην Αμερική, την Αγγλία, την Ολλανδία και την Γαλλία, αν πρόκειται να επιζήσουμε ως ένα έθνος.

Τα Ρωσικά έθιμα και παραδόσεις δεν είναι συμβατά με την έλλειψη της κουλτούρας ή του πρωτόγονου τρόπου ζωής των περισσοτέρων μειονοτήτων.

Όταν αυτό το αξιότιμο Νομοθετικό Σώμα σκεφτεί να δημιουργήσει νέους νόμους (να νομοθετήσει), θα πρέπει να έχει υπόψη του το εθνικό συμφέρον πρώτα παρατηρώντας (σημειώνοντας) ότι οι μειονότητες δεν είναι Ρώσοι.

Οι πολιτικοί στη Δούμα (Κοινοβούλιο) επευφήμησαν όρθιοι τον Πούτιν για πέντελεπτά.

Ολυμπία
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Απολογητικό σχόλιο επί απολογητικού άρθρου

Διαβάσαμε :
Τὸ ἔργο τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ὑπηρετεῖ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ὡς θεοΐδρυτος αὐτοτελὴς πνευματικὸς ὀργανισμὸς ὑφίσταται μέσα στὴν πολιτεία παράλληλα μὲ αὐτήν. Ἡ δὲ Θεολογία διὰ τῆς ἐπιστημονικῆς ἀναπτύξεως τῆς ὑπερφυσικῆς θείας ἀποκαλύψεως ἀποτελεῖ τὸ συμπλήρωμα τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν μὲ τὸ νὰ ἐκφέρει τὸν τελευταῖο περὶ τῶν ὄντων λόγο (...) Ἐπίσης πρέπει νὰ μὴ λησμονοῦμε ὅτι κοιτίδα τῆς Θεολογίας, ἡ ὁποία δικαιοῦται νὰ ἀποκαλεῖται «ἐπιστήμη ἐπιστημῶν», εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Αὐτὴ ἔδωσε καὶ δίνει ζωὴ στὴ Θεολογία. (...) Οἱ Πατέρες ἦσαν κατεξοχὴν πιστοί (...) Σταθερὸ δὲ ἀξίωμά τους ἦταν: «πρᾶξις θεωρίας ἐπίβασις».(*)

κυπριανός χ

Είμαι βέβαιος ότι το σχόλιο αυτό δεν θα δημοσιευθεί. Ωστόσο, θα υπάρξουν μερικοί, άγνωστο ποιοι θα είναι αυτοί, οι οποίοι θα το διαβάσουν.

Δεν θα διαφωνούσα σε τίποτα με όσα αναφέρει το περιοδικό "ΣΩΤΗΡ". Απουσιάζει όμως το καταστάλαγμα, αν θέλετε νόημα, των ανωτέρω, τα οποία γράφτηκαν με αφορμή "τὴν ἵδρυση Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στὸ Τμῆμα Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ". Το άρθρο επιγράφεται "Εκκλησία και Θεολογικές Σχολές".

Όπως σαφέστατα προκύπτει από το άρθρο, ο ρόλος της Θεολογίας και των συναρτημένων πανεπιστημιακών σχολών είναι "νὰ ἐκφέρει τὸν τελευταῖο περὶ τῶν ὄντων λόγο" και ο λόγος αυτός "πρέπει νὰ εἶναι πρωτίστως Ἀποστολικός καὶ Πατερικός", καθόσον Απόστολοι και Πατέρες "ἦσαν κατεξοχὴν πιστοί". Πάντα σύμφωνα με το άρθρο.

Με άλλα λόγια, στόχος και σκοπός της Θεολογίας, της Εκκλησίας και των πανεπιστημιακών παραρτημάτων ή σχολών, είναι να καλλιεργούν την καθ΄ ημάς πίστη και το φρόνημα αυτής κατά τα πρότυπα ( : «πρᾶξις θεωρίας ἐπίβασις» ) των Αποστόλων και των Πατέρων.

Η πίστη αυτή, εφόσον ισχύει το αξίωμα «πράξις θεωρίας επίβασις», σημαίνει ότι είναι "1 ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων" (Εβ. ια΄). Αν κάνω λάθος, παρακαλώ να με διορθώσετε. Συμβαίνει όμως τον τελευταίο καιρό - αιώνα για να είμαι ακριβής - η πίστη να είναι μεν "ελπιζομένων υπόστασις", έπαψε όμως να είναι "πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων". Επειδή ο έλεγχος είναι συχνά επώδυνος για τους ελεγχόμενους. Οπότε, απουσιάζοντος του ελέγχου, η ζημιά έγινε, η χαραμάδα άνοιξε, και οι νυν πανεπιστημιακοί αποφαίνονται «Τὸ Πανεπιστήμιο  δὲν εἶναι τμῆμα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ εἶναι ἐλεύθερο, δημόσιο ἐκπαιδευτικὸ ἵδρυμα καὶ λειτουργεῖ μὲ βάση τὶς ἀκαδημαϊκὲς ἀνάγκες».

Τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα, συμπληρώνουμε τώρα εμείς, είναι πάντα ανοικτά - σχήμα λόγου βέβαια - σε έλεγχο. Διότι, έτσι, δικαιολογούν την ελευθερία των ακαδημαϊκών, και οπωσδήποτε δημοκρατικών, αναγκών τις οποίες, υποτίθεται, προασπίζουν. Η θεολογία των ημερών μας (ποια απ΄ όλες;) δεν είναι το ίδιο. Ασκεί δια των εκπροσώπων της Εκκλησίας επιλεκτικό έλεγχο, ή για να είμαστε ακριβείς, δεν ασκεί καθόλου. Ό,τι εντέλλονται τα ξένα σιωνιστικά κέντρα αυτό κάνει.

(*)  http://thriskeftika.blogspot.gr/2014/04/blog-post_2408.html

Υστερόγραφο
Το ιστολόγιο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ δημοσίευσε το σχόλιο και τους ευχαριστώ. Είχαμε όμως και ένα σχόλιο, όπου Ανώνυμος (4 : 07) έψεγε όσους είναι αντίθετοι με την ίδρυση τμήματος ισλαμικών σπουδών στο ΑΠΘ. Ιδού το σχόλιο και οι απαντήσεις :

- "Όλοι εσείς, που δεν θέλετε ισλαμική σχολή, αναρωτηθήκατε ποτέ τι συνέπειες έχει να σπουδάζουν σε Ιράν και Σαουδική Αραβία οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης, αντί να φοιτούν σε μια σχολή ανάλογη ελληνικού ΑΕΙ με πρόγραμμα σπουδών, που θα περιλαμβάνει και μαθήματα σχετικά με την ορθόδοξη θεολογία και ελληνική Ιστορία και πολιτισμό, και θα συμβάλλει στην άρση αμοιβαίων παρεξηγήσεων;"

κυπριανός χ
Και όλοι εσείς, που θέλετε την ίδρυση τμήματος ισλαμικών σπουδών στο ΑΠΘ, μήπως βλέπετε πώς αίρονται οι παρεξηγήσεις, που έχουν μεταξύ τους οι πιστοί του Ισλάμ;

Τι θέλετε να το κάνουμε, να γίνουμε κι εδώ Καμπούλ, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Αίγυπτος ; Ή μήπως πρέπει να αποκτήσουμε έναν τύπο σαν τον Φετουλάχ Γκιουλέν ; Ο οικουμενικός Βαρθολομαίος δεν μας φτάνει; Χαμένος πήγε ο κόπος των προκατόχων, ή ακόμη και αυτός του εκδημήσαντος Αμερικής Ιακώβου - άλλως Ciaκωβος ;

Πέραν αυτών, μη ξεχάσουμε και το γνωστό μας ΕΛΙΑΜΕΠ, όπως και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, που αγωνίζονται να μας κάνουν "Αμερική των Βαλκανίων". Δεν μας είπαν όμως, ποιοι θα είναι οι Ινδιάνοι. Αυτό το ξέχασαν, άφησαν τους Άραβες να πετσοκόβονται, να αλληλοσφάζονται, και μεταξύ αυτών, να "τρώνε" μερικούς πιστούς του "αγαπάτε αλλήλους".

"Somebody must do the dirty job", οι σιωνιστές ξέρουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους. Όταν δεν επαρκούν οι τζιχαντιστές, τη δουλειά την κάνουν οι αντιεξουσιαστές και λοιποί αναρχοαυτόνομοι-τσιράκια των ΜΚΟ. Όραμα των σιωνιστών η ομορφιά που θα σώσει τον κόσμο (Φ. Ντοστογιέφσκι) με αποκεφαλισμούς των απίστων και σε άλλους (...) εμπρησμοί και λεηλασίες !

Όχι, δεν θα σώσει η ομορφιά τον κόσμο. Η αλήθεια θα τον σώσει και τίποτα άλλο εκτός από την Αλήθεια. Αυτή είναι ο εφιάλτης των δυτικοθρεμένων σιωνιστών.

Σχόλιο από Λ.Ν
Σε ποια "άρση αμοιβαίων παρεξηγήσεων" θα συμβάλλει η ίδρυση τμήματος "ισλαμικών σπουδών"; Υποτίθεται ότι οι περιώνυμοι "διαθρησκειακοί διάλογοι" εξυπηρετούν τον εν θέματι ιερό σκοπό με...επιτυχία! Η πραγματικότητα βέβαια διαψεύδει πανηγυρικά τα περί "αμοιβαίων παρεξηγήσεων", που παραπέμπουν στην ξύλινη οικουμενιστική και πολυπολιτισμική γλώσσα! Μια βόλτα, ανώνυμε των 4:07 π.μ.στη Σαουδική Αραβία, θα σας προσγειώσει ανωμάλως και...καταλλήλως! Μετά σπεύσατε στον κο Σταμούλη και τους λοιπούς για...συμπαράσταση...!

Τα φλέγοντα ζητήματα πίστεως

Ένα σχόλιο στο ιστολόγιο "Κρυφό Σχολειό" περί Φλεγόντων Ζητημάτων δια την εν αγίω Πνεύματι και Χριστώ  ( : εν πνεύματι και αληθεία : «Ἀλλ' ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσι τῷ Πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ», Ιν. δ' 23 ) ένωση των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών. Αν σας μένει χρόνος δείτε στην ιστοσελίδα http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2014/04/blog-post_21.html πώς τίθεται το θέμα.

Η αφορμή, "Κρυφό Σχολειό" :
Χρειαζόμαστε "ένα συγκεκριμένο τρόπο διαλόγου, που θα εξασφαλίσει, κατά δύναμιν, την μη παρεκτροπή του, από διάλογο ορθοδοξίας σε διάλογο "γρονθοκοπίας"

Το σχόλιο, κυπριανός χ.

Χριστός Ανέστη

Είμαι εξ εκείνων που ψήφισαν "Όλα". Να συζητηθούν όλα, αφού προηγουμένως ταξινομηθούν κατά προτεραιότητα.

Το πρόβλημα που υπάρχει και υπήρχε ανέκαθεν - γράφω τη γνώμη μου - ήταν, αφ΄ ενός η ελλειπής γνώση των πιστών στα θρησκευτικά ή θεολογικά ζητήματα και, αφ΄ ετέρου, η φιλοδοξία ιεραρχών να αναδειχθούν σαν ορθοτόμοι της αληθείας και χειραγωγοί των πιστών. Υπέθεταν, μιλώντας γενικότερα, ότι το ποίμνιο δεν είχε ικανές γνώσεις. Αυτό, όμως, δεν ίσχυε και δεν ισχύει σαν γενικός κανόνας.

Θέματα που αφορούν, δι΄ εμέ, στα θρησκευτικά απαιτούν αληθή ταπείνωση. Η οποία - πάντα τη γνώμη μου καταθέτω - δεν είναι τόσο εύκολο να φαλκιδευθεί, σε αντίθεση με αυτό που σήμερα γίνεται με την αγάπη και την αγαπολογία. Εύκολα μπορεί κανείς να την υποδυθεί, όχι όμως και την ταπείνωση, από την οποία, σημειωτέον, αναβλύζει η αγάπη. Η αγάπη δεν κάνει ταπεινό τον άνθρωπο. Η ταπείνωση κάνει τον άνθρωπο, άνθρωπο της αγάπης, και αυτό είναι το ζητούμενο στους δύσκολους καιρούς μας.

Συνηγορητικό αυτού, ότι δηλαδή η αληθής, η όντως ταπείνωση, κάνει προσιτή την θεία Χάρη, και εξ Αυτής την αγάπη, είναι ο λόγος της υπεραγίας Θεοτόκου προς την Ελισσάβετ : "46 Καὶ εἶπε Μαριάμ· Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον 47 καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου, 48 ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ". Επίσης, το εξίσου σημαντικό είναι ότι, σύμφωνα με τους πατέρες της Εκκλησίας, το μόνο στο οποίο υστερεί ο διάβολος είναι στην αρετή της ταπείνωσης. Οσοδήποτε και αν προσπαθήσει, δεν τα καταφέρνει. Το μαρτυρούν, άλλωστε, τα υπ΄αυτού υποκινούμενα όργανα - είναι άνθρωποι και όχι ούφο - με τα έργα τους : Σιωνισμός, οικουμενισμός, παγκοσμιοποίηση, όπου πρυτανεύει η αγάπη και κυριαρχούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των επιλεκτικά ανακαλυπτόμενων μειοψηφιών.

Η αγάπη, ο άγιος Θεός, προσεγγίζει τους ταπεινούς και με αυτή, με την ταπείνωση, γνωστοποιείται στον άνθρωπο. Ο Θεός είναι αγάπη, αλλά η αγάπη του Θεού μόνο δια της ταπεινώσεως γίνεται προσιτή στον άνθρωπο.

Αν λοιπόν υπάρχει αυτή, φυσικά και άλλες προϋποθέσεις, τότε μπορούμε να θέσουμε - κατά προτεραιότητα - τα ζητήματα αυτά προς συζήτηση. Ελπίζω και εύχομαι στο χώρο των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών οι κατάλληλοι άνθρωποι να βρεθούν. Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν.