Powered By Blogger

Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρ. Γιανναράς. Θρησκεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρ. Γιανναράς. Θρησκεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2025

Οι Απανταχού Οφφικιάλιοι Έλληνες

 

ΕΛΛΆΣ ΤΌ ΜΕΓΑΛΕΊΟ ΣΟΥ!

Ό,τι ζούμε σήμερα, είναι ο "θρίαμβος" τού Γιανναρισμού, τόν οποίο (Χρ. Γιανναράς) έχρισε Οφφικιάλιο ο ηγέτης τού "ανήκουμε Δύση" καί δεσπότης τού ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΎ• Πανθρησκεία καί ένας θεός γιά όλους• Οικ. Βαρθολομαίος. Οπωσδήποτε, ελέω Αγγλικανισμού καί Αμερικανικού Προτεσταντισμού, μέ επίχρυσο περιτύλιγμα μιάς άθλιας ορθοδοξίας. 

Μή ξεχνάμε, ήταν καθηγητής Παντείου, εκλέχθηκε επί Πασόκ μέ Στέλιο Παπαθεμελή, Υφυπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας 1982–1985, στό τμήμα Πολιτικής Φιλοσοφίας. 

Επίσης, ο Χρ. Γιανναράς, τολμώ νά πώ, ήταν τής πρώϊμης "φουρνιάς" τών woke ατζέντηδων. Η "θεολογία τής σχέσης" δέν απαγορεύει τίς ομοιόφυλες καί ... φίλες συνάφειες. Αυτά, από έναν που τόν μελέτησε γιά 15 χρόνια, 1970 - '85.

Υστερόγραφο

Παρότι υπήρξε δριμύς κατήγορος τού ελληνοχριστιανισμού, δέν άρθρωσε ποτέ λόγον περί ελληνορωμαϊκού πολιτισμού. Όσον δέ αφορά στόν Μονοφυσιτικό Ρωσικό σοσιαλ/μαρξισμό, ο ίδιος καί αρκετοί άλλοι (opinion makers ρασοφόροι ανωτέρων βαθμίδων) δήλωνε χριστιανός καί μαρξιστής. Νά σημειώσω ότι εκτός από τούς σημερινούς ιεράρχες, έχουμε καί τούς ειδικής/διαφορετικής κοπής “πολιτικάρχες”. Αυτά καί τέλος.

Αθήνα, 30 Ιαν 2025. Η αφορμή καί αντιγραφή, επειδή μερικές φορές αυτά που σχολιάζω, εξαφανίζονται καί ο σύνδεσμος δέν αποκρίνεται.


Φωτό Μαρίνα Ψαράκη 28 Αυγ 2024

https://www.facebook.com/share/p/15htFG1wxg/ 

Savvas Kallimaxos Grigoropoulos
Greeks around the world…ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΕΣ (σελίδα κοιν. Δικτύου)

Κάποιες σκόρπιες σκέψεις λόγω του θανάτου του Χρήστου Γιανναρά.

Δεν μου αρέσει και δεν συνηθίζω να εκφέρω γνώμη για τεθνεώτες, αλλά από την άλλη απεχθάνομαι την φράση  «ο νεκρός δεδικαίωται». Κάθε άνθρωπος αφήνει το αποτύπωμά του στον πλανήτη Γη, ανάλογα με τα έργα του. Έτσι λοιπόν όλες αυτές τις ημέρες από τον θάνατο του Χρήστου Γιανναρά, στο μυαλό μου τριγυρνούσαν κάποιες σκέψεις. 

Να ορίσουμε λοιπόν πρώτα, ότι ήταν Νεορθόδοξος (ήταν δηλαδή από τους αυτούς που είχαν την αντίληψη της Νέορθοδοξίας), δηλαδή είχε ως πίστη του την νέα μορφή της Ορθοδοξίας,(μπορείτε να βρείτε πάμπολλες μικροδιαφορές μεταξύ τους) η οποία δημιουργήθηκε μετά το τέλος του Α Παγκοσμίου Πολέμου ενάντια στις αποτυχημένες Ιδέες του φιλελεύθερου Προτεσταντισμού. Ο Χρήστος Γιανναράς λοιπόν ήταν Ορθόδοξος σε πιο μοντέρνα μορφή. Άρα, δεν γίνεται να ονομάζεται φιλόσοφος, διότι ο όρος αυτός υπάρχει στην Ελληνική γλώσσα μόνο για τους ασχολούμενους με την μελέτη και επεξήγηση και διδαχή των Ελληνικών λόγων. Δεν υπάρχει φιλόσοφος στον Χριστιανισμό ούτε στον Μουσουλμανισμό ούτε στον Ιουδαϊσμό. Στις άλλες γλώσσες και τις άλλες θρησκείες τους ονομάζουν αγίους, σαμάνους, ραβίνους (δασκάλους) ή όπως αλλοιώς λέγονται στην γλώσσα τους οι θεράποντες της Σοφίας. Άλλωστε πώς μπορεί να είναι ένας Ορθόδοξος μελετητής, φιλόσοφος, όταν στους Ύμνους τους δεσπόζει το: «Φιλοσόφους, ασόφους δεικνύουσι» στα εγκώμια της «Παναγίας»; Ενώ μελέτησε λεπτομερώς την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία, την έφερε «στα μέτρα του». Όπως έλεγε πολύ συχνά ένας άλλος «ιστορικός» νεορθόδοξος: ήταν το ποτάμι του Ελληνισμού και ενώθηκε με το ποτάμι του χριστιανισμού και έγινε το μεγάλο ποτάμι της Ορθοδοξίας. Και μετά τον ανύπαρκτο «ξυλοσίδηρο» του όρου «Ελληνοχριστιανισμός» προκύπτει και το κίνημα των Νεορθοδόξων. Στην Ελλάδα μάλιστα φούντωσε κατά κόρον, από τον Χρήστο Γιανναρά και τους όμοιούς του, οι οποίοι είναι πάμπολλοι στην ρωμαιϊκη κοινωνία, κάνοντας τα μυαλά αυτού του εμποτισμένου με Βυζάντιο, λαού (μέσω των ελεγχόμενων σχολείων και της παντοδύναμης εκκλησίας), τόσο μπερδεμένο ώστε να θαυμάζει τα κάτασπρα "ταπεινά εκκλησάκια" του Αιγαίου (που ειρήσθω εν παρόδω, με διάταγμα του 1938 του καθεστώτος Μεταξά μετετράπησαν σε άσπρα, για λόγους καθαριότητος και προστασίας, λόγω του ασβέστη, από την χολέρα) με τους λαμπρούς Ναούς του και να αντικαταστήσει τους αληθινούς Θεούς και Θεές του έθνους του, με έναν ανατολίτη ζηλόφθονο και εκδικητικό Θεό.   Και πρόσθεσαν και έναν ταπεινό ξυλουργό εντελώς αχρείαστο, βάζοντάς τον να πει κοινοτυπίες, ενώ οι Έλληνες Φιλόσοφοι είχαν πει τα πάντα. Και έτσι μας προέκυψε ο αχταρμάς «πότε με τις αρχαιότητες πότε με ορθοδοξία, των Ελλήνων οι κοινότητες κ.λπ» και επάνω εκεί κέντησαν πολλοί «νεορθόδοξοι» το σύννεφο που παραπλανεί τα μυαλά των «Νέο-ελλήνων». Ο Χρήστος Γιανναράς εκεί έστησε την όλη «φιλοσοφική του θέση» και πριν από αυτόν πολλοί αξιόλογοι ποιητές μας υπηρέτησαν την καθεστηκυία θρησκεία. (Ποιος μαθητής διδάχθηκε στο σχολείο τα ποιήματα του εθνικού μας ποιητή Ανδρέα Κάλβου;) Ο Χρήστος Γιανναράς λοιπόν,  περιέγραφε όλον τον λαμπρό Ελληνικό Πολιτισμό χωρίς ποτέ να αναφέρει, ότι όλος αυτός ο Πολιτισμός προέκυψε από την Κοσμοθέαση (όχι θρησκεία) που είχε αναπτύξει η ελληνική κοσμοαντίληψη και η παρατήρηση του Σύμπαντος. Αλλά τι να περιμένει κάποιος από έναν «φιλόσοφο» που καταλήγει σε μία ομιλία του, ότι: «το Βυζάντιο απεγκλώβισε την εικόνα από το φως, που την είχε εγκλωβίσει ο Ελληνισμός»;. Αιωνία του η μνήμη (διότι έχει συγγράψει, άρα τα γραπτά του μένουν) αλλά στο Αξιακό σύστημα των Ελλήνων υπάρχει μία πρωτεύουσα Αρετή: η Αγχίνοια. Το να κατανοεί δηλαδή κάποιος τα πράγματα όπως είναι, καθώς και να μπορεί να επιλέγει την καλύτερη ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες καταστάσεις. Και να μην ξεχνάμε τελειώνοντας, ότι μία από τις μεγάλες καταστροφές που επέφερε ο  χριστιανισμός, είναι η παραποίηση εκτός των άλλων και του Ελληνικού Αξιακού συστήματος, που δημιούργησε, το τερατούργημα που ζούμε σήμερα.

Τα σέβη μου

Σάββατο 15 Απριλίου 2023

Μυστήριον Γάμου, όταν η σχέση εξοβελίζει τήν λέξη κοινωνία


 Διάβασε, αναγνώστη, εσύ που έμαθες ότι ο Χριστιανισμός είναι "προσωπική σχέση" καί ακόμη "δέν είναι θρησκεία". Νά, τί γράφει ο δάσκαλός σου. Ο Μεγάλος άρχοντας ρήτωρ τού Φαναρίου.

Υπάρχουν καί σχόλια

[ "[...] Εδώ πρόκειται για μια προσωπική σχέση. Έχεις έναν Θεό που είναι μανικά, τρελά, ερωτευμένος με τον κάθε άνθρωπο και που το δείχνει με μια ιστορική πράξη. Με μια ένσαρκη ιστορική πράξη.

Αυτές τις ιστορικές πράξεις και την προσωπική σχέση, δεν τις πλησιάζεις ποτέ με ιδεολογήματα,ούτε με νοήματα.

Την πλησιάζεις από άλλο δρόμο. Όπως γνωρίζεις ένα πρόσωπο. Είναι δυνατόν όταν είσαι ερωτευμένος, να έγινες ερωτευμένος διαβάζοντας βιβλία κι επειδή μελέτησες περί του προσώπου που αγαπάς;

Είσαι ερωτευμένος μέσα στα όρια μιας σχέσης, μιας αμεσότητας σχέσης. .......

Εάν θες να γνωρίσεις τον Θεό,τον επώνυμο Θεό, τον Νυμφίο Αυτό, Τον Εραστή, πρέπει ν'ακολουθήσεις την οδό της σχέσης.

Και η σχέση έχει μια πρακτική.Έχει μια αμεσότητα. Δεν είναι θεωρία.

Λοιπόν, αυτή η εβδομάδα, από μέρα σε μέρα, δηλώνει και δείχνει την πρακτική αυτής της σχέσης. Την πρακτική αυτού του έρωτα. Όχι μόνο του έρωτα που έρχεται προς εμένα αλλά και του τρόπου που μπορώ να δείξω τον έρωτά μου,σαν ανταπόκριση στον μανικό Έρωτα του Χριστού.

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι και ένα πείσμα. Είναι το πείσμα της ζωής ν'αντιστέκεται.

Ν' αντιστέκεται σε τί;

Ν' αντιστέκεται, κατ'αρχήν, στο χλευασμό. Έχει περισσέψει ο χλευασμός για τη ζωή.

Σήμερα,φοριέται,περνάει πάρα πολύ να είσαι άθεος,ας πούμε.Σχεδόν η λέξη προοδευτικός έχει ταυτιστεί με το άθεος.

Προοδευτικός. Σκοπεύει στον κοινωνικό μετασχηματισμό.....Αυτό είναι το πρώτο. Το πρώτο. Το πρώτο δεν είναι ο κοινωνικός μετασχηματισμός. Το πρώτο ,νομίζω πως, πραγματικά, είναι αυτή η φοβερή κλεψύδρα του χρόνου.

Κι αυτή τη στγμή που μιλάμε, την κάθε στιγμή,κάποιες χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν.

Τελειώνουν τη βιωτή τους. Κι εκατομμύρια χρόνια συμβαίνει το ίδιο. Αυτή η κλεψύδρα τρέχει συνεχώς, κι η δική μου προσωπική ύπαρξη,αυτό το κορμί με το οποίο χαίρομαι τη ζωή και τον κόσμο,η ψυχή με την οποία έχω τις ευαισθησίες να προσλαμβάνω τη ζωή και τον κόσμο,θα χαθεί μέσα σάυτήν την κλεψύδρα σαν μια στιγμή,μέσα στα πολυάριθμα άτομα που καταπίνει συνεχώς η κλεψύδρα.

Λοιπόν, με το θάρρος του μελλοθάνατου,χλευάζω κι εγώ, καγχάζω μάλλον, μπροστά στην απολυτοποίηση των γενικοτήτων.

[...] αυτή τη Μ.Εβδομάδα, όλα μας σπρώχνουν, όλα...αυτή η παράδοση που σώζεται κι αντιστέκεται ως ζωή, μέρα με τη μέρα στη Μεγάλη Εβδομάδα, μας καλεί να δούμε το συγκεκριμένο γεγονός της σχέσης ως γεγονός Ζωής.

Ο Θεός δεν είναι ιδεολόγημα.

Βέβαια, ξέρω ότι ο χλευασμός γι'αυτό το χώρο της Ζωής έχει περισσέψει σήμερα, γιατί είναι μια αντίδραση,σε μια τάση ή κατεύθυνση πολλών ανθρώπων που αυτή την προστατευτική ομπρέλα την βρίσκουν κάτω από την γενικότητα Θεός, θρησκεία, δόγμα, τυπική προσαρμογή, δηλαδή πάλι έξω απ'τη διακινδύνευση της ζωής,απ'την αμεσότητα της σχέσης,απ'το ρίσκο που έχει κάθε ερωτική σχέση.

Γίνεται κι ο Θεός ένα είδος ποδόσφαιρο, πολιτικό κόμμα, συνδικαλισμός, ομπρέλα προστατευτική για το αδύνατο άτομο.

Στη Μεγάλη Εβδομάδα, μέρα με τη μέρα, έχουμε να συναντήσουμε ένα Πρόσωπο.

Και το να φτάσεις να συναντήσεις ένα πρόσωπο είναι μια πάλη, ένας αγώνας διηνεκής.

Λέει ένας από τους σοφούς της Χριστιανικής παράδοσης, ο αγ.Γρηγόριος Νύσσης :

''Τούτο έστιν αληθώς το ευρείν τον Θεόν, το αεί αυτόν ζητείν, το ουδέποτε της επιθυμίας κόρον ευρείν''.

Αυτό είναι να βρείς τον Θεό.  Το να Τον ζητάς αδιάκοπα.  Γιατί δεν είναι δυνατόν να βρεις ένα πρόσωπο και να το κατέχεις.Τότε δεν είναι σχέση πια. Είναι ο θάνατος της εγωκεντρικής αυτάρκειας. Των ψευδαισθήσεων της αυτάρκειας. Το να βρεις τον Θεό, το να βρεις ένα πραγματικό πρόσωπο απέναντί σου,σε μια σχέση ερωτική είναι να το ζητάς συνεχώς..να το κερδίζεις καθημερινά..." ]

[ Χρ. Γιανναράς, Αποσπασμα απομαγνητοφωνημενο απο την εκπομπη "Περιμένοντας την Ανάσταση", 1987 ]

- Κυπριανός Χ.

Άν υπάρχει "σχέση" ( sic ) μεταξύ ψυχής καί σώματος, άλλο τόσο υπάρχει σχέση μεταξύ θεού καί ανθρώπου. Η σχέση είναι λεκτικό εφεύρημα τής Νεορθόδοξης métaπατερικής "θεολογιας", πρός αντικατάσταση τής λέξης κοινωνία. Η λέξη κοινωνία προέρχεται εκ τού ρήματος κοινώ (-οω). Η σχέση παραπέμπει στό sex. Ο Φρόϊντ πήρε τήν ελληνική λέξη "σχέση", τήν απέδωσε μέ greeklish σέ sxesi, καί μέ τά τρία αρχικά sxe, έκανε αναγραμματισμό. Τό sxe τό εγίνε sex. Συναφές το sexi (σέξι ή seksi, το σύμφωνο ξ προφερόμενο είναι κς, δές ξέρω καί κσέρω).

- Σχολιαστής Κ. Π.

Kyprianos Christodoulides Δηλαδή αν όπου χρησιμοποιεί τη λέξη σχέση βάλεις τη λέξη κοινωνία είσαι εντάξει ή συνεχίζεις να διαφωνείς σε κάτι ?

- Κυπριανός Χ.

Katia Papa Ναί, είμαι εντάξει. Αυτά είναι τά κατορθώματα τής ύπουλης metáπατερικής ψευτοθεολογίας. Ο Φρόϊντ έγινε θεολόγος !  Μέ τήν σχέση δέν κάνουμε θεολογία. Είναι κάτι αυτονόητο η σχέση, διέπει τόν άνθρωπο, αφού βρίσκεται πάντα εν σχέσει μέ τήν φύση, τόν κόσμο, τούς ανθρώπους. Μέ τόν Θεό έχουμε ή δέν έχουμε κοινωνία. Οι Νεορθόδοξοι συχνά στά γραπτά τους - τους παρακολούθησα περισσότερο από 10 χρόνια - γράφουν γιά "σχέση κοινωνίας" ! Ταυτοσημία καί πλεονασμός. Ο αδαής αναγνώστης μένει στή λέξη σχέση. Δέν ξέρει τί θά πεί κοινωνία. Τό απλούστερο, τήν συνδέει μέ τόν κοινωνισμό άκα σοσιαλισμό. Τό κατάλαβες ;

- Σχολιαστής Κ. Π.

Kyprianos Christodoulides δόξα τω Θεώ ακόμη καταλαβαίνω.

- Κυπριανός Χ.

Katia Papa Δέν σέ ειρωνεύθηκα, είναι κάτι που συμβαίνει σέ όλους, μή εξαιρουμένου τού γράφοντος. Σημείωσε, τό Μυστήριο Γάμου φέρεται ως "γάμου κοινωνία" καί όχι "γαμική σχέση". Ο ανάποδος κόσμος ξεκίνησε μέ τούς 

Νεορθόδοξους καί τήν αλλοίωση τού νοήματος επιλεγμένων λέξεων. Η θρησκεία έσβησε, έγινε εκκλησία, η ψυχή ενέργεια, η κοινωνία σχέση, η αμαρτία αστοχία καί η αστοχία δέν απαιτεί μετάνοια.

Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2019

Ο τιμηθείς καί οι τιμήσαντες αυτόν

Ο νέος, δικός μας, Άρχοντας Μεγάλος Ρήτορας

Οι λίθοι ανέστησαν τέκνον τού Βαλαάμ ! καί οι Νεοέλληνες απέκτησαν τόν σύγχρονο "Άρχοντα", ένα νέον "Μεγάλο Ρήτορα". Ρήτορα, σημειωτέον, εκκλησιαστικού (έ, όχι καί θρησκευτικού !) αλλά καί πολιτικού διαμετρήματος, διαμορφωτή καί διδασκάλου τής ουδετερόθρησκης, πλέον, Ελλάδος.
Ονομάζεται Χρήστος Γιανναράς. Άς τού απευθύνουμε, λοιπόν, κι εμείς, τόν αρμόζοντα γιά τίς περιπτώσεις αυτές εύφημον χαιρετισμό, πού είθισται νά ακούγεται σέ ειδικώς διαμορφωμένους χώρους.