ΤΆ ΚΑΙΝΆ ΠΑΡΉΛΘΑΝ, ΤΆ ΑΡΧΑΊΑ ΕΠΑΝΉΛΘΑΝ

 

 Ανάμνηση καί εν συντομία Έλλην, Ελλάς

1.

"25 οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ..." (1 Ρμ. α')

Αυτά πρό Χριστού. Ακολούθως, μετά Χριστόν, οι πρόγονοι λέγονται - τολμηρά όντως - πατέρες καί μέλπουν  : «Οὐκ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει οἱ θεόφρονες παρά τόν Κτίσαντα» (ζ' Ωδή Ακαθίστου Ύμνου). 

Ωστόσο, οι πρόγονοι εξακολουθούν δρώντες, έχοντας δραστήριους αλλότριους - εκ Δυσμών καί Ανατολών - συνεργάτες.

Προσθήκη Σέ Ανάμνηση

2.

Σύμφωνα μέ τήν Ετυμολογία τής λέξης Ελλάς, η πρώτη συλλαβή ΕΛ σημαίνει(;) ήλιος, φώς καί η δεύτερη ΛΑΣ σημαίνει γή.

Συμπληρώνω τό "λάσπη" καί ερωτώ, άν έχουμε καί άλλη συναφή αυτής ; Προφανώς έχουμε, καί ποιά είναι ; Διάβασε : Κατά Ιωάννην κεφ.θ'.

"5 ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ὦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου. 6 ταῦτα εἰπὼν ἔπτυσεν χαμαὶ καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ 7 καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων.".

Λοιπόν, ποιά άλλη λέξη είναι εννοιολογικά ταυτόσημη τού ΛΑΣ - γή ;

Μυθική ετυμολογία ανθρώπου

 

 

Πρός αυτούς που κοινοποίησαν τόν κ. Μπαμπινιώτη, όπου σέ φωτογραφία ετυμολογίας λέξεων ( : ύλη σημαίνει δάσος καί άλλες ), γράφει ότι η αρχαία λέξη "λάς", σημαίνει "πέτρα". 

Σημειώνει ότι οι άνθρωποι φτιάχτηκαν μετά τόν κατακλυσμό τού Δευκαλίωνα, όταν [ αυτός ... και η Πύρρα κατέβηκαν στην ξηρά και έκαναν θυσία στον Φύξιο Δία. Προκειμένου να αναγεννηθεί το ανθρώπινο γένος, άρχισαν να πετάνε πέτρες πίσω από την πλάτη τους : οι πέτρες που πετούσε ο Δευκαλίωνας μεταμορφώνονταν σε άνδρες και αυτές που πετούσε η Πύρρα μεταμορφώνονταν σε γυναίκες.] *

Ερώτηση πρός εκείνους που κοινοποίησαν τήν φωτογραφία τού κ. Μπαμπινιώτη :  Η λέξη "λάσπη" πόθεν προέρχεται ; 

Παρένθεση, υπάρχει καί η μεταφορική έννοια τής λέξης "λάσπη", όταν ξερένεται καί γίνεται σκληρή, δηλαδή, "πάχος γής" : Ψαλμός ΡΜ' 140 " ... 7 ὡσεὶ πάχος γῆς ἐρράγη ἐπὶ τῆς γῆς, διεσκορπίσθη τὰ ὀστᾶ αὐτῶν παρὰ τὸν ᾅδην".

Ιστέον, ο πηλός στήν παλάμη που σχηματίσθηκε μέ τό πτύσμα από σίελο, όταν ο Κύριος έκανε τό θαύμα μέ τόν εκ γενετής τυφλό.

Άν υποπέσει στήν αντίληψη τού κ. Μπαμπινιώτη, αυτό που έγραψα, θά είμαι ευτυχής γιά τήν απάντηση.

Υστερόγραφο
Επειδή μάς έχουν πρήξει οι αρχαιολάτρες. Αλλά υπάρχει ακόμη καί αυτό : "7 ῎Ελεγεν οὖν τοῖς ἐκπορευομένοις ὄχλοις βαπτισθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ· γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς ; 8 ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας, καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, πατέρα ἔχομεν τὸν ᾿Αβραάμ· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ." (Μτ. γ').

Βεβαίως, τούτο υπεμφαίνει τά "αγάλματα", όταν οι εθνικοί ( Έλληνες) δέχθηκαν τήν εις Χριστόν μαθητείαν, τόν λόγο τών Ελλήνων, τήν ελληνίδαν φωνήν.

* https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD

Η ετυμολογία της λέξης "άνθρωπος"

Νεότερη επεξεργασία 03/06/2011 και 01/03/2014

"Κατά τους Πατέρας της Εκκλησίας η ψυχή του ανθρώπου δεν έχει μόνον την λογική ενέργεια, αλλά έχει και άλλες ενέργειες, όπως την νοερά ενέργεια, την φαντασία, την αίσθηση κλπ."(*)

Σχόλιο

Και αυτά μεν ως προς την ψυχή του ανθρώπου. Ως προς τον άνθρωπο και την ετυμολογία της λέξης αυτής, ο φιλοκαλικός πατήρ Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός γράφει : "... η δε Ελλάς πάλιν εκ του άνω αθρείν ετυμολογεί τον άνθρωπον". Τώρα, τα λεξικά για το ρήμα αθρώ (-εω) δίνουν τις ερμηνείες : βλέπω, παρατηρώ, θεώμαι. 2 εξετάζω νοερώς. 3 αντιλαμβάνομαι. (Δ. Δημητράκου, Ορθογραφικό Λεξικό)

Οι φιλόλογοι και οι θεολόγοι μας έχουν μάθει άλλα, ότι η λέξη άνθρωπος ετυμολογείται από το άνω+θρώσκω!!!

Δείτε τι σημαίνει το ρήμα θρώσκω και μετά κάνετε τη σύγκριση μεταξύ αυτού και του άνω + αθρώ(-εω). Θα καταλάβετε γιατί έχουμε εφορμήσει (=θρώσκω) να κατακτήσουμε τα άνω (τον ουρανό) δια της λογικής ή γιατί μας έχει προσβάλλει (=θρώσκω) η εκ των άνω (εκ)πεσούσα παπική νοησιαρχία του θνησιμαίου φιλιόκβε.

Και για να το απλουστεύσουμε, προκειμένου να διευκολυνθεί ο αναγνώστης, ιδού η ετυμολογία της λέξης "άνθρωπος" : άνω + αθρώ(-εω) + ωψ(ωπός). Και ωψ(ωπός)= όμμα, οφθαλμός.2 όψις, πρόσωπον. Βλ. Λεξικό Ορθογραφικό Ερμηνευτικό Δ. Δημητράκου.
Αυτά δεν μας τα έμαθαν οι φιλόσοφοι, οι θεολόγοι, οι φιλόλογοι και οι άλλοι. Ας μην γράψουμε καλύτερα ποιοι είναι αυτοί.

Σχετικά με τον όσιο Πέτρο τον Δαμασκηνό και την ετυμολογία που δίδει στη λέξη άνθρωπος, βλέπε : Φιλοκαλία, εκδ. οίκος ΑΣΤΗΡ, τόμος Τρίτος, σελ. 165 , έτος 1976.

(*) Βλέπε και σχετικό άρθρο του σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου όπου και σημειώνει : "Η λέξη θρησκεία αναφέρεται στα Ομηρικά έπη, χρησιμοποιείται και από τον Ηρόδοτο για να δηλώση την λατρεία και την τιμή που οφείλει να αποδίδη ο άνθρωπος στον Θεό. Ετυμολογικά η λέξη θρησκεία προέρχεται από το θρώσκω (**) και σημαίνει αναβαίνω, και επομένως με τον όρο θρησκεία νοείται η ανάβαση του ανθρώπου προς τον Θεό. Αλλά και η λέξη άνθρωπος ετυμολογικά παράγεται από το άνω θρώσκω και σημαίνει ανάβαση."
(Άρθρο του ιδίου που δημοσιεύθηκε σε αθηναϊκή εφημερίδα και αναδημοσιεύεται στο σύνδεσμο : http://www.oodegr.com/oode/psyxotherap/arwstia1.htm )

(**) Και δεύτερος αστερίσκος
 Ο σεβασμιότατος κάνει ακόμη ένα λάθος κατ΄ ανάγκη, αφού πρέπει να δικαιολογήσει το πρώτο : ότι ο άνθρωπος προέρχεται από το άνω+θρώσκω. Γράφει ότι και η θρησκεία έχει την ίδια ετυμολογία ( : από το ρήμα θρώσκω) αλλά δεν είναι όπως μας λέει. Η λέξη θρησκεία προέρχεται εκ του ρήματος θρησκεύω.