Διακοπή μνημοσύνου επισκόπου και εκκλησιασμός με "κοινωνῶν ἀκοινωνήτω"

13/04/2017 - Βλέπε σχόλια

Τό ερώτημα αυτό κατατέθηκε στο ιστολόγιο katanixis (https://katanixis.blogspot.gr/2017/04/2017_88.html) καί αφορούσε στό δεύτερο απολογητικό βίντεο που αναρτήθηκε. Ο π. Θεόδωρος Ζήσης καί οι συν αυτώ, έδωσαν περισσότερες εξηγήσεις για τήν άρνηση συμμετοχής τους στήν ημερίδα καταδίκης του οικουμενισμού, το βάρος της οποίας ανέλαβαν αποκλειστικά οι αγιορείτες πατέρες : π. Χαρίτων, π. Σάββας και π. Επιφάνειος.

Σχόλιο κχ.
Ερώτηση : Θα επιθυμούσα κάποιος από τους πατέρες της οικονομίας, δηλαδή τής παραίνεσης νά εκκλησιάζονται οι πιστοί εκεί όπου μνημονεύονται οι αμνημόνευτοι επίσκοποι, να μού απαντήσει σέ τούτο : Νομίζει, ή νομίζουν, ότι όταν έχουν εθιστεί οι πιστοί στην συμμετοχή τους σε αυτού τού είδους τόν εκκλησιασμό, θά τόν διακόψουν, όταν η ομάδα τής οικονομίας τους συστήσει να σταματήσουν ; Και αν διακόψουν τήν κοινωνία με τούς ακοινώνητους επισκόπους, δεν θα υπάρξει πρόβλημα τού τύπου "πού θά εκκλησιάζονται", "πού θά κοινωνούν" οι πιστοί; Πώς θά λύσουν αυτό το ποιμαντικό πρόβλημα;

Το βίντεο εδώ  https://youtu.be/KJaCCkuH-_0

Νεορθόδοξο νεοημερολογητικό θράσος

- Ένας έγραψε :
Μαυρα μεσανυχτα εχεις "brother"! Ολοι οι ετεροδοξοι ειναι σχισματικοι οπως και μερικοι παλαιοημερολογητες, οσοι εχουν Αποστολικη διαδοχη! Οι υπολοιποι παλαιοημερολογητες ειναι ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ σαν ψευτο-επισκοποι χωρις διαδοχη! Καλη Ανασταση και ο Θεος να σας δινει φωτιση να δειτε τον γλιστερο δρομο που περπατατε!

- Και ένας άλλος απάντησε :
Ποιος έχει "μαύρα μεσάνυχτα" ; Οι παλαιοημερολογίτες ή εσείς, που δεχθήκατε την ψευδοσύνοδο του 1923 κατόπιν αυστηρού αιτήματος της Μασονίας (δόγμα το "ανήκομεν εις την Δύσιν") και των όπισθεν αυτών κρυπτομένων Σιωνιστών ; Εσείς γίνατε οι νεροκουβαλητές του Σιωνισμού και κατηγορείτε τους παλαιοημερολογίτες ;

Πρωτοφανής η αναίδεια, απαράμιλλο το θράσος, αβυθομέτρητη η άγνοιά σας. Δεν βλέπετε ότι σήμερα, η "ομπρέλλα" του Σιωνισμού στεγάζει όχι μόνο όλες τις αιρέσεις, αλλά και κάθε περί θεού εθελοθρησκεία και δοξασία. Ο θεός τους είναι η ανώτερη συμπαντική οντότητα και αυτήν υπηρετείτε εσείς οι νεοημερολογίτες. Να την χαιρόσαστε. Τα αναθέματα εσάς βαρύνουν και όχι τους παλαιοημερολογίτες.

Συνέχεια στο Θέμα «Το προφίλ της νέας μας πνευματικότητας»

Τα όσα ακολούθησαν στο ιστολόγιο «Τρελογιάννης», το οποίο δημοσίευσε το αρχικό (εν συντομία) σχόλιο του γράφοντος, είχαν ως εξής :

- Ανώνυμος είπε... Κύριε Κύπριανέ , μέ όλο τον σεβασμό που έχω σέ κάθε παραδοσιακό άνθρωπο , τελικά τίνος είναι αυτά τά λόγια ; Καί άν είναι ..... τι σχέση μπορεί να έχουν μέ το εδώ πνεύμα ; Εδώ ΄΄μπαινοβγαίνουμε ΄΄ και δέν συναντήσαμε αυτό το πνεύμα που περιγράφετε , τί ακριβώς θέλετε να πείτε ; Ανεξάρτητα μέ τό ποιός το είπε που ειλικρινά αγνοώ , μία διατύπωση κάπως ποιητική μπορεί να έχει διαφορετικές αναγνώσεις ....εμένα φερ'ειπείν μου λέει οτι η ποιότητα της λειτουργικής και πνευματικής μας ζωής μετριέται μέ την χαρά μέ την οποία μετέχουμε σέ αυτήν Η χαρά ειναι άλλωστε το κριτήριο της μετοχής μας σέ ......άς μήν λέμε παχιά λόγια ....ίσως είναι και βλάσφημα τά παχιά λόγια ...Μία άλλη ανάγνωση, που είναι καί πλησιέστερη προς τον τίτλο του άρθρου έιναι, οτι χάθηκε η ποιότητα μιάς ανέορτης και πεζής ζωής χωρίς την χαρά της Κυριακής και της γιορτής για το περισσότερο μέρος του λαού μας Είναι ψέμα αυτό ; Γιατί να έχει αυτή την έννοια που μας περιγράφετε; Αποκλείεται αυτός που το είπε, να το είχε πάρει και αυτός από αλλού ,ένα είδος δηλαδή σάν τις ελληνικές λέξεις που ξενιτεύτηκαν και τις εισαγάγαμε πάλι εξευρωπαϊσμένες πλέον ; Αμαρτωλοί άνθρωποι μπορεί να είμαστε , αλλά δέν νομίζω οτι εδω λατρεύεται το πνεύμα που περιγράφετε .....εμείς τουλάχιστον δέν έχουμε εισπράξει κάτι τέτοιο .....

-  ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ είπε... Με αφορμή το «σχόλιο» του Kyprianos Christodoulides ας πούμε και ένα λογισμό που καιρό μας προβληματίζει ,γιατί στο χώρο των παραδοσιακών πιστών επικρατεί αυτή η απίστευτα αυθαίρετη λογική και έντονη κριτική σε ότι οι ίδιοι δείχνει να μην αντιλαμβάνονται;
Και δίνουμε και λαβές στον κάθε οικουμενιστή να λέει και δικαίως τα δικά του…
Διότι αν σε σκέψεις ποιητικές βάζει στο «στόμα του ποιητή» πράματα που δεν εννοεί ,πως θα πείσεις κάποιον καλοπροαίρετο που είναι σε πλάνη για την πλάνη του ;
Η τραγικότητα των «παραδοσιακών!»

- Kyprianos Christodoulides είπε... Η τραγικότητα των «παραδοσιακών!» και η ιλαρότητα των προοδευτικών !! Ω, τί θαυμάσια εικόνα, να βλέπεις τον "Τιτανικό" να βουλιάζει και η ορχήστρα να εξακολουθεί να παίζει μουσική !!!
Ευχαριστώ για την δημοσίευση του σχολίου.

-  Ανώνυμος είπε..."...Εκτιμώ κάποιον σημαίνει ότι τον αποδέχομαι και του αναγνωρίζω το δικαίωμα ύπαρξης,σκέψης και δράσης. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει πάντα να συμφωνώ με τις ιδέες του ή να επικροτώ όλες τις πράξεις του, μπορώ βέβαια να διαφωνώ χωρίς απαραίτητα να παύει η εκτίμησή μου γι' αυτόν και χωρίς βέβαια ακούσια ή εκούσια, να διαστρεβλώνω τα λόγια του....

Η ΦΙΛΙΑ είναι κάτι περισσότερο από μια απλή εκτίμηση. Οι πραγματικοί φίλοι είναι δεμένοι μεταξύ τους με μια άρρηκτη και πολύ δυνατή αγάπη...
Η ΑΓΑΠΗ, που είναι ανεκτίμητο θεικό δώρο, πρέπει να απευθύνεται πρώτιστα στον θεό , στους συνανθρώπους, χωρίς καμιά διάκριση και γενικά σ' όλα τα πλάσματα του θεού, έμψυχα, άψυχα και πνευματικά.
Ο ΕΡΩΤΑΣ είναι η κορωνίδα της αγάπης. Και υπάρχουν έρωτες και "έρωτες". Έρωτες καλοί και κακοί. Όταν αισθανόμαστε έρωτα μπορούμε να θυσιάσουμε ακόμα και τη ζωή μας για την Πατρίδα, την Πίστη, την Οικογένεια. Γενικά, ο έρωτας είναι η μεγάλη, η ανεξάντλητη αγάπη και αφοσίωση. Και για κάθε τι για το οποίο αισθανόμαστε έρωτα θα το δούμε να ευδοκιμεί σαν αποτέλεσμα της αδιάκοπης φροντίδας μας. Δυστυχώς,υπάρχουν και κακοί έρωτες, όπως αυτός της αχαλίνωτης απόλαυσης της αμαρτίας, του πλούτου, της πολυτέλειας..."
Η ΧΑΡΑ της ΓΙΟΡΤΗΣ στο άρθρο, αφορά αποκλειστικά τον έρωτα χωρίς εισαγωγικά.
..και για όποιον ενδιαφέρεται για την πηγή, όλα αυτά τα γράφει ένας γέρων- όχι δεν είναι αυτός του τρελλογιάννη- που τα άσπρα του μαλλιά και τα χρυσά του μάτια, κυρίως όμως το χαμόγελό του, προδίδουν το μυστικό της ΕΥΤΥΧΙΑΣ του : αιώνια ερωτευμένος με τη ζωή..

-  Ανώνυμος είπε.....και πίστεψε με, κύριε Κυπριανέ, στον ίδιο τον τιτανικό αν ήταν μέσα την ώρα που βούλιαζε, θα εξακολουθούσε να έχει την ίδια ιλαρότητα στο πρόσωπό-όπως κι άλλοι του είδους του-παίζοντας μουσική στη φυσαρμόνικά του, την ώρα που άλλοι θερμόαιμοι χριστιανοί-όπως κι άλλοι του είδους τους- θα προσπαθούσαν με κάθε μέσο να σώσουν το τομάρι τους με την τραγικότητα να διαγράφεται στα πρόσωπά τους. καληνύκτα σας

-  Kyprianos Christodoulides είπε... «Η ΧΑΡΑ της ΓΙΟΡΤΗΣ στο άρθρο, αφορά αποκλειστικά τον έρωτα χωρίς εισαγωγικά ... και για όποιον ενδιαφέρεται για την πηγή, όλα αυτά τα γράφει ένας γέρων- όχι δεν είναι αυτός του τρελλογιάννη- που τα άσπρα του μαλλιά και τα χρυσά του μάτια, κυρίως όμως το χαμόγελό του, προδίδουν το μυστικό της ΕΥΤΥΧΙΑΣ του : αιώνια ερωτευμένος με τη ζωή..»

 Το έχω γράψει και θα το ξαναγράψω : «Όσοι έζησαν τον πόθο Χριστού, όσοι μίλησαν και έγραψαν για θείο έρωτα, τον γνώρισαν στις ερημιές, σε σκήτες απορρωγότων ορέων. Αυτό ήταν το θέλγητρο της δικής τους απαθούς ερωτικής σχέσης.» ( Βλέπε σχόλια http://opaidagogos.blogspot.gr/2016/02/blog-post_25.html )

Όποιος έχει καθαρή την καρδία, ορά την θεωρία του αγίου Θεού («Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ ὅτι αὐτοί τόν Θεόν ὄψονται»), βλέπει την αγάπη, και ο άγιος Θεός έμπρακτα ενεργεί και του χαρίζει τον απαθή θείο έρωτα. Θεωρία η αγάπη, πράξη ο έρωτας. Προϋπόθεση, η νήψη, η άσκηση, η ταπείνωση, η εγκατάλειψη του κόσμου, με δυο λόγια η περιτομή της καρδιάς εν πνεύματι ( : 29 ... περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι, οὐ γράμματι, Ρμ. β΄) .

Να ποιοι έζησαν, πώς έζησαν, και τελικά αξιώθηκαν να μιλήσουν για (θείο) έρωτα, για την απερίγραπτη χαρά της Γιορτής. Άλλη δεν υπάρχει.
Γράφω πάντα τη γνώμη μου . Ίσως και τη γνώμη ενός παραδοσιακού - διασωθέντος από το ναυάγιο του "Τιτανικού".
Καλή Ανάσταση

Η τυφλή αρθρογραφία

Το σχόλιο δεν αφορά το ιστολόγιό σας. Απευθύνεται στην πηγή του δημοσιεύματος 

dimokratianews, 10.04.2017

«Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στο σύνολο του δυτικού κόσμου, επείγει να ακολουθηθεί ο μόνος δρόμος σωτηρίας, αν θέλουμε ειλικρινά να ξεφύγουμε από τον εφιάλτη της επιβολής του ισλαμικού νόμου σε πλανητικό επίπεδο. Μαζί με τις ιδέες της παρακμής πρέπει να ξηλωθούν και από τις σημαντικές θέσεις ευθύνης οι προπαγανδιστές τους. Δολοφονούν τις κοινωνίες, ενώ υποκρίνονται ότι νοιάζονται…»

κχ
Και ποιοί είναι αυτοί οι προπαγανδιστές ; Κάτω από ποιο όνομα στεγάζονται. Μοιάζει το παραπάνω άρθρο με "τυφλό χτύπημα", όπως αυτά που κάνουν οι ισλαμιστές. Οι δράστες όμως έχουν ένα όνομα, κάτω από το οποίο διαπράττουν τα (τυφλά κατ΄ αγνώστων) εγκλήματά τους. Και οι τρομοκράτες ξέρουμε τί όνομα έχουν και ποια η στέγη τους . Είναι το Ισλάμ .

Οι άλλοι που πρέπει να ξηλώθούν, που δολοφονούν κοινωνίες, όνομα δεν έχουν ; Ή μήπως είναι αρκετή η γενικολογία του "δυτικού κόσμου" ; Ποιοι κυβερνούν αυτόν τον "δυτικό κόσμο" ; Δεν είναι οι Σιωνιστές και η συναφής ιδεολογία τους ; Γιατί το αποσιωπά ο αρθρογράφος ;

Το σχόλιο, βέβαια, δεν θα δημοσιευθεί, όπως πολλά άλλα. Δεν πειράζει, υπάρχει το διδίκτυο για τους μοναχικούς σχολιαστές. Κάτι είναι κι αυτό.

Το προφίλ της νέας μας πνευματικότητας

Για το νεορθόδοξο ιστολόγιο "Τρελογιάννης" το σχόλιο . Ειδικά σε αυτό : « Από τότε που πάψαμε να "μετράμε την ποιότητα της ζωής με την χαρά της Γιορτής…" »

Σχόλιο Κυπριανός Χ.
Γιατί δεν μας λέτε τίνος λόγια είναι τα εντός εισαγωγικών ( « ... » ) και ακόμη, γιατί δεν προσδιορίζετε ποιά είναι αυτή «η χαρά της Γιορτής» ; Θα μας το πείτε ή να το γράψω εγώ ; Να γράψω ότι η "χαρά της γιορτής" είναι ο προτεινόμενος σεξουαλικός έρωτας - ευσεβώς λεγόμενος και "μανικός" - με εναλλασσόμενους συντρόφους λες και είναι κοστούμι ;

Όντως θλιβερό ! Τι να γράψεις για την Μεγάλη Εβδομάδα όταν η ζωή σου πνίγεται σε μια μικρή πεζότητα. Πώς να προσεγγίσεις τα Μεγάλα όταν νιώθεις τόσο μικρός; Πώς να μιλήσεις για την όντως χαρά, όταν αυτή, η δική σου, είναι τόσο βραχείας διάρκειας και με προφυλάξεις ;

Αυτοί που φιλοτέχνησαν το προφίλ της νέας μας πνευματικότητας, που σήκωσαν το Σταυρό της αγάπης, έπεσαν μέσα στο λάκκο του έρωτα που άνοιξαν . Έπαιξαν και έχασαν . Σήμανε η ώρα να τους ξεχάσουμε .

Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και σώσον με

Στο ιστολόγιο "Αντέχουμε ..." διάβασα μια ανάλυση για το τροπάριο του Νυμφίου. Ειδικότερα, «Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον, και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και σώσον με». Έγραψα ένα σχόλιο που δεν δημοσιεύθηκε, απόρησα και έγραψα ένα δεύτερο . Παραδόξως, η θρησκευτική ορθότης των νεοορθοδόξων δεν με συμπαθεί και δεν γνωρίζω τον ή τους λόγους. Το δεύτερο σχόλιο ήταν :

Μήπως μπορείτε να μου πείτε τί το ανάρμοστο ή έστω θεολογικά άτοπο βρήκατε στο σχόλιο του γράφοντος και δεν το δημοσιεύσατε ; Σας έγραψα ότι "η στολή της ψυχής", που ζητά ο ψαλμωδός ή υμνογράφος στο γνωστό τροπάριο : " ... Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και σώσον με", είναι το χοϊκό (και έκπτωτο) σώμα μας με την χοϊκή ( και αμαυρωθείσα ) ψυχή. Αυτό ζητά να λαμπρυνθεί, να γίνει αγιοπνευματικό, να γίνει πνευματοφόρο, καθώς ήταν ψυχή τε και σώματι πρό της πτώσεως . Συνεπικουρεί προς τούτο και ο απ. Παύλος με το "καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου." (1Κρ. ιε΄ 49).

Ποιο το άτοπο ή ασεβές ; Αν ο αρθρογράφος Θ. Ι. Ρηγινιώτης διαφωνεί, ας με διορθώσει ή ας μου δώσει να καταλάβω καλύτερα, εγώ και άλλοι, αυτό που εκείνος έγραψε : «Εδώ λοιπόν ο ποιητής του τροπαρίου παρακαλεί το Χριστό να τον βοηθήσει να γίνει λαμπερή η ψυχή του, να τη «φορέσει» (ως το καταλληλότερο ένδυμα) και να μπορέσει να μπει στο γλέντι του γάμου, δηλ. στον παράδεισο.».

Ποιο είναι αυτό το ένδυμα ψυχής, που καλούμαστε να φορέσουμε πάνω στην ψυχή που μας δόθηκε και όλοι έχουμε ; Δεν είναι το σώμα μας ; Δεν αφθαρτίζει η Ανάσταση του Κυρίου τα χοϊκά, θνητά και φθαρτά, σώματά μας ;

Ησαΐας, Κεφάλαιο 26

Τῌ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ᾄσονται τὸ ᾆσμα τοῦτο ἐπὶ γῆς ᾿Ιούδα· ἰδοὺ πόλις ἰσχυρά, καὶ σωτήριον ἡμῶν θήσει τεῖχος καὶ περίτειχος. 2 ἀνοίξατε πύλας, εἰσελθέτω λαὸς φυλάσσων δικαιοσύνην καὶ φυλάσσων ἀλήθειαν, 3 ἀντιλαμβανόμενος ἀληθείας καὶ φυλάσσων εἰρήνην. ὅτι ἐπὶ σοὶ ἐλπίδι 4 ἤλπισαν, Κύριε, ἕως τοῦ αἰῶνος, ὁ Θεὸς ὁ μέγας, ὁ αἰώνιος, 5 ὃς ταπεινώσας κατήγαγες τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν ὑψηλοῖς· πόλεις ὀχυρὰς καταβαλεῖς καὶ κατάξεις ἕως ἐδάφους, 6 καὶ πατήσουσιν αὐτοὺς πόδες πρᾳέων καὶ ταπεινῶν. 7 ὁδὸς εὐσεβῶν εὐθεῖα ἐγένετο, καὶ παρεσκευασμένη ἡ ὁδὸς τῶν εὐσεβῶν. 8 ἡ γὰρ ὁδὸς Κυρίου κρίσις· ἠλπίσαμεν ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐπὶ τῇ μνείᾳ, 9 ᾗ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ ἡμῶν. ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμα μου πρός σε, ὁ Θεός, διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς. δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς. 10 πέπαυται γὰρ ὁ ἀσεβής· πᾶς ὃς οὐ μὴ μάθῃ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλήθειαν οὐ μὴ ποιήσει· ἀρθήτω ὁ ἀσεβής, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου. 11 Κύριε, ὑψηλός σου ὁ βραχίων, καὶ οὐκ ᾔδεισαν, γνόντες δὲ αἰσχυνθήσονται. ζῆλος λήψεται λαὸν ἀπαίδευτον, καὶ νῦν πῦρ τοὺς ὑπεναντίους ἔδεται. 12 Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, εἰρήνην δὸς ἡμῖν, πάντα γὰρ ἀπέδωκας ἡμῖν. 13 Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, κτῆσαι ἡμᾶς, Κύριε, ἐκτός σου ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν. 14 οἱ δὲ νεκροὶ ζωὴν οὐ μὴ ἴδωσιν, οὐδὲ ἰατροὶ οὐ μὴ ἀναστήσουσι· διὰ τοῦτο ἐπήγαγες καὶ ἀπώλεσας καὶ ᾖρας πᾶν ἄρσεν αὐτῶν. 15 πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσθες κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς. 16 Κύριε, ἐν θλίψει ἐμνήσθην σου, ἐν θλίψει μικρᾷ ἡ παιδεία σου ἡμῖν. 17 καὶ ὡς ἡ ὠδίνουσα ἐγγίζει τοῦ τεκεῖν καὶ ἐπὶ τῇ ὠδῖνι αὐτῆς ἐκέκραξεν, οὕτως ἐγενήθημεν τῷ ἀγαπητῷ σου διὰ τὸν φόβον σου, Κύριε. 18 ἐν γαστρὶ ἐλάβομεν καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκομεν· πνεῦμα σωτηρίας σου ἐποιήσαμεν ἐπὶ τῆς γῆς, οὐ πεσούμεθα, ἀλλὰ πεσοῦνται πάντες οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς. 19 ἀναστήσονται οἱ νεκροί, καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις, καὶ εὐφρανθήσονται οἱ ἐν τῇ γῇ· ἡ γὰρ δρόσος ἡ παρὰ σοῦ ἴαμα αὐτοῖς ἐστιν, ἡ δὲ γῆ τῶν ἀσεβῶν πεσεῖται. 20 βάδιζε, λαός μου, εἴσελθε εἰς τὰ ταμιεῖά σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου· 21 ἰδοὺ γὰρ Κύριος ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐπάγει τὴν ὀργὴν ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους ἐπ᾿ αὐτῆς.

Σχόλιο

Άραγε, οι της σεπτής και επίσημης κρατικής Εκκλησίας, του «ανήκομεν εις την Δύσιν», αυτό το Κεφάλαιο το έχουν μελετήσει ; «10 πέπαυται γὰρ ὁ ἀσεβής· πᾶς ὃς οὐ μὴ μάθῃ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλήθειαν οὐ μὴ ποιήσει· ἀρθήτω ὁ ἀσεβής, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου.» . Αυτό το πρόσεξαν ; Και πώς, σε λίγες μέρες, θα μας πουν «2 ἀνοίξατε πύλας, εἰσελθέτω λαὸς φυλάσσων δικαιοσύνην καὶ φυλάσσων ἀλήθειαν» ;

«7 ὁδὸς εὐσεβῶν εὐθεῖα ἐγένετο, καὶ παρεσκευασμένη ἡ ὁδὸς τῶν εὐσεβῶν.». Και αυτό πώς το εξηγούν ; Με το να βγάζουν από πάνω τους το Σταυρό και να πηγαίνουν σαν επισκέπτες στους λαθροπρόσφυγες, προκειμένου να μη τους θίξουν την ευσέβειά τους στο Ισλάμ, και να τους κάνουν μνημόσυνα ; Επειδή θέλουν να δείξουν σε όλους, ότι σέβονται όλες τις θρησκείες ; Τους το ζήτησε κανείς ; Αν ναι, να μας πουν ποιοι είναι αυτοί ; Ή μήπως τους το ζήτησε ο Κύριος ;

Είμαι περίεργος, τί απάντηση θα έδιναν, αν ένας σύγχρονος νομικός, όπως εκείνος που αναφέρεται στη σχετική Ευαγγελική περικοπή, τους ρωτούσε : "Διδάσκαλοι, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;", τί θα του απαντούσαν ; Την απάντηση που έδωσε ο Κύριος ή μήπως αυτή που μας γράφει στην Α΄ Καθολική Επιστολή ο Ευαγγελιστής Ιωάννης :

«2 ἐν τούτῳ γινώσκετε τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι· 3 καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου, ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη.» (δ΄) ;

Μεγαλύτερη εντολή από την ομολογία αυτή ( : Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα ) υπάρχει ; Αυτονόητο, ότι δεν αναιρείται η απάντηση του Κυρίου προς τον δόλιο νομικό, όπως επίσης, ότι πολλοί αντίχριστοι προφασίζονται την ομολογία αυτή προς εφαρμογή των καταχθόνιων σχεδίων τους. Κατ΄ αυτούς η συμπαντική οντότης είναι η πηγή της αγάπη ! Η ανυπόστατη και απρόσωπη αγάπη, όπως και η οντότητα ( τι είδους οντότητα ; ) του Σύμπαντος .
... ... ...
«20 βάδιζε, λαός μου, εἴσελθε εἰς τὰ ταμιεῖά σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου·». Αμήν .

Απάντηση του Π/πρεσβύτερου Ν. Μανώλη σε σχόλιο - όχι του γράφοντος - σχετικό με το άρθρο (katihisis blogspot) « Προτείνουμε και την κανονική οικονομία για να αποφύγουμε τους παραλογισμούς»

- mike r, 8 Απριλίου 2017 - 1:24 π.μ.
....έστω και αν για κάποιους λόγους δεν έχουν κόψει το μνημόσυνο των αιρετιζόντων,.... Θα μπορούσε κάποιος να μου πεί 1-2 λόγους παρακαλώ ? Ειλικρινώς, θα με βοηθήσει.

- Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης, 8 Απριλίου 2017 - 8:25 π.μ.
Ο κυριότερος λόγος που μπορεί να υπάρχει είναι πως ίσως δεν ήρθε ακόμη Η Χάρις να πληροφορήσει την ιερατική του συνείδηση να επιλέξει ελεύθερα και αβίαστα τη διακοπή μνημοσύνου. Γιατί οι περισσότεροι νομίζουμε πως η απόφαση αυτήν είναι καθαρά και μόνο του ιδίου. Και είμαστε πάρα πολύ αυστηροί με όσους ακόμα δεν ετόλμησαν... Είμαστε έτσι γιατί δεν πιστεύουμε στην Ενέργεια του Θεού!

- Κυπριανός Χριστοδουλίδης (αδημοσίευτο, όπως και τα προηγούμενα)
Σχόλιο
... και συμπληρώνω αυτό που παραλείπει να γράψει ο π. Ν. Μανώλης. Δηλαδή, η Χάρις (σημ ενέργεια του Θεού) δεν μας έχει επισκεφθεί επειδή - πιστεύει (!) ο π. Ν. Μανώλης - πως (αυτό) ξεκινά από μια θεώρηση εγωιστική, φανατική και ιδιαζόντως ρατσιστική - με αποτέλεσμα (αυτό δικό μου) να γινόμαστε οι "ταλιμπάν" της Ορθοδοξίας, άλλως και "ζηλωτές χωρίς επίγνωση". Κάνει όμως λάθος και εδώ ο π. Ν. Μανώλης. Διότι η Χάρις μας επισκέπτεται όταν έχουμε ορθή την θεωρία Χριστού, οπότε εμπράκτως, και κατά το "πράξις θεωρίας επίβασις", τα έργα μας αποδεικνύονται αληθή και πληρέστατα εν Αγίω Πνεύματι. Όχι επαμφοτερίζοντα και αντιφάσκοντα, όπως συμβαίνει με όσους προσπαθούν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα λόγω (τί άλλο;) σχέσεων με αιρετικούς και αλλόθρησκους.
Δυστυχώς, αυτό δεν το απέφυγε η ομάς υπό τον π. Θεόδωρο Ζήση, η οποία προτίμησε την οικονομία σε βάρος της ακριβείας, φευ, για να προφυλάξει το ορθόδοξο (ποιο ορθόδοξο;) σώμα της Εκκλησίας. Αυτό όμως, η διάβρωση του εκκλησιαστικού σώματος, γίνεται εδώ και πολλά χρόνια και, να, πού καταντήσαμε : Στο Κολυμβάριο Κρήτης ! Δηλαδή, εκεί όπου θεσμικά δεχθήκαμε την καταβύθιση της Εκκλησίας στη δίνη του κυκλώνα των οικουμενιστών. Πάντως, ευτυχώς που υπάρχει και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και μας δίνει κουράγιο να συνεχίσουμε τον αγώνα, χωρίς να περιμένουμε να πιστέψουμε μετά θάνατον «στην Ενέργεια του Θεού» (sic).

Υστερόγραφο
1) Στα προηγούμενα σχόλια που δεν δημοσιεύσατε (δεν με πειράζει) εκ παραδρομής γράφω λάθος το όνομα του Π/πρεσβυτέρου Ν. Μανώλη. Έγραψα Μ. Μανώλης και του ζητώ συγγνώμη.

2) Είναι προφανές ότι δεν επιθυμείτε να συζητήσετε, έχοντας απέναντί σας ανθρώπους χωρίς τα απαραίτητα, όπως τα δικά σας, επιστημονικά διαπιστευτήρια : πανεπιστημιακούς τίτλους, συγγραφικό έργο και πολλά όμοια. Πάντως, αξίζει να θυμόσαστε αυτό που συχνά επικαλείστε : Ό,τι ο θεματοφύλαξ της πίστεως (θρησκείας) είναι ο άνευ πανεπιστημιακών τίτλων λαός του Θεού, κατά πως διαβάζουμε ότι, «παρ’ ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἐδυνήθησάν ποτέ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὁ ὑπερασπιστής τῆς θρησκείας ἐστίν αὐτό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτός ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τό θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καί ὁμοειδές τῶ τῶν Πατέρων αὐτοῦ» (Ν. Καρμίρη, «Τά δογματικά καί Συμβολικά Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας», τ. ΙΙ, Graz-Austria 1968, σ. 920.).
Kαι τελευταίο, να θυμόσαστε τί είχε πει ο Φήστος στον Απ. Παύλο. Την θέση του Φήστου την έχετε πάρει εσείς : « 24 Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἀπολογουμένου ὁ Φῆστος μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἔφη· Μαίνῃ, Παῦλε· τὰ πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει.» (Πρ. κς΄).

Για να μην τρελαθούμε

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Προτείνουμε και την κανονική οικονομία για να αποφύγουμε τους παραλογισμούς

Το κείμενο της αρχικής συμφωνίας με τους αγιορείτες πατέρες (πριν κάνουν τη γνωστή κωλοτούμπα) που παραθέτω στη συνέχεια, τα λέει όλα... Αυτήν είναι η θέση μας, για να αποφύγουμε την άτοπη “λύση” - ουτοπία, να πούμε στους 20.000 πιστούς που έχουμε στο πετραχείλι μας ή μας ακολουθούν και είναι ακροατές των Ομιλιών μας (του π. Θεοδώρου Ζήση, του π. Φωτίου Βεζύνια και του γράφοντος, που έχουμε διακόψει το μνημόσυνο), να εκκλησιάζονται σε σπίτια και αγρούς. Να λέμε δηλαδή να κάνουν Ανάσταση, το “δεύτε λάβετε Φως” στο κελί τους, μόνοι τους! (Αυτό ακούστηκε στους διαδρόμους κατά την ημερίδα, από ρασοφόρους “εμπνεόμενους αγιοπνευματικά” συμβουλεύοντας διάφορους· τους παρότρυναν επίσης ως πιο ευλογημένη λύση να μην κοινωνήσουν το Πάσχα αν δεν βρουν Εκκλησίες στις οποίες δεν μνημονεύονται οι επίσκοποι!!!) Είναι αδύνατον σε αυτήν την συγκυρία να εφαρμοστεί η ακρίβεια του κανόνα από όλους τους πιστούς. Οι αγιορείτες αλλά και αρκετοί λαϊκοί, μπορούν εύκολα να τηρήσουν την ακρίβεια και να κάνουν αυτό που είναι το άριστο και επαινούμενο και που ενδεχομένως πράττω κι εγώ. Για τον περισσότερο λαό, είναι αδύνατον. Γιατί αν προσθέσουμε τα πνευματικά παιδιά και άλλων ιερέων που προέβησαν σε διακοπή μνημοσύνου αλλά και πλήθος άλλου πιστού λαού... θα έχουμε ένα τεράστιο αριθμό. Θα τους απαγορέψουμε να εκκλησιάζονται; Θα τους προτείνουμε την ακοινωνησία; Έλεος με τους παραλογισμούς... Η ιεροκανονική πρόταση της οικονομίας, σε αυτήν την φάση, θα βοηθήσει πάρα πολύ στο να αδειάσουν οι Ναοί των οικουμενιστών ιερέων και επισκόπων από πιστούς και να πλημμυρίσουν από εκκλησίασμα οι Ναοί των παραδοσιακών ιερέων. Αυτό θα βοηθήσει τους ιερείς αυτούς που θα εισπράξουν την προτίμηση του λαού ως ανταμοιβή για την παραδοσιακή τους γραμμή, να επιλέξουν τη διακοπή μνημοσύνου γρηγορότερα. Η αναγκαστική επιβολή του δρόμου της ακρίβειας στην σημερινή συγκυρία, επαναλαμβάνω, οδηγεί σε ατραπούς επικίνδυνους. Πιστεύω πως ξεκινά από μια θεώρηση εγωιστική, φανατική και ιδιαζόντως ρατσιστική. Με τα αφτιά μου άκουσα ρασοφόρο, δεν τον ονομάζω, υποτίθεται παραδοσιακό και αποτειχισμένο, να λέει πως πρέπει να φροντίσουμε τους ζηλωτές πιστούς γιατί όλοι οι άλλοι έχουν χαμένο το παιχνίδι!!! Είναι απόδειξη της έλλειψης ποιμαντικής μέριμνας γιατί ο συγκεκριμένος πατήρ δεν έχει ποίμνιο. Διαβάστε και απαντήστε, αν έχετε τις γνώσεις, πού είναι το αντικανονικό λάθος! Σημειωτέον ότι σε αυτήν την λύση συμφωνούν και ο γέροντας Γαβριήλ και πολύ άλλοι κελιώτες αγιορείτες μοναχοί. Είναι η θέση επίσης και των Ορθοδόξων πιστών της Μολδαβίας και της Ρουμανίας. Σε αυτό συμφώνησαν και οι αγιορείτες πατέρες που διοργάνωσαν την Ημερίδα, πριν κάνουν την κωλοτούμπα. Αυτό που παραθέτω στη συνέχεια, ήταν η τελευταία παράγραφος του συμφωνηθέντος ψηφίσματος της Ημερίδος. Αλλά ο πειρασμός έκανε τη δουλειά του... "Συνιστάται στους πιστούς να αποφεύγουν να εκκλησιάζονται όπου λειτουργούν ή μνημονεύονται φανεροί αιρετικοί οικουμενιστές επίσκοποι και ιερείς. Να προτιμούν να πηγαίνουν εκεί που λειτουργούν ορθόδοξοι στο φρόνιμα επίσκοποι και ιερείς, έστω και αν για κάποιους λόγους δεν έχουν κόψει το μνημόσυνο των αιρετιζόντων, και αυτό κατ' οικονομίαν. Το άριστο και επαινούμενο κατά την κανονική ακρίβεια είναι να εκκλησιάζονται εκεί που δεν μνημονεύονται οι αιρετίζοντες, εκεί δηλαδή που οι ιερείς έχουν προχωρήσει σε διακοπή μνημοσύνου".

Το σχόλιο στα ανωτέρω και ειδικότερα :
π. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ π. Ν. Μανώλης και Φ. Βεζύνιας :  
«Είναι αδύνατον σε αυτήν την συγκυρία να εφαρμοστεί η ακρίβεια του κανόνα από όλους τους πιστούς. Οι αγιορείτες αλλά και αρκετοί λαϊκοί, μπορούν εύκολα να τηρήσουν την ακρίβεια και να κάνουν αυτό που είναι το άριστο και επαινούμενο και που ενδεχομένως πράττω κι εγώ. Για τον περισσότερο λαό, είναι αδύνατον. (...) Θα τους προτείνουμε την ακοινωνησία; Έλεος με τους παραλογισμούς (...) Η αναγκαστική επιβολή του δρόμου της ακρίβειας στην σημερινή συγκυρία, επαναλαμβάνω, οδηγεί σε ατραπούς επικίνδυνους. Πιστεύω πως ξεκινά από μια θεώρηση εγωιστική, φανατική και ιδιαζόντως ρατσιστική.(...). Διαβάστε και απαντήστε (σ.σ. ακολουθεί απόσπασμα του συμφωνηθέντος ψηφίσματος της Ημερίδος στη Μολδαβία) αν έχετε τις γνώσεις, πού είναι το αντικανονικό λάθος! Σημειωτέον ότι σε αυτήν την λύση συμφωνούν και ο γέροντας Γαβριήλ και πολύ άλλοι κελιώτες αγιορείτες μοναχοί. Είναι η θέση επίσης και των Ορθοδόξων πιστών της Μολδαβίας και της Ρουμανίας. Σε αυτό συμφώνησαν και οι αγιορείτες πατέρες που διοργάνωσαν την Ημερίδα, πριν κάνουν την κωλοτούμπα. »

Επί τούτοις :

«Κρείττων γάρ ἐπαινετός πόλεμος, εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ»
Ο πόλεμος που καλούμαστε να δώσουμε δεν είναι με σπαθιά, μαχαίρια, τουφέκια ή κάτι άλλο. Το σημειώνω αυτό, επειδή με τους χαρακτηρισμούς που δίνουν, αυτοί που βλέπουμε στη φωτογραφία, κάποιος αδαής μπορεί να βρει δικαιολογημένα τα γραφόμενα ( : Πιστεύω πως ξεκινά από μια θεώρηση εγωιστική, φανατική και ιδιαζόντως ρατσιστική ) και απευθυνόμενα προς τους αγιορείτες πατέρες, που ζητούσαν την εφαρμογή της ακριβείας. Φαίνεται, οι ίδιοι υπερπήδησαν την παγίδα της αγαπολογίας, για να βρεθούν άνετα στον δρόμο της ειρηνολογίας.

Και ας πάμε στα άλλα
Η «σημερινή συγκυρία» είναι αυτό που λέει ο απλός λαός : "Ο κόμπος έφτασε στο χτένι". Δεν αρκούν  όλα αυτά τα χρόνια του "αχρικαιρισμού" ; Θέλουμε και άλλα ; Δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι το ζητούμενο των οικουμενιστών ; Που για να το πώ πάλι λαϊκά, δεν διαφέρει από το "και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ". Πόσο επικίνδυνη θα γίνει η πλήρης απομάκρυνση των πιστών από τις εκκλησιές, όπου μνημονεύονται οι αμνημόνευτοι; Χειρότερη από την σημερινή δεν το νομίζω. Χειρότερη θα γίνει με την τακτική του δυο πόδια στο ένα υπόδημα των οικουμενιστών, που πάνε να μας φορέσουν.

Παρένθεση, δίνω με τα ανωτέρω την εξήγηση σε αυτά που έγραψα στο αρχικό σχόλιο. Δεν γνωρίζω αν δημοσιευθεί. (*)

Και παρακάτω, διερωτάται ο π. Θεόδωρος και οι συν αυτώ, αν θα πρέπει να προτείνουν στους πιστούς την ακοινωνησία, ζητώντας από τον Θεό να ελεήσει τους παραλογιζομένους (σ.σ. της ακοινωνησίας και) της ακριβείας. Μάλλον, φαίνεται πως ξέχασαν το «2Κρ. α΄7, εἰδότες ὅτι ὥσπερ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων, οὕτω καὶ (...) τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος;» και το «2Κρ. ς΄15, τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;». Αυτά έπρεπε να θέσουν υπόψη των πιστών.΄Οχι «να προτιμούν να πηγαίνουν εκεί που λειτουργούν ορθόδοξοι στο φρόνιμα επίσκοποι και ιερείς, έστω και αν για κάποιους λόγους δεν έχουν κόψει το μνημόσυνο των αιρετιζόντων, και αυτό κατ' οικονομίαν.», όπως γράφει το άρθρο. Δεν  φθάνουν τόσα χρόνια οικονομίας; Θέλουν και άλλα; Περιμένουν κάτι να αλλάξει, όταν οι πιστοί δεν γνωρίζουν καλά καλά να πουν το "Πιστεύω"; Κι αν δεν το γνωρίζουν, ποιος και ποιοί ευθύνονται; Οι πιστοί ή οι άλλοι, που εδώ και χρόνια τους άφηναν ακατήχητους ως προς το Δόγμα της Εκκλησίας τους;

Βέβαια, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, διαβάζουμε στο τέλος ότι « Το άριστο και επαινούμενο κατά την κανονική ακρίβεια είναι να εκκλησιάζονται εκεί που δεν μνημονεύονται οι αιρετίζοντες, εκεί δηλαδή που οι ιερείς έχουν προχωρήσει σε διακοπή μνημοσύνου». Τούτο όμως ανατρέπεται από τα όσα προηγουμένως ( : περί παραλογισμών, εγωισμών, φανατισμών και επικινδυνότητας) έχουν πει.

Τελικά, διερωτάται ο αναγνώστης, αν στέκει καλά ή αν έχει χαμένα τα λογικά του, διαβάζοντας το άρθρο αυτό, που ως φαίνεται προσυπογράφουν οι πατέρες Θ. Ζήσης, Ν. Μανώλης και Φ. Βεζύνιας. Και τέλος, ο αναγνώστης προβληματίζεται αν καλείται αυτός να κάνει "κωλοτούμπα", επειδή άλλοι του δίνουν το παράδειγμα.

(*) Έθεσα το ερώτημα, αν ζητούμενο της ομάδας (π.Θ. Ζήσης, π.Ν. Μανώλης και π.Φ. Βεζύνιας) είναι αν θέλουν όντως πιστούς ή απλώς ένα "μπουλούκι", που θα γεμίζει τις εκκλησιές "κάθε Κυριακή, γιορτή και σχόλη".

Οικονομία πίστεως κατά ακριβείας πίστεως.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ο Λόγος που δεν συμμετείχαμε στην Διορθόδοξη Επιστημονική Ημερίδα [ΒΙΝΤΕΟ 2017] . Ομιλία του π. Θεοδώρου Ζήση που εκφωνήθηκε την Κυριακή 5-04-2017 με την συμμετοχή των Πρωτοπρεσβυτέρων: Νικολάου Μανώλη, Φωτίου Βεζύνια, Αγγέλου Αγγελακοπούλου και Ματθαίου Βουλκανέσκου.

Σχόλιο
Θα ήθελα να υποβάλλω δυο ερωτήσεις προς τον π. Θεόδωρο Ζήση και τους συνομιλητές του - παράλληλα συνδιοργανωτές, αλλά τελικά αποχωρήσαντες από την ημερίδα καταδίκης του Οικουμενισμού - σχετικά με την προτίμησή τους να εφαρμόσουν την οικονομία και όχι την ακρίβεια, όπως ζητούσαν οι κυρίως υπεύθυνοι της ημερίδας, Αγιορείτες Μοναχοί.

Το πρώτο ερώτημα είναι :
Οι διαφωνήσαντες πατέρες τί τελικά εφήρμοσαν με την στάση τους ; Την ακρίβεια ή την οικονομία; Αν εφήρμοζαν την οικονομία, το λιγότερο που θα είχαν να κάνουν θα ήταν να παρευρεθούν στην ημερίδα, χωρίς να λάβουν το λόγο. Όμως, αυτοί προτίμησαν την ακρίβεια και δεν παρουσιάστηκαν. Μας έδωσαν τις περί οικονομίας και ακριβείας διευκρινίσεις στο βίντεο που ακούσαμε. Η οικονομία πίστεως υπέταξε την ακρίβεια πίστεως.

Και πάμε τώρα στο δεύτερο και σημαντικότερο ερώτημα.
Όπως είναι γνωστό σήμερα έχουμε τις μεταμοσχεύσεις και την δωρεά οργάνων. Ας μας απαντήσει ο π. Θεόδωρος Ζήσης και οι παρευρισκόμενοι, ποια στάση ή θέση οφείλουν να κρατήσουν και να εφαρμόσουν οι πιστοί, βεβαίως, κατόπιν των οδηγιών που θα λάβουν από τους ποιμένες τους : Θα εφαρμόσουν την οικονομία ή την ακρίβεια ;

Και τελευταίο, ως υστερόγραφο, το εξής. Αν η οικονομία δεν αποβλέπει στην ακρίβεια, δηλαδή στη γνώση και τελικά στην επίγνωση αυτών, τα οποία καλείται ο ευσεβής λαός, και σώμα της Εκκλησίας, να πιστεύσει, μάλλον κακό ή καλό προκύπτει. Ο οικουμενισμός και οι οικουμενιστές ελάχιστα ενδιαφέρονται για τους πιστούς. Οφείλουν να ακολουθούν ό,τι τους λέει ο πρώτος και προκαθήμενος Επίσκοπος.

Αυτά σύντομα, επειδή δεν επιθυμώ να γίνω αναλυτικότερος. Θα ήμουν υποχρεωμένος πολλά να γράψω.