Orthodox Voice - Ορθόδοξη Φωνή: Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς): Intercommunion

Orthodox Voice - Ορθόδοξη Φωνή: Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς): Intercommunio ...

"Η διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Θεανθρώπου Χριστού, διατυπωθείσα υπό των αγίων Αποστόλων, υπό των αγίων Πατέρων, υπό των αγίων Συνόδων, περί των αιρετικών είναι η εξής: αι αιρέσεις δεν είναι Εκκλησία, ούτε δύνανται να είναι Εκκλησία. Δια τούτο δεν δύνανται αύται να έχουν τα άγια Μυστήρια, ιδιαιτέρως δε το Μυστήριον της Ευχαριστίας, το Μυστήριον τούτο των μυστηρίων ... ."


Σχόλιο

Intercommunio : Το επ΄ εμοί ακριβής ερμηνεία (στα ελληνικά) της λέξης αυτής δεν είναι "διακοινωνία". Είναι "ένδο-κοινωνία", άλλως εσωτερική - διάβαζε Μυστηριακή - Κοινωνία, όθεν και η εν τοις άλλοις γενόμενη, αλλά μη λεγόμενη, ένωση των εκκλησιών.

Ως προς τα καθ΄ ημάς, μετά το κακό που μας βρήκε το 1924, έπαψε η μεταξύ των πιστών κοινωνία (και Κοινωνία) ενότητας εν πνεύματι και αληθεία. Είμαστε πλέον "διακοινωνούντες" και όχι κοινωνούντες ἐν τῇ Μεταλήψει τῶν ἀχράντων καί ζωοποιῶν Μυστηρίων. Διακοινωνούμε (sic) εν παντί πνεύματι με πάσαν προσωπικήν περί αληθείας άποψη.

Και αν, τώρα, θέλετε ένα ζωντανό παράδειγμα, δεν υπάρχει άλλο από την σημερινή "φαγωμάρα" των εκλεγμένων βουλευτών μας. Όλοι, σημειωτέον, μας λένε "ότι πιστεύουν" αυτό κι αυτό και το άλλο, και όλοι πασχίζουν να μας σώσουν από τα δεινά της Οικονομίας, που οι ίδιοι προκάλεσαν, πιστεύοντας (προσέξτε) στο όραμα της ενωμένης Ευρώπης, υπό την αιγίδα της Τράπεζας του ευρώ.

Θα έγραφα κι άλλα, μάλλον όμως δεν χρειάζεται.

Γ. Κοντογιώργης - Το Σύνταγμα και η κρίση. Ποια αναθεώρηση του Συντάγματος ;

Προλογικά θα έγραφα ότι ο ακροατής, ίσως και αναγνώστης, θα πρέπει να έχει υπομονή και κυρίως, μαθησιακή προαίρεση. Η ομιλία έχει ωριαία διάρκεια.
Δεν θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες επί των λεγομένων του καθηγητή, κύριου Γ. Κοντογιώργη. Με βρίσκει σύμφωνο σε γενικές γραμμές η οριοθέτηση της τοποθέτησης, ή των προτάσεων, που καταθέτει και μάλιστα σε τούτο το σημαντικό :

"Θα πρέπει να συμφωνήσουμε σε τί ; Ότι δεν είναι η πολιτική, ή η οικονομία, ο λόγος ύπαρξης της κοινωνίας, είναι η κοινωνία ο λόγος ύπαρξης της πολιτικής και των πολιτικών ή της οικονομίας. Δεν θα υπήρχε ελληνική πολιτική, ελληνική οικονομία, ελληνικές πολιτικές, αν δεν υπήρχε η ελληνική κοινωνία. Το ίδιο ισχύει και για τις άλλες χώρες. Άρα, πώς γίνεται αυτός, που είναι λόγος ύπαρξης των άλλων, να μην έχει λόγο στα πράγματα ;" (1:05:14)

Θα συμπλήρωνα, πώς είναι δυνατόν σε μια χώρα σαν την Ελλάδα με την ιδιάζουσα κατανομή πληθυσμού - ορεινή και νησιωτική - να ζητούνται εφαρμογές οικονομικών μέτρων ενοποίησης, όπως αυτά των ευρωπαϊκών (πεδινών) κρατών ; Ποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα έχει την ίδια γεωγραφική/μορφολογική σύσταση και κατανομή πληθυσμού με αυτή της Ελλάδος ;

Το "grexit" της Φερράρας-Φλωρεντίας (*)

... «και να μη φοβάσαι το Θεό, μήτε το διάολο», αυτή είναι η άνευ ουσίας "ουσία" του κυρίου Παφίλη, τον οποίο άκουσα προσεκτικά. Βρισκόμαστε όμως σε μια εποχή, για την οποία επιγραμματικά και περιεκτικά μίλησε ο Θουκυδίδης : Σε περιόδους παρακμής, δηλαδή γενικευμένης κρίσης, οι λέξεις χάνουν το νοηματικό τους περιεχόμενο και οι άνθρωποι παύουν να επικοινωνούν.

Καλώς ακούγονται όλα αυτά που μας είπε ο εκπρόσωπος του Κουκουέ, όπως ισχύει το ίδιο και για τους υπόλοιπους των συνομιλητών, όμως το εξαγόμενο συμπέρασμα ήταν και είναι ένα : Πλήρης ασυνεννοησία.

Ο κύριος Παφίλης έχει πρόταγμα το λαό, λέξη προσφιλέστατη στην πολιτική ορολογία. Λησμονεί ως συνήθως το ρηθέν "όπως δεν μοιάζουν τα πρόσωπα των ανθρώπων, δεν μοιάζουν και τα διανοήματά τους". Για ποιο λαό κάνει λόγο ο κύριος Παφίλης και προς ποίον λαό απευθύνεται ; Μήπως στο λαό του ΟΧΙ στην ευρωπαϊκή Ένωση και του ΟΧΙ στο ευρώ ; Αν απευθύνεται προς αυτό το λαό με βρίσκει σύμφωνο - αν και δεν είμαι λαός - όπως υποθέτω και πολλούς άλλους. Οι οποίοι δυστυχώς ξεχνούν κάποιες άλλες διαπραγματεύσεις. Έγιναν στη Φερράρα και στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Τότε όμως δεν υπήρχε το Grexit, όπως σήμερα. Υπήρχε από τη μια μεριά η ενσωμάτωση με τη Δύση - σήμερα λέγεται ευρωπαϊκή ολοκλήρωση - και από την άλλη η υποδούλωση στη βαρβαρότητα των Οθωμανών. Φυσικά, η ενσωμάτωση με τη Δύση ήταν κι αυτή μια άλλου είδους, εκλεπτυσμένη θα έγραφα, βαρβαρότητα. Αλλά ας μην επεκταθώ, τη ζούμε εν πολλοίς σήμερα βλέποντας τους κλέφτες να κλέβουν ό,τι μπορέσαμε και μαζέψαμε με τον ιδρώτα μας και όχι παίζοντας τζόγο ή καταστρώνοντας σχέδια έννομης κλοπής (Χρηματιστήριο κ. ά.)

Ο κύριος Παφίλης είναι βέβαιο πως αυτά που γράφω δεν θα τα διαβάσει και ίσως, αν άλλος ή άλλοι κάνουν τον κόπο, δεν θα ασχοληθούν ούτε κι αυτοί. Το κυρίαρχο δόγμα, ή "δόγμα" για το λαό, είναι το «και να μη φοβάσαι το Θεό, μήτε το διάολο». Αν αυτό το λαό έχει υπόψη του ο κύριος Παφίλης και προς αυτόν απευθύνεται, θα τον πληροφορήσω ότι στον ίδιο λαό απευθύνονται και οι άλλοι συνομιλητές, που είχε στην εκπομπή ΕΡΤ FOCUS. Με τη μόνη διαφορά, το τηλεοπτικό FOCUS είναι λίαν προσεκτικό στην εστίαση, για παράδειγμα, επικεντρώνει στη λέξη "λαός", αφήνοντας στην άκρη τη λέξη "κοινωνία". Φυσικά, όχι άσκοπα. Άδειο πουκάμισο την έκαναν οι διανοούμενοι της αριστεράς και της προόδου όλα αυτά τα χρόνια, αφού ο φόβος για το θεό έγινε μάθημα προς αποφυγή στα σχολειά και στα Πανεπιστήμια. Αντικαταστάθηκε με το σεβασμό προς το διάβολο και αυτός τον διεκδικεί, καλώντας το λαό να βγει στους δρόμους και να αντισταθεί. Αν όχι με κουζινομάχαιρα, πάντως με αέναες πανεργατικές, πανελλαδικές και άλλες παναπεργίες. Που έπιασαν τόπο, αλλά τώρα βλέπουμε να μας έρχεται ο λογαριασμός.

Κύριε Παφίλη,
 οι προτάσεις του κόμματος και εσάς του ίδιου δεν πείθουν και λυπάμαι που το γράφω. Το αξιακό σας πρόταγμα "ο λαός να πάρει στα χέρια του την εξουσία" είναι λίαν επισφαλές και άκρως επικίνδυνο, όταν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες καλούνται «να μη φοβούνται το Θεό, μήτε το διάολο». Διαστρέφεται εν ονόματι ιδιοτελών συμφερόντων, όπως και οι αντίπαλοί σας, τα πράγματα, επειδή είσαστε ανίκανοι να δεχτείτε το «όποιος φοβάται το Θεό, αψηφά το διάβολο». Αλλά δεν φταίτε εσείς. Φταίνε όλοι αυτοί, που αν και υποχρεωμένοι, δεν σας το είπαν. Αργά κατάλαβαν το λάθος να απορρίψουν τις διαπραγματεύσεις του "grexit" της Φερράρας-Φλωρεντίας. Το διόρθωσαν τον αιώνα που μας πέρασε και σήμερα βιώνουμε την ολοκλήρωση της πλήρους υποταγής μας στον Δυτικού τύπου Οθωμανισμό.

(*) Σημείωση
Βλέπε http://www.inred.gr/th-pafilis-ta-proapaitoumena-htan/

9. Γέροντος Αλυπίου : Η΄ Ματθαίου, Κυριακή

https://drive.google.com/file/d/0B10nRQ2KXoC_dWFmNWFod2pUX0Z1SktmSTNvdGhlOWp4SHJz/view?usp=sharing

Σχόλιο
Η λέξη "capital controls" , δηλαδή περιορισμένη ανάληψη καταθέσεων, και αφορά μόνο στους μικροκαταθέτες, σημαίνει να ζεις λιτά. Να ζεις με τα απολύτως αναγκαία. Οι άλλοι του "μαζί τα φάγανε", έχουν τους τρόπους να ζουν, όπως ακριβώς ζούσαν : άπληστα και αρπακτικά με απίστευτη πλεονεξία.

Εντάξει, ας συνεχίσουν με "το ίδιο βιολί" μέχρις ότου καταλάβουν ότι τίποτα δεν είναι δικό τους. Όλα ανήκουν σε μερικούς ιδιώτες, δυο-τρεις τραπεζίτες, που έβαλαν στόχο να κάνουν ιδιοκτησία τους την υφήλιο, επειδή μόνοι αυτοί έχουν το δικαίωμα να παράγουν το προϊόν - ναι, ναι, μη εκπλήττεστε - που λέγεται χρήμα.

Αυτό θα είναι η τιμωρία τους : Να τρέφονται με χαρτί και όχι με "Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον". Να σημειώσουμε ότι οι παμφάγοι ιδιώτες, αλλά και idiots, αδυνατούν να εννοήσουν τη διατυπωμένη στα ελληνικά λέξη "ἐπιούσιον".

Σαντορίνη, δυο καλοκαίρια, 1985 και 1990

Πρέπει, λένε, να σεβόμαστε τους θεσμούς. Δεν μας λένε όμως ποτέ, ότι και αυτός ακόμη οι διάβολος κατάντησε να γίνει θεσμός. Οπότε, οφείλουμε και τον προς αυτόν προσήκοντα σεβασμό ! Αν θυμάμαι καλά, στον Θουκυδίδη οφείλεται η ρήση "σε περιόδους παρακμής οι λέξεις χάνουν το εννοιολογικό τους περιεχόμενο και οι άνθρωποι αδυνατούν να συνεννοηθούν".

Η Έξοδος

Καιρός να μάθουμε να ζούμε σύμφωνα με την πίστη μας και όχι σύμφωνα με την εμπιστοσύνη (αξιοπιστία) στο διάβολο ή με τον σεβασμό προς αυτόν. Δηλαδή, στον κάθε κύριο Σόιμπλε, στην κάθε κυρία Μέρκελ, Ολάντ, Ντάισελμπλουμ και στους "θεσμούς" του ἑωσφόρου.

Η έξοδος από το ευρώ είναι επικείμενη. Θα μας αναγκάσουν να πάρουμε και άλλα φοροεισπρακτικά ληστρικά μέτρα, για να μας εξαθλιώσουν ακόμη περισσότερο. Αν λοιπόν μιλάμε για δίκαιο, για αξιοπρέπεια, και για αξιοπιστία, οφείλουμε να εγκαταλείψουμε το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία του μαμμωνᾶ.

Η σπείρα των ληστών με το ευρώ μας διώχνει από το νόμισμά της, διώχνει όμως και τα λεφτά και όσους μαζί τα φάγανε. Πηγαίνουν εκεί που ανήκουν. Καιρός να τα μαζέψουμε, καιρός να φύγουμε από "θεσμούς", που επιβάλλει ο νόμος του κλέφτη και του κλεπταποδόχου, όπου ἔνοχος ἔνοχον οὐ ποιεῖ.

Ένθετο
1) Το πρόβλημα με το ελληνικό χρέος και όπως αυτό εξελίχθηκε, είναι ο ανταγωνισμός μεταξύ της ενεργειακά εξαρτημένης Γερμανίας - μέγα πρόβλημα για τον γερμανικό ηγεμονισμό επί της Ευρώπης - και των Αγγλοαμερικανών. Το είδαν αυτό (εννοώ τον ηγεμονισμό) οι τελευταίοι και φόρτωσαν τους Γερμανούς με το πρόβλημα της Ουκρανίας. Αν κλείσει η στρόφιγγα του Ρωσικού φυσικού αερίου (σημ. κυρώσεις) οι Γερμανοί θα παγώσουν. Σε απάντηση οι Γερμανοί φόρτωσαν την Ελλάδα, με το δυσθεώρητο (μη βιώσιμο) χρέος της στους Αγγλοαμερικανούς, γνωστού όντως των τεράστιων οικονομικών προβλημάτων της Αμερικής, αλλά και αυτής της Αγγλίας. Θα ρωτήσει κανείς : Και γιατί όλα αυτά ; Η απάντηση είναι : Διότι οι συμφωνίες της Γιάλτα τέλειωσαν μετά την παρέλευση πεντηκονταετίας αφότου υπογράφηκαν (1945). Σημείωση πρώτη, σύντομη πολιτική ανάλυση από έναν ελεύθερο ανταποκριτή (freelance reporter).

2) « Η Λιθουανή υπουργός Υγείας προτείνει ευθανασία σε χρονίως πάσχοντες!» 
Και ύστερα όλοι αυτοί οι ευγενείς, οι έντιμοι και πάνω απ΄ όλα αξιόπιστοι συνομιλητές στις συναλλαγές, αλλά και στις τωρινές διαπραγματεύσεις, μας θέτουν ζήτημα εμπιστοσύνης, αμφισβητώντας την ευθύτητα με την οποία τους αντιμετωπίσαμε καθ΄ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Μετά από αυτό, δεν είχε άδικο ο παραιτηθείς - κατόπιν αιτήματος των ευγενών συνομιλητών - υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης, όταν «τους τα βρόντηξε» λέγοντας «είσαστε σκουπίδια». Μας θεωρούν υπερήλικες τους Έλληνες. Βλέπετε, έχουμε Ιστορία τόσων χιλιάδων χρόνων και πρέπει να μας τελειώσουν ... για το καλό μας. Θα τους μείνει το  «οικόπεδο» Ελλάς, οι άνθρωποι δεν τους ενδιαφέρουν, δεν τους χρειάζονται. Σημείωση δεύτερη, πολιτιστική ανάλυση από έναν ελεύθερο ανταποκριτή (freelance reporter).

Η Ελλάδα στο ρόλο της Ιφιγένειας

Εγράφη :

Το πραξικόπημα θα το κάνουν σε χρόνο που δεν περιμένουμε, είναι σχεδιασμένο να επέμβει μετα το φιάσκο της χρεωκοπίας νατοϊκός στρατός με ελληνικα συμβολα και δοσιλογους στρατηγους. Ετοιμαζουν μετα το γκρεξιτ εναν μικρο εμφυλιο...

Και σχολιάσθηκε

Είναι ενδεχόμενο, που θα εξαρτηθεί από τη σύγκρουση - αυτή τη στιγμή - μεταξύ Αμερικής (Ομπάμα) και Γερμανίας (Μέρκελ). Οι Αμερικανοί ζητούν απομείωση / αναδιάρθρωση του εικονικού (κάλπικου) ελληνικού μη βιώσιμου χρέους. Οι Αμερικανοί ανέκοψαν την ενεργειακά εξαρτημένη Γερμανία από Ρωσία - ανέκοψαν τον ευρωπαϊκό επεκτατισμό και κυριαρχία της - ανοίγοντας το μέτωπο της Ουκρανίας, και ίσως, οι Γερμανοί κάνουν τον αντιπερισπασμό, μάλλον αντεπίθεση, να μας εξαθλιώσουν ακόμη περισσότερο για να πέσουμε στην αγκαλιά της Ρωσίας επί ζημία του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών. Μπορεί να αρνηθούν, μετά των ψοφοδεών συμμάχων τους, τα προταθέντα μέτρα από δικής μας πλευράς. Η Ελλάδα στο ρόλο της Ιφιγένειας.

Σημ.
Η φωτογραφία από Βικιπαιδεία

Χάσαμε

Δώσαμε μια μάχη και τη χάσαμε. Διαπραγματευτήκαμε με τους επικεφαλής της σπείρας των τοκογλύφων - ονομάζονται εταίροι - εις μάτην. Τους συμπαραστάθηκαν οι ψοφοδεείς κλεπταποδόχοι (Σλοβενία, Πολωνία, Λιθουανία κλπ.). Είπαν : "Δεν θα επιβαρύνουμε το λαό μας για να σώσουμε τους (τεμπέληδες) Έλληνες".

Χάσαμε, αλλά δώσαμε τη μάχη. Όπως το 1940, όπως έχασαν οι Ιρακινοί, όπως έχασαν οι Σέρβοι. Έχασαν όλοι αυτοί, χάλασαν όμως και τους νικητές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες τσακίστηκαν με τη Lehman Brothers και η οικονομία της βρίσκεται σε δεινή κατάσταση. Δεν θα αργήσει να ακουστεί ο θόρυβος από την καρδιά της Ευρώπης. Μας έτριξε τα δόντια, σε λίγο θα τρίζουν τα κόκαλά της

Χάσαμε και πως να μη χάσουμε ; Μια χώρα ενεργειακά εξαρτώμενη χωρίς δική της βιομηχανική παραγωγή και με εισαγωγές ακόμη και γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων, πώς είναι δυνατό να σταθεί στα πόδια της ; Τι θα κάνουμε ; Να αρχίσουμε να τρώμε τις σάρκες μας φωνάζοντας :

«Παλληκάρια γελαστήκατε. Το βροντερό ΟΧΙ δεν είναι παίξε – γέλασε. Μεγάλο λάθος, ιστορικό, αξεπέραστο, τείχος απόρθητο και αδιαπέραστο. Ως εδώ ήταν ο δρόμος σας. Τώρα οι δρόμοι έχουν το λόγο» (*) ;

(*) Βλέπε Inred.gr όπου και η φωτογραφία

Για να συνεννοούμαστε

«σαν αρχίσει το πρόσωπο του Τέρατος να μη μας τρομάζει, πάει να πει πως αρχίζουμε να του μοιάζουμε» 
Βλέπε, "Ο καθρέπτης και το μαχαίρι", Μάνος Χατζιδάκις,
εκδ. Ίκαρος 1995

κχ
Οι δανειστές και δυνάστες – το πρόσωπο του τέρατος με άλλα λόγια – εν αγνοία τους μας οδηγούν «ζειν κατά Χριστόν». Με τα οικονομικά μέτρα που μας επιβάλουν και σε λίγο αυτά θα επιβληθούν και στην Ευρώπη, μας αναγκάζουν να ζούμε λιτά και όχι καταναλωτικά. Περικοπές χρημάτων σημαίνει ότι παύει πλέον η πλεονεξία και η απληστία, που μας είχε κυριολεκτικά καθηλώσει στους καναπέδες ή στις ανάγκες της αγοράς και των αγορών.

Όντως λοιπόν, εν γνώσει των ολίγων και εν αγνοία των πολλών, η αντίσταση του κοινωνικού σώματος της Ελλάδας αποδεικνύεται αυτεπίστροφο βέλος προς τους δανειστές και δυνάστες – πρόσωπο του τέρατος . Με τα ελάχιστα χρήματα που θα έχουμε, ελάχιστα θα καταναλώνουμε και τότε να δούμε, τι θα κάνουν οι άρπαγες τοκογλύφοι ; Οι επενδύσεις τους θα αποδειχθούν επισφαλείς, τα εργοστάσια ή ό,τι άλλο θα κλείνουν, η κατάρρευση θα είναι γεγονός.

Κατά τη γνωστή τακτική που ακολουθούν, θα βάλουν τους ανθρώπους να σκοτωθούν μεταξύ τους. Αλλά, τουλάχιστον εμείς, πήραμε πρόσφατα το μάθημα αυτό και ο ρόλος μας είναι να το διδάξουμε στους άλλους. Και αυτό κάνουμε. Το πρόσωπο του τέρατος δεν το φοβόμαστε, δεν του μοιάζουμε, δεν έχει και δεν είναι πρόσωπο.

Ακροτελεύτια παρένθεση, επειδή το όνομα Χριστός έχει ποικίλες απόψεις, σύμφωνα με το προτεσταντικό (αγγλικανικό) δόγμα. Βεβαίως, την αρχή έκανε ο πάπας.
Ο αναγνώστης του μικρού αυτού σχολίου, αν προτιμά, ας δώσει όποια σημασία θέλει σε αυτό το «ζειν κατά Χριστό». Εν προκειμένω, προσφορότερη βλέπω την πολιτική σημασία. Έχουμε, βλέπετε, και τον «χριστιανομαρξισμό» της νεοορθοδοξίας, των πάσης αποχρώσεως αριστερών.

Αγιορείτες ασκητές : Ο ελληνικός λαός αντιστέκεται μέχρι τέλους

ΌΧΙ στην εκχώρηση των αγώνων και της αξιοπρέπειάς μας

Έχουμε εισέλθει πλέον στη δεύτερη και κρισιμότερη φάση της κρίσης όπου η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με την Ε.Ε. Αλλά διαπραγμάτευση με ποιους και γιατί; Το ξεκάθαρο μήνυμα πού έδωσε ο ηρωϊκός ελληνικός λαός στο δημοψήφισμα της Κυριακής δεν ήταν το ΝΑΙ, αλλά ένα βροντερό ΌΧΙ Ένα ΌΧΙ ρήξης και πάση θυσία απεμπλοκής από την Ε.Ε. και το ευρώ της. Η εβδομάδα πού πέρασε αποκάλυψε στα μάτια μας τις δύο “ελλάδες” πού υπάρχουν: Την Ελλάδα της υποταγής, του φόβου, της προδοσίας, πού την εκπροσωπεί ότι πιο διεφθαρμένο και αλλοτριωμένο από την παράδοση αυτού του τόπου υπάρχει. Όλες οι “αρχές και οι εξουσίες” πού έκαμψαν γόνυ έχουν διαγραφεί οριστικά απ᾽τις καρδιές των γνησίων πατριωτών και ορθοδόξων χριστιανών, οι οποίοι συγκροτούν την άλλη Ελλάδα, τη μία και γνήσια: την ελεύθερη, αδούλωτη, αξιοπρεπή, αυτήν που γνωρίζει ότι η ιστορία της είναι ιστορία ΘΥΣΊΑΣ και μόνον! Η αξιοπρέπεια αυτής της Ελλάδας είναι όντως μαρτυρική και θυσιαστική, δεν είναι η “αξιοπρέπεια” του νεοπλουτισμού και του εφήμερου καταναλωτικού ηδονισμού, της απεμπόλησις ΙΕΡΏΝ και ΟΣΊΩΝ!

Επιθυμούν στα συνέδρια της υποταγής και της ανομίας, να καταδικάσουν τον υπερήφανο Ελληνικό λαό του ΌΧΙ σε ισόβια δεσμά δουλείας - στους καναπέδες της νεκρής απάθειας, λες και ψήφισε ΝΑΙ. Θέλουν το ΌΧΙ μας να το κάνουν ΝΑΙ! Πρόκειται έτσι να συντελεσθεί ενώπιον μας πραξικόπημα κατά της εκπεφρασμένης βούλησης του λαού. Δεν θα τους το επιτρέψουμε! Τώρα ξεκινά ο αγώνας για την τέλεια ανατροπή της εξάρτησης, της διαπλοκής, της προδοσίας της πατρίδας μας απ᾽ όποιον και αν προέρχεται. Δεν πρέπει να τούς αφήσουμε!

Ο ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!

Πρεσβύτερος π. Γεώργιος Αγγελακάκης 
Γέρων Αλύπιος Καψαλιώτης 
Μοναχός Επιφάνιος Καψαλιώτης 
Μοναχός Αββακούμ καψαλιώτης 
 Άγιον Όρος 9/7/15

Σχόλιο
Οι δανειστές και δυνάστες, εν αγνοία τους μας οδηγούν "ζειν κατά Χριστόν". Με τα οικονομικά μέτρα που μας επιβάλουν - σε λίγο αυτά θα επιβληθούν και στην Ευρώπη - μας αναγκάζουν να ζούμε λιτά και όχι καταναλωτικά. Περικοπές χρημάτων σημαίνει ότι παύει πλέον η πλεονεξία και η απληστία, που μας είχε κυριολεκτικά καθηλώσει στις ανάγκες της αγοράς και των αγορών.

Όντως λοιπόν, εν γνώσει των ολίγων και εν αγνοία των πολλών, η αντίσταση του κοινωνικού σώματος της Ελλάδας αποδεικνύεται αυτεπίστροφο βέλος προς τους δανειστές και δυνάστες . Με τα ελάχιστα χρήματα που θα έχουμε, ελάχιστα θα καταναλώνουμε και τότε να δούμε, τι θα κάνουν οι άρπαγες τοκογλύφοι ; Οι επενδύσεις τους θα αποδειχθούν επισφαλείς, τα εργοστάσια ή ό,τι άλλο θα κλείνουν, η κατάρρευση θα είναι γεγονός.

Κατά τη γνωστή τακτική που ακολουθούν, θα βάλουν τους ανθρώπους να σκοτωθούν μεταξύ τους. Αλλά, τουλάχιστον εμείς, πήραμε πρόσφατα το μάθημα αυτό και ο ρόλος μας είναι να το διδάξουμε στους άλλους. Και αυτό κάνουμε.