Άνθρωπος Δικαστής Τού Θεού

Δηλαδή θέτεις ένα ερώτημα, συγκρίνοντας τήν δικαιοσύνη τού Θεού (Αγία Τριάς) μέ τήν δικαιοσύνη τού ανθρώπου, λές καί είσαι ο δικαστής που θά αποφασίσει ποιός έχει δίκιο καί ποιός άδικο. Αλλά εσύ είσαι άνθρωπος καί από τήν άλλη ένας Θεάνθρωπος. Εκτός, άν νομίζεις ότι καί ο θεός, που έχεις στήν άδεια κεφαλή σου, είναι κι αυτός άνθρωπός (σημ. η Αγία Τριάς πάει περίπατο). Μέ λίγα λόγια, μονο μέ ανθρώπους έχουμε νά κάνουμε, τά άλλα είναι παραμύθια, πήρες άριστα! Αλλά έμεινες στήν ίδια τάξη. Αυτή τής μεγάλης έκρηξης καί τού πίθηκα. Σημ. Μεγάλη έκρηξη = big bang ή bank.

https://www.facebook.com/100014447473108/posts/2296672500824310/ 

Διάβασα :

Η ανθρωποθυσία είναι βαρβαρότητα;

Οι θυσίες γίνονταν για εξιλέωση, βοήθεια, ευχαριστία. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν την ανθρωποθυσία βάρβαρη πράξη από βάρβαρους ανθρώπους.

Διάβασα ότι θάνατος του Χριστού στον Σταυρό θεωρείται εξιλαστήρια θυσία.

Έτσι ο Χριστός σαν αναμάρτητος σταυρώθηκε για να απαλλάξει την ανθρωπότητα από το προπατορικό αμάρτημα.

Το ερώτημα μου είναι: Ο Θεός είναι βάρβαρος που θυσίασε το γιο του ;

Συμπέρασμα : Ακραίος άνθρωπο κεντρικός Μονοφυσιτισμός ερωτηματικού, δήθεν, τύπου.

ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΤΉΣ ΑΝΑΚΎΚΛΩΣΗΣ

 

Ένα Ερώτημα Ζητά Απάντηση

(Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα)

- Ioannis Vourdounis (σελίδα κοιν. Δικτύου)

Αν ήσουν Θεός κι έβλεπες από ψηλά και μακριά από την καθημερινότητα την κατάντια μας δεν θα ήξερες αν θα πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις... .

Τουλάχιστον θα γνώριζες με βεβαιότητα ότι η ανθρωπότητα δεν έχει κάνει ούτε μισό βήμα έξω από το σπήλαιο του Πλάτωνα ή έξω από τα σπήλαια των πρώτων ανθρωποειδών...

Αν θεωρείς την εποχή μας απόδειξη "προόδου" σου λέω ότι η μεγαλύτερη πρόοδος που επιτεύχθηκε ήταν από τον σερνόμενο στον όρθιο άνθρωπο και δυστυχώς δεν σταμάτησε εκεί... έχουμε επιστροφή στον σερνόμενο άνθρωπο!!!!

ΣΥΜΠΈΡΑΣΜΑ

Σχολιαστής έγραψε :

"Οκτώ δισεκατομμύρια άνθρωποι, απέναντι σέ 18 οικογένειες", συγκλονιστικό! 

Οι πρώτοι ψηφίζουν, οι δεύτεροι όχι. Ναί, ναί τό γνωρίζω, πρέπει νά πιστεύουμε τήν επιστήμη. 

Μόνο ότι στό παρελθόν, όποιος πίστευε στίς "μαγίστρες" καί στούς μάγους, τούς έκαιγαν στήν φωτιά. Τώρα άλλαξαν, όποιος δέν πιστεύει στήν επιστήμη, τού στερούν δουλειά, τόν λένε τρομοκράτη ή προτιμότερο, νά αυτοκτονήσει ... κατόπιν λιμοκτονίας. 

Παρένθεση

Άν τυχόν πάρει τά βουνά, μή ξεχάσει ότι χωρίς λεφτά ψηφιακά, δέν θά μπορεί νά αγοράσει σπίρτα! Νέες ταυτότητες, προσωπικός αριθμός κλπ. Μάς φροντίζουν, ώστε νά μή γινόμαστε τροφή σέ θηρία ή πυρσοί νά φωτίζουν τά βράδυα τούς δρόμους. Ο άνθρωπος είναι χρήσιμο υλικό ανακύκλωσης καί, πλέον, ονομάζεται ψηφιακός  metaάνθρωπος.

Ευπρόσδεκτη οποιαδήποτε άλλη απάντηση.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΌΤΗΤΑ ΕΚ ΔΥΣΜΏΝ

 

ΔΙΩΓΜΟΊ ΜΈ ΆΛΛΑ ΜΈΣΑ ιστοσελίδα κοινωνικού Δικτύου (σχόλιο μέ φωτό).

https://www.facebook.com/share/1KNz8jiGD1/

Ο Machiavelli ήταν καλός γνώστης τών απαιτήσεων κάθε εποχής. Οι διωγμοί κατά ανυπότακτων, νά συνοδεύονται μέ αισθητικώς αποδεκτά μέσα, πχ. προκλήσεις πολέμου : ο αμυνόμενος νά παρουσιάζεται επιτιθέμενος!

Η λέξη "προβοκάτσια" σημαίνει πρόκληση! Μεγάλος διδάσκαλος τής πολιτικότητας • λέγεται πολιτική ορθότητα • ο Niccolo Machiavelli. Μήπως, δέν συμφωνούν όλοι μέ τόν Άριστοτέλη καί άλλους, που θέλει τόν άνθρωπο νά ορίζεται "πολιτικό όν" ;?

Ιδού πώς η σημερινή εκ Δυσμών οικουμενικότητα - λήγει μέ τήν κατάληξη ...ότητα - κυριαρχείται από τό ψεύδος, τήν απάτη, τήν υποκρισία.

Είμαστε αόρατοι καί ακατασκεύαστοι;

Ποιό είναι τό υπαρξιακό μας κενό ;

"2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. Γένεσις, κεφ.α' "

Μέ τίς φωτογραφίες που ακολουθούν, 

1.

θέλω νά υποβάλω πρός εκείνους, οι οποίοι απαρτίζουν τήν λεγόμενη ημετέραν δεξαμενή σκέψης (think tank) : ακαδημαϊκούς καί λοιπούς άλλους, μεταξύ τών οποίων καί οι τών Εικαστικών Τεχνών, 

2.

κατά πόσον ευσταθεί η κυρίαρχη γνώμη τών αναφερθέντων περί  ψυχής. Τί είμαστε καί ποιό τό υπαρξιακό μας κενό; περί τού οποίου συχνά αναφέρονται καί γράφουν.

3.

Τί είμαστε τελικά; αστρική σκόνη; συμπαντική ενέργεια, ή μήπως έμμορφη "ενέργεια" τού Σύμπαντος; καθώς ζήσαμε καί περιγράφεται στήν πλάση τού ανθρώπου:

"5... οὐ γὰρ ἔβρεξεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι αὐτήν· (...) 7 καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν." (Γένεσις, κεφ.β').

Παρένθεση. Γράφω "ενέργεια", επειδή κάθε άνθρωπος φέρει ένα ελάχιστο δυναμικό ηλεκτρικού φορτίου. Παραλείπω αρκετά εδάφια τής Καινή Διαθήκης, όπου γίνεται σαφής ο περί ψυχής λόγος.

Μυθική ετυμολογία ανθρώπου

 

 

Πρός αυτούς που κοινοποίησαν τόν κ. Μπαμπινιώτη, όπου σέ φωτογραφία ετυμολογίας λέξεων ( : ύλη σημαίνει δάσος καί άλλες ), γράφει ότι η αρχαία λέξη "λάς", σημαίνει "πέτρα". 

Σημειώνει ότι οι άνθρωποι φτιάχτηκαν μετά τόν κατακλυσμό τού Δευκαλίωνα, όταν [ αυτός ... και η Πύρρα κατέβηκαν στην ξηρά και έκαναν θυσία στον Φύξιο Δία. Προκειμένου να αναγεννηθεί το ανθρώπινο γένος, άρχισαν να πετάνε πέτρες πίσω από την πλάτη τους : οι πέτρες που πετούσε ο Δευκαλίωνας μεταμορφώνονταν σε άνδρες και αυτές που πετούσε η Πύρρα μεταμορφώνονταν σε γυναίκες.] *

Ερώτηση πρός εκείνους που κοινοποίησαν τήν φωτογραφία τού κ. Μπαμπινιώτη :  Η λέξη "λάσπη" πόθεν προέρχεται ; 

Παρένθεση, υπάρχει καί η μεταφορική έννοια τής λέξης "λάσπη", όταν ξερένεται καί γίνεται σκληρή, δηλαδή, "πάχος γής" : Ψαλμός ΡΜ' 140 " ... 7 ὡσεὶ πάχος γῆς ἐρράγη ἐπὶ τῆς γῆς, διεσκορπίσθη τὰ ὀστᾶ αὐτῶν παρὰ τὸν ᾅδην".

Ιστέον, ο πηλός στήν παλάμη που σχηματίσθηκε μέ τό πτύσμα από σίελο, όταν ο Κύριος έκανε τό θαύμα μέ τόν εκ γενετής τυφλό.

Άν υποπέσει στήν αντίληψη τού κ. Μπαμπινιώτη, αυτό που έγραψα, θά είμαι ευτυχής γιά τήν απάντηση.

Υστερόγραφο
Επειδή μάς έχουν πρήξει οι αρχαιολάτρες. Αλλά υπάρχει ακόμη καί αυτό : "7 ῎Ελεγεν οὖν τοῖς ἐκπορευομένοις ὄχλοις βαπτισθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ· γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς ; 8 ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας, καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, πατέρα ἔχομεν τὸν ᾿Αβραάμ· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ." (Μτ. γ').

Βεβαίως, τούτο υπεμφαίνει τά "αγάλματα", όταν οι εθνικοί ( Έλληνες) δέχθηκαν τήν εις Χριστόν μαθητείαν, τόν λόγο τών Ελλήνων, τήν ελληνίδαν φωνήν.

* https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD

Επιστολή σέ Νεορθόδοξο Ιστολόγιο περί τής διττής υποστάσεως τού Κυρίου

Μπορεί νά θεωρηθεί "ένα μικρό λάθος". Μπορεί, όμως, καί σοβαρή πλάνη, όπως εκείνη τού Απόστολοι Μακράκη ή ακόμη καί τού φιλιόκβε. 

Από ιστολόγιο μέ θρησκευτικό περιεχόμενο.

[ Ίσως σας ενδιαφέρει αυτό το άρθρο. https://www.pemptousia.gr/2020/09/ti-dosi-anthropos-antallagma-tis-psichis-aftou/ ]

Ο συντάκτης τού άρθρου κάνει ένα σημαντικό λάθος. Γράφει στήν αρχή ότι ο άνθρωπος έχει διπλή υπόσταση : 

"Ο άνθρωπος έχει διπλή υπόσταση, αποτελείται από ψυχή και σώμα." 

Όχι, δέν έχει διπλή υπόσταση ο άνθρωπος. Η υπόστασή του είναι μία καί η φύση ή ουσία του, είναι μία : είναι η ανθρώπινη, η οποία είναι σύνθετη από σώμα (ύλη) καί ψυχή (άϋλη). 

Ουδεμία σχέση μέ τήν φύση (ή ουσία) τού Κυρίου, η οποία είναι ασύνθετη : θεία καί ανθρώπινη. 

Η υπόσταση (πρόσωπο) τού Κυρίου ήταν μία, όπως κάθε ανθρώπου, η φύση Του όμως ήταν θεία καί ανθρώπινη. Η ένωση αυτή τών δύο φύσεων (θεία καί ανθρώπινη) σέ ένα πρόσωπο (μία υπόσταση) αποτελεί Μυστήριο καί συνέβη εξ "άκρας συλλήψεως".

Επίσης, η ανθρώπινη υπόσταση τού Κυρίου ήταν "εκτός αμαρτίας". Όχι όπως κάθε εφάμαρτου ανθρώπου, από τόν οποίο απουσιάζει - εννοώ κοινό άνθρωπο - η θεία. Αυτή χάθηκε (αμαυρώθηκε) μέ τό προπατορικό αμάρτημα. 

Τούτη είναι η απώλειά μας, που εκδηλώνεται ως υπαρξιακό πρόβλημα, καί αυτό ερμηνεύει τίς φιλοσοφικές μας περιπλανήσεις. Όμως, σέ λάθος μέρος, σέ λάθος δρόμο, καί μέ αστοχήσαντες περί τήν πίστη οδηγούς, τού " ένας θεός γιά όλους ".

Άς τό κρατήσουμε αυτό, ότι ποτέ δέν ψάχνεις γιά κάτι, που ποτέ δέν είχες, καί άς αναζητήσουμε αυτό, που όντως χάσαμε. Η επίγνωση θά μάς οδηγήσει στήν αποφυγή κίβδηλων απομιμήσεων.

Καλή Ανάσταση

Κυπριανός Χ.

Συμπληρωματικό πρός πληρέστερη κατανόηση.

Ο Κύριος έχει μία τήν υπόσταση, είναι ένας άνθρωπος, αλλά έχει δύο Φύσεις : τήν θεία καί τήν ανθρώπινη. Ο άνθρωπος έχει μία υπόσταση - ένα πρόσωπο - καί μία φύση (ή ουσία) : Τήν ανθρώπινη. Δέν έχει θεία Φύση. Η ψυχή καί τό σώμα, είναι ιδιώματα, δηλαδή, γνωρίσματα χαρακτήρα καί μορφής, τής εν σώματι ψυχής τού ανθρώπου. Αυτά δέν είναι η όντως φύση μας. Όπως δέν είναι ο ψηλός ή ο κοντός άνθρωπος, ο παχύς καί ο αδύνατης. Όπως, επίσης, οι ακτίνες τού Ηλίου δέν είναι η φύση τού Ηλίου ούτε πχ. τά κύτταρά μας.

Τούς έστειλα μήνυμα, δέν μού απάντησαν. Η άποψη "ο Χριστός είχε δύο υποστάσεις", είναι βελτιωμένη έκδοση Μονοφυσιτισμού. Δέχεται δύο υποστάσεις καί όχι ένα πρόσωπο, μία υπόσταση "εν δυσίν φύσεσιν ενοικουμένην". Παρένθεση, ο Αριστοτέλης τό γράφει διαφορετικά… . Δέν θά επεκταθώ. Καί τό γράφει θεολόγος σέ, υποτίθεται, Ορθόδοξο ιστολόγιο. Τί νά πεί κανείς ; Εμένα, βέβαια, που δέν είμαι θεολόγος, θά μέ βγάλουν άσχετο, ζηλωτή χωρίς επίγνωση ή θά μού συστήσουν " νά ασχολούμαι μέ τά Betadin καί τά τσιρότα", όπως παλαιότερα μού έγραψε ένας, σέ θρησκευτικό, πάλι, ιστολόγιο. Αυτά είναι τά χάλια μας.

Στήν συνέχεια αναπτύχθηκε ένας διάλογος ...  

Σχολιαστής : Η ψυχή και το σώμα είναι χαρακτηριστικά της ψυχής εν σώματι! .... Μόνο εγώ δεν κατάλαβα τίποτα;

- Κ.Χ : Ευχαριστώ γιά τήν εύστοχη παρατήρηση. Κατάλαβα τό ατελές αυτής καί τό διόρθωσα :

[ Η ψυχή καί τό σώμα, είναι ιδιώματα, δηλαδή, χαρακτηριστικά τής ψυχής εν σώματι ανθρώπου, καί αυτά δέν είναι όντως η φύση μας. Όπως δέν είναι ο ψηλός ή ο κοντός άνθρωπος, ο παχύς καί ο αδύνατος. Όπως, επίσης, οι ακτίνες τού Ηλίου δέν είναι η φύση τού Ηλίου ούτε πχ. τά κύτταρά μας.]

-Σχολιαστής : Kyprianos Christodoulides Το ίδιο μου λες. Η ψυχή και το σώμα είναι χαρακτηριστικά της ψυχής εν σώματι!!!!  Δεν καταλαβαίνω. Το ψηλός και το κοντός, είναι επιθετικοί προσδιορισμοί. Η ψυχή και το σώμα είναι ουσιαστικά και είναι υπαρκτά στον άνθρωπο. Αν δεν είναι υποστάσεις, τι είναι;

- Κ.Χ : Ναί, αλλά δέν είναι δύο υποστάσεις : μία τής ψυχής, μία τού σώματος. Ένας είναι ο άνθρωπος, γι' αυτόν γράφω, όχι γιά δύο. "7 καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν." Δέν είναι άλλος άνθρωπος ο ψυχικός καί έτερος ο σωματικός - σαρκικός. Τό διευκρινίζει αυτό ο Απ. Παύλος : Βλέπε 1Κρ. β' 14 καί 1Κρ. ιε' 47 - 49. Αφορά στόν εν πτώσει άνθρωπο. Αναλυτικότερα … .

Ευχαριστώ γιά τήν απάντηση. Τό θέμα εδώ δέν είναι Φιλολογικό, δηλ. άν συμβιβάζεται η χρήση επιθέτων ή ουσιαστικών καί νομίζω, Φιλόλογος δέν είμαι, τό ψηλός, αδύνατος κλπ. δέν είναι επιθετικοί προσδιορισμοί, τύπου πατερικός, ψυχικός, χοϊκός, σαρκικός κλπ. Είναι απλώς επίθετα. Τό ερώτημα είναι, κατά πόσον ευσταθεί η διττή υπόσταση τού ανθρώπου : υπόσταση ψυχής καί υπόσταση σώματος.

Η σάρκα καί η ψυχή είναι τά  ενιαία - μορφολογικά καί χαρακτηρολογικά - γνωρίσματα τής ανθρώπινης ύπαρξης (υπόσταση) καί δέν νοούνται χωριστά, παρά μόνον εν Πνεύματι αγίω. Συνιστούν φραστικά, στή γενικότητά τους, αυτή καθ' εαυτή τήν φύση (ουσία) μας. Η σάρκα πλάστηκε από τό χώμα, η ψυχή κατόπιν τού εμφυσήματος στό πρόσωπο. Καί ο Απ. Παύλος διευκρινίζει : "14 ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος  τοῦ Θεοῦ· μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστι, καὶ οὐ δύναται γνῶναι, ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται.". (1Κρ. β'). Σημείωσε, δέν αποφεύγει  επιθετικούς προσδιορισμούς, όπως θά δείς πιό κάτω. 

Παρακατιόντως προσθέτει : "47 ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ. 48 οἷος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί, καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι. 49 καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου. " (1Κρ. ιε'). 

Ο χοϊκός άνθρωπος μέ τό φθαρτό ψυχικό σώμα, καλείται νά φορέσει τήν εικόνα τού επουρανίου, νά αποκαταστήσει (εις τό καθ' ομοίωσιν επανάγαγε) τήν φύση του, νά δικαιώσει τήν υπόστασή του ως ένα ζών εκ Ζωής πρόσωπο έμψυχο, αθάνατο καί άφθαρτο. Όχι μέ δύο πρόσωπα - υποστάσεις. 

- Αυτός είναι ο προορισμός καί τό νόημα τής ύπαρξης ανθρώπου, η ένωση κατά Χάριν μέ τόν Σωτήρα Χριστό, τό αρχέτυπο τής Εικόνας "υιού ανθρώπου".

- Αυτή είναι η επαναγωγή εις τήν καθ' ομοίωσιν αναμόρφωση τού "αρχαίου κάλλους".

- Αυτή, κατ' άνθρωπον λέγω, είναι η φύση (ουσία) τού ανθρώπου, η κατά Χάριν υιοθεσία, η αγιότητα, τέλος η θέωση :

"15 λέγει αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγεται εἶναι ; 16 ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπε· σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. 17 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ᾿ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς." (Μτ. ις')

Ύστερόγραφο

Τό δημοσίευμα αυτό αναρτήθηκε στό κοινωνικό δίκτυο φέησμπουκ, στήν σελίδα "Αντιαιρετική Προσπάθεια γιά τήν Προστασία τής Ελληνορθόδοξης Παράδοσης". Παρέμεινε 2 - 3 ημέρες καί κατόπιν αποσύρθηκε. Τούς έγραψα τά κατωτέρω :

Προς Συντονιστές / Διαχειριστές τής Αντιαιρετικής Προσπαθείας Αποσύρατε τό άρθρο που σάς έστειλα καί τήν συζήτηση που είχα μέ τήν Συντονιστή κα. Μελπομένη Φλέσσα. Τουλάχιστον, θά περίμενα μία απάντηση - έστω σέ ημέηλ - γιά νά διορθώσω τυχόντα λάθη μου, ώστε νά μή μου αποδοθεί η κατηγορία τού εν πλάνη ευρισκομένου. Δέν πειράζει. Ωστόσο, προκειμένου η κα. Μελπομένη Φλέσσα νά έχει πλήρη ενημέρωση, όσων μεταξύ μας ανταλλάξαμε, σάς στέλνω αυτά που χάθηκαν. Ασφαλώς, κατόπιν διορθώσεως ημαρτημένων μου. https://docs.google.com/document/d/1U1kmXMO1ubqkedhvhFMTJJD6YG4K5kWG/edit?usp=drivesdk&ouid=109270966716349707863&rtpof=true&sd=true Καλή Ανάσταση Κυπριανός Χ.

«καί εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καί καθ᾿ ὁμοίωσιν»

 

«καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» Γένεσις Α΄

Απάντηση σέ σχόλιο Ανωνύμου 

 https://orthodox-voice.blogspot.com/2023/02/blog-post_88.html

Αυτά γράφεις π. Δημήτριε χωρίς νά καταλαβαίνεις ότι γίνεσαι, ακούσια, φορέας τού filioque (: εκ τού πατρός καί εκ του υιού εκπόρευση αγ. πνεύματος), συναφώς δέ, στήν ουνία καί στήν απόρριψη κτιστών καί ακτίστων ενεργειών τού Θεού. Διχάζεις τήν ποίηση / πλάση καί αφήνεις αιωρούμενο (: εκτός ουσίας τής αγίας Τριάδος) τό πανάγιον Πνεύμα τής ζώσης ψυχής τού ανθρώπου. Η δυαρχία πατρός καί υιού (φιλιόκβε) αναιρεί τήν θεότητα, τό ενικόν τής Τριάδος : Είς (ένας) θεός, μία θεότης, κραυγάζει ο Μέγας Αθανάσιος, όχι δύο καί τρείς, συμπληρώνω.

Τί ήταν αυτό, που είχαν τά προ-Αδαμιαία ζώα - άνθρωποι; Ήταν άνθρωποι πλασθέντες κατ΄εικόνα καί ομοίωση ή δέν ήταν ; Άν δέν ήταν ο θεός έκανε λάθος στήν πρώτη φάση. Δέν έκανε λάθος, δέν έκανε καί τούς προ-Αδαμιαίους. Διότι, αλίμονο σέ όσους ασπάζονται τήν "διφασική" ποίηση χωρίς πνεύμα (πρώτη φάση) καί πλάση μέ πνεύμα (δεύτερη φάση). Καί πάντως, νά είναι η ψυχή ζώσα στήν πρώτη φάση ! Δέν διχάζονται, δέν επιμερίζονται αυτά προκειμένου τού ανθρώπου. Εκτός άν δεχθούμε τό «Νοῦς γάρ ἀποστάς τοῦ Θεοῦ, ἤ κτηνώδης γίνεται ἤ δαιμονιώδης.» τού αγίου Γρηγορίου Παλαμά. Βεβαίως, μπορεί ο ΄Αδης νά βασιλεύει εκείνων, π. Δημήτριε, που συμμερίζονται τών γένος τών προ-Αδαμιαίων βροτών, αλλά δέν αιωνίζει.                        

Ο άνθρωπος-έμψυχη ζώσα υπόσταση, έχασε μέ τό προπατορικό αμάρτημα τό αρχαίο κάλλος καί αυτό είναι τό υπαρξιακό του πρόβλημα. Αυτό αναζητά, διότι ποτέ δέν ψάχνεις νά βρείς κάτι, που δέν είχες ποτέ. Η μία Αγία Τριάς, η μία θεότης, ο ένας Θεός, είναι Τριάδα ομοούσιος καί αχώριστος. Αυτό είχαμε, εξηγώ, τήν δυνατότητα νά γίνουμε : κατ΄ εικόνα (Εικόνος) καί καθ΄ ομοίωση. Τό “αχώριστος” τής ομοουσίου Τριάδος σημαίνει αδιαίρετος καί ασύνθετος. Εσύ πώς τολμάς καί λέγεις : πρώτα η ποίηση (εικόνα), μετά η πλάση (ομοίωση) μέ συνοδό τό εμφύσημα πνεύματος ; Αυτά συμβαίνουν ταυτόχρονα μέ τό «26 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» (Γένεσις α΄), συμπληρωματικό δέ καί άμα ερμηνευτικό, είναι τό Γένεσις β΄. Τό οποίο διακρίνει ψυχή ψυχών εκ τού ύδατος καί τήν εκ τής γής. Ο άνθρωπος όμως ποιείται, πλάθεται, έρχεται εις ψυχήν ζώσαν από τό ύδωρ, από τό χώμα καί από τό πνεύμα. Παρένθεση, τό ύδωρ βρίσκεται στό κατά Ιωάννην θ΄, όσον δέ αφορά στήν επίκληση ονομάτων εκκλησιαστικών πατέρων, πρός επικύρωση τών γραφομένων μας, άν κάποιος μπορεί νά συγκρατήσει τούς 20 καί πλέον Τόμους τής Πατρολογίας MIGNE, έχει καλώς. Ο γράφων θεωρεί προσφορότερη τήν Φιλοκαλία τών 5 Τόμων. Εκεί εντοπίζεται η συμφωνία πατέρων (consensus patrum) : Στήν συμφωνία τής Αγίας Γραφής

- Ιωάννου θ΄«6 ταῦτα εἰπὼν ἔπτυσεν χαμαὶ καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ 7 καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων.».

Ταύτα συγκεφαλαιώνει η εκτός αμαρτίας παρουσία τού εν ανθρώποις φανέντος Κυρίου καί Θεού ημών Χριστού Ιησού. Ένα πρόσωπο, μία υπόσταση - θεία καί ανθρώπινη φύση, εν μιά τή ουσία εξ άκρας συλλήψεως.  Μυστήριο απροσπέλαστο στήν πεπερασμένη ανθρώπινη νόηση. Παρένθεση καί τέλος, ο σίελος περιέχει ύδωρ. Όποιος αναζητά τήν γενεαλογία του, καλύτερα νά διαβάσει τό κατά Ματθαίον α΄ καί τό κατά Ιωάννην α΄ Κεφάλαιο.

1.Υστερόγραφο. Δέν θά σέ ακολουθήσω στό Ιστολόγιο, που γράφεις. Είμαι απαγορευμένη γραφή γιά σένα.

2. Υστερόγραφο. Καί ένας άλλος, φίλος παρέας που είχα, μέ εγκατέλειψε. Έλυσε τήν απορία μου λέγοντας : «Μέ αυτά που λές, εμείς δέν έχουμε τί νά πούμε». Έχασα καί τήν παρέα.

Απάντηση καί σέ δεύτερο Ανώνυμο

- Κυπριανός Χριστοδουλίδης πρός Ανώνυμο που γράφει :

1) «Ο π. Δημ. έχοντας ως βασικό εργαλείο το βιβλίο της Γένεσης προσπαθεί να εξηγήσει τα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα που σχετίζονται με τον πολλαπλασιασμό του ανθρωπίνου Γένους από τον Αδάμ και την Εύα. Επίσης χρησιμοποιεί και την πατερική ερμηνεία ...»

2) «Η άλλη ερμηνευτική προσέγγιση του Κυπριανού έχει ως βασικό εργαλείο την επιστήμη της Ιατρικής και προσπαθεί να τεκμηριώσει τις ιατρικές απόψεις χρησιμοποιώντας κάποια χωρία της Γένεσης, χωρίς να αναφέρει καμία Πατερική άποψη ...»

Απάντηση

Ζήτησα πληροφορίες τών γραφομένων τού π. Δημητρίου, από πατέρες τής Εκκλησίας, καί απάντησε «δέν υπάρχουν, χρησιμοποιώ τήν Αγία Γραφή», αργότερα έφερε τόν αγ. Γρηγόριο Νύσσης. Τήν Αγία Γραφή επικαλέστηκα ως πηγή καί εγώ. Τώρα, γιά τό ποιός αντλεί τήν επιχειρηματολογία του από τήν επιστήμη, ο Ανώνυμος νά διαβάσει τόν παρακάτω δεσμό :

https://orthodox-voice.blogspot.com/2023/02/blog-post_36.html

Ο γράφων ανέφερε τήν ενδογαμία / αιμομιξία, λέξεις άγνωστες τήν εποχή τών Πρωτοπλάστων ή έστω τών προ-Αδαμιαίων, διότι ερμηνεύει, αφενός τίς συνέπειες τού προπατορικού αμαρτήματος ( : ᾗ δ᾿ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε), αφ΄ετέρου, δέ, τήν εμφάνιση ασθενειών καί γενικότερα νοσηρών καταστάσεων. Αυτά, βέβαια, δέν φάνηκαν στά αρχικά στάδια τών αποκτηθέντων απογόνων. Ήταν η έναρξη τής επακόλουθης όψιμης κληρονομικότητας. Γι΄ αυτό γεννήθηκαν παιδιά χωρίς εμφανή κληρονομικά νοσήματα ή ασθένειες. Άλλωστε, οι πρώτοι απόγονοι έζησαν πολλά χρόνια. Αυτή ήταν η βοήθεια, που μού παρείχε η Ιατρική μαθητεία μου.

Τά ανωτέρω καί αρκετά άλλα, συμπεριλαμβάνονται στά όσα έχω γράψει μέχρι στιγμής.

Καί ακόμη, γιά τόν Ανώνυμο καί αυτό : 

[«Αλήθεια ο ιατρός Αλ. Καλόμοιρος δεν τα ήξερε αυτά που ισχυρίζεται ο Κυπριανός για την κληρονομικότητα και την αιμομιξία; Το να αμφισβητεί κάποιος ορισμένες απόψεις (όπως του π.Δημ) είναι δικαίωμά του. Το να αμφισβητείτε όμως την αγιότητα του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης ποιος μας δίνει αυτό το δικαίωμα; Είστε υπέρμαχος της άποψης του πολλαπλασιασμού του ανθρωπίνου γένους δια της αιμομιξίας. Δεν σας παραξενεύει ότι παρόμοιες απόψεις έχουν και οι μάρτυρες του Ιεχωβά και οι Προτεστάντες; Μιλάτε για το αυτεξούσιο αλλά ξεχνάτε ότι Δημιουργός έθεσε όρια σε αυτό. Και το όριο αυτό λέγεται συνείδηση. Δεν λειτουργούσε η συνείδηση μετά την δημιουργία του ανθρώπου «κατ΄εικόνα» και «καθ’ ομοίωσιν».]

Απάντηση

Τήν άποψή του έγραψε ο γιατρός Αλ. Καλόμοιρος, τήν άποψή μου γράφω κι εγώ. Ως πρός τήν αμφισβήτηση τού αγ, Γρηγορίου Νύσσης, νά ερωτήσεις τόν π. Δημήτριο. Θά τόν ακούσεις νά σού λέει : «καί οι άγιοι κάνουν λάθη, μόνο ό,τι γράφουν οι άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι, δέν είναι λάθος». Τώρα, άν οι Ιεχωβίτες καί Προτεστάντες λένε τά ίδια μέ τά δικά μου, τί θά κάνουμε ; Νά γυρίσουμε πίσω στό Δωδεκάθεο, επειδή κανείς άλλος, σάν εμάς, δέν είπε τά ίδια πράγματα ;

Καί τελευταίο, αυτό που λές συνείδηση, λέγεται πίστη. Αμφιβάλλω άν τό γνωρίζεις. Λοιπόν, κατά τήν πίστη τού καθενός : Προτεστάντες, Ιεχωβίτες, Προαδαμιαίοι καί πρόσθεσε ό, τι άλλο θέλεις, ούτως καί η συνείδηση αυτού. Κατάλαβες ;

Ανθρωπισμός καί άνθρωπος

Χριστιανοσύνη τού Νέου Κόσμου καί τού νέου ανθρώπου

Άν η Χριστιανοσύνη ξεκινούσε στίς μέρες μας, οι (πρώτοι) Χριστιανοί δέν θά γινόταν τροφή στά θηρία καί ο κόσμος στίς εξέδρες νά παραληρεί. Δέν θά τούς έσερναν στούς δρόμους μέ άλογα, δέν θά τούς έβαζαν στόν τροχό καί άλλα διάφορα, εμπνευσμένα από τήν ικανή σέ τέτοια διεστραμμένη ανθρώπινη διάνοια.

Απλά θά τούς αγνοούσαν, επειδή ξεσκέπαζαν τίς ψευτιές τους περί ελευθερίας. Προκειμένου δέ νά μήν φανεί η ανελευθερία τους, θά τούς έδιναν τό διαδίκτυο (ιντερνέτ), κομπιούτερ καί όλα τά μέσα "έκφρασης" γιά νά τούς πείσουν ότι δέν είναι σκλάβοι. Καί τό καλύτερο, θά τούς έλεγαν : «Έχεις τήν ψήφο, μέ αυτή θά διαλέξεις τά πρόσωπα τής αρεσκείας σου, τής αληθείας σου, τίς ελευθερίας σου. Ποιά άλλη απόδειξη τής ελευθερίας θέλεις ; Γράφε, μίλα, ψήφιζε, είσαι ελεύθερος !».

Όταν δέν αγιάζονται οι άνθρωποι

Τά τσιμέντα, οι σιδερόβεργες, οι σοβάδες καί τά τούβλα, δέν αγιάζουν τόν Ναό. Ο άνθρωπος (άνθρωποι) αγιάζει τόν Ναό καί μή υπαρχόντων αγίων - βλέπε Συρία, Αίγυπτο Μικρά Ασία καί όπου αλλού - τότε γίνονται όλα «λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα».

Ο άνθρωπος αγιάζει τόν τόπο, όχι ο τόπος τόν άνθρωπο

Η σχέση τού είναι (Θεός) μέ τό υπάρχειν (άνθρωπος)

Διαβάστε, δείτε καί ακούσετε

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10213872730267779&id=1093980993

Καί...
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1087853938068326&id=148393452014384&ref=m_notif&notif_t=feed_comment_reply

Συνέχεια στο "Θρησκεία και Άνθρωπος "

Ονομάζεται Αλέξανδρος, δεν τον γνωρίζω και έγραψε ένα σχόλιο (είχα κι εγώ γράψει κάτι) στο θέμα : "Άνθρωποι και θυσίες". Ο αρθρογράφος διαπραγματευόταν το ζήτημα της θρησκείας σε αντιπαραβολή με την εκκλησία και σημείωνε : "Τις θρησκείες και τα συστήματα τις ιδρύουν οι άνθρωποι. Την Εκκλησία την ίδρυσε ο Θεός" (βλ. Μόσχος Λαγκουβάρδος, Μικρά Δοκίμια)

Ως προς το δικό μου σχόλιο, οπωσδήποτε σύντομο, έγινα αναλυτικότερος γράφοντας διεξοδικά τα : "Θρησκεία και Άνθρωπος", "Θρησκευτικότητα και εκκλησιαστικιό γεγονός" και το "Οι αντίπαλοι της θρησκείας συνοδοιπόροι του οικουμενισμού", τα οποία μπορεί ο αναγνώστης να τα διαβάσει στην ιστοσελίδα αυτή. Συμπληρώνω κάτι ακόμη με αφορμή το σχόλιο του Αλέξανδρου στα "Μικρά Δοκίμια" του κ. Μ. Λαγκουβάρδου. Και αυτό είναι το "Συνέχεια στο Θρησκεία και Άνθρωπος".

Αλέξανδρος : "Μπορεί να κάνω λάθος αλλά νιώθω ότι κάπως έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα.
Νομίζω λοιπόν ότι με τον όρο θρησκεία εννοούμε την έμφυτη ανάγκη του ανθρώπου για αναφορά στον Θεό μια που ο άνθρωπος δεν μπορεί μόνος του να είναι αυτόνομος."

Κυπριανός Χ : Ακριβώς, είναι όπως το γράφεις Αλέξανδρε. Απλά είναι τα πράγματα. Και να συμπληρώσω κάτι ακόμα ως προς την "έμφυτη ανάγκη" και το "αυτόνομος". Γιατί είναι έμφυτη και γιατί είναι ανάγκη;

Διότι πλασθήκαμε κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση και αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν πλάσθηκε για να έχει ανάγκη και ανάγκες. Αποστρέφεται εκ φύσεως τα δεσμά της ανάγκης, δεν είναι αυτή η φύση του. Ανενδεής είναι ο Θεός, δεν έχει ανάγκες, και δεν μας δημιούργησε (κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση) για να είμαστε δεσμώτες της ανάγκης, της χρείας. Οι πατέρες της Εκκλησίας ονομάζουν "επείσακτη" την ανάγκη, κάτι δηλαδή που επήλθε μετά την παρακοή των πρωτοπλάστων. Τότε εισήλθε στον κόσμο η "χρεία" η οποία έκτοτε δεσμεύει και τη φύση και τον άνθρωπο.

Αυτή είναι η "έμφυτη ανάγκη" της θρησκείας και αυτό κομίζει το σωτήριο άγγελμα της θείας Ενανθρώπισης. Τη λύτρωση του ανθρώπου από αυτά τα δεσμά, που είναι τα δεσμά της αμαρτίας. Δεν αίρονται βεβαίως οι ανάγκες, αλλά όπως έλεγε και ένας γέροντας μοναχός, η μόναδική ανάγκη που έχω, είναι η επίκληση του ονόματος του Ιησού Χριστού, άλλο τίποτα δεν μου χρειάζεται.

Και ως προς την "αυτονομία", όλοι διαισθανόμαστε ότι υπάρχει κάτι που μας ξεπερνά, ότι πίσω από τα αισθητά και τα αόρατα, υπάρχει ο Δημιουργός των όλων και όχι η συμπαντική σκόνη.

Καταλαβαίνεις τώρα τι σημαίνει να μας λένε οι πανεπιστημιακοί και οι άλλοι θεολόγοι, ότι ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να μας γιατρέψει από την αρρώστια της θρησκείας. Ήρθε δηλαδή για να μας αφαιρέσει την έμφυτη ανάγκη που όλοι έχουμε για τον Θεό, την έμφυτη συναίσθηση ότι δεν είμαστε αυτόνομοι. Να πάψουμε να διαισθανόμαστε τι είχαμε και τι χάσαμε : Την άμεση γνώση και επαφή μας με με τον Θεό. Μας προτείνουν, αρνούμενοι τον όρο της "θρησκείας", να μη ζητάμε αυτό που μας προσέφερε ο ίδιος Θεός "γενόμενος άνθρωπος, ίνα θεόν τον άνθρωπον απεργάσεται". Είναι η καλύτερη μέθοδος άρνησης του Θεού δι΄ αυτού του ίδιου του Θεού, όπως βέβαια μας τον παρουσιάζουν (εξολοθρευτής της ιοβόλου θρησκείας). Είναι με άλλα λόγια, αυτό που μας προτείνουν, η "εκκλησία" που μιλεί για τον Θεο αρνούμενη και χωρίζουσα τον άνθρωπο από τον Θεό, είναι μια "εκκλησία" χωρίς Θεό. Και δυστυχώς το λένε, το υποστηρίζουν και το γράφουν, άνθρωποι δικοί μας και δη ορθόδοξοι θεολόγοι. Αν είναι δυνατόν! Μη μου πεις ότι εδώ δεν ταιριάζει η ουαί : " γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι περιάγετε την θάλασσαν και την ξηράν ποιήσαι ένα προσήλυτον, και όταν γένηται, ποιείτε αυτόν υιόν γεένης διπλότερον υμών".

Στη συνέχεια ο κ. Μόσχος Λαγκουβάρδος παρατήρησε :

ΜΛ : "Νομίζω ότι πρέπει να γίνει κάποια διευκρίνηση των όρων που χρησιμοποιούμε, γιατί ξέρω την αγάπη σας για την φίλη Ορθοδοξία."

ΚΧ : Ασφαλώς, κύριε Λαγκουβάρδο, πρέπει να γίνει διευκρίνιση των όρων. Σωστά γράφετε ότι στο Σύμβολο της Νικαίας λέμε, πιστεύουμε και ομολογούμε, "εις Μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν, εκκλησίαν".

Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά και να λέμε : "εις μιαν θρησκείαν". Η εκκλησία είναι η φανέρωση του αφανούς, το ορατόν του αοράτου Ποιητή της γης και του ουρανού. Δεν εξαφανίζει το ορατόν (εκκλησία) το αόρατον (θρησκεία) και το αόρατον (θρησκεία) δεν διασκορπίζει, δεν τεμαχίζει, το ορατόν (εκκλησία). Η θρησκεία συνέχει την εκκλησίσα και η εκκλησία συνέχεται και συνέχει τη θρησκεία. Πάντα ταύτα εν Πνεύματι αγίω, εκ του Πατρός εκπορευομένου, ζωοποιού και ενοποιού.

Κατ΄ επέκταση, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι μια είναι η Θρησκεία, όπως είναι Εις και ο τριαδικός Θεός. Μια είναι επίσης και η Θεολογία, δεν υπάρχουν πολλές, όπως είναι μια και η κατά Θεόν φιλοσοφία (για να μη χαλάσουμε τη διάθεση των φιλοσόφων και φιλοσοφούντων).

Αυτά όμως όλα έπαψαν να ισχύουν αφ΄ ης στιγμής παγιώθηκε, λόγω πρωτείου, η αίρεση του φιλιόκβε. Μετά, ήρθε από κοντά και ο προτεσταντισμός και σήμερα "ψαχνόμαστε", κατά το κοινώς λεγόμενο. Ας ψάχνονται οι άλλοι, εμάς δεν μας αφορά, και ας προσπαθούν να αποθρησκειοποιηθούν εκείνοι, οι οποίοι έχουν ήδη αποχριστιανοποιηθεί. Τι μας ενδιαφέρει εμάς και τι ενδιέφερε τον π. Ρωμανίδη και τους μαθητές του, η δική μας αποθρησκειοποίηση. Αυτοί που κομμάτισαν το χριστιανισμό και εκκόλαψαν την αθεΐα, στην οποία είναι βουτηγμένη η Δύση, έβαλαν στο σημάδι και τη θρησκεία. Να την εξουδετερώσουν ολωσδιόλου, τάχα μου, εν ονόματι της Εκκλησίας. Δεν έφθανε η αθεΐα, ήθελαν και την αθρησκεία.

Αν αυτό δεν είναι βλασφημία κατά του αγίου Πνεύματος, τότε ποια άλλη είναι; Αυτό γιατί δεν το κατάλαβε ο π. Ρωμανίδης και εξακολουθούν να μη το καταλαβαίνουν και οι μαθητές του;

Θρησκεία και άνθρωπος

Βλέπε και 

http://kyprianoscy2.blogspot.gr/2010/06/blog-post_23.html

Ο οικουμενισμός δεν θα μπορούσε να αφήσει παραπονούμενη τη Νέα Τάξη πραγμάτων. Στο στόχαστρο της τελευταίας έχει μπει εδώ και χρόνια η λέξη "θρησκεία" και το εμπόδιο αυτό πρέπει να φύγει. Πρέπει η θρησκεία να καταργηθεί για να ανατείλει μια άλλη "θρησκεία" : Η πανθρησκεία, όπου ο όρος "θρησκεία" θα υπάρχει, αλλά δεν θα υπάρχει. Το παν προηγείται και η σχιζοφρένεια θα ακολουθήσει. Είναι όμως παρούσα (η σχιζοφρένεια με όλα τα συναφή).

Σε ένα θρησκευτικό ιστολόγιο μας δίνονται οι οδηγίες για το πώς μπορούμε να διαγράψουμε του λοιπού τον όρο "θρησκεία". Οι προδιαγραφές όμως είναι ορθόδοξες και μην ανησυχείτε. Διαβάστε λοιπόν και σημειώσετε ότι αυτά προέρχονται από Φιλοκαλικό σύγχρονο επίσκοπο:

"Τό μεγαλύτερο πρόβλημα του δυτικού Χριστιανισμού, αλλά και πολλών Ορθοδόξων, είναι ότι, όπως λέγει και ο Χρήστος Γιανναράς, θρησκειοποίησαν τον Χριστιανισμό, μετέτρεψαν την Εκκλησία σε θρησκεία. Καί έτσι καλλιεργούνται οι φονταμενταλισμοί, τα μίση και οι διαιρέσεις, η μαγική αντίληψη και σχέση με τον Θεό, η ανταγωνιστική διάθεση του ενός προς τον άλλο, η ατομοκρατική θεώρηση της ζωής, η χρησιμοθηρική και ωφελιμιστική αντίληψη της κοινωνίας, η φανταστική ερμηνεία των πάντων, η συναισθηματική προσέγγιση του βίου και γενικά η άποψη ότι ο άλλος αποτελεί και είναι απειλή της δικής μας ύπαρξης. Οπότε σε αυτές τις περιπτώσεις τα φωτισμένα χριστουγεννιάτικα δένδρα, οι συναισθηματικές μελωδίες, οι ηθικοπλαστικές αναλύσεις καλύπτουν εγκληματικά την υπαρξιακή γύμνια και καθιστούν τον άνθρωπο τραγικό όν." (*)

Προηγουμένως έχει φροντίσει ο επίσκοπος να μας δώσει τον ορισμό της θρησκείας αλλά και του ανθρώπου. Να τι γράφει:

"Η λέξη θρησκεία αναφέρεται στα Ομηρικά έπη, χρησιμοποιείται και από τον Ηρόδοτο για να δηλώση την λατρεία και την τιμή που οφείλει να αποδίδη ο άνθρωπος στον Θεό. Ετυμολογικά η λέξη θρησκεία προέρχεται από το θρώσκω και σημαίνει αναβαίνω, και επομένως με τον όρο θρησκεία νοείται η ανάβαση του ανθρώπου προς τον Θεό. Αλλά και η λέξη άνθρωπος ετυμολογικά παράγεται από το άνω θρώσκω και σημαίνει ανάβαση."

Ανέλαβα τον άχαρι ρόλο να γράψω μερικά πράγματα, τα οποία δεν θα έχουν ασφαλώς την ίδια τύχη με τα δικά του. Τα διάβασε ένα σωρό κόσμος στην εφημερίδα που δημοσιεύτηκαν και περισσότεροι, ίσως, θα τα άκουσαν. Έχει ποίμνιο άλλωστε.

Ως προς τη λέξη "άνθρωπος":

"Και πάλιν άνθρωπος κατά την τότε λέξιν, ήγουν Συρικήν, πύρ ονομάζεται, δια το όμοιον της φύσεως. Εξ ενός γαρ ανθρώπου άπας ο κόσμος εγένετο, ως και εκ μιάς λαμπάδος όσας βούλεταί τις άπτει κακείνη η πρώτη ανελλιπής εστι. Μετά δε την σύγχυσιν των γλωσσών, η μεν εκ της λήθης, ήν έχει ο άνθρωπος, ετυμολογεί, η δε εκ των άλλων αυτού επιτηδευμάτων, η δε Ελλάς πάλιν εκ του άνω αθρείν ετυμολογεί τον άνθρωπον". (Του οσίου πατρός ημών Πέτρου Δαμασκηνού, Φιλοκαλία, τόμος τρίτος, σελ. 165).

Αυτό όφειλε να το γνωρίζει ο σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου. Μπορεί η λέξη θρησκεία να ετυμολογείται από το ρήμα "θρώσκω", αλλά η λέξη άνθρωπος ετυμολογικά ΔΕΝ παράγεται από το άνω+θρώσκω. Προέρχεται από το άνω+αθρείν, όπως τουλάχιστον μας πληροφορεί ο ιερός Νηπτικός πατήρ Πέτρος ο Δαμασκηνός.

Σχετικά με το ρήμα αθρώ (-εω) και την ερμηνεία του : Εξετάζω νοερώς, αντιλαμβάνομαι.

Άρα, η λέξη άνθρωπος σημαίνει : Ο τα άνω νοερώς εξετάζων ή αντιλαμβανόμενος. Κατά ταύτα, άνθρωπος και θρησκεία νοούνται ως:
"ο τα άνω νοερώς εξετάζων και προς τα άνω οδεύων (θρησκεία = ανάβασις)

Ως προς τη λέξη "θρησκεία":

Αν ο σεβασμιότατος και ο κ. Γιανναράς, νομίζουν ότι η αποθρησκειοποίηση θα σώσει τον δυτικό χριστιανισμό με την κατάργηση του όρου "θρησκεία", είναι δικαίωμά τους. Δικαίωμά τους επίσης να ενδιαφέρονται και δια τους ημέτερους εκδυτικισμένους ορθόδοξους. (Ποιος ή τι φταίει, δεν μας το λέει ο σεβασμιότατος, τα φορτώνει όλα γενικά στη θρησκεία). Η "θρησκειοποίηση" του χριστιανισμού είναι δικό τους πρόβλημα - συμπεριλαμβανομένων του σεβασμιότατου και του κ. Γιανναρά - και όχι δικό μας.

Οι πιστοί στην Ιερή Παράδοση της Ορθοδοξίας βρίσκονται πέρα και έξω από τους μοντέρνους επείσακτους νεολογισμούς του τύπου της "θρησκειοποίησης", της "ιδεολογικοποίησης" ή οποιασδήποτε άλλης παθολογικής -ποίησης (αρρώστια της θρησκείας). Η δική μας θρησκεία δεν μας αρρωσταίνει. Μας γιατρεύει και αυτό το φάρμακο, δεν θα επιτρέψουμε σε κανένα να το νοθεύσει. Ούτε να μας το πάρει.-
(*)  http://www.oodegr.com/oode/psyxotherap/arwstia1.htm

Η ετυμολογία της λέξης "άνθρωπος"

Νεότερη επεξεργασία 03/06/2011 και 01/03/2014

"Κατά τους Πατέρας της Εκκλησίας η ψυχή του ανθρώπου δεν έχει μόνον την λογική ενέργεια, αλλά έχει και άλλες ενέργειες, όπως την νοερά ενέργεια, την φαντασία, την αίσθηση κλπ."(*)

Σχόλιο

Και αυτά μεν ως προς την ψυχή του ανθρώπου. Ως προς τον άνθρωπο και την ετυμολογία της λέξης αυτής, ο φιλοκαλικός πατήρ Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός γράφει : "... η δε Ελλάς πάλιν εκ του άνω αθρείν ετυμολογεί τον άνθρωπον". Τώρα, τα λεξικά για το ρήμα αθρώ (-εω) δίνουν τις ερμηνείες : βλέπω, παρατηρώ, θεώμαι. 2 εξετάζω νοερώς. 3 αντιλαμβάνομαι. (Δ. Δημητράκου, Ορθογραφικό Λεξικό)

Οι φιλόλογοι και οι θεολόγοι μας έχουν μάθει άλλα, ότι η λέξη άνθρωπος ετυμολογείται από το άνω+θρώσκω!!!

Δείτε τι σημαίνει το ρήμα θρώσκω και μετά κάνετε τη σύγκριση μεταξύ αυτού και του άνω + αθρώ(-εω). Θα καταλάβετε γιατί έχουμε εφορμήσει (=θρώσκω) να κατακτήσουμε τα άνω (τον ουρανό) δια της λογικής ή γιατί μας έχει προσβάλλει (=θρώσκω) η εκ των άνω (εκ)πεσούσα παπική νοησιαρχία του θνησιμαίου φιλιόκβε.

Και για να το απλουστεύσουμε, προκειμένου να διευκολυνθεί ο αναγνώστης, ιδού η ετυμολογία της λέξης "άνθρωπος" : άνω + αθρώ(-εω) + ωψ(ωπός). Και ωψ(ωπός)= όμμα, οφθαλμός.2 όψις, πρόσωπον. Βλ. Λεξικό Ορθογραφικό Ερμηνευτικό Δ. Δημητράκου.
Αυτά δεν μας τα έμαθαν οι φιλόσοφοι, οι θεολόγοι, οι φιλόλογοι και οι άλλοι. Ας μην γράψουμε καλύτερα ποιοι είναι αυτοί.

Σχετικά με τον όσιο Πέτρο τον Δαμασκηνό και την ετυμολογία που δίδει στη λέξη άνθρωπος, βλέπε : Φιλοκαλία, εκδ. οίκος ΑΣΤΗΡ, τόμος Τρίτος, σελ. 165 , έτος 1976.

(*) Βλέπε και σχετικό άρθρο του σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου όπου και σημειώνει : "Η λέξη θρησκεία αναφέρεται στα Ομηρικά έπη, χρησιμοποιείται και από τον Ηρόδοτο για να δηλώση την λατρεία και την τιμή που οφείλει να αποδίδη ο άνθρωπος στον Θεό. Ετυμολογικά η λέξη θρησκεία προέρχεται από το θρώσκω (**) και σημαίνει αναβαίνω, και επομένως με τον όρο θρησκεία νοείται η ανάβαση του ανθρώπου προς τον Θεό. Αλλά και η λέξη άνθρωπος ετυμολογικά παράγεται από το άνω θρώσκω και σημαίνει ανάβαση."
(Άρθρο του ιδίου που δημοσιεύθηκε σε αθηναϊκή εφημερίδα και αναδημοσιεύεται στο σύνδεσμο : http://www.oodegr.com/oode/psyxotherap/arwstia1.htm )

(**) Και δεύτερος αστερίσκος
 Ο σεβασμιότατος κάνει ακόμη ένα λάθος κατ΄ ανάγκη, αφού πρέπει να δικαιολογήσει το πρώτο : ότι ο άνθρωπος προέρχεται από το άνω+θρώσκω. Γράφει ότι και η θρησκεία έχει την ίδια ετυμολογία ( : από το ρήμα θρώσκω) αλλά δεν είναι όπως μας λέει. Η λέξη θρησκεία προέρχεται εκ του ρήματος θρησκεύω.