Η Φιλοσοφία καί τό νόημά της

 Η λέξη "φιλοσοφία" είναι σύνθετη : Φίλος, φιλία καί Σοφός, σοφία. 

- Καί πώς ορίζεται η φιλία, ποιό είναι τό νόημά της ; 

«13 μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ. 14 ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν. 15 οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους ...» (Κ. Διαθήκη, Ιν. ιε΄)

- Καί πώς ορίζεται η σοφία, ποιό τό νόημα αυτής ;

«20 ἡ δὲ σοφία πόθεν εὑρέθη ; ( ... ) 27 τότε εἶδεν αὐτὴν καὶ ἐξηγήσατο αὐτήν, ἑτοιμάσας ἐξιχνίασεν. 28 εἶπε δὲ ἀνθρώπῳ· ἰδοὺ ἡ θεοσέβειά ἐστι σοφία, τὸ δὲ ἀπέχεσθαι ἀπὸ κακῶν ἐστιν ἐπιστήμη.» (Π. Διαθήκη, Ιώβ, ΚΗ)

"Ψιλά γράμματα", θά μού πείτε.

"Όπου υπάρχουν φυσικοί νόμοι, υπάρχει και νομοθέτης"

Δίκην σχολίου σταχυολογώ μερικά από αυτά που είπε, αξιοσημείωτα για τον γράφοντα, ο κ. Πέτρος Ζωγράφος

1) "Για να παραχθεί ενέργεια σε μια πηγή ενέργειας, πρέπει να προβληθεί μια αντίσταση, που ονομάζεται φορτίο. Και αν αυτό μεταφερθεί στη Φιλοσοφία, αν στο μυαλό του ανθρώπου δεν δημιουργηθούν συνθήκες αντίστασης, (σ.σ. αν το μυαλό του ανθρώπου δεν λειτουργεί σαν αντίσταση) δεν μπορεί να παραχθεί έργο. Η αμφισβήτηση λοιπόν για μένα είναι μια μορφή αντίστασης. Τώρα, δεν είναι αντίσταση "ομική", "επαγωγική", "χωρητική", αλλά δεν παύει να είναι μια μορφή αντίστασης του μυαλού. Όταν το μυαλό παρουσιάζει αντίσταση, δηλαδή κοντράρεται με μια σκέψη μέσα του, τότε θα παραχθεί έργο προς τα έξω." Στο 1: 17΄ : 19΄΄

 2) "Μεταφυσικό θα ήταν να υπάρχουν φυσικοί νόμοι χωρίς να υπάρχει νομοθέτης, αυτό είναι το μεταφυσικό. Όπου υπάρχουν φυσικοί νόμοι, υπάρχει και νομοθέτης." Στο 1: 32΄: 23΄΄

Σημείωση κχ.
"Η αμφισβήτηση λοιπόν για μένα είναι μια μορφή αντίστασης". Θα το έλεγα και θα το έγραφα διαφορετικά. Όπως : Η εσωτερική επεξεργασία των έξωθεν γεγονότων, θεάματα, ακροάματα, αναγνώσματα κλπ., είναι μια μορφή, σε εισαγωγικά, Φυσικής αντίστασης..

Για τον Παναγιώτη Κονδύλη

Σχετικά με το ποιος ήταν ο Παναγιώτης Κονδύλης, που πέθανε το 1998 σε ηλικία 55 ετών, ο αναγνώστης καλείται να το αναζητήσει στο σχετικό λήμμα της Wikipedia. Λέγεται ότι πέθανε από ιατρικό λάθος, άλλοι όμως είπαν ότι αυτοκτόνησε. Εν πάση περιπτώσει, διαβάζοντας τα σχετικά με αυτόν, βρήκα μια συνέντευξη που έδωσε στον Σπύρο Τσακνιά. Δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 1998 στο περιοδικό 'ΔΙΑΒΑΖΩ', τ. 384  και αναδημοσιεύεται στο διαδίκτυο.

Από τη συνέντευξη στον Σπύρο Τσακνιά, βλέπε ιστοσελίδα "Μικρός Απόπλους", καταγράφω :
Ερώτηση :  «Η αφετηρία σας ήταν οι φιλολογικές σπουδές σας στην Ελλάδα. Αργότερα γράψατε ένα κείμενο με τίτλο (και θέμα) Ο Μαρξ και η αρχαία Ελλάδα. Ποιά είναι η σχέση σας με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό; Ή, για να το θέσω αλλιώς, πώς βλέπετε σήμερα την αρχαία Ελλάδα και τον πολιτισμό της;» 

Η Απάντηση ήταν :  «Στον βαθμό όπου κατανοούσα καλύτερα τους μηχανισμούς της ιδεολογικής και ουτοπικής σκέψης, την κλασική αρχαιότητα την έφερνε κοντύτερα μου ένα ακόμα γνώρισμα της: η απουσία εσχατολογίας και ευθύγραμμων αντιλήψεων για το ιστορικό γίγνεσθαι, οι οποίες ως γνωστόν έχουν ιουδαιοχριστιανική προέλευση και εκκοσμικεύθηκαν τόσο από τον σοσιαλιστικό μαρξισμό όσο και από τον καπιταλιστικό φιλελευθερισμό. Για να αποφευχθεί η υστερία μπροστά στον πλήρη και αμετάκλητο θάνατο, νομιμοποιήθηκε κοσμοθεωρητικά η υστερία της εσχατολογίας. Όποιος μαθαίνει να ζει χωρίς ρητές ή άρρητες εσχατολογίες και χωρίς ηθικισμούς ως υποκατάστατα τους, πρέπει και να μάθει να πεθαίνει, πλήρως και αμετάκλητα, με γαλήνη και φαιδρότητα ψυχής. Αν κάπου μπορεί να πάρει κανείς αυτό το ύψιστο μάθημα, είναι από την κλασσική αρχαιότητα, η οποία αγνόησε την ευθεία γραμμή με την αίσια απόληξη για να προσηλωθεί στην θέαση και βίωση του αΐδιου κύκλου». 

- Κυπριανός χ : Οι «ευθύγραμμες αντιλήψεις» (sic) δεν έχουν ιουδαιοχριστιανική προέλευση, νοουμένου ότι «ιουδαιοχριστιανισμός» είναι το  Δυτικής προέλευσης νεωτερικό μπέρδεμα μεταξύ φιλοσοφίας (ιουδαϊσμός) και αιρετικής θεολογίας (παπικής και προτεσταντικής). Δεν εξαιρώ φυσικά τους αρχαίους ημών κλπ. με τον εξ αντιγραφής - ερευνητέο αν προηγηθήκαμε - ελληνοχριστιανισμό. Δεν έχω πρόθεση να επεκταθώ, εκτός αν μου ζητηθεί. Αυτά εν συντομία

 Και τέλος, με ακόμη μεγαλύτερη συντομία ως προς «το ύψιστο μάθημα της κλασσικής αρχαιότητας, να μάθουμε να ζούμε με θέαση και βίωση του αΐδιου κύκλου της ζωής, απαλλαγμένοι από ευθύγραμμες αντιλήψεις» (sic) τα πράγματα δείχνουν ότι ο αϊδιος κύκλος καταντά να είναι φαύλος κύκλος. Κυριολεκτώ. Διότι, όπως φαίνεται, ο κύκλος (ας πούμε) της μετεμψύχωσης για καλύτερες ευκαιρίες στο ιστορικό-κοινωνικό μας γίγνεσθαι, όχι μόνο το δικό μας, φτιάχνει ανθρώπους - τέρατα, που έβαλαν μπροστά το σχέδιο να μας υποδουλώσουν όλους. Δεν έβαλαν μυαλό από όλα όσα έγιναν πριν από εβδομήντα χρόνια. Τότε φρόντισαν και έφτιαξαν τον Χίτλερ, τώρα μας ετοιμάζουν το πελωρίων διαστάσεων - ανυπόστατο και ανύπαρκτο επί του παρόντος - ισλαμικό κράτος.

Επιμύθιο
Η ανακύκληση του αΐδιου κύκλου των ψυχών - ύψιστο μάθημα της κλασσικής αρχαιότητας (Πλάτων) είναι ένα πρώτης τάξεως άλλοθι, για όποιον επιθυμεί να εγκαταλείψει εκούσια τον μάταιο τούτο κόσμο. Και μάλιστα, προσφέροντας τα όργανά του σε όσους τα έχουν ανάγκη.

Ο θλιβερός φιλόσοφος του ΝΑΙ

Νομίζω ότι μια φράση συνοψίζει όλο το πρόβλημα. Ναι σημαίνει παίρνω την ευθύνη του εαυτού μου και του τόπου μου. Όχι παραιτούμαι από αυτήν στο όνομα του θυμού μου.
Στέλιος Ράμφος

κχ
Ώστε, έτσι, λοιπόν ; Ναι σημαίνει παίρνω την ευθύνη του εαυτού μου και του τόπου μου ; Συμπέρασμα ποιο είναι ; Ο εαυτός μου, το εγώ μου δηλαδή, είναι ο τόπος μου. Και η ευθύνη του εγώ μου, είναι η ευθύνη του τόπου μου. Μπράβο του ! Αυτό είναι το μάθημα Κοινωνιολογίας - κοινωνισμός ή κοινωνικότητα - του κυρίου Ράμφου. Και πάλι μπράβο του ! Ζήτω ο εγωισμός, ζήτω η ατομικότητα, ζήτω το εγώ μου. Το εμείς είναι κάτι άγνωστο στον θλιβερό αυτό φιλόσοφο. Μπορεί μετά από αυτό να θεωρηθεί ευρωπαϊκό το ΝΑΙ και εθνικιστικό το ΟΧΙ ; Ποιος θα μας δώσει την απάντηση ;

Αχ, καημένη Φιλοσοφία.

Πηγή  Athens voice

Η σχέση των σημερινών νεοελλήνων καθορίζει τη σκέψη και η σκέψη το είναι

Posted by Kyprianos Christodoulides on Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

Σχόλια σχετικά με τον ορισμό της Φιλοσοφίας

Ένας διάλογος, συνέχεια άλλου στο θέμα "Σύσταση από διάσημο, τον πολυβραβευμένο Φυσικό Stephen Hawking" , έγινε στο ιστολόγιο "ΟΣΙΑ ΕΥΧΗ" ( http://www.osiaefxi.com/2015/05/blog-post_64.html ) και όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να τον διαβάσει μαζί με τα εκεί σχόλια. Θίγει τον ορισμό της Φιλοσοφίας μετά ή άνευ θεολογικού υπομνήματος.

Orthodox Voice - Ορθόδοξη Φωνή: ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ

Orthodox Voice - Ορθόδοξη Φωνή: ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ:

και Αναδημοσίευση εδώ, ο υπότιτλος είναι του γράφοντος την αναδημοσίευση :

Θεολογία και η κατά κόσμον Φιλοσοφία

Οι φιλόσοφοι ονομάζονται σήμερα στοχαστές

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΩΝΗ - Orthodox Voice
Ξενιτευμένος ορθόδοξος χριστιανός, με άγχος στην ψυχήν, επανήλθε στην πατρώαν γην της Ελλάδος, ύστερα από δεκαετή παραμονήν εις την Δύσιν, όπου εσπούδαζε φιλοσοφίαν. Του συνέστησαν κάποιον μοναχό-Γέροντα ασκητήν του Αγίου Όρους, δια να εύρη λύσιν εις τα προβλήματά του, που δεν του την έδιδε η φιλοσοφία. Με τον φιλόσοφον αυτόν συνηντήθην εις το ασκητήριον του Γέροντος αυτού μετά τας αγίας εορτάς της θεοφανείας εν ανθρώποις. Ο ασκητής ήτο παλαιός φίλος, τιμώμενος δια την αγιότητα του βίου του και την ένθεον σοφίαν του. Καταγράφω και παραδίδω τον διάλογον πιστώς, όπως τον απετύπωσα σε σημειώσεις και όπως διεξήχθη μέσα στην βαθείαν σιωπήν της ερήμου του Άθω, σε δύο διαστήματα, την νύκτα και την αυγήν, με το φως της κανδήλας μόνον. (Π= προσκυνητής Γ= γέροντας)

- Π : Γέροντα, είμαι γεμάτος ερωτήματα, αμφιβολίας, απελπισίαν δι’ όλα. Συνεχώς σκέπτομαι. Η σκέψις μου κανένα πρόβλημα δεν μου λύει. Τα προβλήματά μου είναι προσωπικά, αλλά με απασχολούν και γενικώτερα, άλλα μεταφυσικού περιεχομένου και άλλα εγκοσμίου. Σεις ημπορείτε να με βοηθήσετε;
- Γ :  Εγώ όχι, απήντησε ο ασκητής. Ο Θεός ναι.
- Π : Αφού θα ομιλώ με σας πως θα βοηθήση ο Θεός;
- Γ :Αυτό ίσως το καταλάβετε αργότερα. Τώρα τι θέλετε να σας είπω;
- Π : Γέροντα, σας εξέθεσα την κατάστασίν μου. Ευρίσκομαι παγιδευμένος από τον ίδιον τον εαυτόν μου, από την σκέψιν μου. Υπάρχει διέξοδος από το χάος μου;
- Γ : Είσθε παγιδευμένος, είπεν ο Γέροντας. Εάν θελήσετε υπάρχει διέξοδος. Εάν δεν θελήσετε δεν υπάρχει.
- Π : Πως είναι δυνατόν να μη θέλω, αφού διήνυσα τόσα χιλιόμετρα να έλθω εδώ, ακριβώς γιατί ζητώ διέξοδον;
- Γ : Θέλετε ναι, αλλά το ζήτημα είναι αν θέλετε όσον απαιτείται, δια ν’ απαλλαγήτε από το χάος σας. Λοιπόν, είσθε γεμάτος ερωτήματα, αμφιβολίας, απελπισίαν δι’ όλα. Το λάθος ευρίσκεται εις το ότι σκέπτεσθε. Σταματήστε να σκέπτεσθε και όλα θα φύγουν.
- Π : Η σκέψις είναι κακόν, Γέροντα;
- Γ : Η σκέψις, το σκέπτεσθαι, είναι θείον δώρον. Αποτελεί την ευγενεστέραν λειτουργίαν της θεοπλάστου ψυχής. Όταν όμως η ψυχή είναι κακοποιημένη από τα πάθη, τότε η σκέψις είναι μία ανάλογος προς τα πάθη εκδήλωσις. Είναι μία σκέψις αρρωστημένη και φυσικά προκαλούσα συνεχώς αναπάντητα ερωτήματα, αλύτους απορίας, προβλήματα, απελπισίαν και χάος ψυχικόν.
- Π : Πως όμως, Γέροντα, άνθρωποι εμπαθέστατοι δεν αισθάνονται αυτά που αισθάνομαι εγώ;
- Γ : Διότι δεν σκέπτονται σαν κι’ εσάς. Σκέπτονται, βεβαίως, αλλά τόσον και τέτοια πράγματα, ώστε να μη φθάνουν στο ιδικόν σας σημείον, διότι προτιμούν τας αυταπάτας.
- Π : Ώστε να παύσω να σκέπτωμαι τα θέματα που μου προκαλούν το άγχος;
- Γ : Καμμία σωστή σκέψις δεν προκαλεί άγχος. Αντιθέτως πηγάζει ευεξίαν ψυχικήν, χαράν, ελευθερίαν και υπό τινας προϋποθέσεις, γεννά υψηλάς καταστάσεις. Και συγκεκριμένως, ποία σκέψις σας προκαλεί στενοχωρίαν και άγχος;
- Π : Γέροντα, ενδιέτριψα περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια εις την φιλοσοφίαν και είναι τόσες οι απαντήσεις που δίδει σε μεταφυσικά θέματα, ώστε να μη δύναμαι να πάρω μίαν θέσιν. Που ευρίσκεται η αλήθεια; Εξ άλλου με συγκλονίζουν ένα πλήθος θεμάτων, όπως σας είπα, σε εθνικήν και παγκόσμια κλίμακα. Σκέπτομαι που πηγαίνει αυτός ο κόσμος και πως ημπορεί να εύρη δικαίωσιν. Σεις, Γέροντα, πως τα βλέπετε αυτά; 
- Γ : Όχι μόνον δεν θα εύρετε την αλήθειαν, αδελφέ, με τα μέσα που διαθέτετε, αλλά και αν σας είπω ποία είναι η αλήθεια, που ελευθερώνει, πάλιν δεν θα την εννοήσετε, εφ’ όσον θα διατελήτε υπό την επίδρασιν φιλοσοφικών μεθόδων και των ανθρωπίνων παθών. Απόδειξις, ότι παρά τας εναγωνίους προσπαθείας σας, έχετε περιέλθει εις αγχώδη κατάστασιν. Και θα σας είπω αμέσως, ότι καμμία φιλοσοφία δεν λυτρώνει τον άνθρωπον, διότι εκτός ότι είναι αδύνατος η γνώσις της αληθείας δια της φιλοσοφίας, αλλά και μέσα στην φύσιν της υπάρχει η αμφιβολία. Μόνον δια της πίστεως, αγαπητέ, δυνάμεθα να ίδωμεν καθολικώς και μέσα εις το φως της αληθείας τα πράγματα, υπό την όρασιν της οποίας λυτρούμεθα.
- Π : Γέροντα, είπεν ο φιλόσοφος, επιθυμώ να πληροφορηθώ πως είναι δυνατόν να βλέπη κανείς εκτεταμένην και πολύμορφον αθλιότητα και να μη θλίβεται βαθύτατα; 
 - Γ : Να σας απαντήσω. Εάν δεν υπήρχεν άλλος κόσμος από τον κοινόν παραδεκτόν και εάν δεν εβλέπαμε τον κοινώς παραδεκτόν κόσμον με τα μάτια της Ορθοδόξου πίστεως, ασφαλώς θα απελπιζώμεθα. Και εξηγούμαι. Ένας που δεν βλέπει παρά μόνον τον αισθητόν κόσμον και σκέπτεται χωρίς πίστιν εις τον Θεόν, εάν δεν συμβαίνει να έχη φυσικώς μέσα του και την αίσθησιν του δικαίου, του καλού, της φιλανθρωπίας, είναι βέβαιον, ότι θα δημιουργούσε στην ψυχήν του δυστυχίαν. Αν μάλιστα συνέβαινε αυτός να ηγωνίζετο και δια την επικράτησιν του δικαίου και του καλού, η δυστυχία του δεν θα είχε τέλος, διότι θα έβλεπε την ιστορίαν να επαναλαμβάνη εαυτήν, οι κόποι του να χάνωνται και η απογοήτευσις να παίρνει την θέσιν των ελπίδων του. Ο Ορθόδοξος πιστός όμως έχει άλλα κριτήρια. Δεν βλέπει τον παρόντα κόσμον με την ηθικήν αταξίαν του, ειμή υπό το πρίσμα της πίστεώς του εις Θεόν αγαθόν, εν Ιησού Χριστώ. Κι’ έτσι όχι μόνον ερμηνεύει τον κόσμον σωστά, αλλά γνωρίζων την δομήν και την ποιότητά του δεν παρασύρεται από την φαντασίαν. Δηλαδή γνωρίζει τα όρια του εφικτού από του ανεφίκτου. Και ακόμη, επειδή ο χώρος του ανεφίκτου καταλαμβάνει το μείζον της ζωής, δεν δαπανά ματαίως τον πολυτιμώτατον χρόνον του και τας θειοτάτας δυνάμεις της ψυχής του εις την θήρευσιν χιμαιρών, όπως συμβαίνει με πολλούς και αξιολόγους μάλιστα ανθρώπους.
- Π : Παρακαλώ, Γέροντα, ποιες είναι οι χίμαιρες αυτές κατά την γνώμην σας, ποια είναι η δομή και η ποιότης του κόσμου και ποια είναι τα όρια του εφικτού από του ανεφίκτου, που αναφέρατε;
- Γ : Χίμαιρες εις την βάσιν των δεν είναι, αλλά αποβαίνουν χίμαιρες, όχι μόνον από αυτήν την δομήν του κόσμου, αλλά και από τον τρόπον με τον οποίον θηρεύονται και ακόμη εις τον βαθμόν που επιζητούνται. Και αυτές είναι η δικαιοσύνη, η ειρήνη, η ελευθερία, η δημοκρατία, η ισότης, η ευτυχία και όλα αυτά που ο κόσμος ονομάζει ιδανικά και τιμά ως βάσεις κοινωνικάς.
- Π : Γέροντα, σας ομολογώ, ότι φιλοσοφώ χρόνια πολλά επί των αξιών αυτών της ζωής και δύναμαι να είπω πως ακόμη δεν κατώρθωσα να σταθεροποιήσω τα συμπεράσματά μου. Φρονώ όμως, ότι αξίζει να αγωνισθή κανείς δια την επικράτησίν των.
- Γ : Με κάνετε να γελάσω, φίλτατε, με την τόσον διαδεδομένην αυτήν παραπλάνησιν. Βεβαίως έχομεν ιστορίαν του λεγομένου πολιτισμού, η οποία μαρτυρεί προόδους τόσον του ατόμου, όσον και των κοινωνιών. Όπως προανέφερα, θεωρώ χιμαίρας τα «ιδανικά» αυτά, διότι στερούνται υποστάσεως εις την περιοχήν που τοποθετούνται. Δηλαδή ενώ αυτά έχουν αναφοράν εις την φύσιν της ανθρωπίνης ψυχής, που ζητεί και δικαιοσύνην και ελευθερίαν και ισότητα και ειρήνην και επομένως αποτελούν κοινάς υποστατικάς εμπειρίας, ως δέον, όμως απουσιάζουν από τας ψυχάς ως εμπειρίαι και καταστάσεις. Τούτο όμως δεν εμποδίζει τα πλήθη των ουτοπιστών να θέλουν τας εξωτερικάς μορφάς των, ως ένα νόμισμα άνευ αντικρύσματος. Γι’ αυτό νομίζω, ότι η δίψα των αξιών αυτών από τα πλήθη, που εσωτερικώς τας στερούνται, αποτελεί τεκμήριον μεταφυσικών πόθων, που έχασαν τον προσανατολισμόν των και στρέφονται εκεί που δεν υπάρχουν.
- Π : Και φρονείτε, Γέροντα, ότι οι άνθρωποι πρέπει να παραιτηθούν της προσπαθείας των δια την βελτίωσιν των κοινωνικών θεσμών;
- Γ : Ήδη απήντησα. Αλλά θα επαναλάβω, ότι ο χριστιανισμός δεν ενθαρρύνει τας αυταπάτας, επειδή αξιολογεί την ζωήν εν σχέσει προς την άλλην ζωήν, προς την «ετέραν πόλιν». Η περιοχή της παρούσης ζωής είναι χρονικώς και ποιοτικώς αποπνικτική χωρίς συνάρτησιν της μελλούσης. Δηλαδή η επιδίωξις των «ιδανικών» προσδιορίζεται από την γνώσιν και την μεθοδολογίαν δια την κατάκτησιν της αιωνίου ζωής. Χωρίς λοιπόν την προϋπόθεσιν αυτήν κάθε αγών, και ως γνώσις και ως μέθοδος, διαστρέφει τον άνθρωπον, οπότε κανείς, αντί να αναδεικνύεται ένα ιδανικόν πλάσμα πάσχον υπέρ του καλού, μεταβάλλεται εις ένα ενστικτώδες ον, γεγονός που γίνεται απτόν εις τους έχοντας εκλεπτυσμένην την αίσθησιν, ενώ εις τους πολλούς φαντάζει ως τραγικός ήρως, που δημιουργεί ιστορίαν.
- Π : Λοιπόν, Γέροντα, ποίον το δέον;
- Γ : «Εγγύς σου το ρήμα». Σεις μόνος σας έχετε ήδη απαντήσει κατά τρόπον δραματικόν με το άγχος σας, όπως και ο κόσμος όλος με την τραγωδίαν του, διότι περιωρίσατε την ζωήν εις τον στενώτατον χώρον της φυσικής αισθήσεως και σκέψεως. Και η γη είναι και πλατειά και στενή, είναι και κόλασις και παράδεισος. Είναι στενή και κόλασις όταν ζώμεν μόνον δι’ αυτήν. Και είναι πλατειά και παράδεισος, όταν ζώμεν δια την άλλην, όχι ολιγώτερον πραγματικήν από αυτήν. Αυτή είναι μία σαφής διαχωριστική γραμμή δύο διαφορετικών τρόπων ζωής, που παράγουν ανάλογα αποτελέσματα που καθορίζουν την στάσιν μας, τις σκέψεις μας, τα «ιδεώδη» μας, τας μεθόδους μας, τα συναισθήματά μας, τας εξομολογήσεις μας, τους προσανατολισμούς μας, τις αγάπες και τους έρωτές μας, την ποιότητα των πράξεών μας.
- Π : Με αυτήν την οξείαν τομήν που εχαράξατε, Γέροντα, οδηγούμεθα εις την διπλήν θεώρησιν των πάντων, άλλοι να βλέπουν έτσι και άλλοι αλλοιώς. Αλλά είναι ορθόν και επιτρεπτόν να διχοτομήσωμεν την ιστορίαν;
- Γ : Και αγνοείτε, φίλτατε, ότι η ιστορία είναι ήδη διχοτομημένη με την είσοδον, εις την ιστορικήν περιοχήν, του υπεριστορικού Θεού, εν τω προσώπω του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού; Πως, φιλόσοφος σεις, ερευνητής της ιστορίας του κόσμου, δεν είδατε την πυρίνην διαχωριστικήν γραμμήν εις την ζωήν των ανθρώπων; Πως δεν είδατε τας δύο διαφερούσας ιστορίας με τα ανάλογα χαρακτηριστικά των;
- Π : Ώστε η εντεύθεν της πυρίνης διαχωριστικής γραμμής ιστορία με τις αθλιότητές της, αλλά και με τα αθλήματά της είναι άχρηστη; Δηλαδή δεν αξίζει να δρα κανείς υπέρ του συνόλου είτε εθνικόν είναι αυτό είτε υπερεθνικόν; Κι’ ακόμη, Γέροντα, κάποτε ο κόσμος δεν θα τρυγήση τους καρπούς της κοπιώδους πολιτιστικής γεωργίας του;
- Γ : Εάν, φίλτατε, μέσα εις την εγκόσμιον ιστορίαν υπάρχουν τα «ιδανικά», υπέρ των οποίων γίνονται και οι αγώνες, μη αμφιβάλλετε ότι πρόκειται περί στόχων που δεν ελευθερώνουν τον άνθρωπον. Δια να διαστείλω οξέως τας δύο ιστορίας, την φύσιν των και τας ενεργείας των, θα έπρεπεν να χρησιμοποιήσω μίαν από τας δύο γλώσσας που μου προσφέρονται. Η μία είναι η Θεολογική, την οποίαν, υπό τας παρούσας επιδράσεις σας, είναι πολύ αμφίβολον αν την εννοήσετε. Η άλλη είναι περισσότερον προσιτή εις υμάς είναι η γλώσσα της φιλοσοφίας του Χριστιανισμού, την οποίαν η δυτική σκέψις ιδιαιτέρως εκαλλιέργησε.
- Π : Ευχαρίστως να ακούσω την δευτέραν γλώσσαν, Γέροντα. 
- Γ : Λοιπόν σας αναφέρω ένα κείμενον ενός δυτικού Θεολόγου, σχετικόν με το θέμα μας. «Αυτά είναι τα μεγάλα γεγονότα – τα θεία – του παρόντος κόσμου. Πολύ μεγαλύτερα από τα μεγάλα έργα του στοχασμού ή της επιστήμης, από τις μεγάλες νίκες ή τις μεγάλες επαναστάσεις. Αυτά τα τελευταία αποτελούν την φαινομένην ιστορίαν, αλλά δεν κατέρχονται ως τα βάθη της πραγματικής ιστορίας. Είναι μεγαλεία της νοητικής και της υλικής τάξεως. Αλλά τα μυστήρια του Χριστιανισμού είναι τα μεγαλεία της πνευματικής, της υπερφυσικής αγάπης».
- Π : Εις τι συνίστανται αυτά;
- Γ : Ο Ιησούς Χριστός, λέγει ένας Χριστιανός φιλόσοφος, δεν έκανε μεγάλες εφευρέσεις, αλλά ήτο άγιος, άγιος, άγιος· άγιος στους ανθρώπους και φοβερός εις τους δαίμονας. Αυτό δεν το έχομε καταλάβει καλά και γι’ αυτό εντυπωσιαζόμεθα από τα σαρκικά ή διανοητικά μεγαλεία και μεταβάλλομεν εις είδωλα την Επιστήμην, το Χρήμα, την Ιστορίαν, το Κράτος και γενικώς τον Πολιτισμόν.
- Π : Ώστε αρνείται ο Χριστιανισμός τον εγκόσμιον άνθρωπον και τας γηϊνας ανάγκας του, Γέροντα;
- Γ : Όχι, αλλά αξιολογεί τον άνθρωπον και τας ανάγκας του εν σχέσει με το έργο του Θεού εις την γην χάριν του ανθρώπου, δηλαδή την θέωσίν του και την έλευσιν της Βασιλείας του Θεού, η οποία θα έλθη ασχέτως με την θέλησιν των ανθρώπων. Και όπως λέγει τις, «η νίκη επραγματώθη. Η Εκκλησία αγωνιζομένη δια να σώση όσους δύναται περισσοτέρους ανθρώπους, ετοιμάζεται δια να εορτάση τα επινίκεια. Η νίκη είναι η Ανάσταση του Χριστού. Δεν πρέπει να λησμονώμεν ότι συνανέστημεν και ημείς. Δια τούτο πρέπει να αγρυπνώμεν δια να μη εκπέσωμεν της Αναστάσεως…».
- Π : Ώστε, λοιπόν, Γέροντα, ουδαμού υπάρχει σωτηρία και λύτρωσις από το ανθρώπινον πρόβλημα, πλην της Εκκλησίας;
- Γ : Να συναγάγετε μόνος σας το συμπέρασμα. Ο κόσμος, φίλτατε, δεν είναι από την φύσιν του κακός. Γίνεται από την διάθεσίν του κακός και εισέρχεται θεληματικά εις την δαιμονικήν περιοχήν, όπου υπάρχει το άγχος της κολάσεως, όσον και αν εξωτερικώς φαίνεται λαμπερός. Και φρονώ, ότι ο κόσμος, μη έχων ζωήν αληθινήν μέσα του, δεν θα αργήση να παρουσιάση και εξωτερικώς την ενδημούσαν στην ψυχήν του νεκρότητα. Και έτσι θα τρυγήση, βεβαίως, τους καρπούς της πολιτιστικής του γεωργίας, που κι’ εσείς περιμένετε.
- Π : Εάν, Γέροντα, εδεχόμην αυτά που λέτε ως αληθή, τότε ημπορώ να ερωτήσω εάν υπάρχη καμμία λύσις, εφ’ όσον, βεβαίως, δεν πρέπει να αντιμετωπίζωμεν μοιρολατρικώς τους κινδύνους που υπαινίσσεσθε;
- Γ : Αναμφιβόλως λύσις υπάρχει. Είναι αυτή που ανέφερα· η Εκκλησία, η οποία ετοιμάζεται δια να εορτάση τα επινίκεια. Αυτή είναι η σωστική κιβωτός δι’ ολόκληρον τον κόσμον. Αλλά το πρόβλημα είναι, αν η διακεχυμένη αχλύς, αυτό το γλαύκωμα που επικάθεται εις τους οφθαλμούς των ψυχών, αποδειχθή ασθενέστερον από την δύναμιν της λάμψεως του Θεού, που καλεί εις αλλαγήν του νου, εις μετάνοιαν και σωτηρίαν και θέωσιν, αντί της αυτοκαταστροφής που έρχεται και του αιωνίου ερέβους, που περιμένει όσους δεν έχουν στην ψυχήν των φως.-

Θρησκείες και Φιλοσοφία

Ο γνωστός Μ. Καλόπουλος μας έδωσε πάλι το στίγμα του, στίγμα που αποβλέπει στην αποκατάσταση του διεφθαρμένου κόσμου, λόγω των τριών αβρααμογενών (sic) θρησκειών. Οπότε κι εμείς αντιγράφουμε και γράφουμε :

Οι τρείς αβρααμογενείς (sic) θρησκείες που σακάτεψαν την Ιστορία του Κόσμου (Καλόπουλος) και η μια Φιλοσοφία, που υπόσχεται να αποκαταστήσει (ποιητής Τ. Κουράκης) τα πάντα :

"Ενώναμε τα αιδοία μας καταργώντας την εσοχή της και την εξοχή μου κατακτώντας την παλινόρθωση του ανδρόγυνου όπου ο άνδρας αποκτά αιδοίο χωρίς εξοχή και η γυναίκα εσοχή με πλήρωση, έτσι που ο άνδρας γράφεται πλέον με Άλφα κεφαλαίο και η γυναίκα με Θήτα κεφαλαίο"

Υστερόγραφο, ο ποιητής Κουράκης - είθισται ο ποιητής να λέγεται και δημιουργός - είναι φορέας της ημέτερης Φιλοσοφίας, όπως ήταν και ο συγχωρεμένος μουσικοσυνθέτης Χατζηδάκης. Τα ίδια έλεγε κι εκείνος, δεν ήταν ο μόνος, ήταν και άλλοι.
Και η απορία του γράφοντος : Πώς και δεν έχει αναφερθεί από τους ειδικούς η γνωστή φυσική αστοχία, η οποία στην Ιατρική επιγράφεται "ψευδής ερμαφροδιτισμός" ; Ψευδώς ερμαφρόδιτοι πίθηκοι ή άλλου είδους ζώα, εξ όσων γνωρίζω, δεν έχουν βρεθεί, εκτός αν μου διαφεύγει.  Οι ασχολούμενοι με την Ζωολογία, αν θέλετε "οντολογία των όντων", θα παρακαλούσα να με διορθώσουν με σχετικές παραπομπές. Ευχαριστώ.

Σημείωση. Δεν πηγαίνω γυρεύοντας. Η ανάρτηση αυτή εμφανίστηκε στο δικό μου χρονολόγιο με την φωτογραφία που επισυνάπτω.

Τα Σχόλια

Διαζωγραφίζοντας λεκτικά την έκπληξη

Μια μικρή "Βαβέλ" συνεννοήσεως

- Kyprianos Christodoulides : Οι τρείς αβρααμογενείς (sic) θρησκείες που σακάτεψαν την Ιστορία του Κόσμου (Καλόπουλος) και η μια Φιλοσοφία, που υπόσχεται να αποκαταστήσει (Κουράκης) τα πάντα : "Ενώναμε τα αιδοία μας καταργώντας την εσοχή της και την εξοχή μου κατακτώντας την παλινόρθωση του ανδρόγυνου όπου ο άνδρας αποκτά αιδοίο χωρίς εξοχή και η γυναίκα εσοχή με πλήρωση, έτσι που ο άνδρας γράφεται πλέον με Άλφα κεφαλαίο και η γυναίκα με Θήτα κεφαλαίο" Υστερόγραφο, ο ποιητής Κουράκης - είθισται ο ποιητής να λέγεται και δημιουργός - είναι φορέας της ημέτερης Φιλοσοφίας, όπως ήταν και ο συγχωρεμένος μουσικοσυνθέτης Χατζιδάκης. Τα ίδια έλεγε κι εκείνος, δεν ήταν ο μόνος, ήταν και άλλοι. Και η απορία του γράφοντος : Πώς και δεν έχει αναφερθεί από τους ειδικούς η γνωστή αστοχία της Φύσης, η οποία στην Ιατρική επιγράφεται "ψευδής ερμαφροδιτισμός" ; Ψευδώς ερμαφρόδιτοι πίθηκοι ή άλλου είδους ζώα, εξ όσων γνωρίζω, δεν έχουν βρεθεί, εκτός αν μου διαφεύγει. Οι ασχολούμενοι με την Ζωολογία, αν θέλετε "οντολογία των όντων", θα παρακαλούσα να με διορθώσουν με σχετικές παραπομπές. Ευχαριστώ.

- Βαλάντης Ντόντος : Η ενωση των αιδοίων και ο περίπου τραβεστισμός και τρασνεξουαλισμός είναι "φιλοσοφία" και η απάντηση στις μονοθεϊστικές θρησκείες; Διότι όπως γράψατε "όλα τα κτιστά απηχούν μια κάποια ανώτερη δημιουργική δύναμη". Να συμπληρώσω ώστε να μην είναι αόριστο. Ολα τα κτιστά και τα πλάσματα απηχούν από κάποιες ανώτερες ατέρμονες ιεραρχικά δυνάμεις, σε αυτές που γεννούν -σε σπερματικές, και σε αυτές που τίκτουν -μήτρες. Πουθενά δεν συγκλίνουν σε διεμφυλική οντότητα διότι σύμφωνα και με την επιστήμη, το σύμπαν δεν είναι πεπερασμένο αλλά ατέρμων. Απλά πράγματα. ΄Σύν-παν. Τα πάντα σε υλική μορφοποίηση -φύση Γυναίκα και πνεύμα Άνδρας που γονιμοποιεί συνεχώς έξω από το σύμπαν (το σύν) και εντός ως ενσαρκωμένο ανδρικό στοιχείο έξω απο τη μήτρα της γυναίκας και αφού εισέλθει στον κόλπο της. ΤΟ "ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ" ΣΩΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΙΣΤΗΣ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΙΚΟ, ΑΦΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΓΕΝΝΗΣΙΟΥΡΓΟΣ. (Σημ.κχ. Αυτό είναι - σοβαρό μάλιστα - λάθος, το σωστό είναι Γενεσιουργός). Τώρα αν ξεφύγαμε απο θέμα της φωτογραφίας γι΄αυτο να ρωτήσετε τον Kyprianos Christodoulides.
- Kyprianos Christodoulides : Σαφώς ναι, αφού μας μιλά για την παλινόρθωση του ανδρόγυνου. Παλινόρθωση πού ; Στην αρχαϊκή του μορφή. Και ποια ήταν αυτή ; Ότι άνδρας και γυναίκα ήταν ένα, ήταν ενωμένοι, μετά όμως ο θεός ή θεοί τους χώρισαν. Ποιοι τα λένε αυτά ; Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι (Μυθολογία). Και τι είναι αυτά ; Φιλοσοφικά ιδεολογήματα, αφού η λέξη θεολογία - πλην της θεογονίας - τους ήταν άγνωστη. Είναι έτσι κύριε Ντόντο ή δεν είναι ; Ακόμη και σ΄ αυτόν τον παγανισμό υφέρπει η μονοθεΐα, αφού όλα τα κτιστά απηχούν μια κάποια ανώτερη δημιουργική δύναμη. Είναι έτσι ή δεν είναι κύριε Ντόντο ; Τι δηλώνει η "ένωση των αιδοίων" κύριε Ντόντο ; Όταν δυο πράγματα ενώνονται τι γίνεται ; Παλινόρθωση, ή αποκατάσταση, δεν γίνεται ή όχι ;

- Βαλάντης Ντόντος : Σαφώς και δεν είναι έτσι, παλινόρθωση μπορεί να είναι και μία αλληγορία, αλλά δεν είναι κάτι συγκεκριμένο ως προς την τροπή της εφαρμογή της. Αν το εκλαμβάνεις κυριολεκτικό μιλάς και για τρανσεξουαλισμο κυριολεκτικά ως ιδανική πνευματικότητα. Στο συμπόσιο του Πλάτωνα ξεκίνησε υποθετικά και σε συζητήσεις η εικασία για διεμφυλικά όντα (ραδιοαρβυλα απο φοίνικες) που χρησιμοποίησε και η μπλαβάνσκυ για τους λεμούριους ερμαφρόδιτους που είχαν ένα ή τέσσερα μάτια στο πίσω μέρος του κεφαλιού και καμια δεκαρια πόδια και χέρια. Βλακείες. Οι αρχαίοι δεν λάτρευαν ερμαφρόδιτους Θεούς εκτός και αν λες για θεότητες πορνείων και μέθυσων. Ο ερμαφροδιτισμός απεικονίζεται σαν μια "σφίγγα", και αυτά που παρέθεσες πάνω για "ανταλλαγή γεννητικών οργάνων", τα έκαναν και τα πίστευαν κάτι κρόνιοι ομοφυλόφιλοι που ψωνίζονταν - βγαίναν στο κουρμπέτι για το ταμείο της πίστης τους στη Ρώμη πέρνωντας στα σοβαρά υπόψιν διάφορα μυστικιστικά ερμητικά μονοπάτια που υπήρχαν κατά δεκάδες σε παραλλαγές. Οποιος παίρνει κυριολεκτικά ως νόημα την εμφάνιση μιας "σφίγγας" είναι ανισσόροπος και χονδροειδής, αλλα γι΄αυτό κάποιοι τις προώθησαν για να περάσει το "διαζευτικό" αρχικό νόημα τους ως απολύτως κυριολεκτικό και υλικό και να εκφυλιστεί. Υπήρχαν και στην αρχαιότητα τέτοιοι. Πως νομίζεις εγκαθιδρύθηκε ο εβραιοχριστιανισμός; Πάνω στο ελληνορωμαϊοανατολίτικο πτώμα.
ΥΓ Αν θεωρείς εσύ ή όποιος άλλος τον τραβεστισμό ως ιδανική πνευματικότητα βάλε /τε 4 -6 κόκκινα κεριά στο κεφάλι σας σε στεφάνι, βάλτε κόκκινες ζαρτιέρες και κομπινεζόν και κρατείστε κι΄ έναν στυλό, πένα.
- Kyprianos Christodoulides : Αφού αυτά κατάλαβες, φτάνει ως εδώ από μένα. Όταν έχεις να κάνεις με Μυθολογία όλα "παίζουν", υποθετικά και σε συζητήσεις, όπως η εικασία για διεμφυλικά όντα στο Συμπόσιο. Ο μακαρίτης Μανώλης Χατζηδάκης το είχε δηλώσει απερίφραστα - αυτό περί διεμφυλικών - σε συνέντευξη. Εσύ ασφαλώς τίποτα δεν - ερωτηματικό εδώ - εικάζεις. Είσαι θετικός άνθρωπος, πρακτικός όπως λέμε.

- Βαλάντης Ντόντος : ΄Oπως τοποθετήθηκες στο προηγούμενο σχόλιο, όχι στο απο πάνω, αλλά στο αμέσως προηγούμενο για την παλινόρθρωση, φαίνεται να τις ασπάζεσαι κυριολεκτικά και απόλυτα αυτές τις απόψεις και όχι με εικασίες ή να τις μεταφέρεις με ουδέτερο τρόπο. Εαν υπήρχαν διεμφυλικά όντα θα πρέπει να μας εξηγήσουν και πως διαχωρίστηκαν και γιατί η φυσική εξέλιξη τα οδήγησε προς τον διαχωρισμό. Με την προυπόθεση πως υπάρχουν πολλές εκδοχές μέσα στο ίδιο μυθολογικό κομμάτι. Εξάλλου στο συμπόσιο δεν έγινε και καμιά τρομερή ανάλυση πάνω σε αυτά, απλώς αναφορά. Κατά δεύτερον υπήρχαν στην ανατολή θρησκείες με ερμαφρόδιτους (περίπου σαν τραβεστί) ίσως και δύο χιλιάδες χρόνια πριν τον Πλάτωνα. Τότε ήταν διαφορετικά τα πράγματα ως προς την ενημέρωση της πληροφορίας και η πραγματικότητα κάποιων ιερεών που ντύνονταν γυναίκες να πέρασε σαν "θρύλος" οτί ήταν ερμαφρόδιτοι στις επόμενες γεννιές και με κάποιες υπερβολές να θεοποιήθηκαν κιόλας.
- Kyprianos Christodoulides : Αφού αυτό κατάλαβες, φτάνει ως εδώ. Τη μόνη πληροφορία που έχω να σου δώσω - αυτή με τον ευνούχο της Κανδάκης που αναφέρει η Καινή Διαθήκη - είναι ότι ακόμη και σ΄ αυτό το Βυζάντιο οι ευνούχοι (ψευδώς ερμαφρόδιτοι) κατείχαν σημαντικές πολιτικές θέσεις. Γεγονός πάντως είναι ένα, ότι ψευδώς ερμαφρόδιτοι πίθηκοι δεν έχουν περιγραφεί, και ένα δεύτερο, αυτό το λάθος της φύσεως είναι αποτέλεσμα της έκπτωσης του ανθρώπου. Πράγμα που εσύ και οι Καλόπουλος Like δεν δεχόσαστε, αφού αρνείστε την Διήγηση της Παλαιάς Διαθήκης για τον εκ Θεού πλασθέντα άνθρωπο και το προπατορικό αμάρτημα.

- Βαλάντης Ντόντος : Θα σου απαντήσω με προηγούμενο σχόλιο μου και με μία παράθεση από δικά σου σχόλια, διότι με τον τρόπο που τοποθετήθηκες αλεπάληλλα προηγουμένως δημιουργείς σύγχυση και αντιφάσεις εν τέλει δια το τι γνώμη έχεις. Δικό σου σχόλιο: "Σαφώς ναι, αφού μας μιλά για την παλινόρθωση του ανδρόγυνου. Παλινόρθωση πού ; Στην αρχαϊκή του μορφή. Και ποια ήταν αυτή ; Ότι άνδρας και γυναίκα ήταν ένα, ήταν ενωμένοι, μετά όμως ο θεός ή θεοί τους χώρισαν. Ποιοι τα λένε αυτά ; Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι (Μυθολογία). Και τι είναι αυτά ; Φιλοσοφικά ιδεολογήματα, αφού η λέξη θεολογία - πλην της θεογονίας - τους ήταν άγνωστη. Είναι έτσι κύριε Ντόντο ή δεν είναι:" . Σου λέω λοιπόν ότι, φαίνεται πως ασπάζεσαι απόλυτα αυτά που εξέφρασε ο Χατζηδάκης με αναγωγή στη μυθολογία και σε ανώτερο δημιουργό. Δεν μπορεί να γίνει στο σχόλιο αντιληπτό εαν ειρωνεύεσαι εμένα, ή μαλλον προσπαθείς ολίγον επιθετικά να περάσεις τις απόψεις του Χατζηδάκη, ή εαν συμφωνείς με την απορρία μου στο προηγούμενο σχόλιο και θέλεις να αφήσεις μπιχτές για άλλους απαντώντας σε εμένα σε αυτό το σχόλιο μου. "Η ενωση των αιδοίων και ο περίπου τραβεστισμός και τρασνεξουαλισμός είναι "φιλοσοφία" και η απάντηση στις μονοθεϊστικές θρησκείες;" Και να συμπληρώσω πως ερμαφροδιτισμός σημαίνει Ερμής και Αφροδίτη. Δηλαδή, παίρνουν τα ονόματα δύο θεών για να περιγράψουν έναν διεμφυλικό. Δεν ήταν ερμαφρόδιτοι διότι ο ερμαφροδιτισμός είναι "σφίγγα". Ήταν απλώς άνδρες που ντύνονταν γυναίκες.
- Kyprianos Christodoulides : Μα είσαι στα καλά σου ; Μη, δα, και νομίζεις ότι δέχομαι, ή ασπάζομαι, ή πιστεύω σε φιλοσοφικά ιδεολογήματα και Μυθολογίες ; Δεν ειρωνεύομαι, έκπληξη εκφράζω με όλα αυτά, που σε επανάληψη, γράφεις. Δεν είμαι επιθετικός, δεν προσπαθώ να περάσω καμιά άποψη. Θεωρώ πάντα τον εαυτό μου απολογούμενο σε ανθρώπους που, έχοντας πλήρη άγνοια - ιδού η έκπληξη -, προσπαθούν να επιχειρηματολογήσουν αβάσιμα σε θέματα στα οποία απαιτείται σοβαρότητα και ικανή αντίληψη των υπό διαπραγμάτευση ζητημάτων. Εσείς τσουβαλιάζετε την Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη με το Ισλάμ και τον Ιουδαϊσμό, μη γνωρίζοντας την κακοποίηση που υπέστη η Χριστιανοσύνη από παπισμό και αγγλικανισμό - την καλύτερη επεξεργασία του παπισμού. Αλλά ούτε και οι αγγλικανοί δεν γλύτωσαν. Φύτρωσαν οι εκατοντάδες "εκκλησίες" και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πήραν και κόλλησαν το "Χριστιανοί" Μάρτυρες του Ιεχωβά. Δεν αποκλείεται να δούμε και την "εκκλησία" τους. Δύσκολο μεν, όχι απίθανο δε.

- Βαλάντης Ντόντος : Ωραία στο δια ταύτα. Θεωρείς πως αυτά που εξέφρασε ο Χατζηδάκης είναι ξεφτίλα και παρακμή εαν εφαρμοστούν θρησκευτικά ή κάτι καλό; Εγώ θεωρώ πως είναι παρακμή πάντως. Οπότε πρεπει να συμφωνείς μαζί μου σε αυτό το σημείο και άρα το σχόλιο που έβαλες τότε ήταν καυστικό προς άλλους, προς αυτούς δηλαδή που ασπάζονται τον θρησκευτικό τραβεστισμο. Εννοώ αυτο το σχόλιο που έβαλες : "Σαφώς ναι, αφού μας μιλά για την παλινόρθωση του ανδρόγυνου. Παλινόρθωση πού ; Στην αρχαϊκή του μορφή. Και ποια ήταν αυτή ; Ότι άνδρας και γυναίκα ήταν ένα, ήταν ενωμένοι, μετά όμως ο θεός ή θεοί τους χώρισαν. Ποιοι τα λένε αυτά ; Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι (Μυθολογία). Και τι είναι αυτά ; Φιλοσοφικά ιδεολογήματα, αφού η λέξη θεολογία - πλην της θεογονίας - τους ήταν άγνωστη. Είναι έτσι κύριε Ντόντο ή δεν είναι ;". OK λοιπόν, το όλο πρόβλημα δημιούργησε το πρώτο σχόλιο σου προς εμένα διότι ήταν ασαφής η στόχευση του.
- Kyprianos Christodoulides : Επιτέλους, κατάλαβες ! Εγώ ίσως δεν τα πήγα καλά, είναι κάποτε δύσκολα τα πράγματα, όταν προσπαθείς να διαζωγραφίσεις λεκτικά την έκπληξη. Εντάξει, οψόμεθα σε άλλα. Το "δια ταύτα" δικό μου, νομίζω, δεν χρειάζεται.

- Βαλάντης Ντόντος : Δεν πειράζει βγήκε μια ωραία "Βαβέλ" συνεννοήσεως !
- Kyprianos Christodoulides : Έχεις γούστο ... .

Η σκέψη υποκατάστατο της πίστης !

Δημοσίευση by Kyprianos Christodoulides.

Τα σχόλια στο facebook εμφανίζονται πιέζοντας τον δείκτη mouse στο τετραγωνίδιο δίπλα στο "Κοινοποιήστε"

Η αποδιοργάνωση των ορθοδόξων και η οργάνωση του Νέου Κόσμου των σιωνιστών

Βλέπε και http://kyprianoscy.blogspot.gr/2014/10/blog-post_23.html

Ο αποδιοργάνωση των ορθοδόξων έχει βαθιές τις ρίζες. Δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Το σχέδιο χρονολογείται από τα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1897, στη Βασιλεία της Ελβετίας, έγινε το πρώτο σιωνιστικό συνέδριο, όπου τέθηκαν οι βάσεις του Σιωνισμού από τον Θεόδωρο Χέρτσλ. Ήταν αυτός, ο οποίος μετά το τέλος των εργασιών του συνεδρίου, έγραψε στην εφημερίδα του το ακόλουθο απόσπασμα, που ηχεί ως απίστευτη προφητεία: «Στη Βασιλεία ίδρυσα το εβραϊκό κράτος. Θα το καταλάβουν σε 50 χρόνια». Σήμερα, συμπληρώνουμε, καταλαβαίνουμε περισσότερα.

Όλα κινούνται βάσει σχεδίου. Όσοι αντιδρούν, είτε είναι μεμονωμένα άτομα σε σημαντικές θέσεις, είτε είναι στο σύνολό του ένας λαός ή ένα κράτος, βγαίνουν από τη μέση. Οι παράπλευρες απώλειες, όπως ήταν η περίπτωση του Χρυσοστόμου Σμύρνης, είναι αναμενόμενες και αξιολογούνται (αγιοποίηση) δεόντως. Ένας είναι ο στόχος : Το μεσσιανικό / χιλιαστικό όραμα της παγκόσμιας σιωνιστικής υποταγής-υποδούλωσης των λαών.
Έρχεται η επανεμφάνιση και επίκειται η εφαρμογή του Μωσαϊκού Νόμου. Τσιπάκια, ΑΜΚΑ και ό,τι άλλο ακολουθήσει, θα φτιάξουν την Οικουμενική  Κοινωνία των θρησκευτικά ευσεβών και πολιτικά νομοταγών πολιτών. Ο πληθυσμός της γης θα είναι αυστηρά ελεγχόμενος και όλοι, δεν θα έχουμε ουδεμία ανάγκη εκζητήσεως ελέους, αφέσεως αμαρτιών, θείας ευχαριστίας ή γενικότερα, κάτι που να ταιριάζει στα μέτρα (δοξασίες) του καθενός. Οποιαδήποτε άλλη εξωτερική και άνωθεν παρέμβαση - ανωτέρα δύναμη, θεός, θεοί, ενέργεια - θα μας είναι εντελώς περιττή. Θα απερχόμαστε όθεν προήλθαμε : Στον κονιορτό του Σύμπαντος, όπου εκεί θα γίνεται η ανακύκλωση των ενεργειακών μας στοιχείων από ...

- Αλήθεια, από τι ;
- Αφελέστατε βλάκα ακόμη δεν το κατάλαβες ; Από το σωματίδιο του θεού ηλίθιε. Τίποτα δεν έμαθες για το "μποζόνιο", δεν είδες τι γίνεται με το CERN, τον επιταχυντή ανδρονίων κάπου εκεί στα έγκατα της Ελβετίας ; Ετοιμάζουν τον επιταχυντή  ... "γυναικονίων" και τότε όλα θα είναι έτοιμα. Η οργάνωση του Νέου Κόσμου των σιωνιστών καταφθάνει.

Προς τιμήν των προγόνων

"Τότε τας πόλεις απόλλυσθαι, όταν μη δύνωνται τους φαύλους από των σπουδαίων διακρίνειν."

"Ομονοούντων αδελφών συμβίωσιν παντός τείχους ισχυροτέραν είναι."

"Κατά νόμον είναι πολλούς Θεούς, κατά δε φύσιν ένα."

 ( Αντισθένης, 445-360 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος )

Ορθοδόξως ταλαιπωρούμενοι, προσωπικά ελεύθεροι και συνοδοιπόροι του σιωνισμού

Στην Πασχαλινή Ποιμαντορική Εγκύκλιο του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ διαβάσαμε και μάθαμε ότι η ανάσταση του Λαζάρου δεν ήταν ίδια με την ανάσταση του Κυρίου! Μείναμε κυριολεκτικά άφωνοι. Και πώς ήταν δυνατόν να είναι η ίδια, σκεφθήκαμε εμείς οι θεολογικά ολιγομαθείς, αφού ο Κύριος δεν είχε ακόμη αναστηθεί; Μήπως ήταν και ο Λάζαρος θεάνθρωπος;

Ο σεβασμιότατος μας δίνει τη δική του εξήγηση, την κακόδοξη και πλανημένη, που απηχεί τα γνωστά νεοορθόδοξα φιλοσοφικά αερολογήματα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι επαναλαμβάνει την εντελώς άθλια, τεκτονικής και σιωνιστικής προέλευσης, φιλοσοφία περί ελευθερίας. Γράφει :

"Οἱ ἀναστάσεις τῶν νεκρῶν πού περιγράφονται στήν Ἁγία Γραφή, εἶναι γιά τά ἀνθρώπινα μάτια δεῖγμα ἐκπληκτικό τῆς δύναμης τοῦ Θεοῦ, δηλαδή τῆς ἐλευθερίας Του ἀπό κάθε φυσικό περιορισμό. Αὐτή ἡ δύναμη μπορεῖ νά μεταβάλει τούς νόμους τῆς φύσης, ἀλλά δέν μπορεῖ νά μεταβάλει τόν τρόπο ὑπάρξεως τῆς φύσης. Μιά τέτοια μεταβολή δέν ἐπιβάλλεται ἐξωτερικά, εἶναι μόνο καρπός τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας, κατόρθωμα ἐλευθερίας".

Μας λέει λοιπόν ότι η εκπληκτική δύναμη του θεού είναι η ελευθερία, που μεταβάλει τους νόμους της φύσης, όχι όμως και τον τρόπο ύπαρξης της φύσης. Τούτο εναπόκειται στον καθένα να το καταλάβει, ανάλογα με το πνευματικό  IQ που διαθέτει και συνεπώς, τις φιλοσοφικές ικανότητες που έχει. Πάντως, αντιλαμβανόμενος ο σεβασμιότατος το αδιέξοδο - είναι το γιατί ο θεός της ελευθερίας μπορεί να μεταβάλει τους νόμους της φύσης, όχι όμως και τον τρόπο ύπαρξης της φύσης - προχωρεί προσπαθώντας  να μας δώσει να καταλάβουμε "τον καρπό της προσωπικής ελευθερίας" (sic). Και συνεχίζει ρίχνοντας τώρα το βάρος "στον τρόπο ύπαρξης της ανθρώπινης φύσης", δηλαδή στην προσωπική ελευθερία. Γράφει :


"Ἡ μεταβολή στόν τρόπο ὑπάρξεως τῆς ἀνθρώπινης φύσης τοῦ Χριστοῦ μετά τήν ἀνάστασή Του ἐπισημαίνεται μέ μιά «ἑτερότητα» : εἶναι ὁ γνώριμος «υἱός τοῦ ἀνθρώπου» ἀλλά «ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ» (...) . Τί εἶναι αὐτό πού Τόν διαφοροποιεῖ καταρχήν καί πρέπει νά τό ὑπερβεῖ κανείς γιά νά Τόν ἀναγνωρίσει; Σίγουρα κάτι πού δέν λέγεται, ἀλλά μόνο βιώνεται. Ἴσως, ἄν ἡ σχέση μαζί Του σταματήσει στή φαινόμενη ἀτομικότητα, δέν κατορθώνει νά ἀναγνωρίσει τήν ὑπόσταση, τήν ἐλευθερωμένη ἀπό τήν ἀτομική αὐτοτέλεια. Δέν ξέρουμε καί δέν μποροῦμε νά περιγράψουμε τήν ἐμπειρία, τολμοῦμε μόνο νά τήν προσεγγίσουμε μέσα ἀπό τά γεγονότα πού τή συνοδεύουν : Τό σῶμα τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ εἶναι ἡ ἀνθρώπινη φύση ἐλεύθερη ἀπό κάθε περιορισμό καί κάθε ἀνάγκη, εἶναι ἕνα ἀνθρώπινο σῶμα μέ σάρκα καί ὀστά, πού ὅμως δέν ἀντλεῖ ζωή ἀπό τίς βιολογικές του λειτουργίες, καί εἰκονίζει καί τά δικά μας σώματα πού θά ἀναστηθοῦν, ἀπό τήν προσωπική σχέση μέ τόν Θεό, πού αὐτή καί μόνη μᾶς συνιστᾶ καί μᾶς ζωοποιεῖ".

Για να απλουστεύσουμε τις φιλοσοφικές ακροβασίες του σεβασμιότατου, που δεν λέγονται αλλά μόνο βιώνονται, μας λέει - εδώ βάζουμε ένα θαυμαστικό ! - ότι η σχέση μας με τον Κύριο, αν σταματήσει στη φαινόμενη ατομικότητα αδυνατεί να αναγνωρίσει την ελευθερωμένη από την ατομική αυτοτέλεια υπόσταση, και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Να όμως που έχουμε και την εμπειρία της σχέσης! Βάζουμε ακόμη ένα θαυμαστικό. Με αυτήν, μας λέει ο σεβασμιότατος του "δεν λέγονται αλλά βιώνονται" - ξεχνάμε το θαυμαστικό -, τολμούμε να προσεγγίσουμε την ελεύθερη από κάθε περιορισμό και ανάγκη ανθρώπινη φύση. Οπότε, συμπεραίνουμε εμείς οι θεολογικά ολιγομαθείς, ότι ο σεβασμιότατος έχει συνάψει ήδη αυτή τη σχέση, έχει αυτή την εμπειρία, μας λέει αυτά που δεν λέγονται παρά μόνο βιώνονται, και πλέον μπορεί να μας κατηχεί, ώστε κι εμείς να συνάψουμε την προσωπική μας σχέση με το θεό, "που αυτή και μόνη μας συνιστά και μας ζωοποιεί". Συμπληρώνουμε, τότε μπορούμε να λέμε κι εμείς αυτά "που δεν λέγονται, αλλά βιώνονται" και βάλτε όσα θαυμαστικά θέλετε.

Πάλι τα γνωστά νεοορθόδοξα αεροκοπανήματα περί τρόπου υπάρξεως, άλλως υπαρκτικά, περί ετεροτήτων και οπωσδήποτε σχέσεων. Η σχέση δεν εγκαταλείπει ποτέ τη μοντέρνα (καινοτόμο) ψυχοθεολογία (σχεσιολογία) που μας ταλαιπωρεί ορθοδόξως.

Το "κατόρθωμα της ελευθερίας ολοκληρώθηκε από τον Χριστό", κατά την αθεολόγητη γραφή του μητροπολίτη, διότι κυρίως και πρωτευόντως ήταν (έστω) κατόρθωμα (sic) αληθείας. Αυτό δεν μας το είπε ο σεβασμιότατος Πειραιώς, αν και ανέγνωσε την Ευαγγελική περικοπή του Όρθρου του Μ. Σαββάτου όπου :

14 Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας ... 17 ὅτι ὁ νόμος διὰ Μωϋσέως ἐδόθη,  ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ  Χριστοῦ ἐγένετο.

Πού την είδε ο σεβασμιότατος την ελευθερία; Η ελευθερία οδηγεί το κτιστό σώμα στο άκτιστο ή μήπως είναι μόνο η αλήθεια, η οποία καθιστά την "ἀνθρώπινη φύση ἐλεύθερη ἀπό κάθε περιορισμό καί κάθε ἀνάγκη"; Μπορεί να μας απαντήσει ο σεβασμιότατος;

"γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ  ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς", αυτό όμως ουδέποτε θα το ακούσουμε από όσους αναμασούν τις σιωνιστικές και τεκτονικές ανοησίες. Κατόπιν αυτών, ας μην απορεί ο σεβασμιότατος που η "Χρυσή Αυγή" των κατηγορεί σαν πράκτορα του σιωνισμού - είναι και οι ίδιοι.
Αμφότεροι λένε με διαφορετικά λόγια τα αυτά. Το χειρότερο όμως είναι για τον μητροπολίτη. Ο οποίος λάβρος καταδικάζει το σιωνισμό, τον τεκτονισμό και τη συνωμοσία της λέσχης Μπίντελμεργκ, αυτός όμως και η εκκλησία του παραμένουν δέσμιοι του αντίχριστου βραχίονα της λέσχης που ονομάζεται Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών. Αυτή είναι ο ιδρυτής ή μήπως δεν το γνωρίζει;

ΣΥΡΙΖΑ: Ανάγει και την αυτοκτονία σε «δικαίωμα»!!!!

Από το Ρεσάλτο
Γράφει η ΘΑΛΕΙΑ
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=6236

Ειπώθηκε το εξής μακάβριο:

«Το δικαίωμα στο να αυτοκτονήσω δεν μπορεί να μου το αφαιρέσει κανένας».

Αυτό ήταν ένα από τα «επιχειρήματα» του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Β. Μουλόπουλου, που επιστράτευσε για την υπεράσπιση του νομοσχεδίου αποποινικοποίησης της χρήσης, κατοχής, προμήθειας όλων των ναρκωτικών ουσιών και καλλιέργειας της κάνναβης…

Το «δικαίωμα να αυτοκτονήσω» είναι η μακάβρια φιλοσοφία της διαστροφής του «ατομικού δικαιώματος», του νεοταξικού «δικαιώματος στην αυτοδιάθεση»: Είναι η ολοκληρωτική «απελευθέρωση» και αναγωγή σε «δικαίωμα», κάθε νοσηρής διαστροφής, η αναγωγή σε «δικαίωμα» η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ από τη ζωή, ο ΘΑΝΑΤΟΣ…

Μόνο ένα καθεστώς σήψης και θανάτου, μόνο κόμματα που υπηρετούν αυτή τη σήψη, την αποτέφρωση των ανθρώπινων αξιών και τον αυτοεξευτελισμό του ανθρώπου είναι δυνατόν να υψώνουν σε «δικαίωμα» την αυτοκτονία…

Μόνο οι κήρυκες της μοιρολατρίας και της δειλίας, μόνο οι κήρυκες του ολοκληρωτισμού της Νέας Τάξης ναρκοθετούν τόσο κυνικά τη ΖΩΗ του ανθρώπου, μπολιάζουν το λαό με τα διαστροφικά «δικαιώματα» της παραίτησης από τη ζωή, με τα νοσήματα και τις πνιγηρές αναθυμιάσεις της σήψης: Αυτά της αυτό-καταστροφής και του θανάτου…

Το να απαλλαγεί κανείς από τα δεσμά της εξάρτησης, της βαρβαρότητας και της θανατηφόρας καταστροφής, που οδηγεί η δικτατορία της Νέας Τάξης, τούτο ΑΝΑΓΑΓΕΙ τη ζωή σε αγαθό ΜΕΓΑ και ΠΡΩΤΟ, κηρύσσει τον αμείλικτο και ασυμβίβαστο αγώνα εναντίον του ΘΑΝΑΤΟΥ των λαών και των ανθρώπων, σαλπίζει το «δικαίωμα» της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ για ΖΩΗ: Το «ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ» των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ και της ΖΩΗΣ του ανθρώπου…

Για άλλη μια φορά ο ΣΥΡΙΖΑ «σαλπίζει» τα δικαιώματα των νεοταξικών διαστροφών και νοσημάτων, τη φιλοσοφία των δυναστών του κόσμου: Την αυτοκαταστροφή, τον αυτοεξευτελισμό του Ανθρώπου, την παραίτηση από τη ζωή, το «δικαίωμα» της αυτοκτονίας…

Τη 21 μηνός Ιανουαρίου μνήμην επιτελούντες ...

Τη 21 μηνός Ιανουαρίου μνήμην επιτελούντες του εν αγίοις πατρός ημών Οσίου Μαξίμου του Ομολογητού και σε ιστολόγιο δαβάσαμε (*) :

"Διότι, όπως είπαμε, και μία λέξη ή ένας φθόγγος μπορεί να σημάνει πλήρη αλλοίωση της αλήθειας περί Θεού και Χριστού. Ο αγώνας της Εκκλησίας δεν έγκειται στις λέξεις αλλά στα πράγματα, στην αλήθεια. Και η αλήθεια δηλώνεται με λέξεις"

Γράφουμε λοιπόν κι εμείς τα ακόλουθα

Μετά τα ανωτέρω προκύπτει ένα ερώτημα και αυτό είναι :

Αφού "ο αγώνας της Εκκλησίας δεν έγκειται στις λέξεις αλλά στα πράγματα, στην αλήθεια, και η αλήθεια δηλώνεται με λέξεις", οι αριθμοί, καλύτερα, η αρίθμηση των ημερών, πώς δηλώνεται; Με λέξεις δεν δηλώνονται οι αριθμοί και οι ημέρες; Η αλήθεια αυτών δεν δηλώνεται με λέξεις; Δηλαδή, διά του λόγου; Πράγματα ή προτιμότερα "πράγματα", δεν είναι και οι αριθμοί, και οι ημέρες;

Οπότε, τι γίνεται; Ποιοι αριθμοί, κατά συνέπεια και ποιες ημέρες, αληθεύουν και ποιοι (ή ποιές) είναι ψευδείς - αληθοφανείς για την ακρίβεια των λέξεων ή των "πραγμάτων";

Οι αριθμοί και οι ημέρες του Παλαιού των ημερών ή οι αριθμοί και οι ημέρες του πάπα και της επιστήμης του; Που ανακάλυψε την υστέρηση του χρόνου (σημ. ποτέ δεν ανακάλυψαν οι πάπες ότι υστερούσαν σε πλείστα όσα άλλα) και με μεγάλη καθυστέρηση τη βρήκαμε κι εμείς. Διότι τα άδεια μας κεφάλια γέμισαν με λόγια ψεύτικης αγάπης : Ειρηνολογίας, αγαθολογίας και λοιπής συνυπαρξιακής ωραιολογίας, για μια Κοινωνία Εθνών ομού μετά της κοινωνίας των εκκλησιών. Σημειώνουμε, ενός αδίστακτου τυράννου και νυν επίδοξου κοσμοκράτορος. Ο οποίος σπέρνει το θάνατο, αφ΄ ης στιγμής η Κοινωνία των Εθνών ναυάγησε και τη θέση της πήρε ο Οργανισμός των - δανειακώς - Ηνωμένων Εθνών και των θεραπαινίδων εκκλησιών. Κι αυτές με δανεικά τις υποχρεώνει τώρα να ζουν.

Υπάρχει απάντηση ή δεν υπάρχει, δια λόγους εθνικού, πλην ανυπάρκτου πλέον, συμφέροντος;

Υστερόγραφο
Η σημερινή ημερομηνία δεν είναι η 21 Ιανουαρίου και ο συντάκτης της παρούσης, ετοίμασε την ευχετήριο επιστολή του για να την επιδώσει στον εορτάζοντα άγιο κατά τον ορισμένο υπό των Πατέρων καιρό : Ημέρα, αριθμό ημέρας και χρόνο.

(*) http://aktines.blogspot.com/2012/01/21_21.html
όπου και η φωτογραφία

Πρωτοπρ. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος : ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΙΣ, μία ἀκόμη διδαχή τοῦ ὄφεως

Περισσότερα, σχετικά με τον τίτλο του Θέματος και την αφορμή που δόθηκε για την ανάρτηση αυτή, παραπέμπω τον αναγνώστη στο ιστολόγιο ΑΚΤΙΝΕΣ (http://aktines.blogspot.com/2012/01/blog-post_4899.html) όθεν ελήφθη και η φωτογραφία.

- π. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος : 
"Ὁ ἀντιχριστιανικός χαρακτήρας τῆς μετενσάρκωσης εἶναι ἐμφανής ὄχι μόνο ὡς πρός τό περιεχόμενό της καθ' ἑαυτό, ἀλλά καί ὡς πρός τίς περί ἀνθρώπου, κόσμου καί κακοῦ προϋποθέσεις καί διαστάσεις της. Κατ' ἐξοχήν ὅμως, για τί προσκρούει καί ἀντιτίθεται στό μυστήριο τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας, ἐλευθερίας καί ἐλπίδας τοῦ ἀνθρώπου"

- Κυπριανός Χ, σχόλιο : 
Πέραν αυτών και πολλών άλλων ακόμη, σχετικά με το "αλογώτερον" του Μ. Βασιλείου για του είδους αυτού τις δοξασίες, υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικότερο. Το οποίο ως φαίνεται διαλάθει της προσοχής των αλογοτάτων φιλοσόφων. 

Αν οι διαρκείς μετενσαρκώσεις ή και μετεμψυχώσεις, οδηγούν τον άνθρωπο σε "αναβαθμούς" (καταχρηστικά αυτό διο και τα εισαγωγικά) τελειότητας, εξαγνισμού και κάθαρσης, γεννάται το ερώτημα : Δηλαδή η απόλυτος τελειότης, που είναι και το επιδιωκόμενο, αρχίζει από τα κατώτερα - ίσως και φονικότερα - στάδια και τελικά οδηγείται στα ανώτερα; 

Αν συμβαίνει αυτό, τότε η απόλυτος τελειότης, εξαγνισμός ή όπως αλλιώς θέλετε το ονομάζετε, έχει την αρχή της σε ό,τι απαισιότερο και δυσυδέστερο υπάρχει. Αυτή η περίφημος "αρχή παντός αγαθού" αφορμάται από τα χείριστα για να καταλήξει στα κράτιστα; 

Αν συμβαίνει αυτό και η αρχή (σημ. άναρχος κατά τους φιλοσόφους) είναι η χειρίστη, αφού από εκεί ξεκίνησε, τότε και η κατάληξή της θα είναι πολύ πέραν από το χείριστο. 

Δικαίως λοιπόν ο προορισμός όλων αυτών με τις περί μετενσαρκώσεως ή μετεμψυχώσεως δοξασίες είναι εκεί "ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται". Εφόσον η αρχή είναι το αγαθόν (ουδείς αγαθός ει μη ο θεός) είναι αδύνατον η αρχή αυτή να ήρξατο από τα υποδεέστερα (αν πρόκειται για μετεμψυχώσεις) ή τα εξελικτικώς απεχθέστερα - κατά ανθρώπων - εγκλήματα (αν πρόκειται για μετενσαρκώσεις). 

Τέλος, κάτι θα ήθελα να γράψω και γι΄ αυτό :

- π. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος : 
"Τό ἐν λόγῳ ποσοστό (*) ἀναδεικνύει γιά μιά ἀκόμα φορά τό μεγάλο ἔλλειμα ἐπαρκοῦς κατήχησης και γνώσης τῆς Ὀρθόδοξης πίστης μας, πού παρατηρεῖται στους χριστιανούς μας, μέ φυσική συνέπεια, οἱ νεοεποχίτικες και ἀντιχριστιανικές ἀντιλήψεις νά διαβρώνουν σιγά-σιγά, ὕπουλα και μεθοδευμένα τό φρόνημα τῶν Ὀρθοδόξων"

- Κυπριανός Χ, σχόλιο : 
Σε σχετική συζήτηση που είχα κάποτε με τον προϊστάμενο ιερέα ναού, όπου και διετέλεσα επίτροπος, είχα κυριολεκτικά μείνει άναυδος όταν έμαθα οποίαν εντολή είχε ο εφημέριος, προκειμένου να καλέσει έναν πιστό να αναλάβει καθήκοντα επιτρόπου. Ο οικείος μητροπολίτης συνεβούλευε τους ιερείς να κάνουν επιτρόπους ολιγομαθείς και σχεδόν εντελώς ανίδεους με θρησκευτικά ζητήματα. Ειλικρινά θλίβομαι που το γράφω, αλλά επιτέλους κάτι πρέπει να κάνουμε. Ας είναι και στα "μπάζα" του διαδικτύου. 

(*) Ο αρθρογράφος π. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος αναφέρεται σε δημοσίευμα εφημερίδος, όπου δίδεται η πληροφορία "τό 33% τῶν Ἑλλήνων ἀποδέχεται τήν (ἀντιχριστιανική) ἰδέα τῆς μετενσάρκωσης". Η εφημερίδα που δημοσίευσε την είδηση αυτή θα αισθάνεται προφανώς ευτυχής. Άξιος ο μισθός του συγκροτήματος που την εκδίδει, αφού με τη συστηματική παραπληροφόρηση που κάνει στο ημιμαθές αναγνωστικό κοινό (σημ. ουδέποτε δημοσιεύει κριτικά γράμματα αναγνωστών τα οποία βάζουν τα πράγματα στη θέση τους) κατόρθωσε να ανεβάσει - το υποθέτουμε - το ποσοστό των Ελλήνων που αποδέχονται (σημ. ευτυχώς απέφυγε να γράψει "πιστεύουν") τη μετενσάρκωση στο 30%. Με λίγη προσπάθεια ακόμη (σημ. και άφθονη χρηματοδότηση από ευαγή ιδρύματα τύπου Σόρος, ΜΚΟ κλπ.) θα φθάσουμε το 50%.

Εκείνοι που δεν έγραψαν

Σχολιαστής διερωτάτο ...

"Ίσως αυτό, ότι χάνεται το 70% της αληθινής πληροφορίας εκ της επικοινωνίας, να το συνειδητοποιούσε ο αρχαίος φιλόσοφος Σωκράτης γι΄ αυτό δεν έγραψε τίποτα.

Και οπωσδήποτε, ο θεάνθρωπος Κύριος Ιησούς Χριστός το κατείχε. Γι΄ αυτό δεν μας άφησε δικό του γραπτό κείμενο, επίσης"
... έτερος δε του απάντησε

"Δεν είναι αυτός ο λόγος, ότι με το γραπτό κείμενο χάνεται η επικοινωνία. Δεν χάνεται, χάνουν μόνο οι πλασιέ της επικοινωνιακότητας.

Ο Σωκράτης δεν έγραψε τίποτα και άφησε τον Πλάτωνα να τα συμμαζέψει εκείνος. Ο τελευταίος δεν κατάλαβε ότι ο λόγος, όταν καταγράφεται σε πλάκες, σε παπύρους, σε περγαμηνές ή ο,τιδήποτε άλλο, υποτάσσεται στην χρεία, στην ανάγκη. Πρακτικά αυτό αποτελεί δέσμευση. Αλλά ο λόγος "ου δέδεται", είναι ελεύθερος και μη υποκείμενος και υποτασσόμενος στην ένδεια.

Οι άνθρωποι μιλούν και γράφουν για την ελευθερία. Τους διαφεύγει όμως ότι ο γραπτός λόγος είναι δέσμιος της γραπτής εκφοράς.

Και οι πατέρες της Εκκλησίας έγραψαν, αλλά έχουμε και "το ΛΑΛΗΣΑΝ δια των προφητών" άγιον Πνεύμα, του οποίου την εμφάνεια αμυδρά αντιληφθήκαμε όταν οι Εβδομήκοντα μετέφρασαν την Παλαιά Διαθήκη, μετέπειτα Αγία Γραφή, με τον φωτισμό της Καινής Διαθήκης.

Γιατί εγγράφως; Διότι ο Λόγος σαρξ εγένετο και ακόμη, διότι αυτή η γραφή, και Γραφή, ελευθερώνει ουσιαστικά τον άνθρωπο.

"Ο δυνάμενος χωρείν χωρείτω"

Σχόλιο σε ιστοσελίδα

Το άρθρο της ιστοσελίδας μπορείτε εδώ να το διαβάσετε : http://ksipnistere.blogspot.com/2012/01/blog-post_747.html, όπου και έχει καταχωρηθεί και το σχόλιο αυτό :

[Οι Ζορμπάδες άρχισαν να μας κυβερνούν από τότε που βγήκε σε ταινία το ομότιτλο βιβλίο του Ν. Καζαντζάκη και η Ελλάδα άρχισε να "παράγει" τουρισμό.

Σημ. Οι τότε τουρίστες έναντι δυο ή τριών φιαλών αίματος έκαναν ανέξοδο τουρισμό. Άλλοι έδιναν σπέρμα ... .

Αν λοιπόν ο κ. George Piperopoulos αισθάνεται ευτυχής για την ανάδειξη της (τουριστικής) Ελλάδας και τώρα δυστυχής, ας μην ενοχοποιεί κανέναν άλλο, παρά μόνο τον εαυτό του και πολλούς, πάρα πολλούς, άλλους όπως αυτός.
Ήταν όλοι τους Ζορμπάδες.
Να πώς καταλήξαμε στο θάνατο της Madame Hortense - και τη λεηλασία του οίκου της, για όποιον δεν έχει διαβάσει ή δει το έργο.]

ΑΚΤΙΝΕΣ: Η μεταστροφή ενός διάσημου αθέου

 Όταν κυκλοφόρησε το τελευταίο του βιβλίο, για να ζητήσει συγγνώμη από τους αναγνώστες του παραδεχόμενος ότι όσα έγραψε - αθεϊστικά και εξελικτικά - ήταν λάθος και πλάνη, τότε εκείνοι που τον έκαναν διάσημο, απάντησαν ότι "ο κύριος αυτός πάσχει τώρα από γεροντική άνοια, μη τον λάβετε υπόψη".

Είπατε τίποτα; Διαβάσετε για να μάθετε.

Ο κύριος της φωτογραφίας είναι ο Βρετανός κ. Andrew Flew, φιλόσοφος που "έντυσε" φιλοσοφικά τη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου. Προ του θανάτου του έγραψε ένα βιβλίο αναιρετικό των φιλοσοφημάτων του. Οι πρώην τιμητές του το απέδωσαν στη γεροντική άνοια που έπαθε  Πέθανε σε ηλικίς 87 ετών.

- Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...
"Τον έβαλαν να κτυπήσει τη μαγιονέζα, τον έκαναν διάσημο μάγειρο, αλλά στο τέλος αυτός την ... έκοψε. Την πέταξαν και τον πέταξαν, περιμένουν άλλοι στη σειρά να γίνουν διάσημοι."

- Ανώνυμος είπε...
"Δεν κατάλαβα το σχόλιο σας κ.ιατρέ.
 Μπορείτε να γίνετε πιο σαφής;"

- Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...
"Ευχαρίστως. Τον έκαναν διάσημο με τα φιλοσοφικά, αθεϊστικά, εξελικτικά κλπ., αεροκοπανήματα που έγραψε και όταν στα γεράματα κατάλαβε ότι αυτά που είχε γράψει δεν έστεκαν νοηματικά - το συνόψισε με το να γράψει : «Ή απίστευτη πολυπλοκότητα των διατάξεων, πού απαιτούνται για να δημιουργηθεί ζωή, δείχνει ότι έχει αναμιχθεί μία άπειρη νοημοσύνη στη δημιουργία της ζωής» -, τότε οι τιμητές της δόξας του, αυτοί που τον έκαναν διάσημο, είπαν ότι έπαθε "γεροντική άνοια".

Βλέπεις, ξέρουν πολλούς να πάσχουν από γεροντική άνοια και να γράφουν βιβλία! Εγώ, πάντως, στην ιατρική σταδιοδρομία μου δεν συνάντησα ανοϊκό γέροντα να γράφει βιβλίο. Αντίθετα, βρήκα πολλούς να γράφουν (παρ)ανοϊκά, να είναι νέοι, ακμαίοι και ωραίοι ή ηλικιωμένοι, και να τους δίνουν βραβείο από πάνω! Φωστήρες της βλακείας με βραβείο - και όχι "πατέντα".

Η άνοια γίνεται διάσημη νόηση και η νόηση ασήμαντη άνοια από τους εκτιμητές και τους τιμητές. Αυτό έχουμε σήμερα με τις διασημότητες των εξελικτικών και των αθέων.

Αν αποφάσιζαν κάποτε να μας πουν με ποιό τρόπο δοξάστηκε ο Δαρβίνος, ποιές σκοπιμότητες τους ανάγκασαν να τον χρίσουν σοφό, τότε θα βλέπαμε σε τι χάλι βρισκόμαστε από άποψη νοητικού επιπέδου. Δεν τολμά όμως κανείς να το κάνει. Διότι απλούστατα θα χάσει τη διασημότητά του ή θα τον κλείσουν σε τρελοκομείο.Έγινα σαφής;"

Τα γραφέντα από το ιστολόγιο ΑΚΤΙΝΕΣ :

Τον περασμένο Απρίλιο απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών ό διάσημος Άγγλος φιλόσοφος Antony Flew. Ο Flew, γιός μεθοδιστή ιερέα, καθιερώθηκε σαν άθεος διανοητής μετά από μία σύντομη ομιλία του στη Σωκρατική λέσχη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης κατά τα μέσα του 1950, με τίτλο «Θεολογία και έλεγχος του εσφαλμένου» (Theology and Falsification). Πολλοί είπαν ότι ή ομιλία αυτή ήταν ακατανίκητη απόδειξη της μη ύπαρξης Θεού. Έκτοτε έγραψε πολλά βιβλία, όπως ή ηθική της εξέλιξης, ψυχικά φαινόμενα κλπ. Επιβλήθηκε όμως κυρίως με τα βιβλία του περί μη ύπαρξης του Θεού.

Το 2004, μετά από πενήντα χρόνια έντονης αθεϊστικής δράσης, άφησε άναυδους τούς πάντες, κυ κλοφορώντας ένα DVD με τίτλο, «Έχει ανακαλύψει ή επιστήμη τον Θεό;». Σ' αυτό ανακοίνωνε, ότι οι σύγχρονες ανακαλύψεις και οι ασυνέπειες στη θεωρία της εξέλιξης τον ανάγκασαν να επανεξετάσει τις απόψεις του. «Ή απίστευτη πολυπλοκότητα των διατάξεων, πού απαιτούνται για να δημιουργηθεί ζωή, δείχνει ότι έχει αναμιχθεί μία άπειρη νοημοσύνη στη δημιουργία της ζωής».

Ζητούσε επί πλέον συγνώμη για την παραπλάνηση τόσων ψυχών. Τρία χρόνια αργότερα, το 2007, κυκλοφόρησε το τελευταίο του βιβλίο: «Υπάρχει Θεός: Πώς ό πιο διάσημος άθεος άλλαξε γνώμη».

Ή μεταστροφή του Flew προκάλεσε όχι μόνο σοκ, αλλά και την μήνη των άθεων διανοητών, Οι Times της Ν. Υόρκης δημοσίευσαν ένα καυστικό άρθρο, στο όποιο απέδιδαν τη μεταστροφή του σε γεροντική άνοια, άγνοια του πώς λειτουργεί ή επιστήμη κ.ο.κ. Και ή απάντηση του Flew: «Όταν δεν μπορείς να αντικρούσεις τα επιχειρήματα, τότε προσπάθησε να απαξιώσεις αυτόν πού τα λέει».

Ο Flew είχε δηλώσει, ότι πάντοτε ακολουθούσε την αρχή του Σωκράτη: «Πηγαίνω όπου με οδηγεί ή αλήθεια», θα συμπληρώναμε κι εμείς το του Μενάνδρου: «Άγει δέ προς φώς την άλήθειαν χρόνος» (ό χρόνος φέρνει την αλήθεια στο φώς).