Η Κυριακή Προσευχή μόνο αιτήματα έχει, αλλά αυτός θέλει νά συμπληρώσει τόν ελλειπή λόγο τού Κυρίου, ο οποίος δέν μάς πρότεινε τήν μονολόγιστη νοερά προσευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τόν αμαρτωλό». Τήν οφείλουμε στόν άγιο Γρηγόριο Παλαμά καί όχι στόν νεοκαταταχθέντα άγιο Παΐσιο.
«Κατά την τέλεση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας η «Κυριακή προσευχή» απαγγέλλεται λίγο πριν την κοινωνία των Τιμίων Δώρων και αμέσως μετά την ευχή της μετάληψης την οποία μυστικά αναγιγνώσκει ο ιερέας, η οποία και καταλήγει με την εκφώνηση «Και καταξίωσον ημάς, Δέσποτα, μετά παρρησίας ακατακρίτως τολμάν …». Αμέσως μετά ακολουθεί το «Πάτερ ημών» μετά το οποίο ο ιερέας απαγγέλλει το δοξαστικό: "Ότι σου εστίν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος …".
Σημειώνεται ότι η Κυριακή προσευχή καθιερώθηκε να απαγγέλλεται στο μέρος εκείνο της λειτουργίας το χαρακτηριζόμενο «των πιστών» διότι, κατά τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, μόνο στους πιστούς επιτρέπεται το δικαίωμα να λέγουν την προσευχή αυτή, ακριβώς πριν την Θεία Κοινωνία αιτούμενοι τον πνευματικόν άρτον της ζωής (του σώματος του Κυρίου) .»
Μού φαίνεται, έχουμε νά κάνουμε μέ ένα ... Λειτουργιολόγο, σχετικιστή ή συναφειακό, μεταπατέρα καί ο Θεός νά μάς φυλάξει από Λειτουργιολόγους καί Λοιμωξιολόγους.