Η απάτη με τη λίστα Λαγκάρντ

"Για όσους από εσάς δεν γνωρίζετε για την περιβόητη ‘’Λίστα Λαγκάρντ’’ σας πληροφορώ ότι αυτή η λίστα παραδόθηκε εδώ και δύο χρόνια στην Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και ήταν και εις γνώση των εισαγγελικών αρχών της Ελλάδας χωρίς όμως να διερευνηθεί και να αξιοποιηθεί ανάλογα για ευνόητους λόγους".
Αυτά είναι μερικά από όσα πας λέει ένας ερευνητής για το ζήτημα που προέκυψε με έναν δημοσιογράφο και την περίφημη πλέον λίστα Λαγκάρντ.

Οι ευνόητοι λόγοι

Οι λόγοι δεν είναι καθόλου ευνόητοι. Ευνόητη είναι μόνο η συνωμοσιολογία - αναμενόμενη άλλωστε - που έχει αναπτυχθεί γύρω από τη λίστα και η ηρωοποίηση ενός διατεταγμένου στην παραπλάνηση δημοσιογράφου. Ιδού τι γράφει στο περιοδικό των αποκαλύψεων που εκδίδει και έγινε αφορμή, ώστε να συλληφθεί. :

"... η λίστα παραλαμβάνεται επίσημα μεν, αλλά χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, ο Παπακωνσταντίνου την αντιγράφει κάπου, ο Βενιζέλος κάπου αλλού, ένα σιντί περιφέρεται σε κάποια γραφεία και τελικώς χάνεται σαν να μην υπήρξε ποτέ"

Το σιντί όμως βρέθηκε. δεν βρέθηκαν τα αποδεικτικά στοιχεία της παραλαβής του. Διότι αν ήταν επίσημη η παράδοση, όφειλε η κα. Λαγκάρντ να ζητήσει την υπογραφή του κ. Παπακωνσταντίνου γι΄ αυτό που λαμβάνει, και ο τελευταίος να ζητήσει την υπογραφή της Λαγκάρντ γι΄ αυτό που του δίνει. Δεν έγινε ούτε το ένα, ούτε το άλλο, παρά μόνο η σύλληψη του δημοσιογράφου επειδή δημοσιοποίησε το περιεχόμενο του ανεπίσημου σιντί. Το οποίο παραμένει πάντα unofficial (ανεπίσημο), για να δίνει αφορμή, ώστε πλείστα άλλα όσα να συζητούνται και όχι η απάτη της κας. Λαγκάρντ και η συνέργεια του κ. Παπακωνσταντίνου σ΄ αυτή. 

Συνεργός στην απάτη είναι και οι εισαγγελικές αρχές, που άφησαν εντελώς απληροφόρητο το κοινό για την αδράνειά της. Αδράνεια που οφείλεται στο ότι δεν υπέδειξαν οι εισαγγελικές αρχές τον δόλιο χειρισμό της κας. Λαγκάρντ. Πώς είναι δυνατόν από τη θέση στην οποία βρίσκεται η Λαγκάρντ, να παραδίδει ένα τόσο σοβαρό αρχείο unofficially; Η πράξη της ενέχει δόλο, δεν θέλει να ομολογηθούν τα ανομολόγητα και προσπαθεί να καλυφθεί πίσω από το ανεπίσημο της επίδοσης ενός σημαντικού αρχείου. Υποθέτουμε, αυτό θα έγινε στο διάλειμμα κάποιας σύσκεψης του Eurogroup πίνοντας γαλλικό καφέ με τον κ. Παπακωνσταντίνου.

Αυτά όμως δεν είναι σοβαρά πράγματα. Τα βλέπουμε μόνο σε κινηματογραφικές ταινίες τύπου "Ο νονός" , "Οι τρείς ημέρες του Κόνδορα" και άλλες. Δεν έχουν άδικο συνεπώς όσοι ταυτίζουν την πολιτική με τη Μαφία.

Μοιράστε τις παρελάσεις στο ΠΑΜΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ

Του Γιώργου Κράλογλου  

george.kraloglou@capital.gr

Εάν πρόκειται να συνεχιστούν τα καραγκιοζιλίκια των επαγγελματιών «επαναστατών» στις παρελάσεις. Και αν πρόκειται ο εορτασμός των εθνικών επετείων της χώρας να ταυτιστεί με το πολιτικό κόλπο του Πολυτεχνείου ή την άθλια εκμετάλλευση του άτυχου Γρηγορόπουλου δώστε τις παρελάσεις στο ΠΑΜΕ και στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αφήστε τους να κάνουν τις παρελάσεις τους. Αφήστε τους επιτέλους να πετάξουν αυτήν την άχρηστη ελληνική σημαία. Και καμαρώστε τα δικά τους σύμβολα. Τα σφυροδρέπανα, τον Λένιν, τον Στάλιν, τον Μάο, τον Χότζα, τον Τσαουσέσκου, τον Τσάβες και όλους αυτούς τους ήρωες του πλανήτη μίας και μόνο το ΠΑΜΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ ξέρουν ποιοι είναι οι πραγματικοί επαναστάτες.

Αυτοί ξέρουν πολύ καλά ότι οι Κολοκοτρώνηδες, οι Καραϊσκάκηδες, οι Μακρυγιάννηδες και τα άλλα «λαμόγια» του 1821 δεν επαναστάτησαν. Πρόκειται για μύθο που στήθηκε πολύ έξυπνα για να γίνουν όλοι αυτοί, οι άπλυτοι με τα γιαταγάνια, βουλευτές, υπουργοί, ευρωβουλευτές, διοικητές στην ΔΕΗ και σε άλλες ΔΕΚΟ.

Τα λαμόγια του 1821 δεν ήταν επαναστάτες αλλά πράκτορες των Τούρκων που από τότε ετοίμαζαν τον δρόμο του Κεμάλ...

Τα λαμόγια του 1821 δούλευαν από τότε για να βολευτούν σε καρέκλες του δημοσίου, ως αντιστασιακοί, ως επαναστάτες σπουδαστές. Να κάνουν την «καβάντζα» τους και να μπουν στα κόλπα με τις προμήθειες των υποβρυχίων και των εξοπλισμών...

Έπαιζαν τους επαναστάτες αλλά στο νου τους είχαν «Τα δωράκια που θα έκαναν στον εαυτό τους αρκεί να μην περνούσαν τα 500 εκατ. δραχμές...».

Αλλά οι σημερινοί «επαναστάτες» δεν ξέρουν καλά μόνο αυτούς. Ξέρουν και τους άλλους. Αυτούς τους... δήθεν νεκρούς του 1940-41. Τους «ήρωες μαϊμούδες» που τα είχαν κάνει πλακάκια με τους Ιταλούς μόνο και μόνο για να παριστάνουν τους τραυματίες και τα θύματα πολέμου και να βολέψουν καμιά συνταξούλα και κανένα περιπτεράκι...

Όλοι αυτοί δεν ήταν επαναστάτες. Και δεν είχαν καμία σχέση με την μόνιμη επαναστατική ιστορία των Ελλήνων. Γιατί η επαναστατική ιστορία των Ελλήνων άρχισε το 1944 και έκανε δύο γύρους. Μπήκε στον τρίτο γύρο μετά από 30 χρόνια. Το 1974 που καλά κρατάει μέχρι σήμερα ακόμη και με δολοφονίες ανύποπτων υπαλλήλων Τράπεζας με το «επαναστατικό σκεπτικό» ότι τα αφεντικά δεν είχαν πάρει μέτρα ασφαλείας.

Ο τρίτος γύρος που ξεκίνησε με την εκμετάλλευση, από τα κομματικά σαΐνια, συγκεκριμένων ομάδων φοιτητών της Νομικής και του Πολυτεχνείου που πράγματι ήθελαν να εξεγερθούν στην χούντα. Των φοιτητών που έμειναν στην αφάνεια γιατί δεν είχαν άλλες βλέψεις. Τα σαΐνια όμως που μπήκαν μπροστά δεν ξέρουν σήμερα που να παρκάρουν τα υπουργικά τους, τα βουλευτικά τους και τα ευρωβουλευτικά τους αυτοκίνητα. Και οι κυρίες τους που πήγαν από τα δυαράκια και τις γκαρσονιέρες στα 200 τετραγωνικά δεν ξέρουν πόσους κηπουρούς έχουν στα Βόρεια και τα Νότια Προάστια που μένουν.

Αυτά τα ίδια σαΐνια «επαναστάτες» που μετέτρεψαν το Πολυτεχνείο σε φτηνή εμποροπανήγυρη ιδεών έχουν το θράσος να αποκαλούν τις επετείους για την 25 Μαρτίου και την 28 Οκτωβρίου ασήμαντες μιλιταριστικές εκδηλώσεις...

Λες και σε αυτές τις (πραγματικές) επαναστάσεις, που έχει υποχρέωση η πολιτεία να τιμά, δεν πήγαν παιδιά του λαού αλλά οι σημερινοί σοσιαλιστές με τις τζιπάρες τους και με τα πούρα στα χέρια...

Δεν πήγαν παιδιά των χωριών και της γειτονιάς αλλά οι ξετσίπωτοι πολιτικοί που νόμιζαν ότι η Αρεοπαγίτου θα ευλογούσε και θα συγχωρούσε τις βρωμιές τους...

Αλλά στην Ελλάδα για να είσαι επαναστάτης πρέπει πρώτα να περάσεις από το κόμμα και να έχεις κάψει την μισή Αθήνα.

Πρέπει να μην πληρώνεις... Πρέπει να κάψεις σύμβολα. Πρέπει να έχει ρίξει τουλάχιστον 5 τελάρα γιαούρτια.

Ας δώσουν λοιπόν την 25η Μαρτίου στο ΠΑΜΕ που είναι περισσότερο επαναστάτες από τον Κολοκοτρώνη. Και την 28η Οκτωβρίου στον ΣΥΡΙΖΑ μιας και πρόκειται για την αντίδρασή μας σε παγκόσμιο πόλεμο και εκεί χωρούν όλες οι «συνιστώσες».

Θα μου πείτε όμως ότι με τον τρόπο αυτό καταδικάζω τις παρελάσεις να μην έχουν θεατές. Ίσως να έχετε δίκιο γιατί οι οπαδοί των αριστερών δεν θα έχουν λόγο να πάνε αφού θα λείπει ο χαβαλές...

Θα πάνε όμως οι μπρατσωμένοι της Χρυσής Αυγής και τότε ο χαβαλές θα αλλάξει χέρια... Και αν έλθει ο κ. Τσίπρας στην κυβέρνηση ας τις καταργήσει τις παρελάσεις. Αφού αριστερή Ελλάδα έτσι και αλλιώς θα μείνει μονάχη της και μακριά από τον μιλιταρισμό και τον καπιταλισμό...

http://m.capital.gr/News.aspx?id=1652389

"καιρὸς τοῦ ῥῆξαι καὶ καιρὸς τοῦ ῥάψαι, καιρὸς τοῦ σιγᾶν καὶ καιρὸς τοῦ λαλεῖν"

" διεστραμμένον οὐ δυνήσεται ἐπικοσμηθῆναι, καὶ ὑστέρημα οὐ δυνήσεται ἀριθμηθῆναι"

Εκκλ. 1,15

Ας αρχίσουμε να ετοιμαζόμαστε

Έρχεται καταιγίδα

"Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά"

Ένας ήρωας προχωρεί στα σκοτεινά

2012 χρόνια μετά το ΟΧΙ

- Ποιοι είναι σήμερα οι διανοούμενοι που μπορούν να εμπνεύσουν τον λαό;

KX
Εξηνταπέντε χρόνια νίκης των ηττημένων κομμουμιστών δεν άφησαν κανένα περιθώριο για άλλους. Στην Ελλάδα φτιάξαμε το δικό μας ολοκαύτωμα στη Γυάρο, στον Αη Στράτη, και μόνο οι επιζήσαντες επιτρεπόταν να φέρουν τον τίτλο του διανοουμένου. Αυτοί ήταν που "εδικαιούντο δια να ομιλούν" για την εθνική τους αντίσταση ενάντια - ω, ναι, ενάντια! - στο φασισμό και στο ναζισμό. Έχουμε και τον ήρωα Μανώλη Γλέζο. Όλοι οι άλλοι ήταν δωσίλογοι, ταγματασφαλίτες ή γερμανοτσολιάδες.

Αλλά μας χρεωκόπησαν. Οι τσολιάδες του σιωνισμού έκαναν πως δεν ήξεραν για ποιον δούλευαν. Ο Μαρξ ήταν υπερ του κρατικού κεφαλαίου που τάϊζε με ψίχουλα τους σοβιετικούς πολίτες (*). Το ίδιο ετοιμάζονται να κάνουν τώρα οι λεγόμενες αγορές - δηλαδή ποιές; - του παγκόσμιου ιδιωτικού κεφαλαίου. Το πολίτμπιρο της σοβιετικής ένωσης μετακόμισε στα κέντρα λήψης αποφάσεων της παγκόσμιας διακυβέρνησης : Στις φανερές και στις μυστικές λέσχες.

(*) Απορία. Το πολίτμπιρο της πρώην σοβιετίας τι ήταν; Ιδιωτικό ή κρατικό;

- Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιό σου τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει
Νίκος Καζαντζάκης, «Ασκητική»

ΚΧ
Κι αυτό κάναμε. Τους δώσαμε την εντολή τη μεγάλη να μας ξεπεράσουν. Και μας ξεπέρασαν, Έφτιαξαν το Πολυτεχνείο. Αλλά ήταν από τους "ήρωες που προχωρούν στα σκοτεινά" (Γιώργος Σεφέρης). Αυτό διδάχθηκαν και αυτό διδάσκονται ακόμη. Εκείνος που το είπε πήρε και Νόμπελ! Πίσσα έγινε το σκοτάδι. Γιατί άραγε;

"εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστίν, τὸ σκότος πόσον". Κατά Ματθαίον

Η καταδίκη του φυλετισμού από τοπική Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου το 1872

Ο γιαλός είναι στραβός, ή εμείς στραβά οδηγούμε;

Ο νηπτικός και νεοησυχαστής μητρoπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος Βλάχος (εφεξής (Μ.ΙΒ) ασχολήθηκε με το θέμα του φυλετισμού και εθνοφυλετισμού σε ένα εκτεταμένο κείμενο-άρθρο (*). Πολλά αναφέρει και δεν έχουμε σκοπό να ασχοληθούμε με όσα γράφει . Θα σημειώσουμε μόνο, επειδή αυτό έχει σχέση με ό,τι πιο κάτω θα γράψουμε, την αναφορά που κάνει σε μια αξιομνημόνευτη, κατά τον ίδιο, παρατήρηση του καθηγητή κ. Γεωργίου Μαντζαρίδη, η οποίαο μας λέει : :

«Ο χώρος χωρίζει τους ανθρώπους. Και τα επιμέρους στοιχεία, με τα οποία συνδέονται οι άνθρωποι σε κάθε συγκεκριμένη περιοχή, τους ξεχωρίζουν από τους ανθρώπους άλλων περιοχών. Τα εθνικά στοιχεία, όταν απολυτοποιούνται, με­ταμορφώνονται σε είδωλα. Έτσι ο εθνισμός (ως εθνικισμός) συμπίπτει με την ειδωλολατρία. Και επειδή ο εθνισμός περιορίζεται πάντοτε στο χώρο, είναι πολυθεϊστικός».

Ο Μ.ΙΒ επικαλείται μεταξύ πολλών άλλων το ανωτέρω προκειμένου να μας δείξει ότι ο φυλετισμός και ειδικότερα ο εθνοφυλετισμός, αποτελούν αίρεση. Ιδού τι γράφει :

"Με την ευκαιρία της Βουλγαρικής Εξαρχίας, η οποία δημιουργήθηκε το 1870, το Οικουμενικό Πατριαρχείο συνεκάλεσε Σύνοδο στην οποία κατεδίκασε τον φυλετισμό που εισέρχεται στα ενδότερα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και θέλει τα πάντα να ρυθμίζωνται βάσει αυτού. Η απόφαση αυτή είναι πολύ σημαντική γι’ αυτό θα ήθελα να την αναλύσω λίγο".

Και πιο κάτω, στην ανάλυση που μας παρουσιάζει, καταλήγει : "Ο εθνικισμός είναι αίρεση της ορθοδόξου εκκλησιαστικής ζωής, που ση­μαίνει ότι κάθε εθνικισμός είναι αποσπασματικός, αφού βιώνει την μερικότητα σε βάρος της καθολικότητος".

 Αυτά έγραφε ο νύν μητροπολίτης Ναυπάκτου όταν ακόμη ήταν αρχιμανδρίτης. Δεν γνωρίζουμε αν έχει αναθεωρήσει κάτι από αυτά ή αν θα  μας έλεγε τα ίδια και σήμερα. Εποχή όπου θεριεύει ο σιωνισμός, δηλαδή ο οικουμενισμός και η παγκοσμιοποίηση. Ο λόγος για τον οποίο καταθέτουμε αυτό το σχόλιο, δεν έχει και τόσο άμεση σχέση με τον φυλετισμό και τον εθνοφυλετισμό, όσο με την παραδοχή της απόφασης της Τοπικής Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου του 1872. Διότι εξ αυτής, όπως μα λέει ο Μ.ΙΒ, ο εθνικισμός είναι αίρεση και το ερώτημα που του θέτουμε είναι το ακόλουθο.


Αν η ανάλυση της καταδίκης του φυλετισμού μας οδηγεί στο συμπέρασμα "ο εθνικισμός είναι αίρεση", ερωτούμε  γιατί άλλες παρόμοιες - όχι και τόσο - αναλύσεις Τοπικών  Συνόδων δεν έγιναν και δεν γίνονται δεκτές; ΄Όπως πολύ καλά γνωρίζει, υπήρξαν αποφάσεις λίαν καταδικαστικές για την τροποποίηση του λεγομένου Καλενδαρίου. Τι είδους τακτική είναι αυτή, να αναγνωρίζουμε την αίρεση του εθνικισμού και από την άλλη, όχι μόνο να εγκρίνουμε την αλλαγή του εορτολογίου της Εκκλησίας, αλλά να αποκαλούμε αιρετικούς και σχισματικούς  εκείνους που θέλησαν να μείνουν συνεπείς στις αποφάσεις αυτών των Τοπικών Συνόδων; Μήπως η σύνοδος, που ασχολήθηκε με την μεταβολή του εορτολογίου, ήταν Σύνοδος; Ποιοι και πόσοι μετείχαν; Ας κάνει τον κόπο να μας πληροφορήσει ποιοι και πόσοι ήταν οι Συνοδικοί που καταδίκασαν την προταθείσα υπό των παπικών μεταβολή του Καλενδαρίου, ποιοι και πόσοι καταδίκασαν τον φυλετισμό-εθνοφυλετισμό, ποιοι και πόσοι δέχθηκαν την εορτολογική μεταβολή. Διότι όπως δείχνουν τα πράγματα, οδηγούμαστε στο παπικό αξίωμα του «La traditio sono io». Η απόσταση για το "Η Σύνοδος είμαι εγώ" δεν είναι μεγάλη.

(*) http://klassikoperiptosi.blogspot.gr/2012/10/1872.html

Φρούτα, ζώα, και ο "Ριζοσπάστης"

Η φωτο από το ιστολόγιο "Ας μιλήσουμε επιτέλους"

Υπάρχουν και σχόλια, για όσους περισσεύει χρόνος (29/10/2012)

Πρώτα θα διαβάσετε αυτό που ακολουθεί και ύστερα τη συνέχεια.

Δεν ξέρουμε για ποιο λόγο ο αρθρογράφος του εκτελούντος διατεταγμένη (σιωνιστική) υπηρεσία "Ριζοσπάστη" μας ζητά να διαβάσουμε, και να απολαύσουμε, το διάλογο μεταξύ δημοσιογράφου και Παναγιώταρου στο Extra 3.
 
Τον πληροφορούμε ότι τον απολαύσαμε, επειδή ξέρουμε να διαχωρίζουμε τη λάσπη από το λαπά. Για παράδειγμα, όποιος αρέσκεται να τρώει φρούτα, ή αγαπά τα ζώα, δεν λέει ότι το καρπούζι και το πεπόνι είναι ίδια και ίσα. Ισότητα μεταξύ τους δεν υπάρχει. Μπορούμε άραγε να ισχυριστούμε ότι ο καρπουζοφάγος είναι ρατσιστής επειδή δεν είναι πεπονοφάγος; Όμοια, ο τερπόμενος με τα σκυλάκια πεκινουά δεν είναι ρατσιστής, επειδή δεν θέλγεται από τα λαμπραντόρ.
 
Καρπούζι και πεπόνι, πεκινουά και λαμπραντόρ, φρούτα τα μεν, ζώα τα δε. Η ισότητα δεν αίρει τη γευστική ποιότητα, όπως και δεν ισοπεδώνει το είδος του ζώου της αρεσκείας μας. Άλλο καρπούζι, άλλο πεπόνι, άλλο πεκινουά και έτερο λαμπραντόρ. 

Αυτά όμως η διεθνιστική προοδευτική προπαγάνδα τα αποσιωπά, και με τα ισοπεδωτικά αντιρατσιστικά συνθήματα της ισότητας των λαών παραπλανά όσους μένουν πιστοί στις διδασκαλίες του Μαρξ.  Τις κατευθύνσεις έδωσε ο Στάλιν, οι νεοσταλινικοί συνεχιστές του έργου του, απλά πρόσθεσαν την ελεύθερη και δημοκρατική ψήφο, για να μπαίνουν με τη θέλησή τους στα ειδικά θεραπευτήρια αναμορφώσεως χαρακτήρος οι διαφωνούντες Η ψήφος της σιωνιστικής δημοκρατίας όλους τους θεραπεύει.

Και τώρα η συνέχεια, αντιγραφή από το ιστολόγιο "Ας μιλήσουμε επιτέλους" και άρθρο με τίτλο "Να μην μπερδεύουμε το πεκινουά με το λαμπραντόρ", στις 27/10/2012

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Ο διάλογος που ακολουθεί ακούστηκε από το κανάλι «Extra 3», στην εκπομπή «Μακελειό», τη Δευτέρα, 22/10/2012, ανάμεσα στους παρουσιαστές της εκπομπής και στο φιλοξενούμενο βουλευτή της «Χρυσής Αυγής» Ηλία Παναγιώταρο. Απολαύστε τις απαντήσεις του «χρυσαυγίτη»:

- «Αν στο κόμμα σας ερχόταν μία Ελληνίδα έγχρωμη ή ένας Ελληνας έγχρωμος που ήταν Ελληνας αλλά ήταν το χρώμα του σκούρο. Θα τον παίρνατε στο κόμμα;»

Χρυσαυγίτης:«Τι εννοείτε σκούρο; Ηλιοκαμένος;».

- «Να ήταν μαύρος. Χριστιανός ορθόδοξος, ο οποίος είναι Ελληνας με ελληνική ταυτότητα. Ο Σχορτσιανίτης».

Χρυσαυγίτης:«Δεν θεωρούμε ότι ο Σχορτσιανίτης, σύμφωνα με τα πρότυπα της ελληνικής φυλής, είναι Ελληνας. Δεν είναι Ελληνας. Πρέπει να είναι και οι δύο γονείς του Ελληνες και να ανήκουν στην ευρωπαϊκή φυλή. Αυτό θεωρούμε εμείς. Αν θεωρείτε εσείς τον Σχορτσιανίτη Ελληνα, πάρτε τον στο δικό σας κόμμα».

- «Είσαστε ρατσιστές ή απλώς πολεμάτε τους λαθραίους όπως λέμε»;

Χρυσαυγίτης:«Το να πιστεύεις στη διαφορετικότητα των φυλών δεν είναι κακό πράγμα».

- «Με συγχωρείτε, αλλά αυτό είναι το δόγμα της Αρίας Φυλής».

Χρυσαυγίτης:«Προς Θεού. Πώς θα γίνει δηλαδή; Πρέπει να είμαστε υπερασπιστές της ράτσας των σκύλων; Δηλαδή, να μην μπερδεύουμε το πεκινουά με το λαμπραντόρ. Εμείς θεωρούμε ότι ο Θεός τα έπλασε έτσι και έτσι πρέπει να παραμείνουν. Τιμή τους και καμάρι τους που είναι μαύροι, κίτρινοι, κόκκινοι. Δε θεωρούμε ότι είναι Ελληνες. Δεν είναι βασικά».

Τι διδάχθηκαν οι θεατές του Corpus Christi;

Συνεργός του εικονικού πολιτισμού είναι και το εικονικό θέατρο

Το δυνατό μήνυμα του έργου

Πήγαν μερικοί και είδαν, επιτέλους, την παράσταση Corpus Christi. Και απόρησαν με όλο αυτό το πλήθος των φανατικών, που διαμαρτυρόταν για το βλάσφημο έργο. Μάλιστα, έγραψαν και τις εντυπώσεις τους. Μεταξύ άλλων ήταν κι αυτό, δανεισμένο από τον απελθόντα αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο :

"Πιστέψτε μας χρειάζονται πολλά περισσότερα από μια ερμηνεία και μερικές φράσεις. Όταν έπεσε η αυλαία, προσπαθούσαμε να καταλάβουμε το λόγο που έχει δημιουργηθεί όλος αυτός ο πανικός. Ακόμα και όταν είδαμε τον Ιούδα να δίνει το φιλί στον Τζόσουα, διαφορετικά από τον τρόπο που είχαμε διδαχθεί δεν σοκαριστήκαμε. Ήταν τόσο δυνατό το μήνυμα του έργου που δεν σε αφήνει ούτε λεπτό να δεις κάτι διαφορετικό. Το μήνυμα της αγάπης χωρίς διακρίσεις, χρώματος, φύλου είναι τόσο έντονο όπως και η φράση του Τζόσουα από το «Corpus Christi»: «Σας δέχομαι έτσι όπως είστε. Είστε αδέλφια μου και σας αγαπώ, αυτό με έχει μάθει ο Πατέρας Μου»" (*)

Υπολαβών δε σΧολιαστής έγραφε :

Αυτοί που έγιναν δεκτοί άφησαν πίσω τους έργο, έργο μαρτυρίου αίματος, έργο ομολογίας, έργο θεολογίας (Απ. Παύλος, Μέγας Κων/νος, Αγ. Μάξιμος Ομολογητής κ. ά). Αυτό το "έργο" τι αφήνει; Το "σας δέχομαι όπως είσαστε" και το "σας αγαπώ";  Εκεί αρχίζουν και τελειώνουν όλα;

 Αυτή την πλαστογραφία της αγάπης να την κάνετε μάθημα σε άλλους, όσο δε για την απάτη της αποδοχής, το σας δέχομαι όπως είσαστε, ανοίξτε τα σπίτια σας, βάλετε μέσα τους πεινασμένους ισλαμοφασίστες, και όταν θα έχετε (έχουμε) γίνει Γάζα  nο. 2 , τότε από εκεί που θα βρισκόσαστε, να επανδρώσετε πλοία με τρόφιμα και υγειονομικό υλικό γι΄ αυτούς που θα αργοπεθαίνουν. Να είσαστε βέβαιοι ότι Ισραηλινά πολεμικά πλοία δεν θα σας εμποδίσουν.

(*) http://gr.omg.yahoo.com/news/είδαμε-την-παράσταση-corpus-christi-και-δεν-σοκαριστήκαμε-143202557.html

"Κάνε σύμμαχο τον εχθρό σου"

Τότε πολεμήσαμε τον φασιστοναζισμό, σήμερα πολεμάμε το σιωνισμό. Θα νικήσουμε πάλι

Για να μη λέμε ότι θέλουμε, όπως αυτό :

"Ενα ρητο λεει, εαν δεν μπορεις να τους νικησεις συμμαχησε μαζι τους, και φα΄τους εσωτερικα σαν καρκινωμα, κανε οτι κανουν"

Το "ρητό" αυτό δεν είναι ρητό αλλά οδηγία και συμβουλή. Ανήκει σε έναν ειδωλολάτρη και μάγο, τον Βαλαάμ, τον οποίο κάλεσε ο Μωαβίτης βασιληάς Βαλάκ να κάνει τα μαγικά και τα ξόρκια, ώστε να νικήσει τους Ισραηλίτες. Αυτός του υπέδειξε να συνάψει συμμαχία μαζί τους και μετά να τους συντρίψει με τη διαφθορά, που θα τους μετέδιδε.

Την τακτική αυτή ακολουθεί ο άμικτος (γνήσιος) σιωνισμός, τον οποίο εξυπηρετούν οι νεροκουβαλητές υπηρέτες του : Οι αιρετικοί Δυτικοί χριστιανοί, όπως και οι εγχώριοι νεοορθόδοξοι των προοδευτικών, ή των συντηρητικών, κύκλων. Ο στόχος των γνησίων (άμικτων) σιωνιστών είναι η συντριβή της Χριστιανοσύνης : χριστιανισμός της αιρετικής Δύσης, "ρωμηοσύνη" των δικών μας προοδευτικών ή και συντηρητικών, νεοορθοδόξων. Μέχρι στιγμής καλά τα πάνε οι σιωνιστές. Το κάστρο της "ρωμηοσύνης" σε λίγο θα πέσει, καθώς το έκτισαν στην άμμο. Υπάρχει όμως ακόμη ένα, δεν χάθηκαν όλα.

Φαλάκρες και περούκες

 Ο νεοέλληνας της Μεταπολίτευσης βρέθηκε κάτω από ένα ανελέητο σφυροκόπημα μαρξιστικής συνθηματολογίας προελεύσεως Πασόκ, Νουδού και ΚΚΕ

Βλέπε και  http://kyprianoscy2.blogspot.gr/2010/09/blog-post_04.html

 Δημοσιεύθηκε σε ιστολόγιο άρθρο σχετικό με τη μόδα της φαλάκρας. Ο αρθρογράφος είχε την καλή πρωτοβουλία να μας κάνει πολιτική ανάλυση της φαλάκρας θεωρώντας καλή πηγή της ανάλυσης τον μεγαλοαστό κοινωνιολόγο Μαξ Βέμπερ. Τι ακριβώς γράφει, ας το αναζητήσει ο φιλομαθής και φιλοπερίεργος αναγνώστης στο ιστολόγιο "κόκκινο καράβι", άρθρο με τίτλο "Καταδικάζουμε τον φασισμό από όπου κι αν προέρχεται: Η φαλάκρα είναι γοητεία" και ημερομηνία 25/10/2012. Από τη δική μας πλευρά βρήκαμε χρήσιμο να προσθέσουμε το εξής  σΧόλιο :

Δεν ανακαλύψαμε εμείς τη φαλάκρα. Άλλοι μας την έφεραν, την έκαναν μόδα, και ως συνήθως οι made in Greece μαϊμούδες ξύρισαν τις κεφαλές τους. Άλλοι προτίμησαν να φοράνε περούκες της φίρμας Μαξ (ή  Μαρξ) Βέμπερ.

Οι made in Greece μαϊμούδες προέκυψαν από τον Δαρβίνο και σήμερα είναι, θα λέγαμε, World made. Οι δικές μας, είτε είναι ράτσας Δένδια, είτε ράτσας Παναγιώταρου, βγήκαν από τα εργαστήρια της πασοκικής μεταπολίτευσης. Στόχο είχαν να ξεμάθουν τα θρησκευτικά που ήξεραν, και δίδασκαν στο σπίτι τα παιδιά τους, οι γονείς. Οι ερευνητές-δάσκαλοι των εργαστηρίων Πασόκ, θητεύσαντες στα πανεπιστήμια του Μαξ (ή Μαρξ) Βέμπερ, έπρεπε να φέρουν εις πέρας το έργο που τους ανέθεσαν. Οι γονείς εξοντώθηκαν (μυαλά σκουριασμένα), η οικογένεια διαλύθηκε, τα σύνορα έπεσαν, η θρησκεία έγινε νευροβιολογική ασθένεια. Μόνο που εκεί, στη θρησκεία, υπάρχει κάτι σχετικό με τη φαλάκρα. Το γνωρίζουν αυτοί που την έκαναν μόδα. Φυσικά όχι για τους ίδιους. Για τους άλλους την έκαναν μόδα.

"αντί του κόσμου της κεφαλής του χρυσίου φαλάκρωμα έξεις δια τα έργα σου"
(: αντί για τα χρυσά στολίδια που έχεις στο κεφάλι, φαλάκρα θ΄ αποκτήσεις)

Έτσι, ή κάπως έτσι, μας ήρθε το επί της κεφαλής φαλάκρωμα. Αν τώρα υπάρχουν οι παραλλαγές τύπου Δένδια και Παναγιώταρου, δεν θα πρέπει επ΄ ουδενί να ξεχάσουμε και την παραλλαγή τύπου Καστοριάδη. Ήταν βέβαια και εκείνη του Χρουστσώφ, αυτή όμως είχε και λίγο χνούδι.

Τα “θρησκευτικά” των Χρυσαυγιτών, του Δένδια, του Καστοριάδη και λοιπών άλλων φαλακρών, είναι αυτά που έμαθαν στο Δημοτικό και τους τα ξέμαθαν οι μαρξιστές δάσκαλοι στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Μετά ανέλαβαν άλλοι να τους κατηχήσουν στη νεοειδωλολατρεία και στη σοφία των αρχαίων προγόνων, αφού δεν ήθελαν να προσκυνήσουν τον Μαρξ και να διαβάσουν τον Μαξ Βέμπερ.

Το παπαδαριό της ακαδημαϊκής και της εκκλησιαστικής νεοορθοδοξίας είναι όλο βουτηγμένο στον λεγόμενο χριστιανομαρξισμό, ο οποίος πλαστογραφεί πληρέστερα κι από αυτόν ακόμη τον παπισμό τη Χριστιανοσύνη. Ένας Χρυσαυγίτης είναι ευκολότερο να γίνει Ορθόδοξος, παρά ένας νεοορθόδοξος να γίνει Ορθόδοξος. Οι νεοορθόδοξοι έχουν απαλλαγεί από τη νευροβιολογική ασθένεια της θρησκείας, εκμηδένισαν το συναίσθημα, γι΄ αυτό λατρεύουν την Τέχνη : Την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη μουσική και τα εικαστικά. Με αυτό το επίπλαστο και επιγενές ψευδοσυναίσθημα πλησιάζουν την Ορθοδοξία και την κατασπαράσσουν, ενώ άλλοι αηδιασμένοι από την κοροϊδία προτιμούν να ξυρίζουν τα άδεια κεφάλια τους.

Εν πάση περιπτώσει, αυτά τα ολίγα. Για να θυμόμαστε, και να μη γράφουμε περισσότερα από όσα μπορεί να αντέξει ο σημερινός - φαλακρός ή με περούκα - αναγνώστης.

Σημ. Αν ο αναγνώστης παραξενευτεί με αυτό το "Μαρξ Βέμπερ", θα του έλεγα ότι τόσο ο Μαρξ, όσο και ο Μαξιμιλιανός (Βέμπερ), ασχολήθηκαν με το Κεφάλαιο, το οποίο βρίσκεται  πάντα στα χέρια μιας χούφτας ιδιωτών. Το κρατικό κεφάλαιο δεν είναι έννοια αφηρημένη.

Πρόσκληση σε νέα διαμαρτυρία

Τα ιστολόγια "byzantio", "Αναβάσεις", και "Κλασσικοπερίπτωση" ανάρτησαν εκ νέου πρόσκληση για συμμετοχή στη διαμαρτυρία κατά του θεατρικού έργου "Corpuσ Christi". Η θεατρική παράσταση
είναι για αύριο, 26/10/2012, οπότε αναμένεται και η εκδήλωση της διαμαρτυρίας. Ένα των ιστολογίων έκρινε σκόπιμο να δώσει μερικές διευκρινίσεις και έγραψε

"Οφείλουμε για άλλη μια φορά να ξεκαθαρίσουμε ότι ουδέποτε καλέσαμε κάποιο πολιτικό κόμμα στις συγκεντρώσεις, και ουδεμία σχέση έχουμε είτε ως άνθρωποι είτε ως ιστολόγιο με πολιτικά κόμματα!"

Στην ίδια συχνότητα διευκρινήσεων κινήθηκαν και  άλλα ιστολόγια - δεν μπορώ να αναφερθώ σε όλα - με περισσότερο όμως προσδιοριστικές κατευθύνσεις. Η Χρυσή Αυγή μπέρδεψε τα πράγματα.

Υπολαβών δε σΧολιαστής έγραφε :

Δεν καλούν πολιτικό κόμμα, προσκαλούνται όσοι πιστοί να προσέλθουν για να δηλώσουν την πίστη τους, και την αντίθεσή τους, κατά του επονείδιστου αυτού κατασκευάσματος.
Μέχρις εδώ καλά είναι αυτά που γράφονται, αλλά συμβαίνει η πίστη να τελεί εν τω κόσμω και ο κόσμος να βρίσκεται κάτω από πολιτική κάλυψη. Η πολιτική πίστη κείται υπεράνω πάσης άλλης πίστεως.

Θέλουν, με άλλα λόγια, να συμμετάσχουν στη διαμαρτυρία οι πάσης φύσεως πιστοί ανεξαρτητα των πολιτικών τους προτιμήσεων. Ενδεχομένως και του θρησκεύματος. Ταυτότητες δεν θα ζητηθούν, άλλωστε, αυτές δεν περιέχουν πια το θρήσκευμα.

Το συμπέρασμα συνεπώς που βγαίνει είναι τούτο : Δεν τους ενδιαφέρει η πολιτική ταυτότητα των διαμαρτυρομένων, ούτε η θρησκευτική, παρά μόνο "όσοι θέλουν να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά" (*). Ας μας πουν λοιπόν πώς διαφοροποιείται αυτό το άνοιγμα, από τα ανοίγματα του οικουμενισμού; Σεβασμό στο αναμάρτητο πρόσωπο του Κυρίου ζητούν με την πρόσκληση συμμετοχής στη διαμαρτυρία, σεβασμό στον "ένα θεό για όλους" μας ζητά ο οικουμενισμός. Σημειώνουμε, ότι αποφεύγει κι αυτός τον σκόπελο του πολιτικού/κομματικού "καπελώματος". Αλλά ένας Χριστός, ή ένας θεός, που είναι χωρίς πολιτική χροιά, είναι μια μεγάλη ουτοπία, για να μη γράφω υποκρισία. Το πολίτευμα της Χριστιανοσύνης είναι επουράνιο, δεν σημαίνει όμως αυτό ότι οι πιστοί δεν πολιτεύονται μέσα στον κόσμο όπου ζουν. Ασφαλώς και πολιτεύονται αναφέροντας το πολίτευμα του κόσμου στα πολιτικώς αποδεκτά θρησκευτικά του θεσπίματα. Αυτά όμως τα θεσπίσματα η νέα πολιτικοθρησκευτ ική ορθοδοξία που αποκτήσαμε τα απέρριψε. Μολονότι δε το θρησκευτικό σκέλος ασκεί έντονη κριτική στον οικουμενισμό (σημ. ο σιωνισμός σποραδικά στηλιτεύεται) δεν έχει την τόλμη να διαφοροποιηθεί. Προσκαλεί το λαό του Θεού να συμμετάσχει στη διαμαρτυρία χωρίς το χρώμα της θρησκείας - είναι αυτονόητο - και δίχως τα διακριτικά πολιτικού σχηματισμού.

Διερωτώμαι τι από τα δυο θα ήταν προτιμότερο : Να υψώσουν οι διαμαρτυρόμενοι μόνο την ελληνική σημαία ή να γεμίσουν οι δρόμοι με κάθε είδους πλαστικά σημαιάκια εμφαίνοντα την κομματική προέλευση των διαμαρτυρομένων; Στη μεν πρώτη περίπτωση η χρήση της ελληνικής σημαίας είναι μεν γενική, αλλά δεν παύει να είναι αόριστη. Στη δεύτερη όμως, η συμμετοχή στην διαμαρτυρία έστω και με κομματικό πρόσημο, είναι για μένα περισσότερο επιθυμητή. Φθάνει βέβαια τα κόμματα ή το κόμμα που θα συμμετάσχει, να μην έχει πάρει το πρώτο βραβείο χριστοκαπηλείας, δηλαδή του εθνομηδενισμού και της πατριδεμπορίας. Όπως γίνονται δεκτά εκείνα (ή εκείνοι) που μετεστράφησαν από διώκτες σε τιμητές της Χριστιανοσύνης, το ίδιο ισχύει και για εκείνα (ή εκείνους) τα οποία από υβριστές αποδεικνύονται αξιόμαχοι υπερασπιστές. Όποιος θέλει να κρυφτεί, απλώνει πάνω του την ελληνική σημαία. Όποιος όμως θέλει να φαίνεται, τολμά να δείχνει το πρόσωπό του. Θα τον κατηγορήσουν ότι προσπαθεί να μαζέψει ψήφους; Ας τον κατηγορήσουν. Ποιοι είναι όμως οι κατήγοροι; Είναι όλοι αυτοί, που με τη δημοκρατική, σοσιαλιστική ή νεοφιλελεύθερη, ψήφο μας έφεραν το σημερινό καθεστώς της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας δουλείας, στον σιωνισμό.

(*) Βλέπε ιστολόγιο ΚΛΑΣΣΙΚΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, 24/10/2012 : "Καλούμε και εμείς απο αυτό το ταπεινό ιστολόγιο κάθε έναν που επιθυμεί να διαδηλώσει ΕΙΡΗΝΙΚΑ καταγγέλοντας την αισχρή  βλασφημία εναντίον του προσώπου του Χριστού μέσω του θεατρικού "έργου" Corpus Christi" να έλθει την Πέμπτη 25/10/ 2012 στις 6 το απόγευμα στον χώρο έξω απο το θέατρο Χυτήριο"