Powered By Blogger

Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2015

Πλαστικό χρήμα, πλαστικοί άγιοι, πλαστικός παράδεισος


Το σχόλιο κατατίθεται και εδώ, επειδή συμβαίνει - όχι και τόσο συχνά - από λάθος τού συντάκτη του ή άλλη αιτία, τα αποστελλόμενα ... "γράμματα αναγνωστών" να χάνονται στην ηλεκτρονική διαδρομή μερικών ιστολογίων

Τὴ «λύση» αὐτὴ, δηλαδή, σταδιακὴ κατάργηση τῶν μετρητῶν στὶς πληρωμὲς καὶ καθιέρωση τοῦ λεγόμενου «πλαστικοῦ χρήματος», τὴν προβάλλει τελευταῖα ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Τρύφων Ἀλεξιάδης. Μὲ τὸν τρόπο αὐτό, ὑποστηρίζει ὁ κ. ὑφυπουργός, θὰ παταχθεῖ ἡ φοροδιαφυγή, ποὺ κατὰ τὶς ἐκτιμήσεις του ἀγγίζει τὰ 8 δισεκατομμύρια εὐρώ. Ὁ κ. Ἀλεξιάδης θεωρεῖται ἀπὸ πολλοὺς «ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος στὴν κατάλληλη θέση», διότι, καθὼς λένε, γνωρίζει πολὺ καλὰ τὰ προβλήματα τῆς ἀγορᾶς, λόγῳ τῆς μακροχρόνιας ἐνασχολήσεώς του μὲ αὐτά. (*)

κχ
Μάλιστα, πολύ ωραία. Θα γίνουμε όλοι έντιμοι πολίτες επί αποδείξει των πλαστικών αποδείξεων. Δεν θα ξεφεύγει κανείς. Όλοι και όλα υπό έλεγχο, όλοι ενάρετοι (με πλαστικό) και όλοι "εντός του παραδείσου". Που κι αυτός θα είναι πλαστικός. Άλλοτε θα συστέλλεται, άλλοτε θα διαστέλλεται

Πρώτα, τούτο το κλεφτοκράτος που έφτιαξαν οι εδώ κλεπταποδόχοι της Δύσης, μας αντιμετώπιζε ως κλέφτες. Κλέφτες ήταν αυτοί, κλέφτες είμαστε κι εμείς. Με ένα φακελάκι κάτω από το τραπέζι του εφοριακού, τα βιβλία έκλειναν και ο φορολογικά ελεγχόμενος ήταν ειλικρινής ως προς τις φοροδοτικές / φορολογικές υποχρεώσεις του.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον εφοριακό εκείνο, αρχές του 1980, ο οποίος όταν πήγα για έλεγχο βιβλίων, είχε έτοιμη την "ειλικρινή" δήλωση που έπρεπε να είχα κάνει. Με φορολογούσε για 150.000 δρχ. έσοδα εκ του "ελευθερίου επαγγέλματος", ενώ η δική μου, των 50.000 δρχ., ήταν ανειλικρινής. Δεν την υπέγραψα για να δεχτώ την ερώτηση : "Και τότε τι το θέλεις το ιατρείο" ; Του απάντησα "σωστά με ρωτάς, αλλά να υπογράψω τη θανατική μου ποινή, τη δήλωση αυτή που εσύ έφτιαξες, δεν θα το κάνω ποτέ". Αυτά του είπα και απαλλάχτηκα μια για πάντα εκ του "ελευθερίου επαγγέλματος". Του πέταξα κατάμουτρα μπλοκάκια και βιβλία.

Τώρα, σήμερα, οι κλεπταποδόχοι φοροκλέφτες - διορισμένοι των τοκογλύφων αρχικλεπτών (Παγκόσμια Τράπεζα και ΕΚΤ), θέλουν εμάς να κάνουν έντιμους, κρατώντας το προνόμιο του αρχιληστή για τον εαυτό τους και τα αφεντικά τους.  Εμείς να γίνουμε "άγιοι" και αυτοί θηροφύλακες - δεν είναι λάθος - του πλαστικού τους παραδείσου.

15 οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός.  16 οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου. (Απ. γ΄)

Ο ζεστός θα αναζητήσει τη δρόσο του Πνεύματος και ο ψυχρός θα επιθυμήσει τη ζέστη ( : τω πνεύματι ζέοντες). Ο χλιαρός δεν έχει ανάγκη από τίποτα, είναι αυτάρκης. Δικαίως, λοιπόν, γίνεται έμεσμα για τον άγιο Θεό. Λέω γι΄ αυτούς με το πλαστικό χρήμα, την πλαστική αγιότητα και τον πλαστικό τους παράδεισο.

(*) Τα σε πλάγια γραφή βλέπε φωτογραφία

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2015

2. Από το παρελθόν

photoshop

Να γελάσει λίγο το πικραμένο χείλι μας. Από το παρελθόν, 08/10/2008

Φωτογράφος
Να μηδενιστούν τα επιτόκια χορηγήσεων και να αυξηθούν τα καταθέσεων. Αρκετά μας έγδαραν οι Τράπεζες από την εποχή του...οδοντόκρεμα Παπαντωνίου! Καιρός να κερδίσει κάπως και ο πελάτης. Ετσι δεν είναι κ. Παπαντωνίου; Χαμογελάστε...πιο πλατιά....έτσι μπράβο. Ξανά...κλακ το κλείστρο της Πολαρόιντ και... πόστερ στα δωμάτια των όπου γης χρεωμένων Ελλήνων. Για να ρίχνουν βελάκια...

Κυπριανός Χ
Φωτογράφε, κέρδισες ! Το γνωστό περιοδικό "Μάγκνουμ" είδε τη φωτογραφία σου - βλέπε photoshop - και την έκανε εξώφυλλο. Ο κόσμος γέμισε από αφίσες με την τέλεια οδοντοστοιχία Παπαντωνίου. Τα οικονόμισες και ο δικός "μας" σου χάρισε τα επαγγελματικά του δικαιώματα στη φωτογράφιση που του έκανες και κάτι λίγα ακόμη. Ε, μη τα θές όλα δικά σου.

Το "Μάγκνουμ" πούλησε 10 εκατομμύρια αντίτυπα στην Ελλάδα και τα πέντε από αυτά, τον ξαναψήφισαν. Είδε - κι αυτός - το φως στη άκρη του τούνελ, που εμείς δεν βλέπουμε, και τον χρίσαμε πάλι υπουργό μας και οδηγό της τσέπης μας. Υπομονή, σε λίγο, δεν μιλούμε για σήμερα, λέμε για το αύριο. Όταν οι χρεοκοπημένες τράπεζες θα χρηματοδοτούν τα χρεοκοπημένα κόμματα για να βλέπουμε τα σημαιάκια τους, τις διακηρύξεις τους, τις αφίσες τους και όλο το άχρηστο χαρτοβασίλειο πεταμένο στους πέντε δρόμους.

1. Από το παρελθόν


Από το παρελθόν 27/09/2008 για το σκάνδαλο της Ι. Μ. Βατοπαιδίου

Ο κ. Ιερώνυμος δήλωσε έκπληκτος για τα όσα βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας, αλλά ξεκαθάρισε ότι έχει εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη. Είπε : «Η Εκκλησία δεν έχει λόγο για τα τεκταινόμενα στο Αγιο Όρος, όπως και το Αγιο Όρος δεν έχει λόγο για την Ελλαδική Εκκλησία».

Κυπριανός Χ.
Η Εκκλησία δεν έχει λόγο για τα τεκταινόμενα στο Άγιο Όρος, όπως και το Άγιο Όρος δεν έχει λόγο για την Ελλαδική Εκκλησία ! Είναι λόγια αυτά ποιμενάρχη, και μάλιστα προκαθημένου της Εκκλησίας; Ερωτώ;
Δηλαδή, η Εκκλησία δεν ανακατεύεται με το Άγιο Όρος, επειδή το Άγιο Όρος δεν είναι Εκκλησία. Αντίστοιχα, το Άγιον Όρος δεν ανακατεύεται με την ελλαδική Εκκλησία, επειδή η τελευταία ... δεν είναι Εκκλησία. Λαμπρά!

Τι να περιμένει κανείς από προκαθήμενους - παρακαθήμενους, του γνωστού Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών. Η διπλωματία τους έχει κάνει να μη γνωρίζουν "α λέγουσι και περί τίνος διαβεβαιούνται". Θέλετε παράδειγμα; Διαβάστε και το παρακάτω περί της καύσης των νεκρών : Σχετικά με την απόφαση του ΣτΕ, που άναψε το «πράσινο φως» για την καύση των νεκρών, ο κ. Ιερώνυμος είπε ότι σέβεται την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου, όπως και όλες τις αποφάσεις της δικαιοσύνης.

"Σεβόμαστε, είπε, την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου". Αλλά παρέλειψε το σημαντικότερο. Να μας πει ότι η απόφαση αυτή είναι ασεβής. Τουλάχιστον, αν το έλεγε θα διέσωζε το σχήμα που φέρει και τον τίτλο (του ποιμενάρχη) που έχει.

Αυτά που γράφω δεν έχουν σχέση με το "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών". Έχουν σχέση με αυτούς, που θέλουν να γίνονται στάχτη, σαν πεθάνουν. Ίσως, παραδειγματιζόμενοι από κάποιους διάσημους και επώνυμους. Που νομίζουν - νόμιζαν, όσο ζούσαν - ότι είναι Χριστιανοί, αλλά δεν είναι. Δεν υπήρξαν ποτέ. Αυτούς τους "λανσάρει" σαν Χριστιανούς το λεγόμενο star christianity system.

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2015

Exeldim Theology ή περί εξελικτικής θεολογίας


Το σχόλιο κατατίθεται και εδώ, επειδή συμβαίνει - όχι και τόσο συχνά - από λάθος τού συντάκτη του ή άλλη αιτία, τα αποστελλόμενα ... "γράμματα αναγνωστών" να χάνονται στην ηλεκτρονική διαδρομή μερικών ιστολογίων.

Συνέπεια της εξελικτικής Δημιουργίας είναι και η εξελικτική (καθ΄ ημάς) νέα θεολογία. Θα ήταν χρήσιμο, αν ο κ. Σαλταούρας είχε υποβληθεί στον κόπο να ασχοληθεί με αυτή. Δεν είναι άλλωστε κάτι νέο. Εδώ και χρόνια κυκλοφορεί το βιβλίο "ἀλφαβητάρι τῆς πίστης" (*), δεν υπέπεσε, δε, ποτέ στην αντίληψη τού γράφοντος, κάποιος να ασχολήθηκε σοβαρά και ειδικά με το ζήτημα αυτό. Εκεί, ο αναγνώστης θα διαπιστώσει με έκπληξη τη στροφή προς την εξελικτική θεολογία, την οποία τώρα σχολιάζει - και πολύ σωστά, από την πλευρά της εξελικτικής Δημιουργίας - ο κ. Σαλταούρας.

Ιδού, λοιπόν, τι αναφέρει το βιβλίο "ἀλφαβητάρι τῆς πίστης" για το σχετικό (με τον άνθρωπο και τη Δημιουργία) θέμα :

"Ο άνθρωπος είναι πρόσωπο, εικόνα του Θεού, επειδή υπάρχει ως δυνατότητα απόκρισης στην ερωτική κλήση του Θεού" και παρακάτω "... η διαφορά του ανθρώπου από τον πίθηκο, δεν βρίσκεται στην ποσοτική διαφοροποίηση της αρτιότητας των ψυχοσωματικών λειτουργιών, αλλά στην ποιοτική διαφοροποίηση", δηλαδή, "στην απάντηση του ανθρώπου για ζωή στην κλήση (σ.σ. ερωτική) που του απευθύνει ο Θεός". 
Στη συνέχεια μαθαίνουμε ότι, "η βιβλική εικόνα (σ.σ. η βιβλική διήγηση γίνεται βιβλική εικόνα) για την πλάση του ανθρώπου από τον Θεό και την εμφύσηση της θείας πνοής (...) δηλώνει όχι οπωσδήποτε τη βιολογική καταβολή αλλά σίγουρα την αρχή της προσωπικής αυτοσυνειδησίας και ταυτότητας και ελευθερίας και αυτοδιαχείρισης". 

Αποτέλεσμα; "Αν αυτή η αρχή συνδυάζεται και με τη βιολογική εμφάνιση του ανθρώπινου είδους ή αν παρεμβάλλεται σε κάποιο κρίκο της αλυσιδωτής εξέλιξης των ειδών, η αλήθεια της βιβλικής και εκκλησιαστικής ανθρωπολογίας δεν αλλάζει" (βλ. σελ. 101-102).

Και η περαιτέρω κριτική του γράφοντος είναι :

Αυτή λοιπόν είναι η νέα μας "εξαήμερος", το νέο αλφαβητάρι πίστης των ορθοδόξων. Πίστης συμβατής πλέον με την εξελικτική θεωρία της εμπειριοκρατίας. Η παλαιά του Μεγάλου Βασιλείου δεν μας κάνει πια, μας στερούσε τις μικρές χαρές - την ερωτική ανταπόκριση στην ερωτική κλήση του Θεού. Σύμφωνα όμως με την Εξαήμερο, τα ανωτέρω είναι "κοπανιστός αέρας", κατά το κοινώς λεγόμενο. Δεν είναι ούτε ποιοτική, ούτε ποσοτική, η διαφορά του ανθρώπου από τον πίθηκο. Η διαφορά είναι δομική, "κατασκευαστική" αν θέλετε, και νοήσατε τη λέξη "κατασκευή" όχι με την συνήθη αντίληψη που έχουμε όταν τη χρησιμοποιούμε. Τον μεν άνθρωπο ο Θεός ἐποίησε : "ἔπλασε καί ἐνεφύσησε", τα δε ζώα "εἶπεν και ἐγένετο". Η ερωτική κλήση και ανταπόκριση δηλώνει αυτοσχέδια ερμηνεία του "ενεφύσησε", προκειμένου ο συγγραφέας να καταλήξει, εκεί όπου θέλει να μας πάει. Ποιο είναι αυτό ; το διαβάσαμε : "Η αρχή της προσωπικής αυτοσυνειδησίας και ταυτότητας και ελευθερίας και αυτοδιαχείρισης (σ.σ. ταυτολογία και λέξεις επί λέξεων, για να προκαλείται σύγχυση) δεν αλλάζει την αλήθεια της βιβλικής και εκκλησιαστικής ανθρωπολογίας, αν συνδυάζεται ή αν παρεμβάλλεται σε κάποιο κρίκο της αλυσιδωτής εξέλιξης των ειδών".

Αν ο κ. Σαλταούρας θέλει να μάθει περισσότερα, μπορώ να του δώσω και άλλες λεπτομέρειες. Τα ανωτέρω αποτελούν μέρος επί ενός ευρύτερου θέματος.

Με βάση, λοιπόν, αυτά  δεν αποτελεί έκπληξη να ισχυριστεί κανείς κάτι το εντελώς βλάσφημο : Ότι το "αειπάρθενον" και το "απειρόγαμον" της υπεραγίας Θεοτόκου, μπορεί να συνδυάζεται, ή να παρεμβάλλεται, μόνο κατά τη στιγμή όπου ανηγγέλθη το "28 καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε· χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν". Το θαύμα έγινε ! Τα υπόλοιπα ήταν κατά το ανθρωπίνως λεγόμενο "η ζωή συνεχίζεται", ως συνήθως  κατά τον προτεσταντικό τρόπο. Ο σημερινός δικός μας δεν διαφέρει.

(*) "ἀλφαβητάρι τῆς πίστης", Χ.Γιανναρά, εκδ. ΔΟΜΟΣ 1983.

Οι μαστροποί του πνεύματος



Αγαπητέ κύριε,
Μετά από αυτό που διάβασα και ευανάγνωστα φαίνεται στη φωτογραφία, θα σας παρακαλούσα να με βοηθήσετε, έχοντας υπόψη τα κατωτέρω :

29 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων,  30 καὶ λέγετε· εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν.  31 ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας.  32 καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν.  33 ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;  34 διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν,  35 ὅπως ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος ῎Αβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου.  36 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.

Εκτός από αυτήν την "ουαί" και τις υπόλοιπες άλλες, έρχομαι να σας ερωτήσω : Είναι αυτό ή δεν είναι, ένας κυριολεκτικός πνευματικός εξευτελισμός ; Πρέπει ή δεν πρέπει να εξευτελίζονται οι μαστροποί του πνεύματος ;

Τα σχόλια σε "Μια Ερώτηση"


Η ανάρτηση επιγράφεται "Μια ερώτηση" ( http://kyprianoscy.blogspot.gr/2015/11/blog-post_15.html ) και επειδή, ίσως, τα σχόλια παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον, έκρινα καλό να τα μαζέψω, κάνοντας μια ξεχωριστή ανάρτηση. Ευχαριστώ αυτούς που έκαναν τον κόπο να σχολιάσουν, ώστε να διευρυνθεί η ερώτηση.
κχ

- Erato Bellou : Αγαπητέ κύριε Κυπριανέ Χριστοδουλίδη. Πιστεύω ότι, για την όντως γνήσια Ορθοδοξία, «στον ωκεανό της θεοπνευστίας της Παλαιάς Διαθήκης υπάρχουν ελαχιστότατα σταγονίδια όξους μη θεοπνευστίας», πράγμα που δεν συμβαίνει στην Καινή Διαθήκη.

- Kyprianos Christodoulides : Για να το λέτε αυτό, σημαίνει ότι έχετε διαβάσει ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη. Την έχετε διβάσει ; Και αν, ναι, πείτε μου ποιας Έκδοσης ; Αν όχι, σας συνιστώ να τη διαβάσετε, ει δυνατόν, από την πρωτότυπη Έκδοση (βλέπε φωτογραφία)

- Erato Bellou : ΡΩΜ. ΙΒ' «14 εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε. 15 χαίρειν μετὰ χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων. 16 τὸ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες. μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες, ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι. μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ᾿ ἑαυτοῖς. 17 μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες. προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων· 18 εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες. 19 μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ· γέγραπται γάρ· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος. 20 ἐὰν οὖν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. 21 μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.»

Kyprianos Christodoulides :
- 19 μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ· γέγραπται γάρ· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος.

Και η ανταπόδοση είναι το έλεος Αυτού :
- 11 ... ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου· 12 καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου ... . (Ψ. 142)

- 21 ἐὰν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· 22 τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, ὁ δὲ Κύριος ἀνταποδώσει σοι ἀγαθά. (Πρ. Σλ. κε΄)

Η ανταπόδοσις του Κυρίου προς τον ελεήμονα είναι η χαρά : α) 7 λέγω ὑμῖν ὅτι οὕτω χαρὰ ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἢ ἐπὶ ἐνενήκοντα ἐννέα δικαίοις, οἵτινες οὐ χρείαν ἔχουσι μετανοίας. (Λκ. ιε΄)

και προς τον δεχόμενο την ελεημοσύνη εχθρό είναι : β) 22 τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ (Ρμ. ιβ΄)

Γιατί ; Διότι   γ) 11 ... ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου· 12 καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου ... . (Ψ. 142)

Όσο περισσότερο με συγχωρείς, βοηθάς, ευλογείς, τόσο περισσότερο σε μισώ. Το μίσος, ειδικά κατά του Κυρίου και γενικά κατά των ανθρώπων, είναι του διαβόλου. Ο οποίος διάβολος, δεχόμενος το έλεος - βοήθεια ή συγχώρηση -, το δέχεται σαν αναμμένα κάρβουνα στο κεφάλι του. Επειδή είναι ένας ανελέητος δολοφόνος, είναι ένας αμετανόητος βλάσφημος. Τον τρέφει το μίσος, χωρίς αυτό δεν ζει, αλλά οι άνθρωποι αυτό δεν το καταλαβαίνουν. Προτιμούν να αρνούνται την αλήθεια, απορρίπτουν τον άγιο Θεό, αρνούνται το έλεος Αυτού. Και ζουν με το ψέμα, ζουν με το μίσος, σκορπούν θάνατο.

Αν, λοιπόν, με τέτοιες και άλλες βλακείες - σημ. του οφθαλμόν αντί οφθαλμού, ή επίσης το "7 ... ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, Κύριε" (Ψ. 35) κ.ά. - έχουμε και τον Μ. Καλόπουλο - θέλουμε να επιχειρηματολογήσουμε υπέρ ή κατά του θεοπνεύστου της Αγίας Γραφής, τούτο φανερώνει ότι έχουμε "μαύρα μεσάνυχτα". Δεν προτίθεμαι να εξηγήσω τους λόγους . Πρώτον, για το τί σημαίνει το "ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, Κύριε" και δεύτερο, για το "ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος"

- Erato Bellou : Τρεις φορές υπάρχει το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» στην Παλαιά Διαθήκη :

«23 ἐὰν δὲ ἐξεικονισμένον ᾖ, δώσει ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς, 24 ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, χεῖρα ἀντὶ χειρός, πόδα ἀντὶ ποδός, 25 κατάκαυμα ἀντὶ κατακαύματος, τραῦμα ἀντὶ τραύματος, μώλωπα ἀντὶ μώλωπος. 26 ἐὰν δέ τις πατάξῃ τὸν ὀφθαλμὸν τοῦ οἰκέτου αὐτοῦ ἢ τὸν ὀφθαλμὸν τῆς θεραπαίνης αὐτοῦ, καὶ ἐκτυφλώσῃ, ἐλευθέρους ἐξαποστελεῖ αὐτοὺς ἀντὶ τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτῶν. »(Εξ. κα').

«20 σύντριμμα ἀντὶ συντρίμματος, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, καθότι ἂν δῷ μῶμον τῷ ἀνθρώπῳ, οὕτω δοθήσεται αὐτῷ. 21 ὃς ἂν πατάξῃ ἄνθρωπον καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω· »(Λευιτ. κδ').

«21 οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ᾿ αὐτῷ· ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, χεῖρα ἀντὶ χειρός, πόδα ἀντὶ ποδός.» (Δευτ.ιθ')

«38 ᾿Ηκούσατε ὅτι ἐρρέθη, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος· 39 ᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ... » (Μτ.ε'). Πάει λοιπόν τελείωσε, το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» δεν είναι θεόπνευστον ! Είναι ένα μη θεόπνευστο σταγονίδιο εν τω ωκεανώ της θεοπνευστίας της Παλαιάς Διαθήκης.

- Kyprianos Christodoulides : «ἐν τῷ ὠκεανῷ τῆς θεοπνευστίας τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ὑπάρχουν ἐλαχιστότατα σταγονίδια ὄξους μή θεόπνευστα» (Ε.Μ)

Όταν κάποιος έχει δείκτη IQ όσο μια σταγόνα ξύδι - παράδειγμα ο Μ. Καλόπουλος - και με αυτό διαβάζει την Παλαιά Διαθήκη, τότε είναι βέβαιο ότι τα σταγονίδια θα γεμίσουν ένα βαρέλι. Και με αυτό, νομίζοντας ότι είναι κρασί, θα κερνά τους Like φίλους του. Οι τελευταίοι, άγευστοι οίνου, θα τον θαυμάζουν, θα τον επαινούν, θα τον χειροκροτούν και θα του λένε : Μπράβο φίλε, τέτοιο καλό κρασί πρώτη φορά πίνω !

Όσον δε αφορά στο "21 ... ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, χεῖρα ἀντὶ χειρός, πόδα ἀντὶ ποδός" (Δτ. ιθ΄) η κατά το εννόημα εξήγηση επ΄ αυτού είναι :

7 Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα· πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται. 8 εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὰ καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ κυλλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. 9 καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστι μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός. 11 ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου σῶσαι τὸ ἀπολωλός. (Μτ ιη΄) .

- Thomas Akrotirianakis : Φαίνεται ότι η σχολιογράφος Ερ.Μπ. έμαθε την «σταγονολογία» απ' τον μονοφυσίτη Ευτυχή, που έλεγε : «Η δε προσληφθείσα της ανθρωπίνης φύσεως απαρχή υπό της παντοδυνάμου θεότητος, ως αν είποι τις εικόνι χρώμενος, οίόν τις σταγών όξους απείρω πελάγει κατακραθείσα, εστί μεν εν θεότητι, ου μην εν τοις ιδίοις αυτής ιδιώμασιν.» (Patrologia Graeca,τόμος 45,1276 D).  Δεν ξέρω αν είναι Ορθόδοξο, τονίζοντας στο έπακρο ότι ο Ιησούς Χριστός έχει δύο φύσεις, την θεϊκή και την ανθρωπίνη, να λες ότι η πρώτη είναι ως ωκεανός και η δεύτερη ως σταγών όξους,και ως προς τη συνένωσί τους.

- Kyprianos Christodoulides : Με θεολογικούς όρους ποτέ δεν μπορεί να ταυτιστεί ο ωκεανός (θάλασσα) με τη θεότητα και το όξος με την ανθρωπότητα. Ο ωκεανός - θάλασσα ταυτίζεται, θεολογικά γράφοντας, με με το ταραχώδες του κόσμου, που ποτέ δεν ησυχάζει. Όσο δε για το όξος, ήταν αυτό με το οποίο πότισαν τον Κύριο επί του Σταυρού : «Ἔδωκαν εἰς τό βρῶμά μου χολήν καί εἰς τήν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος· σύ δέ, Κύριε, ἀνάστησόν με, καί ἀνταποδώσω αὐτοῖς» (Αντίφωνο Θ΄ Όρθρου Μ. Πέμπτης).

Θα συνιστούσα στην κα. Μπέλλου να είναι λίαν προσεκτική, φαίνεται όμως, στερείται βασικών - κατά κάποιο τρόπο και ουσιαστικών - θεολογικών γνώσεων. Γράφοντας "θεολογικών γνώσεων", εννοώ την καθ΄ ημάς Ορθόδοξη Θεολογία και όχι την κατά κόσμον αιρετική. Διότι κι αυτή υπάρχει σήμερα, δυστυχώς, ανακατεμμένη με ορθοδοξία.  Πολύ εύστοχη η προσθήκη του κ. Ακρωτηριανάκη. Και για να συμπληρώσω, η "προσληφθείσα ανθρώπινη φύση" του Κυρίου ήταν εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου. Δεν ήταν η έκπτωτη - μετά το προπατορικό αμάρτημα - ανθρώπινη φύση. Έφερε μεν τα αδιάβλητα πάθη, ήταν όμως εκτός αμαρτίας.

21 τὸν γὰρ μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν, ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα δικαιοσύνη Θεοῦ ἐν αὐτῷ. (2Κρ. ε΄)

5 Τοῦτο γὰρ φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, 6 ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ, 7 ἀλλ' ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος (Φλ. β΄)

15 οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειραμένον δὲ κατὰ πάντα καθ' ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας. (Εβ. δ΄)

Όσον δε αυτό της κας Μπέλλου : 38 ᾿Ηκούσατε ὅτι ἐρρέθη, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος· 39 ᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν» κλπ. Πάει λοιπόν τελείωσε,το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» δεν είναι θεόπνευστον ! Είναι ένα μη θεόπνευστο σταγονίδιο εν τω ωκεανώ της θεοπνευστίας της Παλαιάς Διαθήκης, η απάντηση έχει ως ακολούθως :

3 Καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι πειράζοντες αὐτὸν καὶ λέγοντες αὐτῷ· εἰ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν; ( ... ) 7 λέγουσιν αὐτῷ· τί οὖν Μωσῆς ἐνετείλατο δοῦναι βιβλίον ἀποστασίου καὶ ἀπολῦσαι αὐτήν; 8 λέγει αὐτοῖς· ὅτι Μωσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν ἀπολῦσαι τὰς γυναῖκας ὑμῶν· ἀπ᾿ ἀρχῆς δὲ οὐ γέγονεν οὕτω. (Μτ. ιθ΄)

1. Σημείωση κχ.
Όταν δεν μπορούσαν να δώσουν "βιβλίον αποστασίου", κατηγορούσαν τη γυναίκα επί μοιχεία και τη σκότωναν. Βλέπε την περίπτωση της Σωσάννης, Δανιήλ κεφ. Α΄. Ποιο το συμπέρασμα ; Για τη σκληροκαρδία τους, να σκοτώνει ο ένας τον άλλο, ο Μωυσής τους έδωσε το Νόμο "ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, χεῖρα ἀντὶ χειρός, πόδα ἀντὶ ποδός". Πρέπει όμως να αναφερθεί εδώ, ότι η διάταξη αυτή του Νόμου αφορούσε και στους ψευδομάρτυρες, αφορούσε όμως και στους κριτές, που έκαναν δεκτή την ψευδομαρτυρία, όπως προκύπτει από το Σωσάννα Α, 5 : "καὶ ἀπεδείχθησαν δύο πρεσβύτεροι ἐκ τοῦ λαοῦ κριταὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ, περὶ ὧν ἐλάλησεν ὁ δεσπότης, ὅτι ἐξῆλθεν ἀνομία ἐκ Βαβυλῶνος ἐκ πρεσβυτέρων κριτῶν, οἳ ἐδόκουν κυβερνᾶν τὸν λαόν."

2. Σημείωση κχ
Βαβυλών ονομάζεται και "τόπος συγχύσεως". Θα ήταν αφελές να υποθέσουμε, ότι η σύγχυση δεν ακολουθούσε κατά πόδας τους Ισραηλίτες μετά την Έξοδο. Τους συνοδεύει ακόμη και σήμερα.

Τα κατωτέρω ως προς το ένα Πρόσωπο, δηλονότι μία Υπόσταση, του Κυρίου "εν δυο φύσεσι"

Κατά την ε΄ συνεδρία της Δ΄ Οικουμενικής, όπου συνετάγη ο γνωστός Όρος της Χαλκηδόνος, "Οι μεγαλοπρεπέστατοι και ενδοξότατοι άρχοντες είπον : Πρόσθετε ούν τώ όρω κατά την ψήφον τού αγιωτάτου πατρός ημών Λέοντος δύο φύσεις είναι ηνωμέναι (σ.σ. εν δύο φύσεσι και όχι εκ δύο φύσεων, όπως πρότειναν οι Μονοφυσίτες, καθόσον το "εν" δηλώνει ένωση, το δε "εκ" διαίρεση) ατρέπτως καί αμερίστως καί ασυγχύτως εν τω Χριστώ " Γ. Δ. Μαρτζέλου, "Η Ενανθρώπηση του Λόγου κατά τον Αγ. Ιωάννη Δαμασκηνό και η σημασία της για τη Θεολογία του", Παραπομπή στο Mansi VII, 105. ACO II, 1, 2, 125 [131]. Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτά με τον ωκεανό, το ξύδι και τον Ευτυχή ;

- Thomas Akrotirianakis : Δεν ξέρω εάν είναι Ορθόδοξο να ειπωθεί ότι η συνένωσι των δύο φύσεων του Ιησού Χριστού «μοιάζει» με τη συνένωσι του ωκεανού και σταγόνος όξους

- Kyprianos Christodoulides : Είναι εντελώς απαράδεκτο και κακόδοξο και αιρετικό. Το "εν δυο φύσεσι" αφορά στην εξ άκρας συλλήψεως άτρεπτη, αμέριστη, ασύγχυτη μια Υπόσταση (ένα Πρόσωπο) του Κυρίου. Η κατ΄ αναλογία λογικοφανής ερμηνεία είναι ανέφικτη, αδύνατη και κινδυνώδης.

Προς την κα Ε. Μ.

Ότι δεν συνεχίζω να δημοσιεύω τα σχόλιά σας, είναι διότι έχετε διάθεση αντιλογίας και όχι προαίρεση μαθητείας. Πριν λοιπόν προβείτε σε χαρακτηρισμούς, παράδειγμα, "όποιος δεν θέλει τη δημοσίευση τέτοιων σχολίων είναι ένας χρήσιμος ηλίθιος για τον Σιωνισμό", θα ήταν καλύτερο να δείτε, μήπως με αυτά που γράφετε, γινόσαστε σεις ο χρήσιμος ηλίθιος.

Όπως δεν μπορείτε να καταλάβετε τί σημαίνει "τα Άγια τοις αγίοις", δεν μπορείτε να καταλάβετε και τα "Θεόπνευστα τοις θεοπνεύστοις", δηλαδή, τα Θεόπνευστα είναι για τους Πνεύματι ελαυνομένους. Εσείς επιμένετε με τα "σταγονίδια όξους μη θεοπνευστίας" - δικό σας αυτό - στην Π. Διαθήκη. Να σημειώσετε εδώ ότι για τον Ιουδαϊσμό - σημ. δεν γνωρίζω τι γίνεται με το Σιωνισμό - θεόπνευστη είναι μόνο η Πεντάτευχος, είναι και το Ταλμούδ, που δεν έχει ουδεμία σχέση με την δική μας Αγία Γραφή.

Όπως δεν μπορείτε να καταλάβετε, ότι στο ένα Πρόσωπο (μια Υπόσταση) του Κυρίου υπήρχαν εξ άκρας συλλήψεως η θεία και η ανθρώπινη φύση ατρέπτως καί αμερίστως καί ασυγχύτως, άλλο τόσο δεν μπορείτε να καταλάβετε, ότι στο ένα Πρόσωπο (μια Υπόσταση) του Κυρίου υπήρχαν εξ άκρας συλλήψεως η θεία και η ανθρώπινη θέληση.

Θα σας επισημάνω και πάλι, ότι το Μυστήριο της υποστατικής ένωσης των δυο φύσεων και των δυο θελημάτων στο ένα Πρόσωπο του Κυρίου, δεν μπορεί να ερευνηθεί και ερμηνευθεί πέραν εκείνων, τα οποία ως Παρακαταθήκη μας άφησαν οι άγιοι και θεοφόροι πατέρες της Εκκλησίας.

Περιττό να προσθέσω, είναι εντελώς απαράδεκτο να λεχθεί - δικό μου δεν είναι αυτό - ότι "η ανθρώπινη φύσι του Ιησού Χριστού απορροφήθηκε, χωρίς ουσιαστικά να χαθεί, από την θεϊκή φύσι· (άνω τελεία) των δύο φύσεων ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως, ασυγχύτως ηνωμένων εν τω Χριστώ". Είναι εντελώς ανερμάτιστο - έστω και με την άνω τελεία - λογικά αυτό το : Η ανθρώπινη φύση απορροφήθηκε (χωρίς να χαθεί) από τη θεϊκή φύση των δυο φύσεων ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως, ασυγχύτως ηνωμένων.

Συνεχίζω με τον Όρο της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου και συνιστώ στους σχολιαστές ΕΜ και ΤΑ, να ξαναδιαβάσουν την Παραπομπή στο Mansi VII, 105. ACO II, 1, 2, 125 [131] του Γ.Δ. Μαρτζέλου "Η Ενανθρώπηση του Λόγου κατά τον Αγ. Ιωάννη Δαμασκηνό και η σημασία της για τη Θεολογία του"

«Ἑπόμενοι τοίνυν τοῖς ἁγίοις Πατράσιν, ἕνα καί τόν αὐτόν ὁμολογεῖν Υἱόν τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν συμφώνως ἅπαντες ἐκδιδάσκομεν, τέλειον τόν αὐτόν ἐν θεότητι καί τέλειον τόν αὐτόν ἐν ἀνθρωπότητι, Θεόν ἀληθῶς καί ἄνθρωπον ἀληθῶς τόν αὐτόν ἐκ ψυχῆς λογικῆς καί σώματος, ὁμοούσιον τῷ Πατρί κατά τήν θεότητα, καί ὁμοούσιον ἡμῖν τόν αὐτόν κατά τήν ἀνθρωπότητα, κατά πάντα ὅμοιον ἡμῖν χωρίς ἁμαρτίας· πρό αἰώνων μέν ἐκ τοῦ Πατρός γεννηθέντα κατά τήν θεότητα, ἐπ’ ἐσχάτων δέ τῶν ἡμερῶν τόν αὐτόν δι’ ἡμᾶς καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Μαρίας τῆς παρθένου τῆς Θεοτόκου κατά τήν ἀνθρωπότητα, ἕνα καί τόν αὐτόν Χριστόν, υἱόν, κύριον μονογενῆ, ἐν δύο φύσεσιν ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως, ἀχωρίστως γνωριζόμενον, οὐδαμοῦ τῆς τῶν φύσεων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διά τήν ἕνωσιν, σῳζομένης δέ μᾶλλον τῆς ἰδιότητος ἑκατέρας φύσεως καί εἰς ἕν πρόσωπον καί μίαν ὑπόστασιν συντρεχούσης, οὐκ εἰς δύο πρόσωπα μεριζόμενον ἤ διαιρούμενον, ἀλλ’ ἕνα καί τόν αὐτόν υἱόν μονογενῆ, Θεόν Λόγον, Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καθάπερ ἄνωθεν οἱ προφῆται περί αὐτοῦ καί αὐτός ἡμᾶς ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἐξεπαίδευσε καί τό τῶν Πατέρων ἡμῖν παραδέδωκε Σύμβολον».

Η Στ΄ Οικουμενική, ως προς το θέμα των φυσικών θελήσεων και θελημάτων, απεφάνθη : «Καί δύο φυσικάς θελήσεις, ἤτοι θελήματα, ἐν αὐτῷ, καί δύο φυσικάς ἐνεργείας ἀδιαιρέτως, ἀτρέπτως, ἀμερίστως, ἀσυγχύτως, κατά τήν τῶν ἁγίων Πατέρων διδασκαλίαν ὡσαύτως κηρύττομεν· καί δύο μέν φυσικά θελήματα οὐχ ὑπεναντία, μή γένοιτο, καθώς οἱ ἀσεβεῖς ἔφησαν αἱρετικοί, ἀλλ’ ἑπόμενον τό ἀνθρώπινον αὐτοῦ θέλημα, καί μή ἀντιπῖπτον ἤ ἀντιπαλαῖον, μᾶλλον μέν οὖν καί ὑποτασσόμενον τῷ θείῳ αὐτοῦ καί πανσθενεῖ θελήματι».

Όπως βλέπουμε οι πατέρες έγραψαν για «ένωση» - τα εισαγωγικά δικά μου - "ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως, ἀχωρίστως γνωριζόμενον, οὐδαμοῦ τῆς τῶν φύσεων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διά τήν ἕνωσιν, σῳζομένης δέ μᾶλλον τῆς ἰδιότητος ἑκατέρας φύσεως καί εἰς ἕν πρόσωπον καί μίαν ὑπόστασιν συντρεχούσης" και δεν χρησιμοποίησαν τη λέξη "απορρόφηση".

Εκείνος που, για να καταλάβει την «ένωση», χρησιμοποιεί τη λέξη "απορρόφηση", σημαίνει ότι μπόρεσε να λύση το Μυστήριο της υποστατικής ένωσης και μπράβο του ! Η αίρεση τα κατάφερε, η πλάνη νίκησε, οι πόρτες του Παραδείσου άνοιξαν ! Η χρήση της λέξης «ένωση» είναι καταχρηστική, επειδή άλλη παρεμφερής αυτής δεν υπάρχει. Ο ανθρώπινος λόγος, η λογική μας, δεν είναι ικανός να εκφράσει το άπειρο θείο, ακριβώς, όπως, όταν ο ιερός υμνωδός γράφει το : «Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι, ἡ Παρθένος ζητοῦσα, ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα ... » και τα εξής.

- Thomas Akrotirianakis : Ευχαριστώ πάρα πολύ, και με ευχαριστήσατε ! Δεν χρησμοποίησαν τη λέξι απορρόφηση (που είναι και νεοελληνική). Χρσημοποίησαν όμως μετά τη λέξι «ὑποτασσόμενον». Πώς θα πούμε ένωσι με υποταγή, και στο πλαίσιο πάντα του : "ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως, ἀχωρίστως γνωριζόμενον, οὐδαμοῦ τῆς τῶν φύσεων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διά τήν ἕνωσιν, σῳζομένης δέ μᾶλλον τῆς ἰδιότητος ἑκατέρας φύσεως καί εἰς ἕν πρόσωπον καί μίαν ὑπόστασιν συντρεχούσης" ;

- Kyprianos Christodoulides : Η απάντηση έχει τίτλο "Το άγιον θέλημα του Θεού πατρός"

Ερώτηση : "Πώς θα πούμε ένωσι με υποταγή, στο πλαίσια πάντα των ... " κλπ ;
Απάντηση : Με καθαρότητα καρδίας, με διάκριση, η οποία τα πάντα σαφηνίζει.

- «Οὐκ ἦλθον ἵνα ποιήσω τό θέλημα τό ἐμόν, ἀλλά τό θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός»
- «Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιήσω τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον»
- «τοῦτο δέ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέ μοι μὴ ἀπολέσω »

Αυτά ως προς τον Κύριο και Σωτήρα. Και ως προς τα καθ΄ ημάς :

1) Ὁ θεῖος Διδάσκαλος λέγει ὅτι «19 ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχονται ­διαλογισμοὶ πονηροί» (Μτ. ιε΄). Ἐὰν δὲν προσ­έ­­χουμε τὶς σκέψεις, τὶς ­ἐπιθυμίες, τὶς ἐνέργειές μας, πονηρεύει καὶ ἡ ­προαίρεση, πονηρεύουν καὶ οἱ ­διαλογισμοί μας.
2) ... ἐνεργοῦμε ἐσφαλμένα, ὅταν φορτώνουμε τὰ σφάλματά μας στὸν διάβολο. Τὸ καλύτερο εἶναι νὰ ­διορθώνουμε τὴ δική μας κακὴ ­προαίρεση κι ὄχι νὰ κα­ταριόμαστε τὸν διάβολο : ­ «Ἑαυτοὺς τηρείτωσαν καὶ μὴ μάτην ἐμὲ καταράσθω­σαν», νὰ ­προστατεύουν τοὺς ἑαυτούς τους καὶ νὰ μὴν καταριοῦνται ἐμένα, εἶ­­πε ὁ διάβολος στὸν ἅγιο Μακάριο τὸν Αἰ­­­γύπτιο γιὰ τοὺς Μοναχοὺς ποὺ δικαιολογοῦνταν ὅτι ὁ διάβολος φταίει ποὺ ἁμαρτάνουν (Εὐεργετινός, τόμ. Δ΄, Ὑ­­πό­­θεσις ΙΘ΄, σελ. 337).
3) Ὁ Μέγας Βασίλειος λέει ὅτι ὁ ­διάβολος αὐτὸς καθ’ ἑαυτὸν δὲν μπορεῖ νὰ γίνει αἴτιος τῶν ἁμαρτιῶν μας. «Αὐτὸς καθ’ ἑ­­­αυτὸν ὁ σατανᾶς αἴτιος γενέσθαι τινὶ ἁ­­­μαρτίας οὐ δύναται». (Βλέπε, "Ο Σωτήρ", τεύχος 2120, 1/11/2015)

Συμπέρασμα, καθαρότητα καρδίας χρειάζεται, "καὶ μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθαι τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν", για να αποκτήσουμε διάκριση "εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον". (Τα σε εισαγωγικά από Ρμ. ιβ΄2)

- Erato Bellou : Δεν είμαι "πνεύμα αντιλογίας", απλά σέβομαι τη γνώμη μου για το τί είνε Ορθόδοξο, και είμαι πάντα εντός μαθητείας. Πιστεύω ότι, για την όντως γνήσια Ορθοδοξία, «στον άπειρο ωκεανό της θεοπνευστίας της Παλαιάς Διαθήκης υπάρχουν ελαχιστότατα σταγονίδια όξους μη θεόπνευστα», πράγμα που δεν συμβαίνει στην Καινή Διαθήκη. Συνακόλουθα επίσης πιστεύω ότι ο σιωνισμός κάνει ο,τι μπορεί για να νομίζουν οι Ορθόδόξοι Χριστιανοί ότι τέτοια σταγονίδια στην Παλαιά Διαθήκη δεν υπάρχουν και ότι όποιος δεν θέλει τη δημοσίευσι τέτοιων απόψεων είναι ένας χρήσιμος για τον σιωνισμό ηλίθιος. Kάνετε λάθος λέγοντας ότι έχουν θεόπνευστη μόνο την Πεντάτευχο. Για τον Ιουδαϊσμό-σιωνσμό η Πεντάτευχος (Τοράχ στα εβραϊκά) δεν είναι μόνο θεόπνευστη, αλλά και εγράφη καθ' υπαγόρευσι από τον Θεό. Επίσης ισχύει γι' αυτόν ότι όλη η υπόλοιπη Παλαιά Διαθήκη (συνολικά έχουν 39 βιβλία,τα 5 της Πεντατεύχου και άλλα 34) είναι θεόπνευστη, αν και δεν εγράφη καθ' υπαγόρευσι απ' τον Θεόν, μη υπάρχοντος ουδενός μη θεοπνεύστου σταγονιδίου.

- Kyprianos Christodoulides : Θα παρακαλούσα την σχολιάστρια Ε.Μ. να μας δώσει επεξηγηματικά τί εννοεί γράφοντας "σταγονίδια όξους". Αν με αυτό θέλει να μας πει, ή αφήνει να εννοηθεί, ότι αναιρείται ό "ωκεανός θεοπνευστίας" της Παλαιάς Διαθήκης, ο γράφων είναι σε θέση να καταθέσει όχι σταγονίδιο, αλλά ωκεανό υδροκυανίου (ύδωρ+κυάνιο, εκ του χημικού τύπου CN, που συγγενεύει με το ocean = ωκεανός). Τούτο, όμως, παρότι τρανταχτό επιχείρημα, καθιστά έτι περισσότερο θεόπνευστη την Παλαιά Διαθήκη και όχι το αντίθετο.

Δεν είναι άλλο από το ότι ο Μωϋσής, ο ευρών χάριν παρά του Κυρίου, δεν αξιώθηκε να εισέλθη στη γη της επαγγελίας. Την είδε από το βουνό και πέθανε, όπως και ο αδελφός του ο Ααρών, «διότι παρέβητε τὸ ῥῆμά μου ἐν τῇ ἐρήμῳ Σὶν ἐν τῷ ἀντιπίπτειν τὴν συναγωγὴν ἁγιάσαι με· οὐχ ἡγιάσατέ με ἐπὶ τῷ ὕδατι ἔναντι αὐτῶν - τοῦτ᾿ ἔστι τὸ ὕδωρ ἀντιλογίας ἐν Κάδης ἐν τῇ ἐρήμῳ Σίν». ( Αρ. ΚΖ΄ 14). Τί λογής θεόπνευστα είναι όλα αυτά που συνέγραψε (σημ. την Πεντάτευχο) και πώς να εξηγήσει κανείς την εκλογή του από τον Κύριο ; Διότι γράφει : ἐν τῷ ἀντιπίπτειν τὴν συναγωγὴν ἁγιάσαι με· οὐχ ἡγιάσατέ με ἐπὶ τῷ ὕδατι ἔναντι αὐτῶν.

Μη μου ζητήσετε, βέβαια, να σας εξηγήσω, με ποιο τρόπο τούτο ενισχύει και αναδεικνύει τη θεοπνευστία της Αγίας Γραφής, και δεν γράφω μόνο "της Παλαιάς Διαθήκης". Ωστόσο, απαραίτητο και αυτό, επειδή μπορεί να υπάρξουν οι κακόβουλοι και κακόγνωμοι, που πάντα υπάρχουν. Έχουμε λοιπόν.

Διευκρινιστικό του "Μη μου ζητήσετε, βέβαια, να σας εξηγήσω, με ποιο τρόπο αυτό ενισχύει και αναδεικνύει τη θεοπνευστία της Αγίας Γραφής, και δεν γράφω μόνο "της Παλαιάς Διαθήκης". Ιδού η λύση της απορίας :

"23 Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ ἱερὸν προσῆλθον αὐτῷ διδάσκοντι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ λέγοντες· ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς, καὶ τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην; 24 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι, κἀγὼ ὑμῖν ἐρῶ ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ. 25 τὸ βάπτισμα ᾿Ιωάννου πόθεν ἦν, ἐξ οὐρανοῦ ἢ ἐξ ἀνθρώπων; οἱ δὲ διελογίζοντο παρ᾿ ἑαυτοῖς λέγοντες· ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ ἡμῖν, διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ· 26 ἐὰν δὲ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων, φοβούμεθα τὸν ὄχλον, πάντες γὰρ ἔχουσι τὸν ᾿Ιωάννην ὡς προφήτην. 27 καὶ ἀποκριθέντες τῷ ᾿Ιησοῦ εἶπον· οὐκ οἴδαμεν. ἔφη αὐτοῖς καὶ αὐτός· οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.".
Ό,τι δεν έκανε ο Μωϋσής, τοῦτ᾿ ἔστι τὸ ὕδωρ ἀντιλογίας ἐν Κάδης ἐν τῇ ἐρήμῳ Σίν, το έκανε ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο Προφήτης και Βαπτιστής του Κυρίου ! Τον οποίο αποκεφάλισαν !!

2 ἐπ᾿ ἀρχιερέως ῎Αννα καὶ Καϊάφα, ἐγένετο ρῆμα Θεοῦ ἐπὶ ᾿Ιωάννην τὸν Ζαχαρίου υἱὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ, 3 καὶ ἦλθεν εἰς πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ ᾿Ιορδάνου κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, ( ... ) 7 ῎Ελεγεν οὖν τοῖς ἐκπορευομένοις ὄχλοις βαπτισθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ· γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς; 8 ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας, καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, πατέρα ἔχομεν τὸν ᾿Αβραάμ· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ. (Σημ. το 2, 3 και 7 εκ του Λκ. γ΄).

- Erato Bellou : Ασφαλώς διά την Ορθοδοξίαν τα μη θεόπνευστα σταγονίδια όξους δεν αναιρούν τον άπειρον ωκεανόν της θεοπνευστίας της Παλαιάς Διαθήκης. Ευχαριστώ και εύγε για τον υπέροχον διάλογον αυτόν !

- Thomas Akrotirianakis : Πως σας φαίνεται από Ορθόδοξη άποψη η φράσι «των δύο φύσεων ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως, ασυγχύτως ηνωμένων, της δε ανθρωπίνης φύσεως υποτασσομένης τη θεϊκή φύσει » ;

- Kyprianos Christodoulides : Είναι απόλυτα ορθή : «τό ἀνθρώπινον αὐτοῦ θέλημα μή ἀντιπῖπτον ἤ ἀντιπαλαῖον, μᾶλλον μέν οὖν καί ὑποτασσόμενον τῷ θείῳ αὐτοῦ καί πανσθενεῖ θελήματι».

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2015

Αναζητήσατε τον ένοχο, καλύτερα τους ενόχους


Ας Μιλήσουμε Επιτέλους: Το σχέδιο για να μεταφερθεί το χάος της Μέσης Ανατολής στην Ευρώπη

Αντί σχολίου

Το χάος ξεκίνησε σε δύο μέρη : Την κατάληψη της Παλαιστίνης από το Ισραήλ και την εκμετάλλευση των ισλαμιστών στο Αφγανιστάν από τις ΗΠΑ για να πλήξουν τη Σοβιετική Ένωση. Για να πλήξει τον αραβικό εθνικισμό, τον οποίο θεωρούσε βασικό περιφερειακό εχθρό του, το Ισραήλ αποδεχόταν την ανάπτυξη του πολιτικού ισλάμ που θα υπονόμευε τα αραβικά εθνικιστικά, εκσυγχρονιστικά κράτη του Ιράκ, της Συρίας και, κατά έναν τρόπο, της Λιβύης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέλαβαν να καταστρέψουν αυτά τα κράτη, χρησιμοποιώντας «ανθρωπιστικά» προσχήματα, ύστερα από προτροπή των υποστηρικτών του Ισραήλ στο αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο.

Για να κάνει τα πράγματα χειρότερα, η Σαουδική Αραβία χρησιμοποίησε τους οικονομικούς της πόρους για να χτίσει τζαμιά και να διαδώσει τις εξτρεμιστικές ιδέες από τα Βαλκάνια ως τη Νιγηρία. Τα σαουδαραβικά χρήματα χρησιμοποιούνται με στόχο την ενίσχυση των σουνιτών φανατικών, την εξουδετέρωση του σιιτικού ισλάμ και την αποδυνάμωση του Ιράν. Καθώς το Ισραήλ θεωρεί, κι αυτό, το Ιράν περιφερειακό του εχθρό, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ έχουν συμμαχήσει, με την υποστήριξη των ΗΠΑ.
Η Γαλλία συνδέεται με το Ισραήλ χάρις στην «ένοχη συνείδηση» που καλλιεργούν τα μέσα ενημέρωσης, προσωπικότητες και πολιτικοί που τελούν υπό την επιρροή εβραϊκών οργανώσεων. Και συνδέεται με τη Σαουδική Αραβία, καθώς είναι μια αγορά για τον στρατιωτικό της εξοπλισμό.

Αυτό το σύστημα συμμαχιών μεταξύ αντιπάλων έχει οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου η «Δύση», δηλαδή οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία, πολεμούν και τις δύο εμπόλεμες πλευρές στη Συρία. Βομβαρδίζουν τους ισλαμιστές και την ίδια ώρα διακηρύσσουν ότι ο Άσαντ πρέπει να φύγει. Στην πραγματικότητα, ο Άσαντ είναι το σύμβολο και ο ενωτικός παράγων του συριακού κράτους. Αν φύγει, η χώρα θα διαλυθεί. Και ποιος θα μαζέψει τα κομμάτια; Οι τρεις γείτονες: Η Τουρκία θα πάρει τον βορρά, το Ισραήλ τα υψίπεδα του Γκολάν και η Σαουδική Αραβία τα υπόλοιπα.

Το αντίδοτο κατά της σιωνιστικής θρησκείας "υπεράνω θρησκείας"


Ομιλία στην κοινή συνεδρίαση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου και της Κρατικής Δούμας, η οποία ασχολήθηκε με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στις 20 Νοεμβρίου 2015. 
Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας.

Αξιοσέβαστοι σύνεδροι, αδελφοί!
Εκ μέρους του Αγιωτάτου Πατριάρχου Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών, κ.κ. Κυρίλλου και συμπάσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας, θέλω και πάλι να εκφράσω τα βαθιά, εγκάρδια και ειλικρινή συλλυπητήρια σε όσους έχασαν τους συγγενείς και οικείους τους ως αποτέλεσμα της αεροπορικής τραγωδίας πάνω από το Σινά.
Εἰς βάρος της Ρωσίας κηρύχθηκε πόλεμος. Τον κήρυξε η εγκληματική τρομοκρατική ομάδα, η αυτοαποκαλούμενη «Το ισλαμικό κράτος», η οποία ‘φημίζεται’ για τα φρικαλέα της κακουργήματα παγκοσμίως.

Πρέπει να είμαστε σαφείς ότι δεν πρόκειται για πόλεμο μιας θρησκευτικής ομολογίας εναντίον μίας άλλης. Η έννοια της «θρησκευτικής τρομοκρατίας» είναι αυτή καθ΄εαυτή παραπλανητική, διότι δεν υπάρχει κάποια θρησκευτική τρομοκρατία. Δεν έχουν δικαίωμα να αποκαλούνται πιστοί εκείνοι οι οποίοι εξαπέλυσαν αυτόν τον πόλεμο. Είναι σατανιστές, εφόσον εφαρμόζουν το θέλημα του διαβόλου, σπέρνοντας συμφορά, θάνατο και καταστροφή. Σε όλο τον κόσμο τους καταριούνται οι θρησκευτικοί ηγέτες κάθε ομολογίας και απλοί άνθρωποι, πιστοί και μη. Ο μόνος και μοναδικός τρόπος να αντιμετωπισθούν, είναι η συστηματική και σκόπιμη εξαφάνισή τους, όπου και αν εντοπισθούν η εξολόθρευσή τους, όλους μαζί ή ατομικά, διότι ο καθένας εξ αυτών απειλεί δεκάδες, εκατοντάδες και χιλιάδες ζωές.

Ολόκληρη η διεθνής κοινότητα πρέπει να συσπειρωθεί για να καταπολεμήσουμε την τρομοκρατία. Τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων έχουν καταδείξει την επείγουσα ανάγκη της άνευ αναβολής δημιουργίας ενός αποτελεσματικού μηχανισμού αντιμετωπίσεως της τρομοκρατίας στο παγκόσμιο επίπεδο. Πράξεις χρειάζονται και όχι λόγια. Οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των κρατών και οι διαφωνίες επί των πολιτικών θεμάτων πρέπει να περάσουν τώρα σε δεύτερη μοίρα.
Ας ενθυμηθούμε τον τελευταίο μεγάλο πόλεμο. Πλάι-πλάι αγωνίσθησαν οι πολιτές της Σοβιετικής Ενώσεως με εκείνους της Αμερικής, της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας. Μήπως δεν υπήρχαν σοβαρές και βαθιές αντιφάσεις μεταξύ των χωρών του αντιχιτλερικού συνασπισμού; Και όμως όταν προέκυψε η ανάγκη να πολεμηθεί η καφέ πανούκλα αυτές οι αντιφάσεις περνούσαν σε δεύτερη μοίρα.

Σήμερα επήλθε καιρός να συσπειρωθούμε κατά μιας νέας πανούκλας, για να κερδίσουμε.
Αλλά εκτός εξαφανίσεως των ήδη υφισταμένων συμμοριών, πρέπει να αναλάβουμε και ένα άλλο άκρως σπουδαίο έργο, το οποίο είναι η πρόληψη της τρομοκρατίας. Και εδώ είναι ανάγκη να ιδρυθεί ένας άλλος συνασπισμός, ο οποίος να περιλαμβάνει τόσο τους κοσμικούς όσο και τους θρησκευτικούς ηγέτες. Ο συνασπισμός χρειάζεται κυρίως για να προστατεύσουμε τους ανθρώπους μας, και ιδιαίτερα τους νέους, από την επιρροή των εγκληματικών ιδεολογιών, επικαλουμένων τη θρησκεία.

Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας είναι ένας πόλεμος, ο οποίος διενεργείται στο χώρο του πνεύματος. Και η πρώτη γραμμή του μετώπου περνά από τις ψυχές των ανθρώπων. Γι΄αυτό δεν πρέπει να πολεμάμε την τρομοκρατία μόνο στο θέατρο πολεμικών ενεργειών, αλλά κυρίως στο πεδίο μάχης για τις ψυχές και τις καρδιές. Σοβαρό προειδοποιητικό σήμα για όλους μας πρέπει να είναι η ιστορία της προσηλυτισμένης από τους τρομοκράτες φοιτήτριας του μεγαλύτερου κρατικού πανεπιστημίου μας. Εάν δεν ληφθούν έκτακτα μέτρα, σύντομα θα έχουμε πολύ περισσότερους τέτοιους φοιτητές και φοιτήτριες.

Για ποιά μέτρα μιλάμε; Προπαντός για την αγωγή των παιδιών και νέων, στο σεβασμό των παραδοσιακών θρησκειών. Δεν αποτελεί μυστικό για κανένα ότι ο εξτρεμισμός, με θρησκευτικό επικάλυμμα, αναπτύσσεται κυρίως εξαιτίας της απόλυτης άγνοιας σε θέματα θρησκείας, όταν οι άνθρωποι χωρίς συνείδηση και θετικό ηθικό γνώμονα, παρουσιάζουν ως Ισλάμ κάτι το οποίο δεν είναι το Ισλάμ και καλούν για διάπραξη κακουργημάτων, τα οποία έρχονται σε αντίθεση προς την ουσία της θρησκείας. Και όλα αυτά ἐν ονόματι του Αλλάχ.

Είναι καιρός πλέον να απορρίψουμε επιτέλους μια τέτοια κατανόηση του χωρισμού Εκκλησίας-Πολιτείας και Εκκλησίας-Σχολείου, η οποία δεν θέλει την θρησκεία παρούσα άμεσα στον θύραθεν εκπαιδευτικό χώρο. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, περιζήτητη πλέον είναι η διδασκαλία των αρχών του θρησκευτικού πολιτισμού στα σχολεία και είναι ανάγκη να διευρυνθεί αυτή η εμπειρία. Τα παιδιά μας πρέπει να ξέρουν την αλήθεια περί της θρησκείας και όχι το ψεύδος, με το οποίο είναι δυνατόν να προσπαθήσουν να τα διαποτίσουν οι ἐν ενδύμασι πιστών σατανιστές.

Είναι χρέος μας να ολοκληρώσουμε το έργο μας, σχετικά με τη δημιουργία στον θύραθεν εκπαιδευτικό χώρο του επισημονικού κλάδου «Θεολογία», με όσα συνεπάγονται, συμπεριλαμβανομένης και της αναγνωρίσεως από το κράτος των ακαδημαϊκών τίτλων αυτής της ειδικεύσεως.
Όλα αυτά τι σχέση έχουν με το πρόβλημα της τρομοκρατίας; Άμεση μάλιστα. Στο ρωσικό περιβάλλον η θεολογία, όχι η θύραθεν και «υπερομολογιακή», την οποία προσπαθούν να μας επιβάλλουν σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα, αλλά εκείνη η συνδεδεμένη με τις παραδοσιακές ομολογίες θεολογία, μπορεί να αποτελέσει ένα μοναδικό χώρο συνεργασίας μεταξύ των παραδοσιακών θρησκειών της χώρας μας.

Είναι καιρός πλέον να εγκαταλείψουμε τις φιλελεύθερες στάμπες. Δεν έχουμε να φοβόμαστε τη θρησκεία, αλλά την άγνοια στα θέματα της θρησκείας. Δέν έχουμε να φοβόμαστε την πολλή κληρικοκρατία, με την οποία οι δυτικόφρονες εκφοβίζουν το κοινό μας, αλλά εκείνο το οποίο μπορεί να γίνει, εάν τα παιδιά και οι νέοι μας αποκοπούν από την πηγή των αυθεντικών γνώσεων περί της θρησκείας.
Ιδιαίτερη ευθύνη επωμίζονται σήμερα οι κληρικοί διαφόρων θρησκευτικών ομολογιών. Σπουδαίος είναι ο ρόλος των ηγετών του Ισλάμ, οι οποίοι καλούνται αόκνως να αποδεικνύουν στους ομοδόξους τους ότι εκείνο, το οποίο οι τρομοκράτες παρουσιάζουν ως Ισλάμ, στην ουσία δεν είναι αυτό.

Είναι απαραίτητο μέσα από κοινές προσπάθειες της Πολιτείας και των θρησκευτικών κοινοτήτων, να συμβάλουμε στη διατήρηση από το λαό μας εκείνων των παραδοσιακών αξιών, επί των οποίων αυτός ερείδετο στο διάβα των αιώνων. Δεν θα στρατολογούντο αθρόα στις γραμμές των μαχητών οι νέοι στην Ευρώπη,  εάν δεν υπήρχε εκεί τις τελευταίες δεκαετίες η συνεχής φθορά των πνευματικών αξιών, η απαξίωση του θεσμού της οικογένειας, και δεν θα επιβάλλετο η λατρεία του καταναλωτισμού, οι σεξουαλικές διαστροφές και η κερδοσκοπική ιδεολογία.

Έχει πλέον εξαντληθεί η Ευρώπη και κατέστησε τον εαυτό της ανυπόληπτο με την τόσο δημοφιλή πολυπολιτισμικότητα, με την όχι μόνο ισοτιμία όλων των θρησκειών, αλλά και την απουσία τους από το δημόσιο χώρο. Από πλευράς ιδεολογίας, δεν έχει τίποτε η Ευρώπη να αντιτάξει  στους τρομοκράτες. Μόνο μια ισχυρή Ευρώπη, η οποία δεν ντρέπεται για τις χριστιανικές ρίζες της και την πνευματική της ταυτότητα, θα είναι σε θέση να αντισταθεί στους φανατικούς, οι οποίοι είναι βέβαιοι για το δίκιο τους, τόσο πολύ, ώστε δεν φείδονται των δικών τους ζωών προκειμένου να καταστρέψουν τις ζωές των άλλων.

Είναι μοναδικός ο ρόλος της Ρωσίας σήμερα. Εκατομμύρια άνθρωποι στη Μέση Ανατολή με ελπίδα προσβλέπουν στη Ρωσία. Είναι εκείνοι, οι οποίοι επί πολύ χρόνο προσέβλεπαν στη Δύση, χωρίς τελικά να γίνει τίποτε. Σήμερα, η Ρωσία αναδείχθηκε παγκόμια ηγέτιδα στον αγώνα κατά της πανούκλας της τρομοκρατίας και εδώ βλέπουμε τον ιστορικό ρόλο του λαού μας, ο οποίος έχει διαπαιδαγωγηθεί με χριστιανικές πνευματικές - ηθικές αξίες και ιδεώδη, και με απόλυτο σεβασμό των πιστών ετέρων παραδοσιακών θρησκειών.

Ακριβώς, επειδή η Ρωσία βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά του παγκοσμίου κακού, αυξάνονται και τα ρίσκα, κάτι το οποίο κατέδειξε η τραγωδία πάνω από το Σινά. Καθώς κύπτουμε το κεφάλι ως φόρο τιμής στη μνήμη των θυμάτων, δίνουμε σήμερα υπόσχεση, όχι να εκδικηθούμε γι΄αυτά, αλλά να κάνουμε ο,τι μπορούμε, ώστε κάτι παρόμοιο να μην ξανασυμβεί ποτέ.

 Τμήμα Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015

"Όπου υπάρχουν φυσικοί νόμοι, υπάρχει και νομοθέτης"



Δίκην σχολίου σταχυολογώ μερικά από αυτά που είπε, αξιοσημείωτα για τον γράφοντα, ο κ. Πέτρος Ζωγράφος

1) "Για να παραχθεί ενέργεια σε μια πηγή ενέργειας, πρέπει να προβληθεί μια αντίσταση, που ονομάζεται φορτίο. Και αν αυτό μεταφερθεί στη Φιλοσοφία, αν στο μυαλό του ανθρώπου δεν δημιουργηθούν συνθήκες αντίστασης, (σ.σ. αν το μυαλό του ανθρώπου δεν λειτουργεί σαν αντίσταση) δεν μπορεί να παραχθεί έργο. Η αμφισβήτηση λοιπόν για μένα είναι μια μορφή αντίστασης. Τώρα, δεν είναι αντίσταση "ομική", "επαγωγική", "χωρητική", αλλά δεν παύει να είναι μια μορφή αντίστασης του μυαλού. Όταν το μυαλό παρουσιάζει αντίσταση, δηλαδή κοντράρεται με μια σκέψη μέσα του, τότε θα παραχθεί έργο προς τα έξω." Στο 1: 17΄ : 19΄΄

 2) "Μεταφυσικό θα ήταν να υπάρχουν φυσικοί νόμοι χωρίς να υπάρχει νομοθέτης, αυτό είναι το μεταφυσικό. Όπου υπάρχουν φυσικοί νόμοι, υπάρχει και νομοθέτης." Στο 1: 32΄: 23΄΄

Σημείωση κχ.
"Η αμφισβήτηση λοιπόν για μένα είναι μια μορφή αντίστασης". Θα το έλεγα και θα το έγραφα διαφορετικά. Όπως : Η εσωτερική επεξεργασία των έξωθεν γεγονότων, θεάματα, ακροάματα, αναγνώσματα κλπ., είναι μια μορφή, σε εισαγωγικά, Φυσικής αντίστασης..

"Ελευθερία είναι να μπορεί ο άνθρωπος ελεύθερα να κάνει την επιλογή του καλού ενάντια στον ατομικισμό και στη θέληση του ενστίκτου"


"Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην ομιλία του αναφέρθηκε επίσης στην πρόκληση της ελευθερίας και τόνισε πως για την Ορθοδοξία ο απαραίτητος όρος για την ελευθερία είναι το να μπορεί ο άνθρωπος ελεύθερα να κάνει την επιλογή του καλού ενάντια στον ατομικισμό και στη θέληση του ενστίκτου." (Ιστολόγιο ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ 1)

Σχόλιο
Τι να του πει κανείς γι΄ αυτές τις ανοησίες, που κάθεται και λέει ενώπιον των μεγάλων του θεσμού ... των «Μεγάλων Καθολικών Διαλέξεων» ; Πόσο μεγάλοι ήταν και τι το μεγάλο άκουσαν; Αυτό που είπε, δεν θα ήταν προφανώς δικό του. Κάποιος άσχετος και άσοφος φιλόσοφος, από τους πολλούς που έχει και τον συμβουλεύουν, θα το σκέφτηκε και του το έγραψε :

"Ελευθερία είναι να μπορεί ο άνθρωπος ελεύθερα να κάνει την επιλογή του καλού ενάντια στον ατομικισμό και στη θέληση του ενστίκτου". Σημείωση, μετά το "ενάντια στη θρησκεία" έχουμε τώρα το "ενάντια στο ένστικτο" και ουδέποτε "ενάντια στη λογική" των νεοορθοδόξων. Παρένθεση, νεο-Βαλααμίτες ή για την τότε εποχή τούς Νικολαΐτες.

Αλλά δεν συμβαίνει αυτό. Επειδή ελευθερία είναι να γνωρίζεις πρώτα την αλήθεια. Τα ζώα με το ένστικτο, δεν έχουν ιδέα τί σημαίνει αλήθεια και πώς αυτή συνυφαίνεται με την ελευθερία. Ένας από αυτούς ήταν και ο Πόντιος Πιλάτος : «38 λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· τί ἐστιν ἀλήθεια; καὶ τοῦτο εἰπὼν πάλιν ἐξῆλθε πρὸς τοὺς ᾿Ιουδαίους». Όποιος αυτό δεν το γνωρίζει, πόσο μάλλον, δε, όταν η προέλευση του ανθρώπου είναι εκ των πιθήκων - μέσω παρεμβολής του θεού σε κάποια φάση της ούτως ή άλλως αδήριτης εξέλιξης - σόφισμα των ανοήτων - θα ενεργεί πάντα βάσει ενστίκτου και ενστίκτων. Θέλω να πω, βάσει μιας βουλιμικής (χρηστικής των άλλων) διάθεσης, προκειμένου να κορέσει την ακόρεστη αδηφαγία / πλεονεξία του σε κάθε τομέα της ζωής, λόγω των φυσικών προσόντων που διαθέτει έναντι των άλλων, παρένθεση, ζώων.