Μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται

 

Δέν αφορά στό θέμα τής Δημοσίευσης (1). Ειδικότερα άπτεται τής απαράδεκτα κοσμικής αντίληψης κατά τήν καθ' ημάς Διοικούσα Ιεραρχία τής (Μητρός) Εκκλησίας. Πρέπει κάποιος νά τούς θυμίσει τό (2) :

26 καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν.(Λκ. ις')

1. https://opaidagogos.blogspot.com/2025/02/1-2.html?m=1

2. https://kyprianoscy2.blogspot.com/2022/10/blog-post_24.html

ΚΑΛΑΜΠΟΥΡΆΚΙΑ

 https://t.me/xrikip/129

1.

"15 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν· Ἄφες ἄρτι·" (Μτ. γ'), ό μεθερμηνευόμενον "έλα τώρα" (Ἄφες ἄρτι).

2.

"34 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔλεγε· Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι.", (Λκ. κγ') ό μεθερμηνεόμενον "... άφησέ τους, μήν ασχολείσαι, δέν ξέρουν τί κάνουν " (ἄφες αὐτοῖς). 

Δέν ξέρουν τί τούς περιμένει 

Τό εγκληματικό δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού κάθε λαού

 https://www.facebook.com/groups/416460255390280/permalink/1962367484132875/ ...

όπου σύντομα αναφέρεται :

"Κατά τήν τελευταία φάση τῆς προετοιμασίας τῆς λεγομένης «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου» (Κρήτη, Ἰούνιος 2016) πραγματοποιήθηκε ἀπό 21-27.1.2016 στό Ὀρθόδοξο Κέντρο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὴ Γενεύη τῆς Ἐλβετίας Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Τὰ πρακτικὰ τῆς Συνάξεως αὐτῆς ἐκδόθηκαν στὸν τόμο, Γραμματεία ἐπὶ τῆς Προπαρασκευῆς τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, Σύναξις τῶν Προκαθημένων τῶν Ἁγιώτατων Ὀρθόδοξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, Πρακτικὰ-Κείμενα, ἒκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἀθήνα 2021, σσ. 542 ... αποκαλύπτεται πέραν πάσης αμφισβήτησης  ότι ἡ Οὐκρανία ὑπάγεται ἐκκλησιαστικὰ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας. Οὐδείς ἐξέφρασε ἀντίρρηση οὒτε κἂν ἒμμεση ἀμφισβήτηση!"

- Κυπριανός Χ. Σχόλιο

Μετά ήρθε ο κ. Πάϊατ. Η Ουκρανία έγινε προτεσταντικά ορθόδοξη αυτοκέφαλη εκκλησία, άλλαξε τό ημερολόγιο καί άρχισε η σφαγή. Εμείς, τό 1924, γίναμε παπικά καί προτεσταντικά ορθόδοξοι, ήρθε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, σφαχτήκαμε μεταξύ μας, αλλά η συνέχεια ήταν άλλη. 

Ο Τίτο δέν επέτρεψε νά γίνει η Ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία (ενωμένη Σλαβία) κράτος διαμεσολαβητής πολεμοφοδίων στούς Έλληνες τής "κυβέρνησης τού βουνού". Ζήτησε από τόν Στάλιν - τό πρότεινε ο Τίτο - νά αναγνωρίσει ομόσπονδο κράτος τήν "Μακεδονία" (Σκόπια). Ο Στάλιν δέν τό δέχθηκε, επειδή η Συμφωνία τής Γιάλτας είχε προσδιορίσει τά ομόσπονδα κρατίδια τής (τότε) Γιουγκοσλαβίας. Κράτος "Μακεδονίας" (Σκόπια) δέν προβλεπόταν κι έτσι, συνέχεια δέν δόθηκε. Ο Στάλιν δέν μπορούσε νά αθετήσει τά συμφωνηθέντα. 

Η Γιουγκοσλαβία δέν έγινε ο "μεσολαβητής", σάν τήν σημερινή Πολωνία, που προμηθεύει πολεμοφόδια στούς Ουκρανούς. Τό αξιοθαύμαστο τών ... "φίλων καί συμμάχων " μας, είναι ότι αυτό που ζητούσε τότε ο Στάλιν  - ναυάγησε λόγω Τίτο - τό έκαναν οι "σύμμαχοι" τού θανάτου (usa, uk) ! Θανάτου που μάς ετοιμάζουν. Αναγνώρισαν τά Σκόπια μέ τό όνομα τής Μακεδονίας, ότι "κάθε λαός έχει τό δικαίωμα τού αυτοπροσδιορισμού του" ... καί τής αλληλοσφαγής του.

Αυτά δέν τά λένε, ούτε τά γράφουν οι κατ' εντολήν γραφιάδες τής Ιστορίας. Γιατί ; Επειδή τό δόγμα "ανήκομεν εις τήν Δύσιν" είναι αμείλικτο πρός όλους εκείνους, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, που μιλούν μέ τήν φωνή τής Αλήθειας.

" ἀνιέρου δὲ πόλεως καὶ ἀθέου, (...)οὐδείς ἐστιν οὐδ´ ἔσται γεγονὼς θεατής "

 

Διαβάζουμε:

''Λυπάμαι που μεγάλη και μικρή δεν ξέρουν τι είναι η θρησκεία του πατρίου ημερολογίου δεν ξέρουν τι σημαίνει ιστορία μας για την η ελληνική ιστορία όλα τα άλλα τα ξέρουμε''

Βρε τι μαθαίνεις στο διαδίκτυο! Μαζί με τους άλλους που δεν γνωρίζουν - όπως λέγει ο αγαπητός φίλος - ούτε και γω ήξερα ότι υπήρχε ''θρησκεία του πατρίου ημερολογίου'', πρώτη φορά διαβάζω κάτι τέτοιο! 

Ευχαριστούμε τον αγαπητό ''γνώστη'' που έστω και ανορθόγραφα, έστω και με αυτό το ακατανόητο συντακτικό μας δίδαξε κάτι που δεν γνωρίζαμε!

Σχόλιο Κυπριανός Χ. στήν ανωτέρω ανάρτηση φέησμπουκ (: από Ιωάννης Παπαρρήγας).

Άν είχε μάθει, τόν είχαν διδάξει, ότι Πίστη, Θρησκεία, Εκκλησία, είναι τρείς ταυτόσημες εννοιολογικά λέξεις, θά μπορούσε νά αναρωτηθεί, αλλά καί νά εξηγήσει, πώς προέκυψε ο διχασμός τής Ορθοδοξίας σέ νέα καί παλαιά Πίστη, Θρησκεία, Εκκλησία. Καί ακόμη, αφού ποτέ δέν γίνεται λόγος γιά "εκκλησιαστικό συναίσθημα", αλλά πάντα μιλάμε ή γράφουμε γιά θρησκευτικό συναίσθημα - τό βεβαιώνει η Ψυχιατρική Επιστήμη όπως καί η Φιλολογία - τότε θά ήταν εύκολο νά αντιληφθεί ότι εγγενές είναι τό συναίσθημα τού θρησκεύειν, ενώ τό εκκλησιάζειν είναι επιγενές. Ο άνθρωπος είναι απόρροια (συν-αίσθημα) τής αγάπης τού Θεού.

- 13 νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη. (1Κρ. ιγ').

- Πρός Κωλώτην [1125 - 1126] Πλουτάρχου, υπέρ τών άλλων φιλοσόφων. 

"Εὕροις δ´ ἂν ἐπιὼν πόλεις ἀτειχίστους, ἀγραμμάτους, ἀβασιλεύτους, ἀοίκους, ἀχρημάτους, νομίσματος μὴ δεομένας, ἀπείρους θεάτρων καὶ γυμνασίων· ἀνιέρου δὲ πόλεως καὶ ἀθέου, μὴ χρωμένης εὐχαῖς μηδ´ ὅρκοις μηδὲ μαντείαις μηδὲ θυσίαις ἐπ´ ἀγαθοῖς μηδ´ ἀποτροπαῖς κακῶν οὐδείς ἐστιν οὐδ´ ἔσται γεγονὼς θεατής· ἀλλὰ πόλις ἄν μοι δοκεῖ μᾶλλον ἐδάφους χωρὶς ἢ πολιτεία τῆς περὶ θεῶν δόξης ὑφαιρεθείσης παντάπασι σύστασιν λαβεῖν ἢ λαβοῦσα τηρῆσαι."

«Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα»

«Μιά φωτογραφία λέει χίλιες λέξεις», κινεζική Παροιμία 

«Έξι λέξεις φτιάχνουν μία φωτογραφία», ελληνική Παροιμία  

Ο Χριστός δέν είχε κάνει εμβόλιο 

Περισσότερα εδώ

Εκκλησία, Πολιτεία καί ο πλησίον ... κορονοϊός

 

 Η αφορμή αυτής τής δημοσίευσης παρέχεται στό τέλος. Από ιστοσελίδα (τοίχο) φέησμπουκ

Εν Κλήσει Ζήν 

«Οι λειτουργοί της πολιτείας δεν είναι πλέον διάκονοι του Θεού στο αγαθό.» (Ηρακλής Ρεράκης). Γράψατε, καί πέραν από αυτά, που ορθώς αναφέρατε στό άρθρο σας, οι λειτουργοί τής πολιτείας καπηλεύονται καί παραχαράσσουν ... 

(εκτός από τό «27 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, ...», Λκ. ι΄ καί Δευτερονόμιον ς΄) 

... τό « καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν·». 

Μάς είπαν, όλα τά μέτρα αποβλέπουν στήν προστασία τού (πλησίον ή άλλως) κοινωνικού συνόλου. Τούς ενδιαφέρει η υγεία μας, φροντίζουν γι΄ αυτή, μάς αγαπούν ! Καί σφράγισαν τίς εκκλησιές, διότι οι συναθροίσεις εντός τών Ναών δέν διαφέρουν από τίς όμοιες τών καφενείων, τών γηπέδων, τών θεάτρων κλπ. 

Δέν σκέφθηκαν όμως οι "λειτουργοί" ότι οι μετέχοντες τής θείας Λατρείας, ακουσίως ή εν επιγνώσει, άλλην αιτίαν έχουν ως πρός τό "εν κλήσει ζήν". Σέ παρένθεση, η λέξη "εκκλησία" προέρχεται εκ τού ρήματος "εκκλησιάζω" καί όχι εκ τού "συνάγω", τό δέ "εκκλησιάζω" ετυμολογούμενον, προέρχεται από τό "εν-κλήσει-ζώ". Άν κάμνω λάθος διορθώστε με, δέν είμαι Φιλόλογος. 

Στήν εκκλησία δέν "συναγόμαστε", δέν μαζευόμαστε, δέν συναθροιζόμαστε. Μάς απευθύνει κλήση ο πλησίον μας Κύριος. Άν, τώρα, πεί κανείς "καί αυτό τί σημαίνει ;", τού απαντώ μέ αυτό που γράφει ο Προφήτης Ιερεμίας, Κεφ. 23, «23 Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐχὶ Θεὸς πόρρωθεν.». Στήν Εκκλησία μάς εγγίζει ο άγιος Τριαδικός Θεός καί γι΄ αυτό Του τό άγγιγμα, τό νοητό συνάμα δέ καί υπαρκτό-βιωματικό, συμμετέχουμε καί μετέχουμε, ανεξαρτήτως κορονοϊού, κάθε Κυριακή στό Μυστήριο τής Θείας Λατρείας, τής Θείας Ευχαριστίας. 

Καί τέλος, παρεμπιπτόντως, ο ερωτών νομικός τόν Κύριο ημών "ποιός είναι ο πλησίον ;", όπως φαίνεται, άν καί νομκός - "θεολόγος τής εποχής" θά λέγαμε -, δέν ήξερε ποιός, πρωτίστως καί κυρίως, είναι ο πλησίον, ο εγγίζων ! Ήταν δίπλα του, αυτός όμως άλλον ζητούσε. Ήθελε νά αυτοδικαιωθεί. Γι΄ αυτό ο Κύριος τού απάντησε μέ λόγον παραβολικό, τό νόημα τού οποίου φανερώνει η πίστη στόν ενανθρωπήσαντα Θεόν καί Άνθρωπο. Σέ άλλο Κεφάλαιο τής Καινής Διαθήκης, σχετικό μέ απορία τών Μαθητών ( : γιατί απαντά στούς Φαρισαίους μέ παραβολικόν λόγο) ο Κύριος τούς έλυσε τήν απορία

Η αφορμή. https://www.facebook.com/iraklis.rerakis/posts/3537255169726777

Είναι ο Χριστιανισμός Θρησκεία ; Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

Με τον τίτλο· «Καίριαι επισημάνσεις του Αρχιεπισκόπου εις συνέδριον θρησκειών και πολιτισμών», εδημοσίευσε ο «Ο.Τ.» στο φύλλο του της 25ης Ιουνίου τρ. Έτους 2004, το κείμενο του χαιρετισμού του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Χριστοδούλου, τον οποίον εξεφώνησε την 6ην Μαϊου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο πλαίσιο της Τρίτης Παγκοσμίου Συναντήσεως Θρησκειών και Πολιτισμών με θέμα: «Ο πολιτισμός των Πολιτισμών: Για ένα Παγκόσμιο Συμβούλιο». Στον εν λόγω χαιρετισμόν του ο Μακαριώτατος επεσήμανε το γεγονός ότι, κατά την αμοιβαία προσέγγιση των πολιτισμών (μέσα στο πνεύμα της Παγκοσμιοποιήσεως), για την «αναγέννηση και επιστροφή του ανθρώπου σε ένα πνευματικό ανανεωμένο ανθρωπισμό οικουμενικής εμβέλειας» (σύμφωνα με το σκεπτικό της συναντήσεως), είναι εκείνο το στοιχείο κάθε πολιτισμού, που πρέπει να γίνει σεβαστό είναι η «ιδιοπροσωπεία» του!
----------------------------------------------------
Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...
Η «ιδιοπροσωπία τής θρησκείας» δέν συνεπάγεται ταυτοπροσωπία τής Εκκλησίας μέ τόν εσμό τών άλλων εκκλησιών. Αυτό όφειλε νά τό ξεκαθαρίσει ο Χριστόδουλος καί νά τό προσθέσει ο μακαριστός Κων. Κορναράκης.

Επίσης μέ αυτό : «Αλλά η έκπληξη του αναγνώστου, του ως άνω κειμένου του Μακαριωτάτου, διεγείρεται έντονα στο σημείο, που επισημαίνει μια καίρια επίσης θέση του με την προβληματική δήλωση ότι: "Ο Χριστιανισμός ανήκει στις θρησκείες, που έχουν βεβαιότητα για την αλήθειά τους και μάλιστα για την αποκλειστική αλήθειά τους!"», αλλά καί αυτό : «Κάθε άνθρωπος μιας μέσης μορφώσεως γνωρίζει ότι ο όρος ‘θρησκεία’ δηλώνει ανθρώπινο δημιούργημα!», από πού προκύπτει ότι "ο μέσης μορφώσεως άνθρωπος γνωρίζει ότι ο όρος ‘ θρησκεία’ δηλώνει ανθρώπινο δημιούργημα!";
Ο μέσης μορφώσεως άνθρωπος γνωρίζει, καί άν δέν τό γνωρίζει τό συναισθάνεται, ότι η ανθρώπινη φύση έχει εγγενή καί έμφυτη τάση πρός τό θείον. Καί εννοώ τό κοινώς λεγόμενο θρησκευτικό συναίσθημα. Ποιός, αυτό, δέν τό γνωρίζει ; Εγγενές καί έμφυτο δέν είναι τό εκκλησιαστικό συναίσθημα, επειδή επιγενώς αυτό καλλιεργείται. Η εκκλησιαστικότητα δέν είναι έμφυτη. Γιά νά καταλάβουν τά νήπια καί τά μικρά παιδιά τί είναι η Εκκλησία. πρώτα τούς μιλούν οι γονείς γιά Θεό κι έπειτα γιά τόν Ναό τού Θεού, όπως τό διευκρινίζει ο Απ. Παύλος. Τό τελευταίο, φυσικά, γιά μεγάλα παιδιά.

Αυτά, συμπεριλαμβανομένης τής «αληθείας», τήν οποία παρέκαμψαν, ούτε διευκρίνισαν, αμφότεροι οι κοιμηθέντες. Δηλαδή, ότι η αληθής Θρησκεία, καθ΄ ημάς τούς Ορθοδόξους, είναι η «Μία Ἁγία Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία».
----------------------------------------------------------

Η βασική αυτή και πράγματι καίρια επισήμανση του Μακαριωτάτου αποσκοπεί στην αποτροπή «κάθε μορφής σύγκρασης», δηλ. συγκρητισμού στο πολιτισμικό ή θρησκευτικό πεδίο της ζωής των λαών. Και βέβαια αξιέπαινος ο Μακαριώτατος, ο οποίος μέσα στο κλίμα ενός τέτοιου συνεδρίου, που ο στόχος του είναι η προβολή και στήριξη της ιδέας της Παγκοσμιοποιήσεως και της συγκράσεως πολιτισμών και θρησκειών, θέλησε να «αντισταθεί», τονίζοντας την ανάγκη του σεβασμού της ιδιοπροσωπίας του κάθε πολιτισμού!
Αλλά η έκπληξη του αναγνώστου, του ως άνω κειμένου του Μακαριωτάτου, διεγείρεται έντονα στο σημείο, που επισημαίνει μια καίρια επίσης θέση του με την προβληματική δήλωση ότι: «Ο Χριστιανισμός ανήκει στις θρησκείες, που έχουν βεβαιότητα για την αλήθειά τους και μάλιστα για την αποκλειστική αλήθειά τους»! Με τη δήλωσή του αυτή ο Μακαριώτατος υποπίπτει σε ωρισμένα σοβαρά και ανεπίτρεπτα σφάλματα για το ορθόδοξο ήθος του. α) Διακηρύσει ότι ο Χριστιανσμός είναι θρησκεία, ομοία με τις άλλες θρησκείες και έτσι υποβιβάζει ανεπίτρεπτα την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού στην τάξη θρησκευμάτων, τα οποία «ως έργα χειρών ανθρώπων», δεν μπορούν να συγκραθούν ούτε και να συγκριθούν με το αποκαλυπτικό και αγιοπνευματικό χαρακτήρα της ιδρύσεως της Εκκλησίας κατά την αγία ημέρα της Πεντηκοστής. Κάθε άνθρωπος μιας μέσης μορφώσεως γνωρίζει ότι ο όρος «θρησκεία» δηλώνει ανθρώπινο δημιούργημα!
β) Ομαδοποιεί θρησκειακώς την Εκκλησία του Χριστού με «εταίρους», δηλ. θρησκείες, που έχουν έντονο και πολλές φορές καταστροφικό δαιμονικό χαρακτήρα! Εξ άλλου με το νοηματικώς καθοριστικό, με απόλυτο τρόπο, ρήμα «ανήκει» εγγίζει την περιοχή ενός θρησκειακού συγκρητισμού, προκαλώντας την εύλογη απορία για μια απαράδεκτη αντίφαση, που δημιουργεί με τον τρόπο αυτό. Ζητεί σεβασμό της πολιτισμικής ιδιοπροσωπίας των λαών και συγχρόνως βάζει τον Χριστιανισμό, δηλ. την αγία Ορθοδοξία, στο ίδιο διαθρησκειακό καλάθι με όλες τις άλλες θρησκείες του κόσμου!

Να υποθέσωμεν ότι θυσιάζει την ορθόδοξη αυτοσυνειδησία του, για να μη προκαλέση αρνητικά το παγκοσμιοποιημένο στο μυαλό του ακροατήριο και εξάλλου να «πέσει» πιο μαλακά το αίτημα της ιδιοπροσωπίας των πολιτισμών; Ποιος ξέρει…!
Έμεινα διαπορών και προβληματισμένος για την αντιφατική αυτή λογική του Μακαριωτάτου και σκέφθηκα να περιορισθώ στον προβληματισμό μου αυτό και να μη ενοχλήσω τον Μακαριώτατο με κάποιο κείμενο.
Όταν, όμως, μου ήλθε το περιοδικό «Εφημέριος», (Ιούνιος 2004) και διάβασα στη σελ. 13 ότι ο Μακαριώτατος επιμένει ότι· «Ο Χριστιανισμός ανήκει στις μονοθεϊστικές ¨θρησκείες¨», μετάνοιωσα και έπιασα μολύβι και χαρτί! Η σκέψη του Μακαριωτάτου κινείται σαφώς στο θρησκειολογικό κλίμα της παγκοσμιοποιημένης ήδη εποχής μας! Στους επίσημους ανοικτούς χώρους αποσιωπά την αγιοπνευματική ιδιοπροσωπία της Εκκλησίας του Χριστού και την θάβει στη διαθρησκειακή λογική του Παγκοσμιοποιημένου πνεύματος! Έτσι γίνεται επιλήσμων της γνωστής αποστολικής εντολής: «Μη γίνεσθε ετεροζυγούντες απίστοις· τις γαρ μετοχή δικαιοσύνη και ανομία; τις δε κοινωνία φωτί προς σκότος; τις δε συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαλ…»(Β΄ Κορ. 6: 14-15).

 http://orthodox-voice.blogspot.com/2020/07/blog-post_533.html

Πώς φθάσαμε στό ουδετερόθρησκο κράτος καί στίς μάσκες - φίμωτρο, τού κορονοϊού

Ο τίτλος τού άρθρου είναι «Πώς φθάσαμε στό ουδετερόθρησκο κράτος», συμπληρώνω, τών Κεραμέως, Γαβρόγλου, Φίλη, Ρεπούση καί πλήθος άλλων. Στόν σύνδεσμο που ακολουθεί, θά διαβάσετε ένα διάλογο μεταξύ τού πρόσφατα εκλιπόντος π. Γεωργίου Μεταλληνού καί τού γράφοντος. Η ανταλλαγή επιχειρημάτων έγινε σέ εφημερίδα, που δέν χαίρει τής εκτιμήσως τών περισσοτέρων. Οι εφημερίδες γνώμης, όπως αυτοχαρακτηρίζονται, φιλοξενούν πολιτικώς ορθά - αλλά καί θρησκευτικώς - άρθρα ή επιστολές αναγνωστών, ό,τι δέ, κατ΄ αυτούς, δέν ανταποκρίνεται στούς κανόνες τής πολιτικο-θρησκευτικής ορθότητας, απορρίπτεται. Καί ο γράφων, βρέθηκε στήν δυσάρεστη θέση νά φιλοξενείται μόνο από εφημερίδα, θά λέγαμε, αντισυμβατική. Αυτά σάν ιστορικό, γιά όσα ακολουθούν, τά οποία χρονολογούνται από τό 1998. Υπάρχουν καί αρκετά ακόμη τής δεκαετίας τού 1990 καί λίγο πιό κάτω.
https://drive.google.com/file/d/1J_fTpX1YqNDBFVQj_YVhRmfH9cPGEJQk/view?usp=sharing

Παράλληλα μέ τά ανωτέρω, θεώρησα χρήσιμο - είναι συνάμα καί κρίσιμο - νά σάς δώσω νά διαβάσετε κάτι από τό παρελθόν (21 Ιουνίου 2015)

Επιλεγμένη αναδημοσίευση (21/06/2015)



Η HILLARY CLINTON ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
 Posted by Φαίη, Ιουνίου 21, 2015
 Άρθρο του José Javier Esparza (εδώ στα ισπανικά) μετάφραση - επιμέλεια : Θεόδωρος Λάσκαρης Σχολιασμός : Alex Synodinos
Ιστολόγιο  "Αβέρωφ"
Ιστολόγιο  "Θεόδοτος"


 Ένα άβολο πέπλο σιωπής, έπεσε έπειτα από τις εκπληκτικές φράσεις που ειπώθηκαν πριν λίγες ημέρες από τη Hillary Clinton. Ίσως η κυρία να μίλησε περισσότερο από όσο θα έπρεπε. «Οι πολιτιστικοί κώδικες, τα θρησκευτικά πιστεύω και οι δομικές φοβίες πρέπει να μεταβληθούν. Οι κυβερνήσεις πρέπει να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία και τις εξαναγκαστικές δυνατότητες τους για να επαναπροσδιορίσουν τα παραδοσιακά θρησκευτικά δόγματα.»

 Αυτά τα λόγια προφέρθηκαν δημοσίως και χωρίς υπεκφυγές, κατά την διάρκεια ενός συνεδρίου υπέρ των εκτρώσεων και άφησαν πολλά άτομα με το στόμα ανοικτό.
1) «Να μεταρρυθμιστούν εξαναγκαστικά οι θρησκείες»; Και τι θα απομείνει λοιπόν από την θρησκευτική ελευθερία;
2) «Να μεταβληθούν οι πολιτιστικές ταυτότητες»; Και τι θα απομείνει πέρα από την ελευθερία να υπάρχεις;

Παρόμοιες προθέσεις, αναγγελλόμενες από την κύρια υποψήφια των δημοκρατικών για την προεδρία των ΗΠΑ, θα έπρεπε να ανοίξουν μία έντονη συζήτηση. Αυτό δεν συνέβη. Ενώ αυτές οι δηλώσεις είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός, τα κυριότερα μέσα ενημέρωσης όλης της Δύσης προτίμησαν να αποσιωπήσουν τις αποκαλύψεις.

 Ποιά έννοια πρέπει να δοθεί στις δηλώσεις της Hillary Clinton; Σημείο ένα : με τον όρο «πολιτιστικοί κώδικες», εννοεί τις παραδοσιακές πολιτιστικές ταυτότητες οι οποίες πρέπει να μεταβληθούν. Σημείο δύο : μέσα στις «δομικές φοβίες» εντάσσονται τα παραδοσιακά θρησκευτικά δόγματα. Σημείο τρία : οι κυβερνήσεις, οι εξουσίες, νομιμοποιούνται να χρησιμοποιήσουν τον εξαναγκασμό εναντίον των θρησκευτικών δογμάτων και των πολιτιστικών ταυτοτήτων.
Όταν παρατηρούμε σε τι συνίσταται αυτός ο «εξαναγκασμός», που πρακτικά είναι το «νομικό μονοπώλιο της βίας», τότε πρέπει να αρχίζουμε να ανησυχούμε.
Όταν επίσης διαπιστώνουμε ότι ως «φοβίες» και «δόγματα» θεωρούνται εκείνες που είναι οι παραδοσιακές αρχές του Δυτικού πολιτισμού, τότε η ανησυχία αυξάνεται μέχρι να μετατραπεί σε συναγερμό.
Αυτό που συνοπτικά εξέφρασε η Hillary Clinton είναι ένα ολοκληρωτικό πολιτικό σχέδιο κοινωνικής και πολιτιστικής μηχανικής. To σχέδιο αυτό βρίσκεται ήδη σε εφαρμογή…

Καταπληκτικό; Στην πραγματικότητα όχι τόσο. Αυτές ο ιδέες δεν είναι καθόλου νέες, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της μοντέρνας ιδεολογίας που εδώ και δεκαετίες έχει καταλάβει την Δύση. Ήδη μετά την πτώση του Τοίχους του Βερολίνου το 1989, άρχισαν να εφαρμόζονται τα σχέδια κοινωνικής μηχανικής του ΟΗΕ - με την συμπαράσταση των ΗΠΑ - οι πολιτικές των εκτρώσεων και της ομοφυλοφιλίας υιοθετήθηκαν από σχεδόν όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, και ταυτόχρονα άρχισε η διάλυση των εθνικών ταυτοτήτων.
 Πολλοί παρατηρητές είδαν στις δηλώσεις της Clinton ένα είδος διακήρυξης πολέμου εναντίον του Χριστιανισμού. Αυτή είναι μία ορθή ερμηνεία αλλά ελλιπής : ο πόλεμος δεν είναι μόνον εναντίον των παραδοσιακών θρησκειών αλλά, όπως λέει η ίδια, εναντίον των πολιτιστικών ταυτοτήτων. Αυτό σημαίνει ότι κάθε πολιτιστική και ιστορική ταυτότητα πρέπει να μεταβληθεί με την χρήση της πολιτικής εξουσίας. Και εμείς οι ευρωπαίοι τι κάνουμε; Συνήθως ακολουθούμε το ρεύμα.

Όμως, φαίνεται σίγουρο ότι η διαδρομή εμφανίζει απρόσμενες επιπλοκές και αυτές δεν άργησαν να εκδηλωθούν. Γίνεται πραγματικά δύσκολο να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή, μέσα σε ένα πλαίσιο διάλυσης των «πολιτιστικών κωδίκων που είναι βαθιά ριζωμένοι». Εν προκειμένω, η Γαλλική εμπειρία είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα: από την δεκαετία του ΄80 η Γαλλία βίωσε μία διαδικασία κατασκευής μίας νέας ταυτότητας, η οποία προήλθε από την καταστροφή των κλασικών εθνικών αναφορών και την αντικατάστασή τους με νέα δόγματα. «Η Γαλλία -έλεγε ο Ντε Γκωλ - είναι μία ευρωπαϊκή χώρα, φυλετικά λευκή και θρησκευτικά Χριστιανική». Άρχισε να μην είναι τέτοια λίγο μετά το θάνατο του στρατηγού. Ο ευρωπαϊσμός μεταβλήθηκε σε μία μορφή κοσμοπολιτισμού που έβλεπε την Γαλλία ως πρωταγωνίστρια σε ένα κόσμο χωρίς σύνορα, έναν κόσμο στον οποίο η ίδια η Ευρώπη δεν είναι κάτι άλλο πέρα από μία προνομιούχος περιοχή σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον. Έτσι, οποιοσδήποτε παράγοντας εθνικού, φυλετικού, πολιτιστικού κλπ χαρακτήρα, άρχισε να γίνεται ένα ταμπού προς όφελος μιας νέας κοινωνίας κτισμένης πάνω στην μαζική προσέλευση ξένου πληθυσμού. Το αποτέλεσμα υπήρξε εκείνο ενός αποδιαρθρωμένου έθνους σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

 Σε κάθε περίπτωση, αυτό που εξέφρασε η δημοκρατική υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία δήλωση προθέσεων : πρόκειται για το μυστικό περιεχόμενο του προγράμματος της Νέας Τάξης Πραγμάτων, που για να επιβληθεί χωρίς μεγάλες αντιστάσεις έχει ανάγκη, ακριβώς, να κατεδαφίσει τις πολιτιστικές ρίζες και τις παραδοσιακές θρησκείες. Ήταν αναπόφευκτο ότι κάποιος θα κατέληγε να επικαλεστεί την εξουσία του κράτους για να εφαρμοστεί εξαναγκαστικά αυτή η διαδικασία. Το έκανε η Hilary Clinton. Η ευρωπαϊκή κοσμοπολίτικη αριστερά (και όχι μόνον αυτή), μάλλον έχει ήδη ανέβει στο όχημα. Έτσι, θα την δούμε να στηρίζει την πολιτική της παγκοσμιοποίησης στο όνομα της … προόδου.

 Σχολιασμός Alex Synodinos

Το παρόν σχόλιο είναι μια προσπάθεια να δοθεί στον αναγνώστη μια γενική αντίληψη των πολιτικών ισορροπιών στις ΗΠΑ και να εξηγηθεί γιατί η Hillary Clinton θα είναι κατά πάσα πιθανότητα η επόμενη πρόεδρος της υπερδύναμης. H Hillary Clinton είναι σχεδόν βέβαιο πως θα κερδίσει τον αγώνα για να είναι η υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος στις επόμενες εκλογές (το 2016) και είναι επίσης σχεδόν σίγουρο, εάν όχι και απόλυτα σίγουρο, πως εάν το πετύχει αυτό θα κερδίσει και τις εκλογές.

 Οι λόγοι για το πρώτο είναι οι εξής: η Hillary Clinton έχει μια μεγάλη υποστήριξη εντός του Δημοκρατικού κόμματος καθώς και στα ΜΜΕ. Έχασε έναντι του Οbama την τελευταία φορά διότι στο αξιακό σύστημα των προοδευτικών, το ζήτημα της φυλής υπερέχει αυτού του φύλου. Ας εξηγήσουμε λίγο αυτό το παράδοξο (παράδοξο για εμάς τους φυσιολογικούς ανθρώπους, όχι για τους αριστερούς). Στην Αμερική υπάρχει η «κουλτούρα του θύματος», τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως ο καθένας ή η εκάστοτε κοινωνική ή φυλετική ομάδα μπορεί να χρησιμοποιήσει υπαρκτά ή ανύπαρκτα περιστατικά «καταπίεσης» για να αποκτήσει δύναμη και χρήματα εις βάρος της κοινωνίας και των άλλων κοινωνικών ή φυλετικών ομάδων. Θύματα θεωρούνται όσες κοινωνικές ομάδες πιστεύεται πως αδικούνται ή έχουν αδικηθεί στο παρελθόν. Βέβαια όλα τα θύματα δεν είναι ίδια. Έτσι για παράδειγμα μια γυναίκα μπορεί να δηλώσει πως είναι θύμα της «κακής πατριαρχίας των ετεροφυλόφιλων λευκών ανδρών» αλλά στο χρηματιστήριο της κουλτούρας του θύματος, έχει πολύ λιγότερες μετοχές από έναν μαύρο που θεωρείται ο αρχετυπικά καταπιεσμένος από τους «κακούς» λευκούς αμερικάνους. Οι ομοφυλόφιλοι επίσης μπορεί να παίξουν αυτό το παιχνίδι και το παίζουν ιδιαίτερα επιθετικά, το ίδιο πράττουν ασφαλώς και οι εβραϊκής καταγωγής Αμερικάνοι και οι Λατινοαμερικάνοι (αν και προς τιμήν τους το κάνουν λιγότερο) ακόμα και κοινωνικές ομάδες που έχουν σωματικά μειονεκτήματα. Για να σας φέρω ένα παράδειγμα, ας πούμε κονταροχτυπιούνται για την υποστήριξη των ΜΜΕ και μια θέση σε κάποιο αξίωμα του Δημοκρατικού Κόμματος, από τη μία μια τρανσεξουαλ, λεσβία αφροαμερικάνα με κινητικές δυσκολίες, η οποία και δηλώνει πως στο παρελθόν την έχουν βιάσει ομαδικά λευκοί ρατσιστές από το Νότο (μιλάμε για το «άγιο δισκοπότηρο» της κουλτούρας του θύματος) και από την άλλη μια λατινοαμερικάνα φεμινίστρια. Το συστημα των ΜΜΕ, καθώς και ο κομματικός στρατός των αεροκέφαλων προοδευτικών (liberals) θα στηρίξει αναφανδόν την πρώτη. Αλλά ας υποθέσουμε πως η δεύτερη αντιμετωπίζει έναν άλλο αντίπαλο που τυγχάνει να είναι ένας ετεροφυλόφιλος λευκός άνδρας, το σύστημα θα στηρίξει σε αυτή τη περίπτωση τη λατινοαμερικάνα φεμινίστρια χωρίς δεύτερη κουβέντα.

 Ο Obama λοιπόν καθότι μαύρος βρισκόταν ανώτερα ιεραρχικά από μια λευκή πλούσια φεμινίστρια (Hillary) στην ιεραρχία της κουλτούρας του θύματος και η προσμονή για γυναίκα πρόεδρο στις ΗΠΑ υποσκελίστηκε εύκολα από την προσμονή για έναν μαύρο πρόεδρο των ΗΠΑ. Δειτε βιντεάκια στο youtube από την εκλογή του Obama στις ΗΠΑ, δείτε ακόμα και τους εγχώριους (ελλαδίτες) προοδευτικούς πως κάνανε όταν άκουσαν πως οι ΗΠΑ εξέλεξαν μαύρο πρόεδρο. Η πλειοψηφία τους βρισκόταν σε οργασμό, ειδικότερα κάτι γυναίκες δημοσιογράφοι… Θα πρέπει επίσης να γίνει κατανοητό πως το Δημοκρατικό Κόμμα στις ΗΠΑ είναι αυτό που ο Bill Clinton είχε αποκαλέσει “The Rainbow Coalition”, δηλαδή οι ψηφοφόροι του είναι οι εξής: μειονότητες (μαύροι, λατινοαμερικάνοι, εβραϊκής καταγωγής αμερικάνοι, απωασιατικής καταγωγής αμερικάνοι κλπ), ομοφυλόφιλοι, λεσβίες, οι γυναίκες (κυρίως όσες είναι ανύπαντρες ή χώρισαν τους άνδρες τους) και μερίδα λευκών ανδρών που έχουν προοδευτικές απόψεις.

 Ο λόγος για το δεύτερο (δηλ. τη βέβαια εκλογή της Clinton στην προεδρία των ΗΠΑ) είναι πως το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στηρίζεται για ψήφους στο λευκό πληθυσμό και κατά κύριο λόγω στους λευκούς ετεροφυλόφιλους άνδρες, οι τελευταίοι πρακτικά δημιούργησαν την Αμερική (και κάθε άλλη δυτική κοινωνία) και σήμερα αποτελούν τα μόνα αληθινά θύματα του παρανοϊκού καθεστώτος που υπάρχει στην άγγλο-σφαίρα κι όμως το καθεστώς τους παρουσιάζει ως καταπιεστές όλων των άλλων… Δεδομένου όμως πως οι λευκοί μειώνονται πληθυσμιακά και ταυτόχρονα μεγάλο μέρος τους είναι liberals (προσοχή εδώ, η ψυχοδιανοητική πάθηση του προοδευτισμού είναι εξ ολοκλήρου πάθηση των βορειοευρωπαϊκών και γερμανικών φύλων δεν συναντάνται συχνά σε άλλους λευκούς ή άλλες φυλές) το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα μάλλον δεν θα ξαναβγεί ποτέ στην εξουσία, εάν συνεχίσουν τα δεδομένα αυτά.
Πλέον λοιπόν δεν δείχνει να υπάρχει κανένα εμπόδιο για τη πρώτη γυναίκα πρόεδρο των ΗΠΑ. Οι μαύροι ικανοποιήθηκαν καθώς είχαν τον πρόεδρο τους, τώρα ήρθε η ώρα των φεμινιστριών. Οι Ρεπουμπλικάνοι θα επιλέξουν κάποιο άχαρο και ατάλαντο άτομο να τους εκπροσωπήσει, καθώς κανείς δεν θα θέλει να αυτοκτονήσει πολιτικά με μια βέβαιη ήττα και οι ΗΠΑ θα βυθιστούν ακόμα βαθύτερα στην παρακμή. Λάβετε επίσης υπ’ όψιν πως η Hillary είναι πιο αριστερή (αν και αντικειμενικά λιγότερο ευφυής) από το σύζυγό της, να σας θυμίσω επίσης πως πρόκειται για ένα εξ ολοκλήρου αμοραλιστικό άτομο χωρίς κανέναν ηθικό φραγμό, μια περίπτωση αυτού που στα αγγλικά ονομάζουμε sociopath (δείτε τα χαρακτηριστικά που περιγράφουν τέτοια άτομα, παρατηρήστε την Hillary Clinton και θα καταλάβετε…). Δια του λόγου το αληθές δείτε το παρακάτω βίντεο στο οποίο πανηγυρίζει μπροστά στις κάμερες για το θάνατο δια βασανισμού του Καντάφι από τις συμμορίες που η ίδια χρηματοδότησε και εξόπλισε.

https://youtu.be/Fgcd1ghag5Y

15/07/2020 (Όταν πέφτουν οι μάσκες-φίμωτρο, τού κορονοϊού)

Ο αποκλεισμός τών πιστών από τήν Θεία Ευχαριστία, αποκοπή τού σώματος εκ τής κεφαλής

Σχόλια σέ ιστοσελίδα φέησμπουκ

- Θεολόγος Αμπόνης
Πολλοί ζηλωτές πιστοί δηλώνουν ότι με το άνοιγμα των Ναών θα προσέλθουν ακάθεκτοι για Θ.Μετάληψη. Θα ήθελα αδελφικά να υπομνήσω, ότι έναντι των ασεβών διωκτών μπορούμε να λέμε όσα δυναμικά της πίστεως λόγια.
Ωστόσο, μην παρασυρθούμε στην ώρα της Λατρείας.
Για Θ.Μετάληψη κάνουμε προετοιμασία, προσευχόμαστε, εμβαθύνουμε στο νόημα της Θείας Κοινωνίας, ρωτούμε τον πνευματικό μας, συνεχόμεθα με δέος, πασχίζουμε -συν Χάριτι- να κατανυγούμε.
"Φρίττω δεχόμενος το Πυρ, μη φλεχθώ ωσεί κηρός και ωσεί χόρτος".. ψάλλουμε στην Ακολουθία.. Αν δεν κατανυγούμε, δεν κοινωνούμε. (σ.σ. είναι) Βασική αρχή.
Η Θ.Κοινωνία, για τους εντός, τους μεμυημένους, είναι πολύ βαθύ Μυστήριο. Ούτε συνήθεια, ούτε δικαίωμα, ούτε ακριβώς Ομολογία προς τους έξω...
Είναι Μυστήριο πραγματικής έμφοβης, κατανυκτικής, ουσιαστικής συνάντησης με τον Θεάνθρωπο Κύριο Ιησου Χριστό!.. τον Αναστάντα και Ζώντα!

- Kyprianos Christodoulides
«26 ὁσάκις γὰρ ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον καὶ τὸ ποτήριον τοῦτο πίνητε, τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου καταγγέλλετε, ἄχρις οὗ ἂν ἔλθῃ.».(1Κρ. ια΄)

- Θεολόγος Αμπόνης
Είναι χαρακτηριστικό αυτό το εδάφιο. Μπορώ να πω συγκλονιστικό. Σημαντικά σημεία του το "καταγγέλλετε"=δίνετε χειροπιαστή μαρτυρία πίστεως, πιστοποιείτε και διακηρύσσετε στον κόσμον όλον, επιβεβαιώνετε μυστηριακά αλλά και πανηγυρικά και υπαρξιακά, το Μυστήριο του Θανάτου-Θυσίας-Σταυρώσεως και τα συνακόλουθα της Αναστάσεως και Αναλήψεως.. "καταγγέλλετε" και με την έννοια της ρητής και αυστηρής μαρτυρίας, ενάντια στην επίμονη και παραβατική απιστία κάποιων... "άχρι ου αν έλθη" = εξακολουθητικά, μέχρι Εκείνος να φανεί πάλι και να αναλάβει τα ηνία του κόσμου και των ανθρώπων απάντων, των επιγείων και επουρανίων και καταχθονίων, ως Μόνος Κυριάρχης. Τότε θα σταματήσετε να "καταγγέλετε", διότι "εκτυπώτερα" θα είναι τα πάντα.. Η παρουσία Του και η μέθεξή Του..

- Kyprianos Christodoulides
Ευχαριστώ γιά τήν συμπλήρωση τών ελλειπόντων δικών μου.

- Θεολόγος Αμπόνης
απλή συμπλήρωση-θεολογική ανάπτυξη.. τόσο μεγάλα τα μυστήρια -και τα βιώματα- της Ορθοδόξου Πίστεως.

- Kyprianos Christodoulides
Άν είναι θεμιτή καί τούτη η προσθήκη, σχετικά μέ τό "καταγγέλλετε". Η πρόθεση κατά [κᾰτᾰ]
1.(+ γενική)
προς, δηλώνοντας κίνηση προς τα κάτω ή, γενικότερα,πάνω
εναντίον
2.(+αιτιατική)
- κίνηση προς τα κάτω, ή σε μια έκταση
κατὰ γῆν καὶ θάλασσαν: σε ξηρά και θάλασσα
- απέναντι
- στη διάρκεια
καθ' ἡμέραν: καθημερινά
- σύμφωνα με

Νομίζω εδώ δηλώνεται (καί) κίνηση πρός τά κάτω, σέ παρένθεση, νοουμένων φυσικά τών άνω. «Σήμερον τὰ ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάζει, καὶ τὰ κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεῖ. »
Αγγέλλω τοίς κάτω τήν συνομιλίαν μου (Θεία Μετάληψη) εν τοίς άνω.

Συναφές καί συνέχεια τών ανωτέρω, τό Κοινωνικόν τής Θείας Μεταλήψεως : «Τοῦ Δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ σήμερον, Υἱὲ Θεοῦ, κοινωνόν με παράλαβε· οὐ μὴ γὰρ τοῖς ἐχθροῖς σου τὸ μυστήριον εἴπω· οὐ φίλημά σοι δώσω, καθάπερ ὁ Ἰούδας· ἀλλ᾿ ὡς ὁ Λῃστὴς ὁμολογῶ σοι· Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.», εν συμφωνία μέ τό 2Κορινθίους ιβ΄:

«1 Καυχάσθαι δὴ οὐ συμφέρει μοι· ἐλεύσομαι γὰρ εἰς ὀπτασίας καὶ ἀποκαλύψεις Κυρίου. 2 οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων· εἴτε ἐν σώματι οὐκ οἶδα, εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ Θεὸς οἶδεν· ἁρπαγέντα τὸν τοιοῦτον ἕως τρίτου οὐρανοῦ. 3 καὶ οἶδα τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον· εἴτε ἐν σώματι εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ Θεὸς οἶδεν· 4 ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ρήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι. 5 ὑπὲρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι, ὑπὲρ δὲ ἐμαυτοῦ οὐ καυχήσομαι εἰ μὴ ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου.». Θά λέγαμε, τολμηρά ίσως, ότι τήν εποχή που συνέβη τό γεγονός τής πορείας πρός Δαμασκό, ο Σαύλος, σφοδρός διώκτης Χριστού , αίφνης, έγινε ως ο εκ δεξιών ληστής, ο συσταυρωθείς μέ τόν Κύριο.

Η Ιεραρχία τής Εκκλησίας τής Ελλάδος, η επίσημη καί η ανεπίσημη, σκανδαλισθείσα υπό τού Καίσαρος απέκοψε τό σώμα τής Εκκλησίας από τήν Κεφαλήν, ήτις εστίν Ιησούς Χριστός, άν καί είχε - ως πρός τά εις αυτήν αφορώντα - τήν δυνατότητα άλλης επιλογής. Συντάχθηκε πλήρως μαζί του. Καί ποιά ήταν η επιλογή ; Ιδού :
Ματθαίου ιη΄
« 7 Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα· πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται. 8 εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὰ καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ κυλλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. 9 καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστι μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.»
Τό σώμα απεκόπη τής κεφαλής μέ εντολή Καίσαρος !

Ο οδηγός αλλοτρίωσης τού εκκλησιαστικού στήν Ελλάδα σώματος σέ «επικρατούσαν εν Ελλάδι θρησκείαν» (sic)

Δέν συνηθίζω νά κοινοποιώ άρθρα, ανθρώπων κατ΄ εμέ ολετήρων. Θέτω υπόψη, όσων διαβάζουν τά γραπτά μου σχόλια, δηλωτικά εδάφια τών άρθρων τους, που κυριολεκτικά αποδομούν τήν Θρησκεία, κατ΄ επέκτασιν δέ, τήν Εκκλησία καί τήν Πίστη. Η Θρησκεία προηγείται τής Εκκλησίας, ακριβώς, όπως η Παλαιά τής Καινής Διαθήκης. Οι ολετήρες δέν καταλαβαίνουν ότι αποδομώντας τήν Θρησκεία (σημ. εγγενές τό θρησκευτικό συναίσθημα), θρυμματίζουν τήν Εκκλησία (σημ. επιγενές τό εκκλησιαστικό) μέ αποτέλεσμα τό «ένας θεός γιά όλους» νά εκθέτει ανεπανόρθωτα τήν Πίστη.

Βάσει τών ανωτέρω σχολιάζω τό ακόλουθο ολετήριο εδάφιο (1) :
[«Μοιάζει παρακμιακός εκφυλισμός να παίρνει η εξουσία μέτρα «για την αποφυγή συνωστισμού», πιο βάναυσα στις εκκλησιές από αυτά που καθόρισε για τα σούπερ μάρκετ. Δυο μέτρα η απόσταση ανάμεσα στους πελάτες των υπεραγορών, αποκλεισμός ολοκληρωτικός των πιστών από την εκκλησιά τους. Στο φετινό Πάσχα ψηλαφήσαμε, χειροπιαστά, τι σημαίνει η τερατώδης αλλοτρίωση του εκκλησιαστικού στην Ελλάδα σώματος σε «επικρατούσαν εν Ελλάδι θρησκείαν»: Επίσκοποι και πρεσβύτεροι ήταν οι απλοί διεκπεραιωτές των κρατικών εντολών, υπάλληλοι της εξουσιαστικής γραφειοκρατίας».] ως ακολούθως :

Αυτό τό «επικρατούσαν εν Ελλάδι θρησκείαν» τόν ενοχλεί ; Άλλα σοβαρότερα δέν υπάρχουν ; Ή μήπως νομίζει ότι απευθύνεται σέ περιορισμένης αντίληψης άτομα ; Τό «επικρατούσαν εν Ελλάδι θρησκείαν» αναγράφεται στό Σύνταγμα, όθεν δέν είχε άδικο ο τ. Υπουργός Φίλης, μετά ο Γαβρόγλου, τώρα η Κεραμέως, νά θέλει, καί θέλουν, νά μάς κάνουν ουδετερόθρησκον κράτος, ουδετερόθρησκων ανθρώπων, όπως οι Γιανναράδες καί άλλοι. Άν υπάρχουν πολλές θρησκείες,υπάρχουν καί πολλές εκκλησίες ή οι παραλλαγές αυτών, τά τζαμιά καί οι συναγωγές ή κάποιοι απω-ανατολικοί ναοί.
Τό γεγονός ότι αυτός ο ολετήρας γράφει συστηματικά - κάποτε είχε αλλάξει φύλλο - στήν ναυαρχίδα τής παγκοσμιοποίησης, αυτό καί μόνο, δείχνει τό ποιόν του. Ίσως, καί όλων όσων βρίσκουν ... καταπόσιμα (αναγνώσιμα) τά γραπτά του.

(1) https://www.kathimerini.gr/1075492/opinion/epikairothta/politikh/pasxalino-epimy8io

Εκκλησία τής εικονικής πραγματικότητας (virtual reality)

Τηλε-σχόλιο γιά τό ιστορικό επίσημο ανακοινωθέν (01/04/2020) τής Ιεραρχίας τής Εκκλησίας

Τηλε-σχόλιο γιά τό ιστορικό επίσημο ανακοινωθέν (01/04/2020) τής Ιεραρχίας τής Εκκλησίας τής Ελλάδος Επικαλέσθηκαν, οι άγιοι Συντάκτες, εδάφιο από λόγο τού Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου, αλλά "γινώσκουν χωρίς νά αναγινώσκουν" συνεχίζοντας τόν εμπαιγμό μας.
Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος απευθύνεται σέ ΈΝΑΝ άνθρωπο (σημ. γράφει «ο άνθρωπος» καί όχι "οι άνθρωποι"), κάποιον άνθρωπο, ο οποίος εξ ανάγκης δέν μπορεί νά εκκλησιασθεί καί λέγει, ότι (δύναται ή μπορεί) «νά κάνει τόν εαυτό του θυσιαστήριο». (1)

Εδώ όμως σήμερα, τώρα, ο ΈΝΑΣ άνθρωπος, ο κάποιος άνθρωπος, είναι τρεία καί περισσότερα εκατομμύρια πιστών, σύμφωνα μέ τίς υπογραφές που είχε μαζέψει ο μακαριστός πλέον Χριστόδουλος.
Μήπως ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος έκαμε λάθος, αναφερόμενος σέ έναν άνθρωπο, σέ κάποιον άνθρωπο, ο οποίος εξ ανάγκης δέν μπορεί νά εκκλησιασθεί ; Μήπως τό «ο άνθρωπος» - "ένας άνθρωπος, κάποιος άνθρωπος" - αφήνεται νά εννοηθεί, από τούς αγίους Συντάκτες τού σημερινού ιστορικού επίσημου ανακοινωθέντος (τής ομοίως επίσημης Εκκλησίας), ότι συμπεριλαμβάνει σύσσωμο τό λαΊκό πλήρωμα όλων τών Ιερών Ναών τής επικράτειας ;

(1) Βίντεο 02:51 : «Μπορεί ο άνθρωπος, ο οποίος από ανάγκη δέν πηγαίνει στήν Εκκλησία, νά κάνει τόν εαυτό του θυσιαστήριο μέ τό νά προσεύχεται» κλπ.

ἐν ἡμέρᾳ γνόφου καί νεφέλης

Ανοικτοί Ναοί, κλειστά σπίτια

Δημόσιος Κίνδυνος οι εκκλησιαζόμενοι

Δείτε τά σχόλια φέησμπουκ καί επισυναπτόμενο δεσμό φώτο-γραφήματος

Διάλογοι διαπολιτισμικοί, διαχριστιανικοί, διασκοταδικοί κλπ.

Στά ζητήματα/θέματα που αφορούν στήν αλήθεια, η πρόθεση "διά" (διά + λόγος) είναι επισφαλής έως επικίνδυνη, εφόσον δοθεί προσοχή στήν ετυμολογία τής λέξης αυτής. Περιορίζομαι στήν σαφέστερη, από άλλες, εκδοχή σύμφωνα μέ τήν Βικιπαιδεία :
Ουσιαστικό[επεξεργασία]
«δίπλωμα, ουδέτερο»
«1 το τσάκισμα ενός αντικειμένου με τέτοιο τρόπο, ώστε η αρχική επιφάνεια να μειώνεται κατά το ήμισυ ... »
Η διπλωματία τής Ορθόδοξης (;) Εκκλησίας αυτό τό γνωρίζει ; Ο Όσιος Γρηγόριος ο Α' Διάλογος, Πάπας Ρώμης, Ορθόδος κατά πάντα, τό γνώριζε. Τό έργο του συνέχισαν πλαστογράφοι. Τό συνηθέστερο, είναι κακοποιοί.

ΈΝΑΣ ΕΠΊΚΑΙΡΟΣ ΘΆΝΑΤΟΣ

 

Ο χριστιανισμός δέν είναι θρησκεία

+π. Γεώργιος Μεταλληνός

Επίλογος μιάς διαφωνίας

Τήν γνώμη μου απλώς εκφράζω καί τίποτα περισσότερο, μέ αυτά που ακολουθούν :

https://drive.google.com/file/d/1uVMmRNEktkI0a6KByXrJOtm4caobzF_o/view?usp=sharing

Ο σύνδεσμος παρέχει λεπτομερή ανάγνωση τής φωτό. Χρονολογείται Αύγουστος - Σεπτέμβριος 1998.

Νά εκεθειάζεις τήν πίστη σου καί νά  εμμένεις στήν κακοδοξία, δέν σημαίνει ότι 

μέ αυτά που είπες ή έγραψες • κάποιοι, ίσως, άλλαξαν κατεύθυνση • από νεορθόδοξοι έγιναν Ορθόδοξοι • έδωσες «καλήν απολογίαν την έπί του φοβερού βήματος του Χριστού». 

Η τοποθέτηση αυτή, άν μή τί άλλο, αμβλύνει τό φρόνημα πίστεως, μάλιστα δέ, όταν αντικαθιστάς τήν λέξη Θρησκεία μέ εκείνη τής Εκκλησίας. Η Θρησκεία προηγείται, η Εκκλησία έπεται, ακριβώς όπως η Παλαιά Διαθήκη προηγείται τής Καινής. Η αποσύνδεση Θρησκείας Εκκλησίας, φανερώνει προσπάθεια ακύρωσης τής Π. Διαθήκης καί αυτό ώφειλε νά τό είχε καταλάβει ο κοιμηθείς π. Μεταλληνός. Αλλά  καί πολλοί άλλοι, εξόχως τιμώμενοι επί τών  ημερών μας.

Ο Κύριος νά τόν αναπαύσει «῞Οτι ἅγιος εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ ἐν ἁγίοις κατοικεῖς 

καὶ ἐπαναπαύει καὶ σοὶ τὴν δόξαν καὶ τὸν τρισάγιον ὕμνον ἀναπέμπομεν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ  

καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.»

«Άν δέν ξυπνήσουμε, τελειώσαμε»

Διαβάστε πρώτα αυτά που γράφει η φωτογραφία καί μετά, άν ευκαιρήτε, διαβάστε τό σχόλιο που ακολουθεί :

«Kyprianos Christodoulides : Μέ τά Μνημόνια μπορεί νά τά είχε κάνει άνω κάτω, αν ζούσε, ο Χριστόδουλος. Μέ τόν Οικουμενισμό όμως όχι. Θά ήταν πάντα κάτω, όπως είναι καί ο εκλεκτός τού κεκοιμημένου, αυτός που βλέπουμε στήν φωτογραφία, ο Μεσογαίας Μητροπολίτης Νικόλαος. «Τό Κολυμπάρι ζεί, αυτό μάς οδηγεί»!

Οι σχέσεις μας (τής Ορθοδόξου Εκκλησίας) πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον συνοψίζονται σέ αυτό : «"Ας μη λησμονούμε ότι η λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας στηρίζεται σε μια μεταμόσχευση Θείου σώματος και σε μια μετάγγιση Θείου Αίματος εις πάντας αρμούς, εις νεφρούς, εις καρδίαν" (από την ιεροσυνοδική Εγκύκλιο 2819, 7/7/2005).». Είμαστε εγκεφαλικά νεκροί ! Πώς νά ξυπνήσουμε ;

ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω

Μέ αφορμή άρθρο «από σκανδαλισμένο αγιορείτη μοναχό»   https://katanixis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_88.html . Τό κατωτέρω κατατέθηκε στήν πηγή αυτή.

Προβλέπω, αυτό δέν θά τό δημοσιεύσετε. Ωστόσο, θά τό διαβάσετε

Επακόλουθα τής σχεσιακής νεοορθόδοξης καινοτομίας

«ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω» (Μτ.ιε΄ 4)

Θά παρομοίαζα τούς εν καινοτομία αντιοικουμενιστές μέ τους Ιουδαίους, εκείνους πού είχαν πιστεύσει στόν Ιησού, αλλά στό τέλος, όπως μάς πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, η΄ : «59 ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ' αὐτόν». Οι νεωτεριστές λιθοβολούν τήν Εκκλησία τών πατέρων τους.

Όταν τούς είπε τό ανεπανάληπτο «31 ... ἐὰν ὑμεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ, ἀληθῶς μαθηταί μού ἐστε, 32 καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς», ευθύς αντέδρασαν καί «33 ἀπεκρίθησαν αὐτῷ· σπέρμα ᾿Αβραάμ ἐσμεν καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε· πῶς σὺ λέγεις ὅτι ἐλεύθεροι γενήσεσθε; ». Η συνέχεια είναι άκρως ενδιαφέρουσα.

Σήμερα συμβαίνει τό ίδιο μέ τούς καινοτόμους, οι οποίοι νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι, αν καί συλλαμβάνονται διαρκώς ψευδόμενοι ως δούλοι τής αμαρτίας. Έχουν μάλιστα φθάσει σέ τέτοια διαστροφή, νά νομίζουν ότι ουσία τού αγίου Θεού είναι η ελευθερία. Καί φλυαρούν γιά φωτισμό καί θέωση μέσω μιάς εντελώς χαλκευμένης (στερημένης αληθείας) ελευθερίας, περί τής οποίας ελέχθη « 7 ὑποκριταί! καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν ῾Ησαΐας λέγων· 8 ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ· 9 μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.»

Υποκριτές, όπως οι Φαρισαίοι, παρακάμπτουν τήν προβλεπόμενη ποινή τού πνευματικού τους θανάτου, πρός όποιον ακυρώνει τήν παράδοση τών πρεσβυτέρων. Είναι όμως προσεκτικοί. Αμβλύνουν τήν κακολογία τους κατά τών γονέων, τού Θεού πατέρα καί τής μητέρας Εκκλησίας, διορθώνοντας τήν αστοχία (σημ. ξεχνάμε τήν λέξη αμαρτία) που εκείνοι έκαναν. Αστοχία τών γονέων ήταν ο καθορισμός τής ισημερίας, στό τέλος δέ, προσφέρουν οι ίδιοι τούς εαυτούς των σάν δώρο πρός οφέλεια τών γονέων κι έτσι, τούς τιμούν !

Επόμενο, η υποκρισία βγαίνει κερδισμένη, τό ψεύδος νικητής καί η ελευθερία παύει νά αποτελεί αναγκαιότητα. Πότε ; Όταν θά προσφέρουμε τά όργανά μας, εν πλήρη υγεία άνευ εγκεφαλικού θανάτου, κατόπιν σχέσεως μέ τόν θεό. Ο νόμος δέν θά αργήσει νά ψηφιστεί. Αντί νά παίρνεις τά βουνά καί νά σέ βρίσκουν πεθαμένο ύστερα από χρόνια, προτιμότερο αυτό. Άλλωστε, σώζονται ζωές. Ο νομοθέτης θα τό λάβει σοβαρά αυτό υπόψη, συμφωνούν δέ επ΄ αυτού καί οι ηγούμενοι της μητέρας Εκκλησίας ένθα προΐστανται.

ΥΓ.
Τό σχόλιο δημοσιεύθηκε στό ιστολόγιο katanixis.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΙΡΕΣΗ

Το σχόλιο που θα διαβάσετε κατατέθηκε, και δημοσιεύτηκε, σε δυο θρησκευτικά ιστολόγια
α)  http://aktines.blogspot.gr/2014/11/blog-post_752.html 

β)  http://orthodox-voice.blogspot.gr/2014/11/kyprianos-christodoulides.html 

Ευχαριστώ τους κ.κ. Διαχειριστές των ιστολογίων για τη φιλοξενία και δημοσίευση. Η εδώ παρουσίαση έγινε με μικρές προσθήκες. Ο αναγνώστης μπορεί να ακούσει όσα ειπώθηκαν στην Ημερίδα στο δεσμό  :
http://entoytwnika1.blogspot.gr/2014/12/15.html

Η ομολογία της κοινής πίστεως κατά την Παπική Καθολική Εκκλησία

«Φρονώ σημαντικό να επισημάνω τον σεβασμό αυτής της αρχής ως ουσιαστικής και αμοιβαίας προυπόθεσης για την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας, που δεν σημαίνει υποταγή του ενός στον άλλο, ουτε αφομίωση, αλλά μάλλον αποδοχή όλων των δωρεών που ο Θεός έδωσε στον καθένα για να φανερώσει σε ολόκληρο τον κόσμο το μέγα μυστήριο της σωτηρίας πραγματοποιηθέν απο τον Κύριον Ιησούν Χριστόν δια μεσου του Παναγίου Πνέυματος. Θέλω να διαβεβαιώσω τον καθένα απο σας ότι για να φθάσουμε στον αναζητούμενο σκοπό της πλήρους κοινωνίας, η Καθολική Εκκλησία δεν προτίθεται να επιβάλλει καμμία απαίτηση, παρά μόνον εκείνη της ομολογίας της κοινής  πίστεως» .

κυπριανός χ.

Αυτά, μεταξύ άλλων, μας είπε ο προκαθήμενος της Παπικής Καθολικής Εκκλησίας Φραγκίσκος Α' κατά την ομιλία του στην Πατριαρχική και Συνοδική Θεία Λειτουργία, ναός Αγίου Γεωργίου της Κων/πολης (Φανάρι), 30/11/2014 (*). Κι εμείς γράφουμε προλογικά ότι, οι σημερινοί ονόματι ορθόδοξοι, όπως και οι υπόλοιποι κατ΄ όνομα χριστιανοί, ασφαλώς δεν θα έδωσαν προσοχή. Αμφότερες οι αποκαλούμενες πλέον "αδελφές εκκλησίες" προτιμούν να διατηρούν εντελώς ακατήχητους τους πιστούς "εν τω δεσμώ της αγάπης" σε βάρος της, εν διαστροφή και πλάνη, πίστεως.

Δεν θα διαφωνήσουμε επί της αρχής «ως ουσιαστικής και αμιβαίας προϋπόθεσης για την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας».
Δεν θα διαφωνήσουμε «για την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας, που δεν σημαίνει υποταγή του ενός στον άλλο, ουτε αφομοίωση, αλλά μάλλον αποδοχή όλων των δωρεών που ο Θεός έδωσε στον καθένα».
Όμως, η καθ΄ ημάς φανέρωση σε ολόκληρο τον κόσμο του μυστηρίου της σωτηρίας εν Χριστώ Ιησού «διά μέσου» (sic) του Παναγίου Πνεύματος "χωλαίνει επ΄ αμφοτέρας τας ιγνύς".  Και δεν ευθυνόμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι  δια τούτο.

Ας ανατρέξει ο ειπών τα ανωτέρω Πάπας Φραγκίσκος Α’  στο τι διδάσκει η κατ΄ αυτόν εκκλησία και τι δίδασκαν κατά το παρελθόν οι προκάτοχοι αυτού της πρώτης χιλιετίας προ του Σχίσματος.
Μήπως έκαναν λάθος, όταν «δια μέσου» (sic) του Παναγίου Πνεύματος διεμήνυαν στην τότε γνωστή οικουμένη όσα το Πανάγιον Πνεύμα ήκουε παρά του Πατρός και εν τω ονόματι Χριστώ Ιησού φανέρωνε στους αγίους πατέρες της Εκκλησίας ;

Παρένθεση, διά το γραφέν «όσα το Πανάγιον Πνεύμα ήκουε παρά του Πατρός» βλέπε :
(α) 13 ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν· οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ' ἑαυτοῦ, ἀλλ' ὅσα ἂν ἀκούσει λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν (Ιν. Ιστ΄),
(β) 15 οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν (Ιν. Ιε΄) και,
(γ)  26 ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας,     ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ·(Ιν. ιε΄). Η παρένθεση κλείνει.

Όθεν, οφείλουμε οι Ορθόδοξοι  μετά λόγου γνώσεως και αληθείας, να υποστηρίξουμε ότι ο αναζητούμενος σκοπός της πλήρους κοινωνίας εκ μέρους της Παπικής Καθολικής Εκκλησίας μετά της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί. Η ομολογία της κοινής πίστεως διαφέρει ριζικά, καθώς η Παπική Καθολική Εκκλησία έχει διαφορετική πηγή (διττή) εκπόρευσης Πνεύματος και Λόγου :  εκ της θεότητας του Πατρός και εκ της θεότητας του Υιού. Η θεότητα του Παναγίου Πνεύματος τύποις ομολογείται, καθίσταται ουσιαστικά ανύπαρκτος, η ομολογία της Μιας Θεότητας εκλείπει. Ποια, επομένως, μπορεί να είναι «η ομολογία της κοινής πίστεως», την οποία θέτει σκοπό της η Παπική Καθολική Εκκλησία ;  Όταν η πίστη λανθάνει - ορθότερα πλαστογραφείται - ο δεσμός της αγάπης λύεται, μάλλον δε, αυτοδιαλύεται.

(*)  http://aktines.blogspot.gr/2014/11/blog-post_752.html