Συλλογική ευθύνη

Σήμερα βρισκόμαστε στη φάση της ανα-δια- και άρθρωσης, λόγω δανείων και Μνημονίων. Δηλαδή βρισκόμαστε στη φάση της εξάρθρωσης. Η "χρυσή αγελάδα", δηλαδή οι συνταξιούχοι, αρμέγονται κανονικά, παράλληλα δε, η ανεργία - ως "ευέλικτη εργασία" πλέον - αυξάνει γεωμετρικά. Οι κλεπταποδόχοι αχυρένιοι κυβερνήτες μας, που επί μια 25ετία (Πασοκ) νέμοντο την εξουσία, έπαιρναν δάνεια από τους κλέφτες ΔΝΤ και ΕΚΤ, προκειμένου να εξασφαλίζουν τα έδρανα στο Κοινοβούλιο. 

Τα δανεικά γέμιζαν τις τσέπες των πράσινων ψηφοφόρων και οι κλεπταποδόχοι - εκλεγμένοι αχυράνθρωποι, πήγαιναν τα κλεμμένα, αλλά δανεικά, στους φορολογικούς (λεγόμενους) παραδείσους. Περνούσαν και περνούν καλά, "ένοχος ένοχον ου ποιεί", τα δανεικά αρμέγονται τώρα, λόγω συλλογικής ευθύνης, από τους συνταξιούχους, τους οποίους, σημειωτέον, η γαλαζοπράσινη λαίλαπα με συνεργάτη τον εξαρθρωτικό κόκκινο μηχανισμό, διαρκώς ηύξανε. Ο γράφων έχει τρανταχτά παραδείγματα συνταξιοδότησης "εφ΄ όρου ζωής" νεαρών ατόμων, που αποκατέστησαν πλήρως την υγεία τους μετά από επέμβαση ενός μπαϊπάς. Γνωστό, άλλωστε, τί είχε πει και ένας πολιτικός, που διετέλεσε μάλιστα πρόεδρος της δημοκρατίας : «Η Ελλάδα έγινε η χώρα των συνταξιούχων» ! Ήταν κάπου εκεί το 1990, όταν το Ταμείο ΤΑΠΟΤΕ δήλωνε αδυναμία καταβολής συντάξεων. Βρισκόταν δηλαδή σε κατάσταση χρεωκοπίας.

Σήμερα, τώρα, η συλλογική ευθύνη βαρύνει όλους μας, αν και, πριν από 5 χρόνια, τον Απρίλιο 2012, ο Κύπρου Χρυσόστομος και ο αρχιρραβίνος του Ισραήλ, συνυπέγραφαν κοινή Διακήρυξη, που επισημοποιεί τη διμερή δέσμευση για την ενίσχυση των μεταξύ τους σχέσεων, επιβεβαιώνοντας ότι είναι ένα αβάσιμο δόγμα η συλλογική ευθύνη, η οποία βαρύνει τον εβραϊκό λαό για τη σταύρωση του Ιησού.

Όμως και πάλι, σήμερα που ένας ολόκληρος λαός σταυρώνεται, το "αβάσιμον δόγμα" είναι απολύτως βάσιμον και ένας παχύσαρκος θρασύτατος πολιτευτής, μας είπε : "Μαζί τα φάγαμε". Αν θέλετε, διαβάστε και αυτό : 
1)  http://kyprianoscy.blogspot.gr/2012/04/blog-post_6052.html
2)  http://kyprianoscy.blogspot.gr/2016/06/blog-post_19.html

Συνέχεια και τέλος περί του αβασίμου δόγματος

Η συλλογική ευθύνη του ισραηλιτικού λαού

Ας κλείσουμε όσα γράψαμε για την ιστορικής σημασίας, όπως ανακοινώθηκε, συμφωνία μεταξύ του αρχιεπισκόπου Κύπρου και τους αρχιραββίνου του Ισραήλ συμπληρώνοντας τα ακόλουθα :

Είναι όντως "ιστορικής σημασίας" αυτό που συνυπέγραψαν ο Κύπρου Χρυσόστομος και ο αρχιραββίνος του Ισραήλ Yona Metzger. Διαφέρει όμως πώς εμείς εννοούμε τη σημασία αυτού του γεγονότος και πώς εκείνοι, που έσπευσαν να την πανηγυρίσουν. Οι αιρετικοί και οι διώκτες της Ορθοδόξου πίστεως χαίρονται. Διότι αυτή η υπογραφή σηματοδοτεί τα εξής τρία πράγματα.

Πρώτον, ότι καταβάλλεται προσπάθεια να αθωωθεί, ή να αμβλυνθεί, το βάρος και η ευθύνη που φέρει, και εξακολουθεί να φέρει, ο Ρωμαίος Πόντιος Πιλάτος.
Δεύτερον, ότι επιχειρείται η έμμεση αθώωση του ιερατείου των Ισραηλιτών από την άμεση ευθύνη του για όσα υπέστησαν στη συνέχεια οι Εβραίοι. Αυτοί ήταν υπεύθυνοι για τον αφανισμό τους.
Και τρίτον, το σπουδαιότερο, ότι προσπαθούν να απαλλάξουν τον Ιούδα από την προδοσία, την οποία έκανε, και με αμείωτη ένταση συνεχίζουν οι μαθητές του σε συνεργασία με το ιερατείο. Σημειώνουμε, κάθε αίρεση υποστρέφει τον άνθρωπο στον αρχαϊκό, με τις σχετικές βελτιώσεις, ιουδαϊσμό.

Γράψαμε : "Είναι δόγμα ότι η Σταύρωση έγινε επί Ποντίου Πιλάτου" και τούτο σημαίνει, ότι για να φτάσουμε μέχρι εκεί μεσολάβησαν κάποια γεγονότα, κάποιοι άλλοι : Το φαρισαϊκό ιερατείο, ο όχλος και Ιούδας. Πιστεύουμε ότι αυτά τα γεγονότα έλαβαν χώρα, δεν πιστεύουμε όμως ούτε στο ιερατείο, ούτε στον Ιούδα, ούτε στον όχλο, δηλαδή τα υποκινούμενα όργανα του Εωσφόρου.

Δεν είναι δόγμα να πιστεύουμε στο Διάβολο, αλλά να δεχόμαστε ότι υπάρχει. Όταν λοιπόν έρχεται η Β΄ Βατικάνεια Σύνοδος, και τώρα ο Κύπρου Χρυσόστομος που υπογράφει μαζί με τον αρχιρραβίνο Yona Metzger, να μας λένε ότι είναι αβάσιμον δόγμα η συλλογική ευθύνη του ισραηλιτικού λαού για τη Σταύρωση, κάνουν προφανώς μια πλάγια επίθεση κατά του Χριστιανικού Δόγματος - δεν συμπεριλαμβάνονται οι αιρετικοί εδώ. Η αθώωση του λαού συνεπάγεται και αθώωση του ιερατείου του λαού αυτού, όπως και του πολιτικά διοικούντος λαό και ιερατείο Ποντίου Πιλάτου - "ηγεμονεύοντος της Συρίας Κυρηνίου" .

Αν, τώρα, με την καλή αγαπητική διάθεση που μας φόρτωσε ο Δυτικός χριστιανισμός, κάνουμε ένα ακόμη βήμα, δεν θα δυσκολευτούμε να αμβλύνουμε και την προδοσία του Ιούδα. Όχι να το κάνουμε κι αυτό δόγμα! Άλλωστε, θα μας πουν, το Σύμβολο Πίστεως δεν τον αναφέρει, όπως δεν αναφέρει τον Άννα, τον Καϊάφα και συλλήβδην τον όχλο του "άρον άρον, σταύρωσον αυτόν". Στό Δόγμα όμως γράφεται "σταυρωθέντα επί Ποντίου Πιλάτου", και αυτό συνεπάγεται να πιστεύουμε σε όλα όσα έγιναν από το ιερατείο, τον Ιούδα, και τον όχλο. Άλλο θέμα αν κάποιος αυτά τα δέχεται, αλλά δεν τα πιστεύει. Όχι όμως να μας υποχρεώνει να βάζουμε την υπογραφή μας στην, "περί του αβασίμου δόγματος της συλλογικής ευθύνης του ισραηλιτικού λαού", διακήρυξη. Την ευθύνη του αρχιραββίνου και του ηγεμονεύοντος Συρίας Κυρηνίου εμείς δεν τη συμμεριζόμαστε.

Οικουμενισμός, Ιουδαιοσιωνισμός καί συλλογική ευθύνη

 Θρησκευτικό ιστολόγιο, διαπραγματευόμενο τη σχέση μεταξύ οικουμενισμού και ιουδαιοσιωνισμού, έγραφε μεταξύ άλλων τα εξής :

"Τέλος, είναι αυτονόητο ότι οι Ιουδαίοι δεν ευθύνονται στο σύνολο τους για την σταύρωση του Ιησού (είναι δηλαδή προφανώς σωστή η πρόσφατη δήλωση του Μακ. Αρχιεπισκόπου Κύπρου καί Ραββίνου Yona Metzger), αφού δεν νοείται συλλογική ποινική ευθύνη για έγκλημα που τέλεσε άλλος".

Τα ανωτέρω σχολίασε αναγνώστης επισημαίνοντας ότι όσοι, τότε, διαφωνούσαν γινόντουσαν αποσυνάγωγοι και με εντολή του ιερατείου ελιθοβολούντο (πρωτομάτυρας Στέφανος). Και συμπλήρωσε : Συλλογική ευθύνη δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και "δόγμα" περί αυτής. Που ατυχώς συνυπέγραψε ο Κύπρου Χρυσόστομος με τον αρχιραββίνο του Ισραήλ. Το να θέτει όμως την υπογραφή του ένας υψηλά ιστάμενος ιεράρχης, σημαίνει ότι μπορεί κάποτε να ίσχυε αυτό το "δόγμα" ή να ισχύει επιμέρους σε κάποιες χριστιανικές σέκτες - φαίνεται αποκτήσαμε και από αυτές - του δόγματος που εκπροσωπεί, προφανώς, ο Κύπρου Χρυσόστομος. Αυτό θα φανταζόταν, υποθέτουμε, όταν υπέγραφε και δήλωνε ότι είναι "αβάσιμο δόγμα η συλλογική ευθύνη των Ιουδαίων για τη Σταύρωση του Κυρίου". Διαφορετικά δεν εξηγείται.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Οι ευρισκόμενοι στην ανώτατη βαθμίδα της ιερωσύνης, όπως ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου και άλλοι, είθισται να θεωρούνται εκπρόσωποι ή εκφραστές του λαού τους. Αν, επομένως, υπάρχει ζήτημα συλλογικής ευθύνης αυτή θα πρέπει κατά πρώτο λόγο να βαρύνει αυτόν που εκπροσωπεί το λαό. Κατά ένα δεύτερο δε λόγο, και το λαό. Διότι τον δέχεται και μένει πιστός σε αυτά που τον διδάσκει.

Βλέπε και 

 http://kyprianoscy.blogspot.com/2012/04/blog-post_6052.html
 http://kyprianoscy.blogspot.com/2012/04/blog-post_2906.html