Habemus Papam

Τελικά αποκτήσαμε πρωθυπουργό! Είναι ο κ. Λουκάς Παπαδήμος και αν δεν γνωρίζετε το curriculum vitae του ανδρός διαβάστε το παρακάτω :

α) 1980: Οικονομικός εμπειρογνώμων στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα (FED) των ΗΠΑ.
- Σημείωση πρώτη
Αν και εμπειρογνώμων δεν ήξερε το οικονομικό χάλι της Ελλάδας

β). 1985-1993: Οικονομικός σύμβουλος της Τράπεζας Ελλάδας.
- Σημείωση δεύτερη
Αν και οικονομικός σύμβουλος της ΤτΕ δεν είχε ιδέα για το που πάνε τα δάνεια και σε ποια κατάσταση οδηγούνται τα (μακρο)οικονομικά μας

γ). 1993-2002: Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας.
- Σημείωση τρίτη
Βλέπε ανωτέρω σημείωση δεύτερη και προσθέσετε πόσο άξιοι είναι οι "Δοιηκητές" μας και όχι μόνο των τραπεζών

δ). 2002-2010: Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας!!!
- Σημείωση τέταρτη
Εδώ πλέον, μετά τις παραπάνω σημειώσεις, μπαίνει κανείς στον πειρασμό να πιθανολογήσει τον πρακτορικό ρόλο του νέου μας κυβερνήτη. Ο πρώην σύμβουλος της FED δεν είχε ιδέα τι δρόμο τραβούσε το ευρώ με τα δάνεια επί δανείων στις χώρες τις ευρωζώνης

ε). 2010: Οικονομικός σύμβουλος του Γεωργίου, του Ανδρέα, Παπανδρέου.
- Σημείωση πέμπτη
No comments

Τι σημαίνει Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ είναι άλλη μεγάλη υπόθεση. Ας αρκεστούμε να γράψουμε ότι μέσα από τους κόλπους της βγαίνουν όσοι υποκλίνονται στο όραμα της νέας αυτοκρατορίας (κοσμοκρατορίας) που σχεδιάζουν οι εγκέφαλοι του Μαμωνά και μας φέρνουν κυβερνήτες όπως ο Γεώργιος, του Ανδρέα, Παπανδρέου ή πολιτικούς επιστήμονες που συγκροτούν το ελληνικό think tank. Είναι το γνωστό μας ΕΛΙΑΜΕΠ (Βερέμης, Κουλουμπής και άλλοι).

Η φωτογραφία ελήφθη από το Ρεσάλτο

The British Reality

Και μέσα σε όλα αυτά τα δικά μας, είχαμε και ένα "ριάλιτι" από την Βρετανία, προς διασκέδαση των εκεί αποβλακωμένων και συστηματικά, εγκεφαλικά αποφλοιουμένων.

Το βρετανικό "ριάλιτι" διεκτραγωδεί τα εδώ συμβαίνοντα με την ελληνική (!) κρίση, όπου "ειδικοί επιχειρηματολογούν για τη φοροδιαφυγή, τη διαφθορά και την κακοδιαχείριση στην Ελλάδα, που βοήθησαν να βυθίσουν την οικονομία μας", καθώς μας πληροφορεί η είδηση (*).

Ώστε λοιπόν εμείς εδώ μόνο έχουμε φοροδιαφυγή, διαφθορά και κακοδιαχείριση! Εκεί δεν έχουν τίποτα από αυτά, δεν αντιμετωπίζουν άλλωστε οικονομικά προβλήματα, επειδή ξέρουν με ποιο τρόπο αυτά να τα λύνουν.

Όταν η οικονομία τους αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης και προκειμένου αυτά τα μικροαστικά (: φακελάκια, ρουσφετάκια κλπ.) να μην αρχίσουν να γίνονται και εκεί, τότε ανακαλύπτονται τα πυρηνικά του Σαντάμ, οι τρομοκράτες του Αφγανιστάν, ο κακός Μιλόσεβιτς, ο τύραννος Καντάφι, ο αιμοδιψής Μουμπάρακ και όποιος άλλος αποφασισθεί ότι πρέπει να εκλείψει, να ισοπεδωθεί η χώρα του, και αυτοί να δώσουν τη λύση. Λύση η οποία σημαίνει να περάσουν οι οικονομικοί πόροι κάθε δήθεν σωζομένης χώρας στα αιματοβαμμένα τους χέρια. Για να φτιάχνουν έπειτα τα "ριάλιτι" της εγκεφαλικής αποφλοίωσης και των Δανειακών Συμβάσεων.

Πήγαν να μας ισοπεδώσουν κι εδώ, όταν τα στίφη των πρακτόρων τους έκαψαν την Αθήνα και τη χώρα όλη. Το άλλοθι που ζητούσαν δεν τους βγήκε και μας πέταξαν στη χρεωκοπία, με τους αναλυτές τους (**) να μας λένε το κακό που θα πάθουμε κηρύσσοντας πτώχευση εκτός ευρώ ή εντός του ευρώ, όπου η πτώχευση θα είναι καλή!! Τουλάχιστον, η εκτός ευρώ πτώχευση δεν θα μας στερήσει την πατρίδα που φτιάξαμε με το αίμα το δικό μας.


(*) http://news.gr.msn.com/world/%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7

(**)http://ksipnistere.blogspot.com/2011/11/financial-times.html

Οι υπογραφές που περιμένουν οι τοκογλύφοι

«Εάν πρόκειται για το κείμενο συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής δεν υπάρχει πρόβλημα. Εάν όμως πρόκειται για έγγραφη δέσμευση πως θα τηρηθούν όλες οι πολιτικές που θα κριθούν αναγκαίες για την υλοποίηση αυτής της συμφωνίας, τότε υπάρχει πρόβλημα, καθώς δεν μπορείς να δεσμευτείς για κάτι που δεν ξέρεις». (*)

Αυτά είπε ο κ Σαμαράς και το πρόβλημα είναι, όπως όλα δείχνουν, ότι πρόκειται για γραπτή, ενυπόγραφη μάλιστα, δέσμευση των δικών μας ότι θα τηρηθούν τα συμφωνημένα της Δανειακής Σύμβασης. Δηλαδή, η υπαγωγή μας σε προτεκτοράτο και η αχρήστευση του ελληνικού Δικαίου.

Η Δανειακή Σύμβαση προβλέπει την ακύρωση του νομικού πλαισίου που διέπει την έκδοση των τελούντων υπό διαρκή απειλή χρεωκοπίας ελληνικών ομολόγων. Το πλαίσιο αυτό είναι βάσει του ισχύοντος ελληνικού Δικαίου και η Σύμβαση αυτό το θεωρεί άκυρο. Θέλει να πέσουν υπογραφές, να το επικυρώσουν οι συναινούντες, για να μην είναι έκθετη. Υπαγάγει τα χρεωκοπημένα(;) ομόλογα στο αγγλικό Δίκαιο και μαζί με αυτά, όλη την περιουσία του Δημοσίου.

Αν οι πολιτικοί μας εξακολουθούν να έχουν αυτό που υπήρχε κάποτε (μόνο στα ελληνικά υπάρχει η λέξη αυτή) και το λέγαμε "φιλότιμο", καλό θα ήταν να σκεφθούν πριν βάλουν την υπογραφή τους. Επίσης, ας αφήσουν στην άκρη τις υπεκφυγές του τύπου : "Δεν μπορείς να δεσμευτείς για κάτι που δεν ξέρεις". Ξέρουν, και μάλιστα πολύ καλά, τις πολιτικές των δανειστών για την υλοποίηση των εισέτι ατελώς συμφωνημένων. Ατελώς, διότι η πλήρης και τελεία συμφωνία απαιτεί διενέργεια δημοψηφίσματος και όλες αυτές οι μεθοδεύσεις γίνονται προς αποφυγή της λαϊκής ετυμηγορίας.

Επιμύθιον

Αν πρέπει κάποιοι να καθήσουν στο σκαμνί και να λογοδοτήσουν, αυτοί είναι οι πολιτικοί. Οι μεν δικοί μας διότι συνήπταν διαρκώς δάνεια, οι δε ξένοι δανειστές επειδή ήξεραν πως τα οικονομικά μας (μας υποχρέωσαν να μην είμαστε ανταγωνιστικοί για να αγοράζουμε τα προϊόντα τους με τα δανεικά) δεν επαρκούσαν για να τα βγάλουμε πέρα. Ωστόσο, αυτοί συνέχισαν να μας δανείζουν μέχρι εκεί που ήθελαν.

(*) Βλ. http://capital.gr.msn.com/Article.aspx?id=1323920

Περιμένοντας τις δεκαεφτά του Νοέμβρη

Αν γίνει κοινωνική εξέγερση λόγω αγανάκτησης, θα φροντίσουν να την "καπελλώσουν" κάποιοι εκ των κατά καιρούς, νυν και παλαιόθεν, αναφαινομένων ψευδοσωτήρων. Και αν δεν γίνει, τότε όλα θα πάρουν την δρομολογημένη "άγουσαν" με συναίνεση, κυβέρνηση εθνικής ενότητας και λοιπές δημοκρατικές διαδικασίες (κάλπη και ψήφος).

Να σημειώσουμε ότι ο φερόμενος νέος κυβερνήτης - θα είναι σύντομος ο βίος του - Λουκάς Παπαδήμος, πρώην αντιπρόεδρος της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας (2002-2010), δεν γνώριζε τίποτα για το χάλι της ελληνικής οικονομίας!

Με ένα σμπάρο δυο τριγόνια, όπως λέμε, ή μονά-ζυγά δικά μας. Όπως ακριβώς προβλέπει ο σχεδιασμός της κλεπτοκρατίας των παγκοσμίων ληστών.

Για δημοψήφισμα (: αν θέλουμε να μας βγάλουν σε πλειστηριασμό) ούτε λόγος. Αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ένα τρόπο : Όταν στηθούν οι κάλπες να μην πάει ουδείς να ψηφίσει. Να δούμε τότε, αν η δημοκρατία τους έχει ή δεν έχει αδιέξοδα.

Καλά δασκαλεμένοι οι πολιτικοί βρυκόλακες (οικονομικοί δολοφόνοι) κρύβουν με μαστοριά τα μούτρα τους με την κάλπη. Αν τους την κάνουμε εμείς διαφανή, και γυάλινη, και αδειανή, τότε θα δούμε τα κοφτερά τους δόντια, που είναι έτοιμα να τα χώσουν στα κορμιά μας.

Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα

"Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα", βροντοφωνάζει συχνά πυκνά η σαπίλα που βούλιαξε την πατρίδα στο χρέος. Για να είμαστε συνεργάσιμοι έπρεπε να δανειζόμαστε και αυτό κάναμε. Δεν φανταζόμαστε ποτέ ότι θα ερχόταν η στιγμή, όπου οι δανειστές θα μας ανακοίνωναν μετά λύπης - και φόβου μήπως βουλιάξει και το ευρώ μαζί μας - ότι άλλο δεν μας δανείζουν. Επειδή πλέον το χρέος μας "δεν ήταν βιώσιμο". Λες και δεν το γνώριζαν, λες και δεν ήταν αυτός ο στόχος τους.

Ετοιμάζονται τώρα να μας φέρουν έναν νέο πολιτικό σχήμα, που θα μας σώσει από την καταστροφή την οποία και γνώριζαν, και περίμεναν. Καιρός λοιπόν να τους δείξουμε εμείς ότι η δημοκρατία τους έχει αδιέξοδα και τη λύση δεν θα μας τη δώσουν αυτοί.

Θυμάμαι τώρα, σε παρένθεση τούτο, όταν είχαμε κάνει "την αγορά του αιώνα" με κάτι αεροπλάνα, εκείνη την περίοδο ραδιόφωνα, εφημερίδες και τηλεοράσεις, φώναζαν ότι υποθηκεύουμε το μέλλον των παιδιών μας, των εγονών και των δισεγγόνων. Αλλά ποιος άκουγε; Όταν λοιπόν καθέ μήνα μαζευόμαστε για να πάρουμε το γλισχρό μηνιάτικο που μας έδινε το ΙΚΑ - γλισχρό διότι τότε δουλεύαμε με λίγα, για να έχουμε καλή σύνταξη - έλεγα στους συναδέλφους μου :

- Αυτά που πήρες είναι δανεικά, θα σου τα πάρουν πίσω και με τόκο.

Αλλά ποιος άκουγε; Οι συνάδελφοι κατέστρωναν απεργιακές κινητοποιήσεις και νέους αγώνες ...

Τώρα φτάσαμε στο σημείο αυτό. Μας παίρνουν πίσω αυτά που μας έδιναν και πάνε να φτιάξουν - να ανακυκλώσουν καλύτερα - τη σαπίλα και το βούρκο τους με την προσδοκία του "κάτι καλύτερο θα προκύψει". Και θα προκύψει με νέες εκλογές, όπου κάποια νέα πρόσωπα (σημ. οι αφανείς ολετήρες) θα μας δώσουν αισιόδοξες υποσχέσεις, ίσως, υπενθυμίζοντας το πολιτικό τους δόγμα : "Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα"!

Δεν υπάρχουν αδιέξοδα όντως. Πότε όμως; Όταν ο ψηφοφόρος έχει πίτουρα μέσα εις την κεφαλήν του και είναι όπως εκείνος ο δυστυχής μετανάστης, που πήγε στην Αμερική και δεν ήξερε τη γλώσσα. Ζήτησε να μάθει τι έπρεπε να πει στο γκαρσόν για φαγητό κι ένας συμπατριώτης του πρότεινε "χαμ εντ εγκς" (ham end eggs) να του απαντήσει. Έγινε αυτό αρκετές φορές, κάποια στιγμή όμως βαρέθηκε και ρώτησε πάλι το συμπατριώτη για τη λέξη άλλου φαγητού. Εκείνος του συνέστησε να πει "μακαρόνι". Είπε λοιπόν τη λέξη αυτή στο γκαρσόν, αλλά αυτός τον ρώτησε πώς θα ήθελε τα μακαρόνια. Μη γνωρίζοντας λοιπόν τι του έλεγε, προτίμησε πάλι να ζητήσει : Χαμ εντ εγκς.

Έτσι γίνεται και με την ψήφο. Αφού δεν ξέρουμε τίποτα, αφού δεν καταλαβαίνουμε το μαγείρεμα που μας κάνουν με αυτό το "αδιέξοδα δεν υπάρχουν", πάλι ham end eggs θα ζητήσουμε. Επειδή κανείς δεν μας έχει πει ποιο είναι το αδιέξοδο της σάπιας δημοκρατίας τους. Και αυτό είναι ένα : Η πλήρης αποχή από την κάλπη και την ψήφο. Όταν οι κάλπες βρεθούν άδειες τότε θα δουν το δικό τους αδιέξοδο και ποια η δική μας διέξοδος. Εμείς θα δώσουμε τη λύση και όχι οι ληστές με την ψήφο.

Ο αμερικανικός και ο ευρωπαϊκός Σιωνισμός

Την εποχή όπου μεσουρανούσε η βρετανική αυτοκρατορία (παρένθεση, το ολοκληρωτικό της πλαίσιο είχε ως περιεχόμενο την κοινοβουλευτική δημοκρατία) είχαμε τους αχυρένιους βασιλείς, οι οποίοι τοποθετούντο εκεί που έβαζε το πόδι του ο βρετανικός λέων.

Οι Αμερικανοί δεν είχαν κανένα λόγο να διαφωνούν και να μη συνεργάζονται. Μοναδικό πρόβλημα, αφανές όμως, ο θεσμός του Στέμματος τον οποίο σφοδρά απεχθάνονται. Η συνεργασία πάντως με τους Βρετανούς δεν αντιμετώπιζε σοβαρά εμπόδια.

Είχαμε όμως και τους Γάλλους, που κι αυτοί δεν εγκατέλειψαν ποτέ τα δικά τους αυτοκρατορικά και κυριαρχικά (ολοκληρωτικά) οράματα. Αυτοί είχαν ξοφλήσει με τους βασιλείς. Πλαίσιο είχαν τη δημοκρατία και περιεχόμενο το "ελευθερία, ισότης, αδελφοσύνη". Η δημοκρατία αναγορεύθηκε σε θεσμό, όπως και η ψήφος, σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ακόμη και στο Αφγανιστάν! Η δημοκρατία έφτασε και εκεί!!

Οι Αμερικανοί δεν είχαν κι εδώ κανένα πρόβλημα συνεργασίας και με αυτούς (Γάλλους), εκτός φυσικά από εκείνο της γλώσσας. Με τους Άγγλους τα πράγματα ήταν καλύτερα, αλλά, είπαμε, αυτοί είχαν την εμμονή με το Στέμμα και τους βασιλείς.

Υπήρχαν βέβαια και οι Γερμανοί. Με αυτούς τα πράγματα ήταν ακόμη πιο περίπλοκα. Κάτι πήγε να γίνει με τον Χίτλερ, αλλά στράβωσε η δουλειά. Ήταν πολύ φιλόδοξος και δεν υπολόγισε καλά τους υπερατλαντικούς γείτονες. Υπέθεσε ότι θα τον άφηναν να τελειώσει αυτό που δεν μπόρεσε να κάνει ο Ναπολέων κι έπεσε έξω. Άγγλοι και Αμερικανοί είχαν άλλα σχέδια. Και θεωρώ έχουν, αλλά ... .

Μας βρήκε έπειτα ο "ψυχρός πόλεμος".

Οι νικητές που βγήκαν από τον πόλεμο έκαναν τις συμφωνίες τους, οι οποίες όμως δεν ήταν απεριορίστου διαρκείας. Είχαν καταληκτική ημερομηνία κι έτσι, η σοβιετία του Στάλιν μας εγκατέλειψε, η Γερμανία ενώθηκε.

Οπότε, αρχίσαμε να προχωράμε σιγά-σιγά στην επόμενη φάση του σχεδίου. Που δεν ήταν άλλο από την επανεμφάνιση των αυτοκρατορικών βλέψεων. Αυτές εγκαταστάθηκαν στην Αμερική και άρχισε πλέον να εκδηλώνεται ο αμερικανικός Σιωνισμός.

Το θεσμικό πλαίσιο της δημοκρατίας με περιεχόμενο το γαλλικό "ελευθερία, ισότης, αδελφοσύνη" άρχισε να θέτει εκποδών τους αχυρένιους εστεμμένους. Τη θέση τους πήραν τα Κοινοβούλια και οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας. Σε άλλες περιπτώσεις όμως, οι εστεμμένοι διατηρήθηκαν για λόγους καθαρά φολκλορικούς.

Δεν ήρθαν όμως τα πράγματα όπως ακριβώς τα ήθελαν. Διότι ο θεσμός του Στέμματος εξακολουθούσε και εξακολουθεί (Μεγάλη Βρετανία) να έχει ισχυρό έρεισμα και όπως φαίνεται, το έρεισμα αυτό δεν αποτελεί μόνο ένα τυπικό ιστορικό προηγούμενο. Είναι και ουσιαστικό, εφόσον πλέον δεν έχουμε να κάνουμε με αυτοκρατορίες και αυτοκράτορες. Τώρα περιμένουμε τον κοσμοκράτορα που θα βάλει σε τάξη (Νέα Τάξη) σύμπασα την υφήλιο.

Εδώ ακριβώς υπάρχει το πρόβλημα και αυτό έχει να κάνει με τον ευρωπαϊκό Σιωνισμό. Ο οποίος θέλει τον κοσμοκράτορα να είναι χρισμένος και εστεμμένος ηγέτης. Ηγέτης ενός θεσμού, που χρονολογείται σχεδόν από καταβολής κόσμου.

Με ποιο τρόπο θα γίνει αυτό, να υπάρξει δηλαδή σύμπτωση μεταξύ του υπερατλαντικού (έκθεσμου) και του ευρωπαϊκού (θεσμικού) Σιωνισμού, ας το αφήσουμε καλύτερα στους πολιτικούς αναλυτές τα δημοκρατικά φρονήματα των οποίων : Ελευθερία, ισότης, αδελφοσύνη, πάνε παρέα με το φουσκωμένο πορτοφόλι τους.

ΨΑΛΤΗΡΙΟΝ, Ψαλμός ρλστ΄ (136)

 (Βλέπε και http://kyprianoscy2.blogspot.com/2011/12/5-2011-136.html)

"Επί των ποταμών Βαβυλώνος, εκεί εκαθίσαμεν και εκλαύσαμεν εν τω μνησθήναι ημάς της Σιών. Επί ταις ιτέαις εν μέσω αυτής εκρεμάσαμεν τα όργανα ημών· ότι εκεί επηρώτησαν ημάς οι αιχμαλωτεύσαντες ημάς λόγους ωδών και οι απαγαγόντες ημάς, ύμνον· ΄Ασατε ημίν εκ των ωδών Σιών. Πώς άσωμεν την ωδήν Κυρίου επί γης αλλοτρίας; Εάν επιλάθωμαι σου, Ιερουσαλήμ, επιλησθείη η δεξιά μου· κολληθείη η γλώσσα μου τω λάρυγγί μου, εάν μη σου μνησθώ, εάν μη προανατάξωμαι την Ιερουσαλήμ, ως εν αρχή της ευφροσύνης μου. Μνήσθητι Κύριε, των υιών Εδώμ, την ημέραν Ιερουσαλήμ, των λεγόντων· Εκκενούτε, εκκενούτε, έως των θεμελίων αυτής. Θυγάτηρ Βαβυλώνος η ταλαίπωρος, μακάριος, ός ανταποδώσει σοι το ανταπόδομά σου, ό ανταπέδωκας ημίν. Μακάριος, ός κρατήσει και εδαφιεί τα νήπιά σου προς την πέτραν"

Επειδή παλαιότερα είχα αναρτήσει ένα Θέμα, που επιγραφόταν "Συναίσθημα και ειδωλολατρεία", http://kyprianoscy2.blogspot.com/2010/12/blog-post_23.html 

ένας φιλαναγνώστης με παρακάλεσε αν μπορούσα να γίνω περισσότερο σαφής. Τον δυσκόλεψα, διότι επί πλέον προστέθηκε κάτι ακόμη. Και αυτό ήταν ο Ψαλμός ρλστ΄. Μού έθεσε το ερώτημα : "Μήπως οι πατέρες απέφυγαν να τον ερμηνεύσουν διότι ήταν, ας πούμε, βάρβαρος;".

Θα αντιληφθείτε τα περί συναισθήματος και ειδωλολατρείας, και πώς αυτά σχετίζονται με τον αναφερθέντα Ψαλμό, διαβάζοντας αυτά που ακολουθούν και είναι ο διάλογος που αναπτύχθηκε μεταξύ του γράφοντος και ενός σχολιαστή σε κάποιο, από τα πολλά, ιστολόγιο. Το ιστολόγιο ασκούσε εντονότατη κριτική - αλλά ανεπαρκή κατά την κρίση του γράφοντος - στην συναφειακή "θεολογία" των συγχρόνων μεταπατέρων (Ζηζιούλας, ακαδημία Βόλου, κλπ.).

Έγραψα τα κατωτέρω με αφορμή τον Ψαλμό 136 :

"Επί των ποταμών Βαβυλώνος εκεί εκαθίσαμεν και εκλαύσαμεν"
"Την καινοτομία του 1924 - είχε αρχίσει πολύ ενωρίτερα - την πληρώσαμε με τη Μικρασιατική καταστροφή, με ένα πόλεμο και ύστερα με μια αλληλοσφαγή.

Τώρα έχουμε τη νεοορθοδοξία, την παγκοσμιοποίηση και τον οικουμενισμό, αρχίσαμε δε να πληρώνουμε. Για περισσότερο από δέκα χρόνια θα είμαστε υπό κηδεμονία, επιτροπεία και μόνιμη χρεωκοπία. Ήδη βρισκόμαστε υπό κατοχή.

Και μέσα στα άλλα έχουμε τους ορθοδόξους (νεοορθόδοξους) "αγωνιστές" να καταγγέλουν την προδοσία-κατοχή μας από τους Φράγκους, μη παραλείποντας συνάμα να μας θυμίζουν τους ιδεοληπτικούς (sic) παλαιοημερολογίτες, τις "σέχτες" που φτιάχνουν και τη θεοεγκατάλειψη που υφίστανται ως ευρισκόμενοι εκτός εκκλησίας!

Τι να πει κανείς "εν τω μνησθήναι Σιών";
Αν είναι "πατερικό αξίωμα", όπως λέει ο Ζηζιούλας, ότι τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος δεν χωρίζουν ποτέ, τότε θα έπρεπε να λάβει υπόψη (ο Ζηζιούλας) ότι πατερικό αξίωμα είναι η άρνηση διείσδυσης και ερμηνείας των εντός της θείας Ουσίας συμβαινόντων. Τόσο μεγάλο είναι το "θεολογικό" του ενδιαφέρον, ώστε να θέλει να μάθει αν ο θεός Πατήρ παραλαμβάνει τη θεία Ευχαριστία ή αν μόνο την προσφέρει στον θεό Πατέρα ο θεός Υιός;

Αν ο προσφέρων είναι και ο προσφερόμενος, ο λαμβάνων είναι και ο λαμβανόμενος, ο θυσιάζων είναι και ο θυσιαζόμενος, τότε ουδεμία αναλογική ερμηνεία και επεξήγηση έχει θέση. Είναι αδιανόητο να επιχειρεί κανείς να ερμηνεύσει πώς μπορεί ο θυσιάζων να είναι ταυτόχρονα και ο θυσιαζόμενος, για να κάνει θεολογικά "εύληπτο" το ιερό Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας.

Συνεπώς, αυτό που γράφει παρακάτω : "Εδώ τώρα είναι μεγάλη λεπτομέρεια ότι ο Υιός μεν δέχεται, μαζί με τον Πατέρα και το Πνεύμα, την Θεία Ευχαριστία, αλλά σε διάκριση από τον Πατέρα και το Πνεύμα", ακόμη κι αν εισάγει τον όρο "διάκριση", αποτελεί ερμηνευτική είσδυση στα εντός της θείας Ουσίας συβαίνοντα και συντελούμενα. Κάτι το οποίο ουδόλως επιτρέπει η θεολογία των πατέρων. Περιττό να τονίσω ότι ερωτήματα τοιούτου είδους - θυμίζουν το ερώτημα "γιατί ο θεός έφτιαξε τα κουνούπια" - είναι καφενειακού ενδιαφέροντος.

Το Μυστήριο της Αγίας Τριάδος είναι και παραμένει Μυστήριο και η ανάλυση των τελουμένων της θείας Λατρείας αποτελεί ανεπίτρεπτη αδολεσχία."

Υπολαβών σχολιαστής είπε :

"Επί των ποταμών Βαβυλώνος εκεί εκαθίσαμεν και εκλαύσαμεν εν τω μνησθήναι ημάς της Σιών". Έτσι αρχίζει ο 136 ψαλμός του Δαβίδ.
Πως όμως τελειώνει;

"θυγάτηρ Βαβυλώνος η ταλαίπωρος, μακάριος ος ανταποδώσει σοι το ανταπόδομά σου, ό ανταπέδωκας ημίν.
μακάριος ος κρατήσει και εδαφιεί τα νήπιά σου προς την πέτραν"

Δηλ. είναι μακαρισμένος, όποιος θα αρπάξει δυνατά στα χέρια του και θα συντρίψει τα νήπιά σου εκσφενδονίζοντάς τα πάνω στις πέτρες!

Ωραίος μακαρισμός να συντρίβεις τα κόκκαλα των βρεφών του εχθρού με τις πέτρες!

Και όμως, αυτόν ακριβώς τον ψαλμό χρησιμοποίησαν οι Ισραηλίτες στρατιώτες και έσπαγαν με πέτρες τα κόκκαλα των νεαρών Παλαιστινίων μαχητών!
Και η απάντηση ήταν :
Συνέλθετε αγαπητέ μου και παρακαλέσετε τον φερώνυμο άγιό σας να σας φωτίσει και να σας δώσει νουν Χριστού.

Αυτά που κάνουν σήμερα οι Ισραηλίτες με τους Παλαιστινίους αποτελούν αναπόσπαστη συνέχεια όσων συνέβαιναν στους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης. Εκεί ζουν ακόμη αυτοί, ασχέτως αν έχουμε 2011 χρόνια (και βάλε) μετά από, και μαζί με, τον Χριστό και όλους τους αγίους.

Αυτά που εμείς διαβάζουμε, γράφουμε, και αφορούν στην Παλαιά Διαθήκη, διαβάζονται και εννοούνται με το Φως της Καινής Διαθήκης.

Και ποιά είναι, αγαπητέ, η "ταλαίπωρος θυγατέρα Βαβυλώνος"; Και ποιος μέλλει να "εδαφιεί" τα νήπια "προς την πέτραν" και μάλιστα μακαρίζεται;

Η ταλαίπωρος θυγατέρα Βαβυλώνος ποιά είναι; Διότι μέσα από την Βαβυλώνα την παλαιά - αλλά και πάντα παρούσα - προλέγεται ότι "η ταλαίπωρος" θα έρθη, και προς την πέτραν θα συντρίψει τα νήπια της κάθε Βαβυλώνος;

Είναι μήπως η νέα Ιερουσαλήμ, η Εκκλησία, η οποία συντρίβει τον νούν των νηπιαζόντων και, ναι, "εδαφιεί" τον θάνατο; Είναι ή δεν είναι, η Εκκλησία του Παλαιού των ημερών;

Για όποιον το φως είναι σκοτάδι, μέσα στα σκότη ζει και γράφει, κάπως, σαν τα δικά σας με "λυχνία" σχεδόν νεκρής μπαταρίας.
Υπολαβών πάλι ο σχολιαστής έγραφε ...

Αγαπητέ αδελφέ

Εμείς, οι ζώντες "εν τη απολύτω σκοτεία", δεν δυνηθήκαμε να βρούμε ανάλυση του 136 ψαλμού του Δαβίδ στα 399 έργα του Ιω. Χρυσόστομου της Πατρολογίας, εξ ων υπάρχουν οι αναλύσεις 14 ψαλμών (50, 75, 92, 94, 100, 101, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 118, 139, 145), πλην όμως όχι του 136. Επίσης και ο Μ. Βασίλειος έχει κάνει ανάλυση σε 5 ψαλμούς (1, 28, 37, 115, 122), αλλά όχι στον 136.

Εσείς, που ζείτε στο άπλετο φως, θα επιθυμούσαμε να μας υποδείξετε σε πιο πατερικό κείμενο υπάρχει η ανάλυση του 136 ψαλμού, ώστε εμείς οι θεόστραβοι να ανοίξουμε τα μάτια μας.
... δια να λάβει νέαν απάντηση, η οποία όμως χάθηκε κατά την ηλεκτρονική διαδρομή :

Οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν ερμήνευσαν ΟΛΗ την Π. Διαθήκη. Πολλά έχουν αφήσει και τους λόγους δεν είμαι σε θέση να τους γνωρίζω. Ούτε, φυσικά, και να τους πιθανολογήσω. Είχαν τόσα, μα τόσα, πράγματα να ασχοληθούν και οπωσδήποτε κάτι θα άφηναν πίσω. Δεν νομίζω λοιπόν ότι σκόπιμα τον άφησαν επειδή ήταν "βάρβαρος" και προέτρεπε να θανατώνονται τα τέκνα των εχθρών της Ιερουσαλήμ. Στον συγκεκριμένο Ψαλμό είναι συμβολική η γραφή και, κατά κάποιο τρόπο προφητική. Διότι μακαρίζεται εκείνος (ο ανήρ) που θα συντρίψει ακόμη και τα νήπια (τον νηπιάζοντα νουν) των εχθρών της (νέας) Ιερουσαλήμ "προς την πέτραν" . Δηλαδή, την πέτρα όπου θα οικοδομηθεί - όπως ο Κύριος είπε στον Πέτρο - η Εκκλησία, η Νέα Ιερουσαλήμ.

Νηπιάζοντα νουν και νήπιοι είναι, όπως έγραψα, όλοι όσοι στερούνται του φωτός που μας φωτίζει τον νουν ώστε να ερμηνεύουμε και να κατανοούμε την Παλαιά Διαθήκη. Παλαιστίνιοι (Φιλισταίοι) και Ισραηλίτες νουν νηπίων έχουν, διότι ζουν ακόμη στα χρόνια της Π. Διαθήκης και συνεχίζουν να τρώγονται μεταξύ τους. Είδαμε πόσο φρικτό τέλος είχε από τους ομοθρήσκους του ο ισλαμιστής Λίβυος ηγέτης Καντάφι και από εκεί καταλαβαίνουμε πόσο άγρια "συναισθήματα" έχουν.

Ομοίως νηπιάζοντα νουν, και νήπιοι είναι όλοι οι αιρετικοί -  κάθε αίρεση υποστρέφει τον άνθρωπο στους παλαιοδιαθηκικούς χρόνους - επειδή χάνουν τη φωτιστική Χάρη του αγίου Πνεύματος. "Γινώσκουν χωρίς να αναγινώσκουν" (: διαβάζουν αλλά δεν καταλαβαίνουν αυτά που διαβάζουν, γνωρίζουν αλλά δεν αναγνωρίζουν) όπως δυστυχώς κι εσείς. Που πολλά ξέρετε, αλλά δεν τα ξέρετε κατά το εννόημα.

Ζητώ συγγνώμη για τη φωτογραφία της ανάρτησης. Μου εστάλη και είναι από τις ωμότητες που συμβαίνουν στην Ονδούρα και το Μεξικό με τη διακίνηση των ναρκωτικών. Το υδατογράφημα της φωτογραφίας αναφέρει ως πηγή της το :
TOTALY
COOL
PIX ccm

Το Διάγγελμα του επισκόπου Κιτίου Νικοδήμου Μυλωνά στις 31 Οκτωβρίου 1931

Ο επίσκοπος Κιτίου (Κύπρου) Νικόδημος Μυλωνάς ήταν ένας από του 12 βουλευτές, μαζί με 9 Βρετανούς και 3 Τούρκους, που αποτελούσαν το νομοθετικό σώμα της κυβερνητικής πολιτικής στα δίσεκτα χρόνια της αποικιοκρατίας επί της Κύπρου. Εξέδωσε αυτό το Διάγγελμα προς τον κυπριακό λαό στις 31 Οκτωβρίου 1931 και παραιτήθηκε της θέσεώς του.

Ο αναγνώστης αυτά που ακολουθούν (*) δεν τα γνωρίζει. Ας έχει δε υπόψη δυο πράγματα. Πρώτον, ότι η Κύπρος νοικιάστηκε από τους Άγγλους για τα χρέη που είχε η Οθωμανική αυτοκρατορία προς αυτούς. Και δεύτερον, οι Κύπριοι καλούντο να πληρώσουν τα χρέη (αυτοί πλήρωναν τους επαχθείς φόρους υποτελείας) των Οθωμανών.
Όσα συμβαίνουν σήμερα ή μάλλον πρόκειται να συμβούν, αντιγράφουν εκείνα της βρετανικής δουλοκτησίας της Κύπρου, απλώς, αλλάζουν τα ονόματα των πρωταγωνιστών. Το θλιβερό είναι ότι μέσα σ΄ αυτά υπάρχουν και αρκετών Ελλήνων. Οι οποίοι δέχθηκαν να νοικιάσουν την πατρίδα τους.

Το "Διάγγελμα" δεν κατατίθεται προκειμένου να αναθερμάνει τον πόθο της Ενώσεως. Την αναθέρμανση της εθνικής μας ανεξαρτησίας έχει στόχο. Διότι αυτό μας υπέδειξαν κάποτε, αυτοί που σήμερα υποδουλώνουν εμάς και όλους τους λαούς στην οικονομική κοσμοκρατορία (παγκοσμιοποίηση) που φτιάχνουν. Για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία μας έμαθαν να αγωνιζόμαστε κι αυτό κάνουμε, αυτό επιδιώκουμε.
"Έλληνες αδελφοί,
Πενήντα και τρία χρόνια Αγγλικής κατοχής έπεισαν όλους και διεπίστωσαν περιτράνως:

Ότι οι δούλοι λαοί δεν ελευθερούνται με τας ικεσίας και παρακλήσεις και τας εκκλήσεις προς τα αισθήματα των τυράννων.

Ότι η μόνη σωτηρία μας από πάσης απόψεως είναι η εθνική απολύτρωσις και ότι οι ξένοι είναι εδώ δια να θεραπεύσουν τα γενικά και ειδικά συμφέροντα των με κατάντημα βέβαιον την ηθικήν και υλικήν μας εξαθλίωσιν.

Δια ταύτα, με το βλέμμα υψωμένον σταθερώς προς τον φωτεινόν αστέρα Νέας Βηθλεέμ του Εθνικού Σωτηρίου, ένα δρόμον έχομεν και μόνον να βαδίσωμεν, τον δρόμον που είναι στενός και τεθλιμμένος μεν αλλ' οδηγεί προς την Σωτηρίαν. Να υψώσωμεν υπό το φως της ημέρας την σημαίαν της Ενώσεως και μέσα εις τας καμίνους των συνεχών προσπαθειών συσπειρωμένοι γύρω της, ομονοούντες και λησμονούντες τας διχονοίας, με πάσαν θυσίαν και με παν μέσον να επιδιώξωμεν την εθνικήν μας λύτρωσιν δια της μετά της Μητρός Ελλάδος Ενώσεώς μας.

Εν ονόματι του Θεού, προστάτου του Δικαίου, της Ηθικής και της Ελευθερίας, αγαθών υβριζομένων από τον ξένον τύραννον, εν ονόματι της αιώνιας ιδέας της Ελληνικής Πατρίδος, πειθαρχήσωμεν προς την Φωνήν - Νόμον, Φωνήν - Πρόσταγμα, που καταβαίνει από το Σινά των εθνικών νομοδοσιών.

Πειθαρχήσωμεν πιστεύοντες προς τον θρίαμβον του Δικαίου υπέρ την βίαν. Τι και αν οι ξένοι τύραννοι στηρίζωνται επί κολοσσών κτηνώδους βίας και ισχύος; Προς την βίαν ας αντιτάξωμεν το δίκαιόν μας, που θα θριαμβεύση στο τέλος, μάλιστα όταν εμπνέεται με όλην την δύναμιν της ψυχής. Προς την κτηνώδη βίαν ας αντιταχθούν τα αδάμαστα όπλα της ψυχής, τα εμπνεόμενα και κραταιούμενα από την χαλυβδίνην ισχύν των αδουλώτων πίστεων, που ξεύρουν και δύναται πάντα να νικούν, να νικούν, ακόμη και τα ασάλευτα όρη των ακατορθώτων.

Πειθαρχήσωμεν προς την Φωνήν αυτήν, που είναι Φωνή της Πατρίδος, είναι Φωνή που αναβαίνει από τους τάφους εκείνων, όσοι επτά αιώνες έσπειραν τα οστά των εις τους κόλπους της Κυπριακής γης, χωρίς η πραγμάτωσις των πόθων και ονείρων των δια μίαν εθνικήν λύτρωσιν να γλυκάνη τας αθλίας ημέρας της πολυστενάκτου ζωής των. Πολίται ψυχικώς της Ελευθέρας Ελληνικής πατρίδος, προδίδομεν εκείνους πειθαρχικώς προς τους νόμους και προστάγματα του Ξένου Δυνάστου, προς τον οποίον και προς τους ανόμους νόμους του ουδεμίαν υπακοήν χρεωστούμεν.

Αντιτάξωμεν λοιπόν ανυπακοήν προς τας αδίκους και αυθαιρέτους θελήσεις του, και καταβάλωμεν κάθε προσπάθειαν δια να λείψη από τον τόπο μας, προς εξαγνισμόν του, το άγος και όνειδος του ανθρωπίνου πολιτισμού, που λέγεται Αγγλική κατοχή και Διοίκησις της Κύπρου.

Είπον ότι ο δρόμος είναι στενός και τεθλιμμένος και οδηγεί δια των θυσιών προς την σωτηρίαν της απολυτρώσεως. Τέκνα της φυλής που έστησε δίπλα από τους θριάμβους των ηρωισμών τα ολοκαυτώματα του Μεσολογγίου και του Αρκαδίου, ας μη ανακόψωμεν τον δρόμον, όστις μόνος οδηγεί προς τας τραχείας κορυφάς της επιτυχίας της νίκης.

Εμπρός όλοι, και μάλιστα οι νέοι, ας γίνουν η πρωτοπορία του αγώνος. Ας δείξουν ότι δεν είναι μόνον νέοι το σώμα, αλλά και την ψυχήν έχουν νεάζουσαν και ορμώσαν προς τας σκληράς επιδιώξεις και τους τραχείς αγώνας δια μίαν ελευθέραν Πατρίδα, δια μίαν ευτυχή αύριον, η οποία τους ανήκει περισσότερον ή εις ημάς. Εμπρός και ο Θεός, που δεν έπλασε τους λαούς Του και τα πλάσματά Του να είναι δούλοι των άλλων, είναι μαζί μας."

(*) http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82_%5C%CE%91%CE%B3%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1

Το δημοψήφισμα που δεν έγινε

Είχαν στο νου τους να μας καλέσουν σε δημοψήφισμα. Θα ήθελαν τη γνώμη μας αν προτιμάμε τη δραχμή ή την ευρωπαϊκή Ένωση με το ευρώ της.

Αλλά αυτό ήταν ψευτοδίλημμα, ήταν απατηλό το διακύβευμα. Αν ήταν ειλικρινείς, αν ήταν συνετοί και αν είχαν ίχνη πατριωτισμού, το ερώτημα όφειλε να είναι ένα :

Θέλουμε ή δεν θέλουμε την παγκοσμιοποίηση;
Θέλουμε ή δεν θέλουμε την παγκόσμια διακυβέρνηση;

Αυτό έπρεπε να ήταν το ερώτημα. Δεν το έθεσαν και έγιναν "ρεζίλι των σκυλιών", των πολιτικών απατεώνων και συντρόφων τους, των εταίρων τους. Σε παρένθεση, με τη λέξη "εταίρε" αποκάλεσε ο Ιησούς τον προδότη Ιούδα ("εταίρε εφ' ω πάρει", που μεταφράζεται, "πώς από δω φίλε;")

Το ξεπούλημα

Όλοι τα συζητούν όλα. Αναλύεται κάθε λέξη και κάθε συμφαραζόμενο, αλλά αποσιωπούν το ουσιώδες. Ότι όλα αυτά, ο "σαματάς" που άρχισε και κατέληξε στην ψήφο "εμπιστοσύνης" - εδώ γελάνε - για να συνεχίσουμε να παίρνουμε δάνεια, προϋποθέτει το "Ταμείον" της Τρόϊκα. Είναι η απαραίτητη προϋπόθεση της Δανειακής Σύμβασης και τούτο ουδόλως ακούσθηκε ή ακούγεται.

Αν θέλουμε να συνεχίσουμε με τα δανεικά, πρέπει να κυρωθεί από τη Βουλή η εκχώρηση των εσόδων του Δημοσίου και όλων των περιουσιακών του στοιχείων - συμπεριλαμβάνεται εδώ η εθνική κυριαρχία - στο "Ταμείον" της Τρόϊκα.

Αν η Ελλάδα αποχωρήσει από το ευρώ και αρχίσει να εκδίδει δικό της νόμισμα, αυτό θα πρέπει να γίνει σε συνεργασία με άλλες χώρες. Οι οποίες προφανώς έχουν τα δικά τους νομίσματα. Θα πρέπει όμως αυτό το χρήμα να παρέχει υψηλό επιτόκιο στους αγοραστές των ομολόγων τους, τα οποία εκδίδουν ή θα αρχίσουν να εκδίδουν, ούτως ώστε να τα προτιμήσουν οι λεγόμενοι "επενδυτές".

Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς το "ντόμινο" που θα υπάρξει με τις υποψήφιες προς χρεωκοπία χώρες. Τα σχέδια της παγκοσμιοποίησης : του ενός νομίσματος ή της "πιστωτικής κάρτας" που θα το αντικαταστήσει, ναυαγούν. Να σημειωθεί ότι η "πιστωτική κάρτα", που θα πάρει τη θέση του χαρτονομίσματος, προλειαίνει το έδαφος, ώστε εκείνοι που έχουν συσσωρεύσει το ευρώ και το δολλάριο να τους είναι πλέον άχρηστα.