"Το μπάχαλο"

Θέλετε να μάθετε πώς ¨βρώμσε ο τόπος"; Δεν έχετε παρά να διαβάσετε αυτό :"Η καταστροφή όμως συντελείται ραγδαία. Και προσωπικά είμαι βέβαιος ότι μετά τη Δεξιά λαίλαπα η κοινωνία θα βγει εντελώς διαλυμένη: θα δούμε μια κοινωνία που δεν θα πιστεύει σε τίποτα· και χωρίς πίστη και ελπίδα θα είναι σαν να μην έχει πόδια- να μην μπορεί να πατήσει πουθενά".

Μάλιστα, μια κοινωνία που δεν θα πιστεύει σε τίποτα θα είναι σαν να μην έχει πόδια,γιατί η πίστη και η ελπίδα είναι τα "πόδια" της κοινωνίας. Αυτά τα γράφει ένας πανεπιστημιακός καθηγητής, αλλά μην πάει ο νούς σας στο "κακό". Μην σκεφθείτε αγίους και εκκλησίες. Αφήστε το μυαλό σας ελεύθερο και φαντασθείτε ό,τι θέλετε, όσον αφορά στην πίστη και στην ελπίδα,που έχει στο μυαλό του ο κύριος καθηγητής. Δεν μας λέει σε τι να πιστεύουμε και σε τι να ελπίζουμε.Μας λέει αυτά που δεν πρέπει να πιστεύουμε και σ΄ αυτά που δεν πρέπει να ελπίζουμε. Διαβάστε και τούτο :"Έτσι κι αλλιώς τη χώρα την έχουν γυρίσει πίσω πολλές δεκαετίες, γιατί όχι κι άλλες. Θα μου πείτε, «είσαι στις μαύρες σου γι΄ αυτό τα λες έτσι». Φυσικά είμαι στις μαύρες μου, υπάρχει κάτι που να με κάνει να μην είμαι; Ευτυχώς, εμφανίζονται καμιά φορά, όλο και πιο αραιά, κάτι «Άγιοι Φανέντες» και σκάει λίγο το πικραμένο μας χείλι".

Οι άγιοι Φανέντες, που ο ίδιος σε προηγούμενο άρθρο του φρόντισε γελοιοποιήσει (*), είναι το μόνο που τον κάνει να ευθυμεί στους δύσκολους καιρούς που περνάμε. Ρίχνει την ευθύνη στους πολιτικούς και στα γελοία καμώματα της Θρησκείας.

Φαντασθείτε λοιπόν αυτό τον πανεπιστημιακό δάσκαλο τι γράμματα μαθαίνει στους φοιτητές. Δράμα η πολιτική και κωμωδία η θρησκεία.Ωστόσο ανησυχεί, τον έχει πιάσει η "μπόχα" από όλα όσα βλέπει να γίνονται και μας παιδαγωγεί λέγοντας να έχουμε πίστη και ελπίδα. Ποια πίστη και ποιά ελπίδα; είναι άγνωστο και αδιάφορο, όπως άγνωστο και αδιάφορο είναι για τη μασονία σε τι πιστεύεις. Για να γίνεις μασόνος πρέπει απλά να πιστεύεις.Δεν τους ενδιαφέρει το πού.

Σωστά λοιπόν του απάντησε με ένα σχόλιο κάποιος αναγνώστης : "Ψάχνετε για στόχους στους οποίους να στρέψετε τα πυρά σας; Γυρίστε τα πάνω σας! Η Ελλάδα στερείται παιδείας, πειθαρχίας και - δυστυχώς - ιστορικής και πολιτικής γνώσης". Και ένας άλλος έγραψε επίσης :" Οι άγιοι Φανέντες ή άλλοι, δεν φαίνονται όταν τους κρύβει το δυσώδες νέφος και κάποιοι νομίζουν ότι φυσώντας (γράφοντας),μπορούν να το διώξουν. Οι άγιοι μας χρειάζονται για να ξεβρωμίσουμε,αλλά εμείς τους διώχνουμε.Νομίζουμε ότι μόνοι μας μπορούμε να καθαρίσουμε την κόπρο του Αυγεία. Οι πρόγονοι τουλάχιστον ανέθεσαν αυτό το έργο σε έναν ημίθεο.Κάτι είχε περάσει από το μυαλό τους. Από το δικό μας περνά μόνο ο Δαρβίνος".

Οι σχολιαστές αποψιογράφοι όμως δεν "παιδεύουν" φοιτητές. Ούτε και είναι πρώτα ονόματα στις σελίδες του Πολιτισμού των εφημερίδων. Άλλοι είναι οι επι κεφαλής και τώρα αγανακτούν με τη μπόχα.

Τα ανωτέρω από : http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&ct=13&artID=4529146
(*) Βλέπε : http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&ct=13&artID=4523571

Η αρχή της ηδονής : Extreme sports και ενορμήσεις θανάτου

Εισαγωγικό:

Ο σύνδεσμος στο τέλος του άρθρου παραπέμπει σε εργασία της κας.Βίκυ Γιωτσίδη, κλινικής Ψυχολόγου (MSc) όπου και προτάσσεται το εξής : "Απαγορεύεται ρητά η αντιγραφή ή αναπαραγωγή μέρους ή ολόκληρου του κειμένου χωρίς την προηγούμενη έγγραφη εξουσιοδότηση από την συγγραφέα.Οι παραβάτες θα υποπίπτουν στις διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας".
Επικοινώνησα δυο φορές με την κα.Γιωτσίδη, αλλά στα ημέηλ μηνύματα δεν υπήρξε απάντηση. Αν,εν τω μεταξύ, καταστεί εφικτή η επικοινωνία μαζί της και μου ζητήσει να αποσύρω την ανάρτηση, θα το κάνω.
Σημειώστε ακόμη ότι σε περιληπτική μορφή το άρθρο αυτό κατατέθηκε σαν σχόλιο σε άλλο μπλογκ. Αλλά δεν αναρτήθηκε λόγω μη υπάρχουσας γραπτής εξουσιοδότησης εκ μέρους της κας Γιωτσίδη. Ο παρατηρητικός μπλόκερ θέλοντας να μη βρεθεί κατηγορούμενος για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας αγνόησε το σχόλιο που του έστειλα.Αλλά ο ίδιος, αγνοώντας πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα, ανάρτησε στο ιστολόγιο που επιμελείται μια βραβευμένη φωτογραφία και ούτε καν καταδέχθηκε να αναφέρει έστω το όνομα του φωτογράφου.

Στην εποχή μας είναι πολύ διαδεδομένα τα λεγόμενα ακραία σπορ (extreme sports). Άνθρωποι πηδούν από μεγάλο ύψος και μετά, αφού νοιώσουν την αδρεναλίνη στο "φουλ", ανοίγουν το αλεξίπτωτο. Άλλοι βουτάνε στα βαθιά νερά με μιαν ανάσα, με μποφόρια κλπ. και μετά αρχίζουν να ανεβαίνουν. Πολλοί είναι ακόμη εκείνοι που προτιμούν τις υψηλές ταχύτητες.
Τέλος πάντων,υπάρχουν πολλοί τρόποι για να κάνουν τον άνθρωπο να φτάσει στα όρια και να αισθανθεί "το σημείο" μετά από το οποίο παύει, φυσικά, κάθε αίσθηση και ο τολμητίας φεύγει χωρίς να μας πει "πως αισθάνθηκε".
Αυτό το περίεργο φαινόμενο, να διακινδυνεύει ο άνθρωπος τη σωματική του ακεραιότητα, αλλά ακόμη κι αυτή την ίδια του τη ζωή, δεν είναι ανεξήγητο. Ειδικά μάλιστα στην εποχή που ζούμε, όπου κυριαρχεί το σύνθημα ότι πρέπει το σώμα μας (ίσως -και- όσο αυτό έχει ψυχή) να απολαμβάνει κάθε ηδονή στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ένταση. Όπως αυτή του "λίγο πριν απ΄ το θάνατο".
Στο παρελθόν υπήρχαν αυτά τα φαινόμενα. Πίστευαν, για παράδειγμα, ότι ο απαγχονισμός είναι "θάνατος γλυκός" - λόγω των παρατηρούμενων ευρημάτων επί των απαγχονισμένων - και πολλοί επιχειρούσαν να γευθούν αυτή την ηδονή οδηγούμενοι πολύ συχνά στο θάνατο. Αλλά και σήμερα, όπου η πρόοδος μας έχει κατακτήσει, είχαμε ένα παρόμοιο κρούσμα. Πληροφορηθήκαμε ένα τέτοιο θάνατο από τα μέσα της ενημέρωσης. Ο ατυχήσας ηδονοθήρας (ήταν ο ηθοποιός David Carradine) δεν υπολόγισε καλά "το όριο" μεταξύ οργασμού και πνιγμού, με αποτέλεσμα να βρεθεί κρεμασμένος. Δυστυχώς, η τέχνη, η φιλοσοφία και ο κινηματογράφος, έχασαν έναν μεγάλο μύστη της ακραίας ηδονής δια της μεθόδου της αυτοϊκανοποίησης.
Αυτό βέβαια δεν μπορούμε να το εντάξουμε στα extreme sports. Υπάρχει όμως ένα κοινό σημείο ανάμεσα στους ρέκτες "των ορίων" και της ερωτικής "επιθανάτιας" αυτοϊκανοποίησης και αυτό είναι η αίσθηση της υπέρτατης ηδονής.
Όλα ξεκινούν από κάπου. Η αρχή είναι εδώ ο μεγάλος Φρόιντ, που μας έμαθε ότι όλα πηγάζουνε από την "αρχή της ηδονής". Ο άνθρωπος είναι προϊόν ηδονής, αυτή τον κατευθύνει και άρα τα μυστικά της ζωής αρχίζουν να μας αποκαλύπτονται. Διαβάστε λοιπόν τα παρακάτω, είναι αυτά που μας γράφει η κα. Βίκυ Γιωτσίδη, για να μην θεωρηθούν αυτά που λέω δικές μου επινοήσεις:
"Ο Φρόιντ, πάντως, διατηρεί μέχρι το τέλος του έργου του την έννοια των ενορμήσεων θανάτου αφενός μεν γιατί αποτελούν προϊόν μιας θεωρητικής επιταγής (σ.σ. η θεωρητική επιταγή, πάντα κατά τον Φρόιντ, είναι ότι τα άψυχα προηγούνται των εμψύχων) αφετέρου δε γιατί μόνο μέσω αυτών μπορεί να εξηγήσει ορισμένα φαινόμενα που εμφανίζονται στην κλινική πρακτική και στην ψυχοπαθολογία. Αναφέρεται, συγκεκριμένα, στις εκδηλώσεις του μαζοχισμού, στον καταναγκασμό της επανάληψης παλαιότερων δυσάρεστων βιωμάτων και στην αρνητική θεραπευτική αντίδραση κατά την οποία ο ασθενής αντιστέκεται στη θεραπευτική αλλαγή και προσκολλάται σε δυσλειτουργικές συμπεριφορές και σε οδυνηρές καταστάσεις. Στη βάση αυτών των φαινομένων, όπως υποστηρίζει ο Φρόιντ (1937): «δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε την πεποίθηση ότι η ψυχική λειτουργία κυριαρχείται αποκλειστικά από την τάση προς ευχαρίστηση. Αυτά τα φαινόμενα υποδεικνύουν, κατά κάποιο τρόπο, ότι δεν μπορεί να παραγνωρισθεί η παρουσία μέσα στην ψυχική ζωή μιας δύναμης που ονομάζουμε, σύμφωνα με τους σκοπούς της, επιθετική ενόρμηση ή ενόρμηση καταστροφής, και η οποία θεωρούμε ότι προέρχεται από την πρωταρχική ενόρμηση θανάτου της έμψυχης ύλης»" (σ.σ υπογράμμιση από τον γράφοντα). 
Αυτά γράφει ο Φρόιντ και με αυτά,τις ενορμήσεις θανάτου, εφορμούν για την κατάκτηση των ορίων οι λάτρεις των ακραίων σπορ. Επιθυμούν να βιώσουν σε υπερθετικό βαθμό την ηδονή με κίνδυνο αυτής της ίδιας τους της ζωής, για να καταλήξουν, όπως συχνά συμβαίνει, στο θάνατο. Ή μάλλον καλύτερα στον αφανισμό της ψυχής, αφού αυτό διδάσκει ο μέγας Φρόιντ : «τα άψυχα υπήρξαν πριν από τα έμψυχα» (*).

Και το ερώτημα: Πώς απέκτησαν τα άψυχα την πρωταρχική ενόρμηση θανάτου της έμψυχης ύλης, που προϋπήρχαν, είναι κάτι που δεν μας το είπε. Ίσως, το γνωρίζουν οι αποβιώσαντες αλλά δεν μπορούν να μας δώσουν την απάντηση.

(*)Το ίδιο μας λέει με άλλα λόγια ο σύγχρονος βραβευμένος φιλόσοφος Κλωντ Λέβι Στρως: "Ο κόσμος ξεκίνησε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν". 

Ο Μέγας Βασίλειος πάντως δεν συμφωνεί. Διότι λέει ότι ο κόσμος φτιάχτηκε για τον άνθρωπο και η Καινή Διαθήκη μας πληροφορεί ότι θα τελειώσει με αυτόν.

http://www.positiveemotions.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=32&Itemid=59

Οδηγίες καλλιτεχνικής σύνταξης

Ο διευθυντής της καλλιτεχνικής σύνταξης κοίταξε για μια ακόμη φορά τη φωτογραφία της νεαρής καλλιτέχνιδας και εξεράγη.

- Όχι,όχι,όχι και πάλι όχι.Δεν αντέχω άλλο.Αυτό δεν είναι φωτογραφία,είναι για πέταμα.Τι μου δείχνεις να δω;Τον αλωνάρη με τους γαϊδάρους στ' αλώνι;Και λοιπόν τι;

- Που βλέπω φόρμα,που βλέπω περιεχόμενο σ' αυτό το παλιομοδίτικο θέμα;Πόσες φορές θα σας το πω;Αυτό το εργαλείο που κρατάτε και φτιάχνετε φωτογραφίες,είναι εργαλείο τέχνης.Και η τέχνη θέλει έμπνευση,θέλει φαντασία,θέλει να μεταμορφώνεις αυτό που βλέπεις σε κάτι άλλο.Κάτι,ας πούμε για τούτο δω το άχρηστο που μου δείχνεις,κάτι νοσταλγικό! Και όχι με χρώμα ρε παιδί μου - αλήθεια τι σου ήρθε και την έβγαλες χρωματιστή;
- Μα γι΄αυτό σας την έδειξα κύριε διευθυντά της καλλιτεχνικής φωτογραφικής σύνταξης. Προσπαθώ να μάθω. Να δείχνω φωτογραφίες που να κάνουν τις καρδιές των θεατών να ριγούν. Συγχωρέστε με, που σας κουράζω.
- Καλά,πήγαινε και τα ξαναλέμε,της είπε ο διευθυντής της καλλιτεχνικής φωτογραφικής σύνταξης.
Πήρε η καλλιτέχνης τη φωτογραφία της,κάθισε στο lab του φωτοσόπ και άρχισε να βάζει ηλεκτρόνια,να αφαιρεί πρωτόνια και να πολλαπλασιάζει τις μαύρες τρύπες. Η φαντασία της δούλεψε για τα καλά. Είδε το αποτέλεσμα και ξανακτύπησε πάλι την πόρτα του κυρίου "διευθυντά".

- Λοιπόν,πως σας φαίνεται; Τον ρώτησε.
- Ε,δεν λέω,καλή φαντασία έχεις. Αλλά εγώ θα έκανα κάτι πιο συγκλονιστικό, πιο ρεαλιστικό και γιατί όχι,ρομαντικό. Γεμάτο νοσταλγία.
- Ω!!! Μα αυτό θέλω κι εγώ,απάντησε εκείνη. Θέλω αυτό που συναρπάζει.
- Ε,λοιπόν,άκουσε. Εγώ δεν θα φώναζα το παιδάκι με την κατσαρόλα για να μαζεύει τις καβαλίνες των γαϊδάρων. Θα φώναζα την κυρά του αλωνάρη. Θα την έβαζα να σταθεί παράμερα,θα της έδινα και μια μπαστούνα να κρατά και θα της έλεγα να ρίξει το κεφάλι πίσω με τα μάτια κλειστά. Όπως στις σκηνές του σινεμά,όπου η ερωτευμένη μικρή χωριατοπούλα περιμένει τον αγαπητικό να της δώσει το πρώτο φιλί.Κατάλαβες;
- Ω! Μα και βέβαια σας κατάλαβα. Μια γνήσια βουκολική σκηνή,που αρπάζει το χρόνο και σε γυρίζει πίσω. Αλλά...

- Τι "αλλά"; Ρώτησε ο διευθυντής της κλπ. κλπ.
- Αλλά,να,πως να σας το πω,είναι κι αυτά τα γαϊδούρια που,μου φαίνεται,χαλούν τη μαγεία ... την ατμόσφαιρα ... δεν νομίζετε;
Και ο διευθυντής χαμογέλασε ελαφρά και αμήχανα έξυσε λίγο το μάγουλο.
- Μην ανησυχείς,απάντησε. Αυτό δεν θα το προσέξει κανείς. Άλλωστε,οι θεατές με τη Γκόλφω έχουν μεγαλώσει κι εσύ,τη γριά Γκόλφω θα τους δείξεις.

Η νεκρολογία που δεν ακούστηκε ποτέ

Τώρα που κύλησαν τα χρόνια από το θάνατο του αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, καιρός είναι να ακούσουμε αυτά που δεν ακούστηκαν. Διότι είναι γνωστό πόσο παραπλανητικός είναι ο ρόλος των ΜΜΕ και ειδικά της τηλεόρασης. Η εικονική πραγματικότητα έχει τη δική της “ηθική της φωτογραφίας”.Όπου παρουσιάζονται επιλεγμένα πρόσωπα, επιλεγμένες και ακίνδυνες ερωτήσεις κάνουν οι δημοσιογράφοι ( στις σοβαροφανείς τετ-α-τετ παρουσιάσεις) και οπωσδήποτε, επιλεγμένες απαντήσεις λαμβάνουν.

Θα εξηγήσω, αν δεν είναι κατανοητό,γιατί εντάσσω στη "φωτογραφία και την ηθική της" αυτό το θέμα. Και δεν είναι άλλο απο αυτή καθ' εαυτή την ηθική της φωτογραφίας. Φυσικά, με την έννοια ότι δεν θέλω να δείχνω άλλα, από αυτό που βλέπετε και άλλα να κρύβονται πίσω στο χαρτί - ή τη σύγχρονη "plasma" τηλεοπτική οθόνη. Όλα αυτά που είδαμε εκείνο τον καιρό ήταν virtual και όχι live.

Ίσως, παρατηρήσει κάποιος ότι είναι άχρηστα και ακατάλληλα αυτά για τούτο εδώ το blog και ότι θα ήταν προτιμότερο να τα απευθύνω στα υπάρχοντα ειδικά έντυπα και τα ιντερνετικά παρόμοια για άτομα "με ειδικά ενδιαφέροντα", όπως λέμε "με ειδικές ικανότητες". Η εποχή μας, μη το ξεχνάμε, είναι εποχή των ποικίλων εξειδικεύσεων και ένα θρησκευτικού περιεχομένου θέμα, είναι αναγκαίο να έχει την ένδειξη: "Προς άτομα θρησκευτικών ενδιαφερόντων".
Δεν θα διαφωνήσω με την ορθότητα της παρατήρησης αυτής. Θα απαντήσω μόνο ότι ο λόγος που με ωθεί, είναι για να μάθουν οι άσχετοι (αν το θέλουν) και οι ενδιαφερόμενοι να το ερευνήσουν, αν φυσικά το θεωρούν ενδιαφέρον.

Αρχικά σας δείχνω το Mοναστήρι του Εσφιγμένου στο αγ.Όρος, όπου εγκαταβιούν περί τους εκατό μοναχοί. Τελούν υπό διωγμό γιατί κρίθηκαν σαν ζηλωτές, φανατικοί και άλλα διάφορα. Και αυτοί το μόνο που κάνουν είναι να καταγγέλλουν μια σύγχρονη αίρεση. Την αίρεση του οικουμενισμού. Αλλά οι επικεφαλής ορθόδοξοι λένε ότι δεν υπάρχουν πλέον αιρέσεις. Αυτά ανήκουν στο παρελθόν, όταν οι άνθρωποι είχαν περιορισμένες γνώσεις και η επιστήμη δεν έκανε θαύματα σαν αυτά των γενετικών μεταλλάξεων, των μεταμοσχεύσεων, των τεχνητών γονιμοποιήσεων ή αυτό που θα ακούσουμε σε λίγα χρόνια μετά την πρόσφατη εργαστηριακή παραγωγή σπέρματος ! Θα παράγουν ωάρια - αν και όχι απαραίτητα - και ο άνθρωπος του εργαστηρίου της βιοτεχνολογίας θα είναι έτοιμος. Η επιστήμη, ή μάλλον αυτό που σήμερα ονομάζουν επιστήμη, αυτή την κατεύθυνση έχει πάρει. Κύριος στόχος η απόσβεση επενδύσεων.

Ας τα αφήσουμε όμως αυτά και ας προχωρήσουμε.
Το πρώτο ιατρικό ανακοινωθέν που εκδόθηκε τότε για την κατάσταση της υγείας του μακαριστού Χριστοδούλου  έκανε λόγο για τρία πράγματα:
1) Ότι έπασχε από ηπατίτιδα C
2) Από καρκίνο του εντέρου και
3) Από καρκίνο του ήπατος (συκώτι)
Σημείωνε δε το ιατρικό ανακοινωθέν, ότι τα δυο καρκινώματα του αρχιεπισκόπου ήταν ανεξάρτητα το ένα του άλλου. Στο συκώτι δηλαδή είχε αυτοφυώς αναπτυχθεί και ένας δεύτερος καρκίνος, που δεν ήταν μεταστατικός από το έντερο.
Μετά ακολούθησε η γνωστή ιστορία με τον εξ Αμερικής διάσημο και τη σύσταση για μεταμόσχευση. Ακολούθησαν τα γνωστά και επιβεβαιώθηκαν στο τέλος οι έγκυρες εκείνες γνώμες που δεν εισακούστηκαν. Δηλαδή το ανέφικτο της μεταμόσχευσης. Και φυσικά αυτό το γνώριζαν και οι φοιτητές της Ιατρικής. Σε ένα άτομο με έκδηλη την παρουσία δυο καρκίνων - σημαίνει οργανική καρκινογενετική ευπάθεια του πάσχοντος - και την επιπλέον υπάρχουσα ηπατίτιδα C, είναι ιατρικώς απαράδεκτο να συσταθεί μεταμόσχευση.

Διερωτάται λοιπόν κανείς: Μα τόσο άσχετοι ήταν αυτοί οι διάσημοι Αμερικανοί γιατροί ή μήπως κάτι άλλο κρυβόταν; Και οπωσδήποτε κάτι άλλο κρυβόταν, επειδή οι Αμερικανοί δεν είναι άσχετοι και γνωρίζουν άριστα να παίζουν τα λεγόμενα "επικοινωνιακά" παιχνίδια.
Στην προκειμένη περίπτωση το επικοινωνιακό παιχνίδι που παίχθηκε, ήταν η διαφήμιση των μεταμοσχεύσεων. Οι τελευταίες έχουν αρχίσει να χάνουν έδαφος παγκοσμίως. Ο κόσμος υποψιάζεται ότι αυτοί που λέγονται "εγκεφαλικά" νεκροί, δεν είναι και τόσο νεκροί. Φαντάζεσθε λοιπόν τον αντίκτυπο, όταν ο πνευματικός ηγέτης μιας παγκόσμιας και σημαντικής θρησκευτικής κοινότητας είναι μεταμοσχευμένος και υγιής. Αλλά το παιχνίδι παίχθηκε μέχρι τη μέση και δεν ολοκληρώθηκε. Δεν γινόταν άλλωστε διαφορετικά και το ερώτημα που καλείται να απαντήσει έκαστος, είναι εξίσου σημαντικό. Ηθελημένα ή ακούσια μπήκε στη διαδικασία αυτού του διαφημιστικού πυροτεχνήματος ο μακαριστός, πλέον, αρχιεπίσκοπος;

Την απάντηση δεν μπορεί να μας τη δώσει ο σεβάσμιος ηγούμενος Μεθόδιος, ο διωκόμενος ηγούμενος της φωτογραφίας, ούτε και το πιστό εκκλησίασμα. Όμως, αβίαστα μπορούν να μας διαβεβαιώσουν ότι τα "θεολογικά" υποστυλώματα, που ενισχύουν αυτού του είδους τις επεμβάσεις, πουθενά δεν υπάρχουν. Όπως ακριβώς δεν υπήρχαν και επιστημονικά ερείσματα για τη μεταμόσχευση του μακαριστού Χριστοδούλου. Ήταν ανύπαρκτα και εφεύρημα της νοσηρής διάνοιας των εμποτισμένων από την αίρεση, την οποία παραδόξως (!) καταγγέλλουν. Την αίρεση του οικουμενισμού ή των επικοινωνιακών διπλωματικών παιγνίων. Και αυτά δεν έχουν σχέση με τα θρησκευτικά.-

Tέχνη χωρίς τέχνη

Έχουν περάσει μερικά χρόνια, τότε που είχα φτιάξει αυτές τις φωτογραφίες και είχα γράψει λίγα λόγια. Ένας καλός φίλος, που ο πατέρας του είχε πεθάνει, μου είπε αν χρειαζόμουν καμιά πριν τις πετάξει στα σκουπίδια. Στον μακαρίτη άρεσαν οι φωτογραφίες. Βρήκα μερικές και τις έφτιαξα.

Τον έλεγαν Χιθ Λέτζερ και ήταν 29 χρονών. Αναδυόμενος αστέρας του Χόλιγουντ με μια θαυμάσια ηθοποιία σε ένα πρόσφατο κινηματογραφικό έργο.

Βρέθηκε νεκρός πριν λίγες ημέρες "από υπερβολική δόση αγχολυτικών,υπνωτικών,αναλγητικών". Ατύχημα,είπαν οτι ήταν.
Και γιατί αυτός χαρισματικός να παίρνει φάρμακα ηρεμιστικά και άλλα "κοκτέιλ"; Τι του έλειπε;
Τι του έλειπε; Μα,δεν ήξερε τι ήταν αυτό που έκανε. Καλλιτέχνης ήταν,αλλά η Τέχνη του ξέφευγε. Άπιαστη η αφιλότιμη! Και τώρα,από τον γήϊνο αστερισμό της δόξας,βρίσκεται σε άγνωστο αστεροειδή,όπου τον οδήγησαν τα υποβοηθητικά φαρμακευτικά σκευάσματα σε πλεονάζουσα δόση όμως.
Και εκεί,πλέον,θα έμαθε τι είναι η Τέχνη. Τι ήταν αυτό που έκανε και για να το γευθεί καλύτερα,να το αισθανθεί πληρέστερα,είχε την ανάγκη των προϊόντων της φαρμακολογίας.
Λέτε,τώρα να έμαθε τι είναι η Τέχνη;
Μα,αν λένε τα βιβλία (σ.σ. των ατόμων με τα ειδικά ενδιαφέροντα,τα θρησκευτικά δηλαδή) ότι "μετά θάνατον ουκ εστι μετάνοια",άλλο τόσο πρέπει να λέγεται και ότι "μετά θάνατον ουκ εστι γνώσις". Δηλαδή τί; Μαθαίνουν και οι πεθαμένοι; Ήμαρτον,Κύριε!
Λοιπόν;
Τι λοιπόν; Ας δείξουμε και μια φωτογραφία καλλιτεχνική,που ένας άσημος καλλιτέχνης έβγαλε,έχοντας όμως επίγνωση αυτού που έκανε. Ήξερε τι ζητούσε και μια μέρα που καθόταν κι έβλεπε τηλεόραση,είπε να φτιάξει αυτό που δεν έβλεπαν τα μάτια του. Της ψυχής τα μάτια έβλεπαν και χάθηκε μέσα στους ήχους,στο χρώμα και στο Φως.

Λεπτομέρεια είναι ότι ο καλλιτέχνης παρέμεινε άγνωστος για τους πολλούς,για το πλήθος. Αλλά αυτό δεν τον ενδιέφερε.

Όταν η διαφώτιση γίνεται συσκότιση

Παρακαλώ τον αναγνώστη να ανατρέξει στην ιστοσελίδα που σημειώνω με αστερίσκο(*). Θα ανακαλύψει ενδιαφέροντα πράγματα. Λόγου χάριν,πώς ξεκινήσαμε από τον οικουμενισμό και πώς καταλήξαμε στην πανθρησκεία,πως ξεκινήσαμε από την οικουμενικότητα και καταντήσαμε στην παγκοσμιότητα,πώς απ΄ το φως μας βγήκε το σκοτάδι. Βέβαια, δεν ήταν απαραίτητο να είναι"μάντεις" όσοι προφήτεψαν ότι αυτό θα γινόταν. Εκείνοι που από νωρίς είχαν επισημάνει τους κινδύνους, και οι άλλοι δεν τους άκουγαν,τους προειδοποιούσαν ότι άλλο η "καθ΄ ημάς Οικουμένη" και άλλο η κατά τους ετερόδοξους οικουμένη.Άλλλο η καθ΄ ημάς Ανατολή και έτερο η κατά τους αλλόθρησκους "ανατολή". Δεν έδοσαν σημασία και εξακολουθούν να μη δίνουν. Επιμένουν να βαυκαλίζονται ότι κάτι θα πετύχουν και γράφουν ασταμάτητα.Θεωρούν ότι το μοναδικό χρέος που έχουν είναι να ενημερώνουν τους πιστούς, έστω κι αν οι τελευταίοι δεν υποψιάζονται τίποτα από αυτό που οι ίδιοι πρέπει να κάνουν και έχουν χρέος να κάνουν.Τα λόγια πρέπει να γίνουν πράξη από τους πιστούς.

Οι πιστοί ούτε σε απεργίες κατεβαίνουν,ούτε δικαιώματα διεκδικούν στους δρόμους,ούτε και λάβαρα σηκώνουν,όπως έκανε εκείνος ο πλάνος ιεράρχης τους.Αυτά δεν τους είναι προσφιλή. Και τότε; Τότε, απλούστατα,σηκώνονται και φεύγουν από τις εκκλησίες που μνημονεύουν επίσκοπους αιρετικούς.Αλλά φεύγουν και από αυτούς που τους λένε λόγια όμορφα και ορθόδοξα.Που τους δείχνουν σε ποιο χάλι καταντήσαμε και την Κυριακή ακούν τους ίδιους να εύχονται υπερ αυτών που κατηγορούν ότι μας οδηγούν στην πανθρησκεία και στην παγκοσμιότητα! Αυτά δεν τα λένε και δεν τα γράφουν οι οξυγράφοι κάλαμοι.Προτιμούν τις επισημάνσεις,που άλλες είναι σωστές και άλλες λάθος.Σταχυολογώ ένα από αυτά από το άρθρο που σας παρέπεμψα:

" Η Ορθοδοξία πορεύεται πάντα διαλεκτικά στην ιστορία. Αυτό σημαίνει, αντιθετικά και συνθετικά. Σύνθεση εδώ θα ήταν μόνο η μεταλλαγή της δαιμονικότητας της παγκοσμιοποίησης σε εν Χριστώ οικου­μενικότητα."

Αυτά γράφει ο π.Γεωρ.Μεταλληνός (π.ΓΜ) εκτός,βέβαια, από τις υπόλοιπες εύστοχες διαπιστώσεις.Τι θέλει να πει όμως με αυτό; Είναι σωστή η 'μεταλλαγή' της δαιμονικής παγκοσμιοποίησης σε εν Χριστώ οικουμενικότητα με βάση τη διαλεκτική αρχή:θέση,αντίθεση,σύνθεση; Αν είναι σωστή, τότε ποιά η σύνθεση ανάμεσα σε "ομοούσιο" και "ομοιούσιο"; Ποιά η σύνθεση ανάμεσα στο "εν δύο φύσεσι" και στο "εκ δύο φύσεων"; Ποιά η σύνθεση ανάμεσα στο "Θεοτόκος" και στο "Χριστοτόκος";Ποιά η σύνθεση ανάμεσα στους "εικονολάτρες" και τους "εικονοκλάστες" και ποιά η σύνθεση ανάμεσα στο "εκ του πατρός" και στο "εκ του πατρός και εκ του υιού";Ποιά λοιπόν και η σύνθεση ανάμεσα στη "μια" Εκκλησία και στις "πολλές" εκκλησίες; Ο κορμός του δέντρου; Μα ,δεν είναι ένα το δέντρο (Εκκλησία) και "ρίζα" (θεμέλιο) του δέντρου ο Χριστός; Ένας είναι ο Χριστός,μία η Εκκλησία,ένα και το δέντρο. Μήπως από τον κορμό αυτού του δέντρου βλαστάνει κλαδί μανταρινιάς, άλλο νεραντζιάς ή μήπως φύεται και ... η πικραγγουριά;

Αλλά πέρα από αυτά,πόσο θα συνεχίζεται ακόμη η πολεμική του οικουμενισμού με σερπαντίνες;Πολλά γράψαμε αλλά μένουμε στα λόγια.Ίσως,διότι περιμένουν μερικοί να γίνουμε σαν εκείνο τον συγγραφέα στο υπόμνημα 16 του π.ΓΜ. Που αν και είχε γράψει πρίν από χρόνια ότι "ο παπικός σχολαστικισμός είναι η μήτρα, που διεμόρφωσε την μεταγενέστερη Ευρώπη", σήμερα αποτελεί τον πολιορκητικό κριό με τον οποίο μας γκρεμίζει ο πολύπλαγκτος οικουμενισμός. Και δεν είναι ο μόνος. Τέλος, και λίγο πέρα απ΄ το πιό πέρα,θα συνιστούσα στον π.ΓΜ να μην επικαλείται τόσο συχνά τον όπισθεν του υπομνήματος 16 συγγραφέα. Οι εύστοχες επισημάνσεις του π.ΓΜ, που κατά καιρους διαβάζουμε,ανατρέπονται όταν από περιέργεια διαβάζουμε και άλλα, εκτός υπομνήματος και εκτός θέματος.

(*) http://orthodoxi-pisti.blogspot.com/2009/07/blog-post_27.html

Ταπεινολογίας ανάγνωσμα

Τους παπικούς, τους έχει πιάσει τώρα τελευταία η μόδα με τη "μετάνοια" και μας ζητούν συγγνώμη για κάποια λάθη τους (εγκλήματα) κατά το παρελθόν.Αυτό προκύπτει από ένα ενδιαφέρον "Σχόλιο στην επικαιρότητα" που αναρτήθηκε στο blogspot "Αμέθυστος" (http://amethystosbooks.blogspot.com/2009/07/blog-post_26.html). Καλή βέβαια η αναγνώριση λαθών και ακόμη καλύτερη η μετάνοια. Όταν όμως ένας αιρετικός μετανοεί και μένει στην αίρεση που πρεσβεύει "εις ουδέν ωφελεί".
Αν ο πάπας ήταν άνθρωπος αγαθής προαίρεσης και ήθελε πραγματικά να ζητήσει συγγνώμη,θα έπρεπε να τολμήσει να πει ένα και μόνο λόγο : "Ζητώ συγγνώμη γιατί η παπική εκκλησία πλανήθηκε" και μετά να απαγγείλει urbi et orbi το Σύμβολο Πίστεως της Νικαίας-Κων/πόλεως.

Βέβαια,μια πράξη όπως αυτή θα ξεσήκωνε θύελλα διότι το ερώτημα που εγείρεται προβάλλει αμείλικτο: "Και τι γίνεται τώρα με όλα αυτά τα αμέτρητα πλήθη των ψυχών που πέθαναν μέσα στην αίρεση του παπισμού";
Αν όμως η "επηρμένη δυτική οφρύς" αποφάσιζε να ομολογήσει την πλάνη της,το δίχως άλλο,πολλοί ( μπορεί και όλοι ) από αυτούς που χάθηκαν μέσα στα σκοτάδια της αίρεσης θα σώζονταν χωρίς την ανάγκη του "ήχου του χρυσού νομίσματος".Γι΄ αυτό εμείς οι Ορθόδοξοι κάνουμε τα δικά μας μνημόσυνα και οι Μοναχοί προσεύχονται για τη σωτηρία του κόσμου.Η μετάνοια προϋποθέτει ταπείνωση και όχι ταπεινολογία, την οποία ο παπισμός γνωρίζει άριστα να την μεταχειρίζεται με απαράμιλλο ζήλο. Για να δίνει άλλωστε το παράδειγμα και σε κάποιος δικούς μας.

Θα αναφέρω πρόχειρα ένα παράδειγμα. Το διαβάσαμε* πρόσφατα και αφορά στον γνώριμο νεο "διδάσκαλο του γένους",που κάθε Κυριακή χρόνια τώρα μας κατηχεί στη νέα ορθοδοξία της ευρωπαϊκής διανόησης.Έγραφε λοιπόν ο "διδάσκαλος του γένους" ότι το καλύτερο που έχει να κάνει ο πρωθυπουργός της χώρας, αν θέλει να γυρίσει στο σπίτι του με "ψηλά το κεφάλι", νικημένος από τον πιο ανάξιο και ανίκανο αντίπαλο που θα μπορούσε να σκεφθεί, θα ήταν να μετανοήσει. Να ζητήσει συγγνώμη από τον ελληνικό λαό για τα "εγκλήματα" που διέπραξε, συνεχίζοντας τα "εγκλήματα" του προκατόχου πολιτικού σχηματισμού, το οποίο τώρα φαίνεται ότι θα κερδίσει το χρίσμα του νέου εγκληματία - κυβέρνηση της χώρας.

Αυτός λοιπόν ο δάσκαλος θέλει τoυς άλλους να ζητήσουν συγγνώμη! Αλλά δεν είναι σε θέση να δει όλα όσα στραβά κι ανάποδα έχει γράψει. Είναι ο ίδιος έξω από τον πολιτικό χορό των εγκλημάτων και των εγκληματιών παρότι χρόνια ολόκληρα δίδασκε και έγραφε περί πάντων στο πανεπιστήμιο ... των πάντων, και παραμόρφωσε χιλιάδες νέους με τις νέες διδαχές που μας έφερνε. Αυτός δεν έχει σχέση με τους "εγκληματίες" πολιτικούς και τους προκαλεί να ζητήσουν συγγνώμη, αν και δάσκαλος της "πολιτικής φιλοσοφίας" !!

Φαίνεται ότι η πολιτική φιλοσοφία αφήνει ανεπηρέαστους αυτούς που μας κυβερνούν. Δεν τους αγγίζει καθόλου και καλά θα κάνουν αυτό το μάθημα να το καταργήσουν από το πανεπιστήμιο. Τι το θέλουν; Η ταπεινολογία μας είναι άχρηστη ή μάλλον, τη διδάσκει αποτελεσματικότερα η σχολή του παπισμού.

*http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_26/07/2009_323548

A self portrait

Ο αναγνώστης που θα τύχει να παρακολουθεί αυτούς τους "αυτοαναφορικούς μονολόγους", όπως κάποιος τους χαρακτήρισε, καλό είναι να έχει υπόψη του κι αυτή την, ας πούμε, αυτοφωτογραφία. Όπου ο συμπαθής λαθρομετανάστης - μπορεί να μην είναι - και "άνθρωπος κρεμάστρα", περιφέρεται το καλοκαίρι στις παραλίες επιδεικνύοντας την "πραμάτεια" του στους συνήθως αδιάφορους λουομένους. Που κάνουν ηλιοθεραπεία κάτω από έναν ήλιο που σκοτώνει.

Όποιος θέλει αγοράζει:

Πρώτον,
αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας: "Η Βρετανία είναι μία από τις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από τη νέα γρίπη Α, καθώς 31 άνθρωποι έχουν πεθάνει εκεί από την ασθένεια αυτή." *

Καλά να πάθουν και θα πάθουν πολλά ακόμη. Από εκεί ξεκίνησαν τα πειράματα για την τροποποίηση του γονιδιώματος των ιστών των χοίρων. Ήθελαν να φτιάξουν χοίρους με σπλάχνα συμβατά για τον άνθρωπο,ώστε να αντιμετωπισθούν οι μεταμοσχεύσεις χωρίς τα γνωστά εγκληματικά "παρατράγουδα". Τι έκαναν; αυτοί ξέρουν. Μας ετοιμάζουν το εμβόλιο για τον ιό που έβγαλαν τα εργαστήριά τους. Η συνέχεια που θα ακολουθήσει είναι μάλλον γνωστή από το παρελθόν: "και ιδού ώρμησεν πάσα η αγέλη των χοίρων κατά του κρημνού εις την θάλασσαν και απέθανον εν τοις ύδασν".Οι δαίμονες και τα γουρούνια πέθαναν φυσικά.

Και δεύτερον,
αντηλιακό για πολύ ευαίσθητες επιδερμίδες: "Αγαπητοί Πεντηκοστιανοί, ανοίξετε τους οφθαλμούς σας και κοιτάτε τις φράσεις της Γραφής, η ημέρα του Κυρίου, η ημέρα του Θεού, η ημέρα του Χριστού, ημέρα κρίσεως, μεγάλη ημέρα (Ιούδα 6), ημέρα οργής και αποκαλύψεως και δικαιοκρισίας του Θεού (Ρωμ. β’ 5 12) ημέρα απολυτρώσεως, εκείνη η ημέρα (Β’ Θεσ. α 10 — Β’ Τιμ. α’ 12)** ."(Σ.σ. Το σε εισαγωγικά εδάφιο αφορά σε ορθόδοξες παρατηρήσεις ως προς τους ισχυρισμούς των πεντηκοστιανών για πολλές "δεύτερες παρουσίες").

Τι τους ζητάτε να ανοίξουν τα μάτια τους, αφού ο "τυφλοσούρτης" που έχουν δεν τους αφήνει. Τα γράμματα της Αγίας Γραφής που διαβάζουν είναι χαλασμένα και άρα, χαλασμένοι γίνονται κι αυτοί. Ποιός από αυτούς διαβάζει την πρωτότυπη Μετάφραση των Εβδομήκοντα και ποιός διαβάζει την Καινή Διαθήκη του Τρεμπέλα ή του Πατριαρχείου της Κων/πόλεως. Όλοι ανεξαιρέτως διαβάζουν την Καινή Διαθήκη του Νεοφύτου Βάμβα (Βιβλική Εταιρία) και με περηφάνια λένε ότι έχει την έγκριση του Πατριαρχείου ! Δεν ξέρουν όμως κάτω από ποιές πολιτικές συνθήκες εκείνης της εποχής δόθηκε αυτή η αμαρτωλή έγκριση του Πατριαρχείου και κανείς δεν τόλμησε από τότε να πει ότι είναι ολέθρια και οδηγεί σε πλάνη και διαστρέβλωση. Η βρετανική διπλωματία της εποχής του Νεοφύτου Βάμβα ήξερε τι έκανε και τι εξακολουθεί ακόμη να κάνει. Είδατε ποτέ κανένα να καταγγέλλει αυτή την ψευδεπίγραφη "ερμηνεία" της Αγίας Γραφής; Ακόμη κι εσείς** δεν το κάνετε - τουλάχιστον απ΄ όσα δικά σας έχω μέχρι στιγμής διαβάσει.

* http://orthodoxi-pisti.blogspot.com/2009/07/blog-post_1998.html
** http://orthodoxi-pisti.blogspot.com/2009/07/blog-post_1457.html

Εποχή της υπέρβασης

"Τι άλλο θα ακούσουμε πια. Περιμένουμε τις αντιδράσεις από επίσημα χείλη. Και αν χρειαστεί θα επανέλθουμε", διερωτάτο ένας πιστός, όταν διάβασε αυτά που είπε ένας υπερόριος Ορθόδοξος επίσκοπος στην απομακρυσμένη Νότια Αφρική. Και τι είπε; "Θα ήθελα να θέσω κι ένα ερώτημα για να γίνει μια σοβαρή θεολογική συζήτηση που θα βοηθήσει την Μέλλουσα να συνέλθει Μεγάλη Πανορθόδοξο Σύνοδο για τελική απόφαση για το θέμα της χειροτονίας των Γυναικών". Ο επίσκοπος θεωρεί ότι οι σημερινές κοινωνικές συνθήκες δεν είναι όπως εκείνες των Αποστόλων. Τα πράγματα έχουν ριζικά αλλάξει. Οπότε "η εποχή μας είναι έτοιμη για την υπέρβαση αυτή με κριτήριο την βελτίωση της σωτηριολογικής διακονίας της Εκκλησίας μας για τη σωτηρία ψυχών και σωμάτων;" Αυτά είπε ο επίσκοπος.

Λοιπόν, δεν πρέπει ούτε να απορούμε,ούτε να περιμένουμε κάποια αντίδραση. Τα επίσημα χείλη θα σιγήσουν και το πιθανότερο είναι αντί να ακούμε αυτό:

"Έτι δεόμεθα υπέρ των αδελφών ημών,των ιερέων,ιερομονάχων ... και πάσης της εν Χριστώ ημών αδελφότητος",

να ακούμε, στην εποχή της υπέρβασης, τούτο:

"Έτι δεόμεθα υπέρ των αδελφών ημών,των ιερέων,ιερομονάχων ... και πάσης της εν αυτώ αδελφότητος".

Βεβαίως, το "εν αυτώ" σημαίνει "εν αυτώ τω επισκόπω" στον οποίο κάνουν υπακοή οι αδελφοί ιερείς,ιερομόναχοι,ιεροδιάκονοι και μοναχοί, το όνομα του οποίου μνημονεύεται για να είναι ένθεσμη η Θεία Λειτουργία και να αγιάζονται οι πιστοί.. Την εποχή των Αποστόλων η κοινωνία ήταν πατριαρχική (ανδροκρατική) και ήκμαζε η δουλεία. Σήμερα έγινε επισκοπική, αλλά δεν μου φαίνεται να εξέλιπε η δουλεία. Όποιος τολμά, ας μη μνημονεύει τον οικείο επίσκοπο. Οι υπερβάσεις δεν είναι για τα πράγματα αυτά. Για άλλα είναι.

Η λοιμική των χοίρων

Η επιδημία της γρίπης των χοίρων ακολουθεί κι αυτή την ίδια πορεία που είχε η "ερωτική πανδημία" με το AIDS. Τώρα όμως ο κίνδυνος δεν προέρχεται σαν αποτέλεσμα έκφυλων ερωτικών σχέσεων και πράξεων. Ο κίνδυνος είναι διάσπαρτος παντού, στον αέρα, σε ό,τι αγγίζουμε και με ακάθαρτα χέρια βάζουμε κάτι στο στόμα. Το ίδιο, μας λέει η επιστήμη,μπορεί να γίνει και με τη λήψη της Θείας Κοινωνίας. Γι΄ αυτό, ας πάρουμε τα μέτρα μας, συνιστά η βλάσφημη θρησκεία της επιστήμης.

Το μόνο που δεν μας λέει η επιστήμη είναι,πώς,στην ευχή,μας βρήκε κι αυτό το κακό, όπως δεν μας είπε και "πώς" μας βρήκε αυτό με το έητζ.
Ας ασχοληθούμε με τη γρίπη των χοίρων και ας αφήσουμε το AIDS. Θα φανεί παρακάτω γιατί αυτά τα δυο μοιάζουν.

Στα τέλη του ΄80 και αρχές του 1990 οι Βρετανοί ερευνητές είχαν αρχίσει να πειραματίζονται με χοίρους για να προκύψουν αποδεκτά μοσχεύματα προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση στον τομέα των μεταμοσχεύσεων. Είχαν διαπιστώσει γονιδιακή ομοιότητα των ιστών του ανθρώπου με τους ιστούς των χοίρων.Έτσι λοιπόν επιδόθηκαν στη τροποποίηση του ιστικού γονιδιώματος των χοίρων για να γίνονται αποδεκτά τα μοσχεύματα χωρίς τον κίνδυνο της απόρριψης. Δεν χρειάζεται να γράψω λεπτομέρειες με ποίο τρόπο αυτό μπορεί να γίνει. Γίνεται, αλλά το νέο είδος χοίρων που θα προκύψει - με γονιδίωμα μεταλλαγμένων οργάνων - θα πρέπει να εισέλθει στη βιολογική αλυσίδα για να δούμε τι αποτελέσματα θα έχουμε. Θα ήταν επιστημονικά ριψοκίνδυνο η δοκιμή να άρχιζε με έναν λήπτη, αν προηγουμένως δεν γνωρίζαμε τη βιολογική ανταπόκριση και συμπεριφορά που θα είχαμε με αυτό το είδος των χοίρων.

Έτσι, φτιάχτηκαν γουρούνια με γενετικά μεταλλαγμένο ιστικό γονιδίωμα. Αποτέλεσμα, ήταν ότι άρχισαν να ψοφούν και οι άνθρωποι να παθαίνουν τη γρίπη των χοίρων. Η επιστήμη γνώριζε βέβαια την αντιμετώπιση του προβλήματος αφού η ίδια ήταν υπεύθυνη για το νεο είδος ιού που βγήκε. Το εμβόλιο άρχισε να παρασκευάζεται, αλλά μένει να δούμε αν η συνέχεια θα είναι όπως αυτή με τον ιό του έιτζ. Ο τελευταίος αποδεικνύεται πανίσχυρος επειδή μεταλλάσσεται.

Αυτά, σαν μια σύντομη επιστημονική ενημέρωση, η οποία εύκολα μπορεί να εξουδετερωθεί από τη γνωστή "συνομωσιολογία".
Το θέμα είναι τώρα αυτό που έχει σχέση με αυτό που διάβασα σε ψηφιακό "ενημερολόγιο" και αφορούσε στην οδηγία της αγγλικανικής εκκλησίας προς τους ιερείς. Θα πρέπει να αναστείλουν τη μετάληψη από το κοινό ποτήριο όπως συνηθίζουν αυτοί να κάνουν. Έγραφε λοιπόν το "ενημερολόγιο" :

"Τα αποτελέσματα αυτού του δεινού (γρίπη) αποδείχθηκαν δεινότερα για τους Οικουμενιστές φιλενωτικούς. Η ελπίδα της πολυπόθητης «ενώσεως», του κοινού ποτηρίου δηλαδή, μετά των παπικών δείχνει να εξέλιπε. Το ιερό ποτήριο- όπως την αντιλαμβάνεται ο καθείς αυτήν την «ιερότητα»- θεωρήθηκε ως εστία μολύνσεως και έτσι απαγορεύθηκε η κοινωνία στους παπικούς της Αυστραλίας (προς το παρόν)".

Εδώ όμως κάτι σημαντικό φαίνεται να απουσιάζει. Η γρίπη των χοίρων μπορεί να αποκλείει (προς το παρόν) την κοινωνία με τους παπικούς της Αυστραλίας, αλλά η λοιμική του ενωτικού πνεύματος διασπείρεται ακόμη περισσότερο όταν μνημονεύονται επίσκοποι, που κηρύσσουν "γυμνή κεφαλή" την αίρεση του οικουμενισμού. Ο λαός του Θεού μολύνεται ανίατα και ακούσια όταν αγνοεί τη διαστροφή του εκκλησιαστικού φρονήματος που του επιφέρει η μνημόνευση.

"Και τι με νοιάζει εμένα τι κάνουν και τι λένε οι επίσκοποι και οι θεολόγοι",συλλογάται ο απλός άνθρωπος, "ο καθένας έχει την ψυχή του χωριστά κι εγώ για τη δική μου ψυχή πηγαίνω στην εκκλησία". Αυτή είναι η "μετάλλαξη" που υφίστανται οι πιστοί, όταν μνημονεύεται αιρετικός επίσκοπος.

Αυτό όμως καταργεί κάθε έννοια της Εκκλησίας και αποκλείει κάθε φανέρωση, μέσω της λατρείας, της Τριαδικής Κοινωνίας του Ενός Θεού. Το πλήρωμα της Εκκλησίας κλήρος και λαός,δεν αποτελούν διασπασμένες ατομικότητες κατά την Θεία Λειτουργία. Δεν έχει ο καθένας τη δική του ψυχή χωριστά. Είναι ένας, αλλά και όλοι, είναι μια ψυχή,αλλά και η ψυχή όλων,είναι ένα το σώμα,αλλά και σώμα όλων. Είναι μια η πίστη, αλλά και η πίστη όλων. Μέλη εκ μέρους τους σώματος της Μιάς Εκκλησίας είναι όλοι με κεφαλή τον Χριστό.

Το "ενημερολόγιο" προτίμησε αυτά να μη μας τα πει. Σωστά πράγματα έγραψε, αλλά με λόγια που "αργούν". Ούτε καν ζητούν να γίνουν πράξη. Τέλος πάντων και πάντως, ας εφησυχάζουμε. Για το εμβόλιο φροντίζει η επιστήμη, αν και υπάρχουν φόβοι μετάλλαξης του ιού.