ΠΕΡΙΜΈΝΟΝΤΑΣ ΤΉΝ ΑΠΌΔΕΙΞΗ

 

Τό ακόλουθο σχόλιο απευθύνεται στόν δημοσιογράφο κ. Σαχίνη καί τόν αστροφυσικό κ. Δανέζη. 

Ερώτηση γενικού περιεχομένου : Έως πότε θά περιμένουμε τήν απόδειξη της επιστήμης, γιά ένα νέο • μικρού εύρους καί έκτασης • Big Bang ?;

Βίντεο στόν σύνδεσμο :

https://www.facebook.com/thanos.petrakis.1/videos/1398767498520042/

Ο ΝΈΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΌΣ ΕΊΝΑΙ ΕΔΏ

Η "αλλαγή πολιτισμού" (sic) τού κ. Δανέζη είναι διότι άλλαξε τό αρχαϊκό πρότυπο. Καί από τό "εν αρχή εποίησε ο Θεός τόν ουρανό καί τήν γήν" καί τό αργότερα "εν αρχή ήν ο Λόγος ..." κλπ., ο κ. Δανέζης τό πήγε πιό πέρα. Είπε καί έγραψε • άμεσα ή έμμεσα • ότι "εν αρχή ήν τό αέναο συμπαντικό γίγνεσθαι". Παρένθεση, έχουμε αρκετά άλλα γιά τό εν αρχή, κλείνει η παρένθεση.

Δηλαδή η ενέργεια(!) αντικαθιστά τήν λέξη  "θεός". Βεβαίως καί φυσικά, διότι όλα καθορίζονται από τήν ενέργεια !

Μέ άλλες λέξεις, μάθαμε τήν ουσία τού  "θεού" - μετά ή άνευ εισαγωγικών. Άρα, είμαστε θεοί !!

Σέ άλλους αυτά, κε. Δανέζη. Αναθεώρησε, διαφορετικά μάς βλέπω νά γινόμαστε σάν τον γειτονικό μας πλανήτη Άρη.

Ο αλχημιστής και ερευνητής των Γραφών κ. Καλόπουλος

Οι τηλεοπτικές εκπομπές πλήρους αποβλάκωσης, με άρωμα κοινωνικού ενδιαφέροντος, ίσως και κάπως βαθύτερων προβληματισμών, εμπλουτίζουν το άθλιο τηλεοπτικό μας τοπίο. Όπου μεταξύ τυρού και αχλαδιού, δηλαδή, δήθεν σοβαρού και ανάλαφρου, παρεμβάλλεται απαραίτητα και η διαφήμιση.

Μια εκπομπή είδους "ποικίλης ύλης", που κινείται μεταξύ κοινωνικής προσφοράς, θεμάτων μόδας, μαγειρικής και ενίοτε θεολογικής επιμόρφωσης -  ενδιάμεσοι σταθμοί οι διαφημίσεις -  είναι και αυτή την οποία επιμελείται η κα. Τατιάνα Στεφανίδου.

Προαναγγέλθηκε λοιπόν ότι την Μεγάλη Εβδομάδα θα φιλοξενήσει τον κ. Μ. Καλόπουλο για να μας πει και να μας δείξει την απάτη, όπως την χαρακτηρίζει, του Αγίου Φωτός. Γνωστά πράγματα, γνωστή η αμάθεια του εν λόγω ερευνητή των Γραφών, αλλά άγνωστη η δεξιοτεχνία των τηλεπαρουσιαστών, όταν αποφασίζουν να καταπιαστούν με σοβαρά ζητήματα, όπως το συγκεκριμένο. Συνήθως προσκαλούν και άλλους, θεολόγους ή ιερωμένους, των οποίων οι γνώσεις είναι επιεικώς μέτριες.

Γράφω τα ανωτέρω καθόσον έτυχε στο παρελθόν να παρακολουθήσω μια παρόμοια επίδειξη αιφνιδίως ανάπτουσας φλόγας κεριών εκ μέρους του ερευνητή κ. Καλόπουλου. Ο οποίος ανακάλυψε με ποιο τρόπο μπορεί να ανάψει μόνο του ένα κερί. Με τον ίδιο τρόπο, πληροφορεί τους αμαθείς, έκανε το θαύμα αυτό και ο Προφήτης Ηλίας. Δεν τηρεί όμως τις προϋποθέσεις, που αναφέρονται στην Αγία Γραφή, η παρουσιαζόμενη από αυτόν ψευδής θαυματουργία. Και τούτο διότι :

Η βιβλική Διήγηση αναφέρει : 32 καὶ ᾠκοδόμησε τοὺς λίθους ἐν ὀνόματι Κυρίου καὶ ἰάσατο ( ξανάκτισε) τὸ θυσιαστήριον τὸ κατεσκαμμένον, καὶ ἐποίησε θάλασσαν (αυλάκι) χωροῦσαν δύο μετρητὰς σπέρματος κυκλόθεν τοῦ θυσιαστηρίου (Εκαμεν επίσης γύρω από το θυσιαστήριον τούτο μεγάλο αυλάκι, που εχωρούσε δύο μετρητάς νερού - περίπου 25 κιλά ). 33 καὶ ἐστοίβασε τὰς σχίδακας ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ἐποίησε, καὶ ἐμέλισε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰς σχίδακας καὶ ἐστοίβασεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ εἶπε· λάβετέ μοι τέσσαρας ὑδρίας ὕδατος καὶ ἐπιχέετε ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐπὶ τὰς σχίδακας· καὶ ἐποίησαν οὕτως. 34 καὶ εἶπε· δευτερώσατε· καὶ ἐδευτέρωσαν. καὶ εἶπε· τρισσώσατε· καὶ ἐτρίσσευσαν. 35 καὶ διεπορεύετο τὸ ὕδωρ κύκλῳ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ τὴν θάλασσαν (το αυλάκι) ἔπλησαν ὕδατος.

Όπως βλέπουμε, ζήτησε και περιέλουσαν τρείς φορές με νερό το προσφερόμενο ζώο και τα ξύλα (σχίδακας) του θυσιαστηρίου. Ας κάνει λοιπόν το ίδιο και ο ερευνητής Καλόπουλος με τα κεράκια. Να τα περιβρέξει καλά - καλά με νερό και μετά ας περιμένει να ανάψουν με πυρ, που θα πέσει από ψηλά : 38 ... καὶ ἔπεσε πῦρ παρὰ Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς σχίδακας.

Αν οι τηλεπαρουσιαστές ποικίλης ύλης τύπου κας. Στεφανίδου θέλουν να επιμορφώσουν το κοινό επί θρησκευτικών ζητημάτων, ας φροντίσουν να καλούν ανθρώπους, οι οποίοι γνωρίζουν πώς να βγάζουν άχρηστους τους ερευνητές σαν τον κ. Καλόπουλο. Δεν είναι όμως αυτός ο σκοπός τους.

Σημ. Η φωτογραφία από την ιστοσελίδα κ. Καλόπουλου

Δείτε καί τήν συνέχεια σέ σχόλια https://kyprianoscy2.blogspot.com/2015/04/blog-post_73.html

https://kyprianoscy2.blogspot.com/2015/04/blog-post_73.html

Μιά περίεργη σύλληψη

«In God we Trust»

Ερώτηση : Άν ο Νίκ Βούισιτς είχε γεννηθεί σέ κάποια φτωχή χώρα, στήν οποία δέν χορηγούνταν δάνεια - γιά νά μή τήν βρούνε Μνημόνια - θά ήταν σέ θέση η χώρα αυτή νά "φτιάξει" έναν Νίκ Βούισιτς, όπως αυτόν στό βίντεο ; Διότι είμαι βέβαιος, άν δέν υπήρχε ισχυρό οικονομικό "μπάτζετ", καθώς λέγεται στή γλώσσα τών Δυτικών, τά πράγματα δέν θά ήταν όπως τά βλέπουμε.

(24) Εκ μεταφοράς. Ειλικρινής μέ τήν Φύση

«Δεν έχω πιά χρόνο νά λογομαχώ μέ μετριότητες»

Αν έχετε χρόνο διαβάστε καί τα σχόλια ( Τετάρτη, 31 Μαΐου, 2017 )

Ο χρόνος των ώριμων ανθρώπων
 Mario de Andrade 1893 - 1945
Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ότι έχω ζήσει έως τώρα.
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δεν θα καταλήξει κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που, παρά την χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δεν θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν την θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα.
Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο. – Συζητούν μετά κόπου για την επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται. Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα.
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση:
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για τον θρίαμβό τους.
Που δεν θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στην ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων.
Ανθρώπους τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής δίδαξαν το πώς μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνον η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν.
Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με την συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ.”

Από ιστοσελίδα φέησμπουκ (π. Ηλίας Υφαντής)

Συλλογική ευθύνη

Σήμερα βρισκόμαστε στη φάση της ανα-δια- και άρθρωσης, λόγω δανείων και Μνημονίων. Δηλαδή βρισκόμαστε στη φάση της εξάρθρωσης. Η "χρυσή αγελάδα", δηλαδή οι συνταξιούχοι, αρμέγονται κανονικά, παράλληλα δε, η ανεργία - ως "ευέλικτη εργασία" πλέον - αυξάνει γεωμετρικά. Οι κλεπταποδόχοι αχυρένιοι κυβερνήτες μας, που επί μια 25ετία (Πασοκ) νέμοντο την εξουσία, έπαιρναν δάνεια από τους κλέφτες ΔΝΤ και ΕΚΤ, προκειμένου να εξασφαλίζουν τα έδρανα στο Κοινοβούλιο. 

Τα δανεικά γέμιζαν τις τσέπες των πράσινων ψηφοφόρων και οι κλεπταποδόχοι - εκλεγμένοι αχυράνθρωποι, πήγαιναν τα κλεμμένα, αλλά δανεικά, στους φορολογικούς (λεγόμενους) παραδείσους. Περνούσαν και περνούν καλά, "ένοχος ένοχον ου ποιεί", τα δανεικά αρμέγονται τώρα, λόγω συλλογικής ευθύνης, από τους συνταξιούχους, τους οποίους, σημειωτέον, η γαλαζοπράσινη λαίλαπα με συνεργάτη τον εξαρθρωτικό κόκκινο μηχανισμό, διαρκώς ηύξανε. Ο γράφων έχει τρανταχτά παραδείγματα συνταξιοδότησης "εφ΄ όρου ζωής" νεαρών ατόμων, που αποκατέστησαν πλήρως την υγεία τους μετά από επέμβαση ενός μπαϊπάς. Γνωστό, άλλωστε, τί είχε πει και ένας πολιτικός, που διετέλεσε μάλιστα πρόεδρος της δημοκρατίας : «Η Ελλάδα έγινε η χώρα των συνταξιούχων» ! Ήταν κάπου εκεί το 1990, όταν το Ταμείο ΤΑΠΟΤΕ δήλωνε αδυναμία καταβολής συντάξεων. Βρισκόταν δηλαδή σε κατάσταση χρεωκοπίας.

Σήμερα, τώρα, η συλλογική ευθύνη βαρύνει όλους μας, αν και, πριν από 5 χρόνια, τον Απρίλιο 2012, ο Κύπρου Χρυσόστομος και ο αρχιρραβίνος του Ισραήλ, συνυπέγραφαν κοινή Διακήρυξη, που επισημοποιεί τη διμερή δέσμευση για την ενίσχυση των μεταξύ τους σχέσεων, επιβεβαιώνοντας ότι είναι ένα αβάσιμο δόγμα η συλλογική ευθύνη, η οποία βαρύνει τον εβραϊκό λαό για τη σταύρωση του Ιησού.

Όμως και πάλι, σήμερα που ένας ολόκληρος λαός σταυρώνεται, το "αβάσιμον δόγμα" είναι απολύτως βάσιμον και ένας παχύσαρκος θρασύτατος πολιτευτής, μας είπε : "Μαζί τα φάγαμε". Αν θέλετε, διαβάστε και αυτό : 
1)  http://kyprianoscy.blogspot.gr/2012/04/blog-post_6052.html
2)  http://kyprianoscy.blogspot.gr/2016/06/blog-post_19.html

«Ευχαριστώ, που είστε υπέρ της ενσωμάτωσης ... επειδή, ναι, είμαστε όλοι διαφορετικοί. Και τι μ΄αυτό;»

Η ανάρτηση αυτή με το σχόλιο από το χρονολόγιο του κ. Μιχαήλ Καρακατσάνη στο φέησμπουκ, όπου στο τέλος διαβάζουμε :
«Ευχαριστώ, που είστε υπέρ της ενσωμάτωσης και της ένταξης, τού καθενός από εμάς, επειδή,ναι, είμαστε όλοι διαφορετικοί... και τι μ΄αυτό;»

Κύριε Καρακατσάνη,
αν η ανάρτηση αυτή ορίζει την διαφορετικότητα όπως την περιγράψατε ( : αυτισμός, δυσλεξία adhd - ελλειμματική προσοχή με υπερκινητικότητα - ή άλλα μαθησιακά και κινητικά προβλήματα των παιδιών μικρής ηλικίας, που εντάσσονται όλλα στο γενικό πλαίσο της λεγόμενης «αδεξιότητας» ή clumsiness) τότε με βρίσκεται σύμφωνο και εκεί θα πρέπει να αποδώσετε το δικό μου "λάικ".

Αν όμως η διαφορετικότητα παραμένει γενικόλογη και ασαφής, όπου ασφαλώς θα συμπεριλάβει κανείς την ημέτερη πλημμυρίδα των λαθροπροσφυγόπουλων και την εξ αυτής άμεση λογική συνεκδοχή «είναι όλα παιδιά», όπως ακριβώς το «είμαστε όλοι άνθρωποι», θέτοντας στο περιθώριο τα ιδιαίτερα πολιτισμικά χαρακτηριστικά του κάθε τόπου, φυλής, φύλου και πολλά άλλα ιδιαίτερα δεδομένα γνωρισμάτων των ανθρώπων, τότε ασφαλώς το δικό μου λάικ οφείλω να το αποσύρω . Διότι, βεβαίως, «είναι όλα παιδιά», όπως «όλοι είμαστε άνθρωποι», τούτο όμως δεν σημαίνει ότι θα μπούμε μέσα στο χωνί του κιμά, για να γίνουμε ένας ανθρώπινος πολτός εύχρηστος και εύπλαστος στα χέρια των αντίχριστων δυνάμεων της νέας παγκόσμιας αταξίας και του «ένας θεός για όλους», αυτόν τον εξόχως βλάσφημο αγαπισμό των Δυτικών μετά της εξ Ανατολών χειρός κερασφόρων ανθρωποειδών τεράτων .

Ηλίου φαεινότερο πως επιδίωξη έχουν να εξαφανίσουν την διαφορετικότητα, παρότι υποκριτικά την εκθειάζουν, που χαρακτηρίζει εμάς τους Έλληνες και εν Χριστώ Ορθοδόξους.

Η ανάρτηση στο χρονολόγιο του κ. Καρακατσάνη Μιχαήλ είναι η ακόλουθη :
 Όταν έχουμε ένα παιδί "φυσιολογικό", που φέρνει καλούς βαθμούς, είμαστε ευτυχισμένοι. Όταν κάνει ότι ζητήσουμε, είμαστε ευτυχισμένοι. Αυτή είναι μια "φυσιολογική" χαρά, αφού αυτό είναι καθήκον μας, φυσικά. Αλλά όταν έχουμε ένα παιδί με κάποιους περιορισμούς για το οποίο κάθε μάθηση είναι ίσως δυσκολότερη από ότι για ένα άλλο παιδί ή η πιο ασήμαντη μάθηση δεν θα συμβεί ίσως ποτέ, το να είσαι ευτυχισμένος.... γίνεται περίπλοκο.
Έχω να ζητήσω μια χάρη για ένα σημαντικό για μένα θέμα. Αυτή είναι η εβδομάδα της ειδικής εκπαίδευσης, αυτισμού, δυσλεξίας adhd (ελλειμματική προσοχή με υπερκινητικότητα). Για όλα τα παιδιά που παλεύουν κάθε μέρα για να πετύχουν και εμάς που προσπαθούμε να τα βοηθήσουμε.
Καλό θα ήταν να διδάξουμε στα παιδιά μας να είναι φιλικά και να αποδέχονται όλους τους συμμαθητές τους. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες δεν είναι σπάνια. Θέλουν αυτό που θέλουν όλοι: να γίνουν αποδεκτά!!!
Μπορείτε, παρακαλώ να αντιγράψετε και να επικολλήσετε αυτό προς τιμήν όλων των παιδιών που είναι μοναδικά αλλά διαφορετικά;
Όχι κοινοποίηση, παρακαλώ, αντιγραφή και επικόλληση, είτε το πιστεύετε είτε όχι, το χρειαζόμαστε...
Ευχαριστώ, που είστε υπέρ της ενσωμάτωσης και της ένταξης, τού καθενός από εμάς, επειδή,ναι, είμαστε όλοι διαφορετικοί... και τι μ΄αυτό;

Για τα πάθη των ανθρώπων

Από ιστοσελίδα - χρονολόγιο του φέησμπουκ . Τα σχόλια στο τετράγωνο εικονίδιο με αριθμό

Οι άφυλοι διαστροφείς

Αυτοί οι διεστραμμένοι, συνεργούντος και του δικού μας νέου υπ. Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου, πάνε να μας περάσουν το νέο σύνθημα * το σύνθημα του άφυλου (χωρίς φύλο, ούτε άνδρας ούτε γυναίκα ) ανθρώπου . Είμαστε όλοι άνθρωποι, λένε, όχι πια άνδρας ή γυναίκα . Δείτε λοιπόν παρακάτω τι σημαίνει η λέξη άφυλος : άφυλος, -η, -ο

Επίθετο
που δεν έχει φύλο ή δεν έχει αναπαραγωγικά όργανα
1) ο έκφυλος, ομοφυλόφιλος ή με ορμονικά προβλήματα
2) ο μη ανήκων σε φυλή, ο μιγάς, ο μπάσταρδος
3) ο διεθνιστής, ο φιλοσοφικά άπατρις. ( Το λήμμα από το Βικιλεξικό ) .

Καταλαβαίνετε τώρα πού το πάνε ; Ένα χυλό θέλουν να μας κάνουν κατά διαστροφή του «28 οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ. 29 εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ ᾿Αβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ' ἐπαγγελίαν κληρονόμοι. ».
Βεβαίως, η διαστροφή σταματά στο «οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ». Τα υπόλοιπα δεν τα λαμβάνουν καθόλου υπόψη, ούτε καν θέλουν να τα ακούσουν.

Άφυλοι άνθρωποι, για να μη γράφω κάτι χειρότερο

Τα σχόλια κάτω από τη φωτογραφία με τον αριθμό 7, που έγινε 10.

Για όποιον ενδιαφέρεται (to whom it may concern) σχόλια σχετικά με το ιερό Μυστήριο της Βαπτίσεως

Μπορεί ...

Όταν οι θύτες γίνονται θύματα

Δημοσιεύτηκε στις 11 Σεπ 2016

Φαίνεται, οι σημερινοί προστάτες του περιβά;λλοντος, λεγόμενοι και οικολόγοι, ξεχνούν τί έκαναν τις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70. Ο ένας ανταγωνιζόταν τον άλλο για φονικότερες ατομικές βόμβες. Και αφού μόλυναν τη θάλασσα, τον αέρα και τη γη, τώρα, μετά την δοκιμαστική πυρηνική έκρηξη από τη Βόρεια Κορέα, επείγονται να της επιβάλλουν κυρώσεις.

Και πολύ καλά θα κάνουν

Θα ήταν όμως καλύτερα, αν οι ίδιοι επέβαλλαν κυρώσεις και στους εαυτούς των. Οφείλουν να μάθουν και να διδάξουν την οικουμένη, ότι είναι προτιμότερο να μαθαίνεις για να μην παθαίνεις, παρά
να παθαίνεις για να μαθαίνεις.

Η βραδεία και σταθερή εκουσία ολίσθηση στο τέλμα του Οικουμενισμού

https://drive.google.com/drive/folders/0B10nRQ2KXoC_REpaVVdZcm1CLWs?usp=sharing

Η Σύνοδος του Κολυμπαρίου δεν έπεσε ξαφνικά από τον ουρανό. Ήρθε κατόπιν μεθοδικής προσπάθειας την οποία κατέβαλλαν οι δικοί μας διανοούμενοι της ακαδημαϊκής θεολογίας . Όπως θα διαβάσετε στην φωτογραφία και ακολούθως στο κείμενο, ενεργό και σημαντικό ρόλο είχε ο μακαρίτης Ζήσιμος Λωρεντζάτος, όπως είχε και έχει ο κ. Χρ. Γιανναράς. Πρωτοπόροι του διεθνισμού από τα τέλη της 10ετίας του 1950, μαζί με άλλους, έστρωσαν το δρόμο του Οικουμενισμού με την τελική κατάληξη τη Σύνοδο - καλύτερα συνέδριο - στο Κολυμπάρι της Κρήτης.

Και ο μεν κ. Χρ. Γιανναράς, στο άρθρο του που κυκλοφόρησε το 1966, θέτει ως τίτλο : «Η απόφαση De Oecumenismo και ο εθνικισμός της Ορθοδοξίας», ο δε μακαρίτης Ζήσιμος Λορεντζάτος, στο βιβλίο «ΜΕΛΕΤΕΣ », των εκδόσεως ΓΑΛΑΞΙΑΣ,  της 10ετίας του 1960, γράφει ότι «όσο έχουμε και ακολουθάμε την ορθόδοξη παράδοση, μπορούμε να τη λέμε δική μας, ποτέ όμως εθνικά ή φυλετικά».

Οι διανοητές αυτοί, όπως και πολλοί άλλοι, εκτός του ότι βλέπουν την Ορθοδοξία με τα μάτια της Αισθητικής, δηλαδή με το συναίσθημα, φορούν και χρωματιστούς φακούς μυωπίας, ώστε να γίνονται ευανάγνωστα τα θεολογικά τους - υποτίθεται ορθόδοξα - γράμματα ° οι γραφές και τα συγγράμματα που φτιάχνουν. Φυσικά, οι αναγνώστες δεν καταλαβαίνουν ότι πρέπει να εφοδιαστούν με μυωπικούς φακούς, ούτε ότι πρέπει να περάσουν από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου - οι «καλές τέχνες» φαίνονται επί των εξωτερικών τοίχων του κτιρίου και τον πέριξ αυτού χώρο - για να μάθουν τα σχετικά με την πίστη τους.

Ευνόητο ότι χάριν συντομίας δεν αναφέρομαι στους άλλους τομείς της Αισθητικής, προς εμπλουτισμό των συναισθηματικών ενστίκτων, ώστε να διεγείρονται σε περιπτώσεις ανάγκης.

Διεθνιστές επί ανταμοιβή, οι κύριοι αυτοί, κρύβονται πίσω από την παράδοση και την ορθοδοξία. Το δίχως άλλο δε, θα έσκιζαν τα ρούχα τους, αν τολμούσε κανείς να τους κατηγορήσει ως εγχώριους εκπροσώπους της παγκοσμιοποίησης, του διεθνισμού και του οικουμενισμού. Οι ίδιοι πάντως, μέμφονται αδίστακτα κάθε τι που οσφραίνονται να μυρίζει «φυλετισμό», «εθνικισμό» και κάθε τι συναφές, όπως αυτά της ομοφοβίας, ξενοφοβίας κλπ..

Διαβάστε λοιπόν για να μάθετε τί έγραφε ο κ. Χρ. Γιανναράς εν έτη 1966 και τι γράμματα δίδασκε μια από τις επιφανέστερες «εγχώρια δεξαμενή σκέψης». Το νοθευμένο περιεχόμενό της μας έφερε στο τέλμα της πνευματικής αβύσσου και αναπόφευκτα στον οικονομικό εξανδραποδισμό. Οι Φράγκοι θα μας μάθουν Ορθοδοξία, όπως οι Γερμανοί μας μαθαίνουν τώρα Οικονομία

Περί ευθανασίας

Το έτος 2000 στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών έγινε ένα "στρογγυλό τραπέζι" με θέμα αυτό της ευθανασίας. Επειδή το θέμα έγινε επίκαιρο - όσο περνούν τα χρόνια θα γίνεται εντονότερο - διαθέστε λίγο χρόνο για να δείτε πώς έχουν τα πράγματα και πόσο χειρότερα θα γίνουν, αν λάβουμε υπόψη αυτά που λέει στη σελίδα 115 - 116 ο εγκληματολόγος κ. Ιωάννης Πανούσης. Συμμετείχαν οι :

- Βασίλειος Θερμός, Δρ. Θεολογίας - ψυχίατρος παιδιών και εφήβων
- Χρήστος Κατάμης, καθηγητής - διευθυντής Παιδιατρικής Κλινικής Παν/μίου Αθηνών
- Γιάννης Πανούσης, καθηγητής Εγκληματολογίας Νομικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών
- Παναγιώτης Μπεχράκης, αναπληρωτής καθηγητής Φυσιολογίας Παν/μίου Αθηνών

Τη συζήτηση συντόνισε η Δρ. Αφροδίτη Αβαγιανού του Πανεπιστημίου Ζυρίχης

Να σημειωθεί ότι οι χώροι, όπου στεγάζονται τα Πανεπιστήμια, προστατεύονται δια Νόμου, καθόσον θεωρούνται "Άσυλα". Στην αρχαιότητα τα «άσυλα» ήταν τόποι ιεροί. Σήμερα όμως εδώ, τα «άσυλα» έχουν κόψει κάθε δεσμό με ό,τι θεωρείται ιερό. Μια βόλτα έξω από αυτά είναι αρκετή για να πείσει όποιον έχει αντίθετη γνώμη.

https://drive.google.com/open?id=0B10nRQ2KXoC_Vm92VFVzQzZYcTUwZkwzZTQ4WnBwU0R3V05N

Ανταπόδοση ενός χαιρετισμού

Αναδημοσίευση, "Αθεΐα και αντι-χριστιανισμός"

Από το ιστολόγιο moschoblog.blogspot.com

Η δήλωση κάποιου ότι είναι άθεος δεν είναι δήλωση άρνησης του Χριστού. Η άρνηση του Χριστού υπονοείται. Ο λαός θα πει : αυτοί αρνήθηκαν το Χριστό και δεν θα αρνηθούν εμάς; Αυτοί δεν αγαπούν το Χριστό και θα αγαπήσουν εμάς; Κανένας, λοιπόν, και μάλιστα «δημόσιο πρόσωπο», που εξαρτά την δύναμή του από την αγάπη και την εμπιστοσύνη του λαού, δεν μπορεί να αρνηθεί φανερά το Χριστό. Άρνηση του Χριστού σημαίνει ότι ο αρνητής δεν αγαπάει τον πλησίον του ούτε την ανθρώπινη κοινότητα, αλλά μισεί τον άνθρωπο και την ανθρώπινη κοινότητα και εργάζεται για το κακό και την καταστροφή τους. Καμιά ανθρώπινη κοινότητα δεν θέλει να έχει στους κόλπους της αυτόν που εργάζεται για την καταστροφή της. Άρα μία τέτοια δήλωση σημαίνει επιθυμία εξόδου από τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης και έκπτωσης σε άλλο είδος υπ-ανθρώπινης υπάρξεως.

Η δήλωση αθεϊας είναι κρυφή επιθυμία να είναι κανείς αντίθετος με τον Χριστό και γίνεται γι’ αυτούς που διακατέχονται από την ίδια επιθυμία. Η άρνηση του Χριστού σημαίνει άρνηση του βαπτίσματος στο οποίο δηλώσαμε είτε οι ίδιοι αν είμαστε ενήλικες ή διά του αναδόχου μας, ότι αποταχθήκαμε τον σατανά και συνταχθήκαμε με τον Χριστό. ΟΙ βαπτισθέντες στην νηπιακή μας ηλικία αποδεχθήκαμε με την ενηλικίωσή μας την δήλωση του αναδόχου μας. Αυτός που δεν την αποδέχθηκε αρνήθηκε τον Χριστό, επιλέγοντας αντί τον Χριστό, τον υπάνθρωπο. Κανένας δεν μπορεί να πει ότι δεν ήξερε τί έκανε. Διαλέγει ο καθένας και παίρνει.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η επιλογή ανάμεσα στον Χριστό και στον σατανά δεν είναι αληθινή, αφού δεν υπάρχει σατανάς, αλλά είναι μια δεισιδαιμονία που δεν ταιριάζει στον πολιτισμένο κόσμο μας και μάλιστα με την σημερινή εξέλιξη της επιστήμης. Αλλά τί δέχεται η σημερινή επιστήμη; Μήπως αρνείται την ύπαρξη του πνευματικού κόσμου και συγκεκριμένα του κόσμου των δαιμόνων; Ή μήπως δεν αρνείται και απλώς αλλάζει το όνομα των δαιμόνων κι αντί δαίμονες τους ονομάζει «ψυχικές και πνευματικές καταστάσεις, οι οποίες δρουν ανεξέλεγκτα και καταργούν την εσωτερική μας ελευθερία»; Με αυτήν την έννοια μπορεί κανείς να αρνηθεί την επίδραση των δυνάμεων του κακού είτε τις ονομάζει δαίμονες είτε τις ονομάζει από τα ενεργήματά τους «ψυχικές και πνευματικές καταστάσεις»;

Άλλωστε η επιστήμη για την δική της έρευνα, προτιμάει να μελετά τα ενεργήματα , όχι το πρόσωπο που τα ενεργεί, αφού τα ενεργήματα είναι πρόσφορα στις μεθόδους της ανάλυσης και της στατιστικής, τις οποίες χρησιμοποιεί, ενώ τα πρόσωπα ούτε αναλύονται ούτε μπαίνουν στους πίνακες της στατιστικής. Αυτό που είναι στην μεθοδολογία της επιστήμης δεν σημαίνει ότι αυτό είναι και στη ζωή.

Στην εποχή αυτή, δυστυχώς, η ζωή μοιάζει με τέλμα. Οι κοινωνίες αποτελματώνονται διότι όχι μόνον δεν εμβαθύνουν στην σοφία του παρελθόντος, αλλά και αποκόπτονται από τις ρίζες τους. Αρκεί να δεις τα ριζοσπαστικά κόμματα στην Ελλάδα για να αντιληφθείς, ότι έχουν έχουν επιλέξει μεταξύ των Εγρήγορσης του Χριστού και της αυτό-ύπνωσης της ανατολικής απολυταρχίας, την αυτό-ύπνωση είτε ονομάζεται λατρεία του απολύτου, είτε υπερβατικός διαλογισμός είτε με οποιοδήποτε άλλο όνομα.

Οι λέξεις φτιάχνουν τις φωτογραφίες

Ενθύμημα

Ηταν ένα ζεστό απόγευμα του Αυγούστου, οταν αποφάσισα να καταγράψω τις σκέψεις μου, κυττάζοντας αυτήν και άλλες φωτογραφίες.
Τα επι χάρτου αποθηκευμένα στιγμιότυπα της ζωής με συγκινούσαν ανέκαθεν και αυτός ήταν ο λόγος, για τον οποίο συνήθιζα πάντα να εχω μαζί μου μια φωτογραφική μηχανή.
Δεν θέλω να πω με αυτό οτι προτιμούσα να αποτυπώνω ο,τι δεν μπορούσα να πώ ή να γράψω. Κάθε άλλο. Δεκάδες, εκατοντάδες λέξεις-σκέψεις, με ωθούσαν κάθε φορά στην καταγραφή του οποιουδήποτε, θα έλεγα, σημαντικού για μένα σημείου ζωής. Θα συμφωνούσα λοιπόν με την επιπολαίως θεωρούμενη "εικονοκλαστική" άποψη, που θέλει το λόγο, τις λέξεις να φτιαχνουν την "εικόνα" - εν προκειμένω τη φωτογραφία - και λιγότερο ή καθόλου δεν δέχομαι την κυρίαρχη σήμερα αντίληψη, που συνοψίζεται στο λεγόμενο : μια φωτογραφία λεει χίλιες λέξεις. Αμέτρητες λέξεις ποιούν τη φωτογραφία.

Οι υποστηρικτές της γνώμης αυτής, ακούσια ή ηθελημένα, ασπάζονται τη θεωρία που διατείνεται οτι η εικόνα ποιεί τον λόγο. Αλλά τούτο, αν μη τι άλλο, είναι αντίθετο προς τις επικρατούσες ανθρωπολογικές αντιλήψεις μας, φυσικά, στο ποσοστό που αυτές εξακολουθούν να υπάρχουν. Να προσθέσω ακόμη, ότι μετά από επτά αιώνων θεολογικό εμπλουτισμό προέκυψε η Εικονομαχία. Η ποίηση της εικόνας καθιέρωσε το λόγο και έδωσε το προβάδισμα στον ενυπόστατο Λόγο : "26 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν ".

Για να κλείσω το θέμα, θα έλεγα οτι η λογομαχία, για το αν ο λόγος ποιεί την εικόνα ή αντίστροφα, ειναι επιεικώς αφελής. Κανένας σοβαρά σκεπτόμενος δεν θα έθετε αυτό το ερώτημα, επειδή απλούστατα ο λόγος και η εικόνα είναι αλληλένδετα. Σημασία δεν εχει τι έπεται ή τι προηγείται. Σημασία έχει το πώς η εικόνα αναδεικνύει τον λόγο και πώς ο λόγος αναδεικνύεται ως εικόνα. Αυτο είναι, νομίζω, το ζητούμενο στις εικόνες των λέξεων και στις λέξεις των εικόνων.

... ... ...

Μια ηλιόλουστη μέρα του καλοκαιριού δυο ανθρωποι, ένας άνδρας και μια γυναίκα, στάθηκαν εκεί. Σε ένα πανέμορφο νησί του Αιγαίου, να φωτογραφηθούν. Ήλιος, ουρανός, στεριά και θάλασσα είναι το πλαίσιο που περιγράφει την παρουσία τους. Κοινότυπο το στιγμιότυπο καθώς χιλιάδες άλλα, που κουβαλούν στις αποσκευές τους όλοι όσοι επιστρέφουν στη ρουτίνα της καθημερινότητας, μετά τις καθιερωμένες διακοπές.

Περιορισμένης διάρκειας οι διακοπές. Περιορισμένης διάρκειας και η φωτογραφία. .Αλλά, περιορισμένης διάρκειας και οι της φωτογραφίας παραθεριστές επισκέπτες. Η ανάμνηση αυτής της στιγμής θα διαρκέσει περίπου οσο και ο επίγειος βίος τους.Υστερα, θα τα σκεπάσει ολα η τέφρα της λησμονιάς, καθώς σκέπασε πριν απο χιλιάδες χρόνια τούτο το νησί η στάχτη μιας μεγάλης ηφαιστειακής έκρηξης.
Σχεδόν ανέπαφες απο την τότε μεγάλη καταστροφή έμειναν κάποιες τοιχογραφίες, που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, ισως, για να βρούμε έτσι τη χαμένη μας μνήμη, να της δώσουμε οστά και σάρκα .

Σε επανάληψη, επειδή δεν είμαστε βλάκες

Διαβάστε πρώτα αυτό, από ιστολόγιο "Ας μιλήσουμε επιτέλους", κι έπειτα το σχόλιο, που ακολουθεί και είναι :

Εγκληματικό θεώρημα

Ο ιμάμης Γκιουλέν θέλει να κάνει την Τουρκία "πολιτεία", κατά τα γνωστά πρότυπα των ηνωμένων πολιτειών Αμερικής, ο δε Ερντογάν θέλει να διατηρηθεί η Τουρκία ως κράτος. Βεβαίως, όχι σαν το "υπερκράτος" (νέα αυτοκρατορία) των ΗΠΑ, που επιδιώκει - μέσω Τραπεζών - την ηγεμονία εφ΄ ολοκλήρου της Οικουμένης.

Αναπόφευκτη λοιπόν η σύγκρουση και αναπόφευκτες, ομοίως, οι περιφερειακές συγκρούσεις και αναστατώσεις της αδίστακτης σιωνιστικής "μηχανής". Σε παρένθεση, η λέξη μηχανή τίθεται εντός       εισαγωγικών (" ") διότι ουσιαστικά πρόκειται περί ενός λίαν εγκληματικού θεωρήματος                       φιλοσοφικής - καταχρηστικά θεολογικής - αρχής.

Ένθετο από σχόλιο στην ιστοσελίδα Ινφογνώμων  (04/08/2016)
Επειδή υπάρχει πρόβλημα, ειδικά σε μας τους Έλληνες, σχετικά με το ποιος είναι και ποιος δεν είναι δημοκράτης, ποιος είναι και ποιος δεν είναι φασίστας, δικτάτορας κλπ. διαβάστε και τούτο εδώ :

"Βεβαίως από εκείνα τα χρόνια (σημ. κχ. Ο αρθρογράφος αναφέρεται στην εποχή όπου Ερντογάν και Γκιουλέν συνεργάζονταν) ήταν γνωστή στον Ερντογάν η τακτική και ο στόχος της οργανώσεως του Γκιουλέν αφού το 1999, ένας ιδιωτικός τουρκικός τηλεοπτικός σταθμός προέβαλε ένα βίντεο στο οποίο κατά την διάρκεια κηρύγματος σε οπαδούς του, ο Γκιουλέν λέει: "Πρέπει να εισχωρήσετε στις αρτηρίες του συστήματος, χωρίς κανείς να αντιληφθεί την παρουσία σας, μέχρι να φθάσετε σε όλα τα κέντρα εξουσίας. Πρέπει να περιμένετε γι’ αυτό, τον κατάλληλο χρόνο".

Ερωτώ :
Οι έμμισθοι της παγκοσμιοποίησης, εδώ και δεν ξέρω πού αλλού, κάνουν ή όχι το ίδιο ; Και αυτό τί είναι ; Δημοκρατικό ή άκρως φασιστικό - δικτατορικό ; Μέχρι πότε θα μας βασανίζουν με αυτή την κίβδηλη, υποκριτική αλλά και εγκληματική, επίφαση δημοκρατίας οι αχυράνθρωποι, εδώ και αλλού, της παγκόσμιας διακυβέρνησης από μια Τράπεζα γνωστής προέλευσης και κοσμοθεωρίας ;

Και τελευταίο, δεν ταιριάζει σε μας τούτος εδώ ο λόγος : "17 ἐμνήσθησαν δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι γεγραμμένον ἐστίν, ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου καταφάγεταί με.". Εμείς πρέπει να γράφουμε και να λέμε "ὅτι γεγραμμένον ἐστίν, ὁ ζῆλος τῆς δημοκρατίας τοῦ οἴκου σου καταφάγεταί με."