Powered By Blogger

Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2016

Οι Άγγλοι αγόρασαν την Κύπρο από τους Τούρκους, οι Γερμανοί αγοράζουν την Ελλάδα από τους Έλληνες

The deal ist … „ παραχωρούνται„ 24+2 νησιά του Αιγαίου για 149 χρόνια, έναντι 156,45 δις. € (χρέους) ....!
www.nea-filiki-eteria.blogspot.com

Στην κατεχόμενη Ελλάδα οι συμπεριφορές των τροϊκανών τα τελευταία έξι χρόνια οφείλοντο απλά και μόνο στην μακροοικονομική προκατάληψη που διακατέχει κάθε Ναζί ή και Σιωνιστή τοκογλύφο, χάριν της οποίας, η λύση, που τελικά θα «προταθεί» στον ολοκληρωτικά „τελειωμένο“ λαό, σχετικά με την οριστική αντιμετώπιση του αέναου χρέους του, θα είναι τόσο μοναδική, εξεφτελιστική και ταπεινωτική που δεν θα έχει άλλη δυνατότητα από το να την επικυρώσει δια της συγκατάθεσής του!

«Κύπρο της Ιβηρικής χερσονήσου» ονομάζει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας λ.χ. το πρότζεκτ «Ανδαλουσία», όπου εξ αρχής, μαζί με τις γερμανικές κρατικές υπηρεσίες συμμετέχουν και 570 εταιρείες του ιδιωτικού τομέα, έχοντας μόνο ένα και μοναδικό στόχο. Την ανεξαρτοποίηση του κράτους της Ανδαλουσίας και την «κοσοβοποίηση» δύο νέων περιοχών της Ισπανίας.

«Χόνγκ Κόνγκ του Αιγαίου» ονομάζεται το νέο πρότζεκτ της Γερμανικής κυβέρνησης, όπου ενεργά συμμετέχει μόνο η ελίτ της Γερμανικής οικονομίας, Βertelsmann, Axel Springer, Siemens, EON, DHL, Lufthansa, Commerzbank, Bayer, RWE, Dt. Post, Allianz, Münchener Rück, Roland Berger και άλλοι.

Η διατεταγμένη σφαγή στην φορολόγηση, στο κόστος ζωής, στα μέσα εισοδήματα, στον τουρισμό, στην κοινωνική συνοχή, στην πρόνοια, στην παιδεία, στην υγεία, στην αστυνόμευση και η επιμελής καταστροφή των υποδομών στις συγκοινωνίες, στην παραγωγή, στις δημοτικές εγκαταστάσεις, στις υπηρεσίες, μαζί με τον καθημερινά στοχευμένο βομβαρδισμό συγκεκριμένων νήσων με μιλιούνια προσφύγων και λαθρομεταναστών δεν συνέβησαν τυχαία αλλά ήταν προ πολλού σχεδιασμένα και πάντα εν γνώση του καθεστώτος των Αθηνών. ( .... γι αυτό αντιπροτάθηκε πρόσφατα η μετατροπή της Καρπάθου σε βάση ....!).

Τα γερμανικά ΜΜΕ πλάθουν πάνω στην εικόνα μιας «χώρας των 1000 νήσων», δίχως να αναφέρονται σε αυτήν με τ’ όνομά της. Μια απρόσωπη φωνή (Alexander Kluge ) συνομιλεί με έναν δήθεν, κατ’ όνομα, «Έλληνα» ( Dr. Ioannis Zelepos …. γέννημα θρέμμα Γερμαναράς του κερατά ) που παρουσιάζεται ως «νεογραικολόγος» και «βυζαντινολόγος». Αυτός είναι ο «Έλληνας», ο made in Hamburg, που λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους, ακριβώς όπως θέλει να τ’ ακούσει ο κάθε μέσος Γερμανός αναγνώστης της Bild Zeitung μαζί με την κάθε Ρεπούση ή τον κάθε Φίλη και τους λοιπούς διεθνιστές ή Τουρκολάγνους που ηδονίζονται όταν βλέπουν την Ελλάδα πεσμένη στα τέσσερα.

Καταργήθηκαν τα Ελληνικά τοπωνύμια, μαζί με το Δίστομο, τα Καλάβρυτα και την τοπογραφία του τρόμου και αντικαταστάθηκαν μονομιάς από τα αντίστοιχα γερμανοειδή γκρίκλις. Μόνο επί τουρκοκρατίας έζησε λ.χ. η Τριπολιτσά τις δόξες της ή .... μάταια προσπάθησαν οι Βαυαροί να εισάγουν τον πολιτισμό στην χώρα ενώ .... Έλληνας δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας «μπάσταρδος» των ρωμαίων, των σλάβων, των αλβανών και των τούρκων που δεν χάνει ευκαιρία χωρίς να προσπαθήσει να ιδιωποιηθεί την ιστορία, την δόξα και τους κόπους των «άλλων», όπως λ.χ. των «Μακεδόνων», των «Χριστιανών» και των «Βυζαντινών». Ο Έλληνας υπήρξε πάντα τέλειος ως δούλος, συνεχίζει ακάθεκτος ο Δρ. Ζελεπός, του Ρωμαίου, του Βυζαντινού, του Αλβανού, του Σλάβου, του Τούρκου ή του Ενετού αφέντη του. Έρχεται ένας «¨Ελληνας» από το Αμβούργο λοιπόν, που σαν καλός Γερμανός, πρώτα υπηρετεί την θητεία του στην Bundeswehr πριν καν σπουδάσει νεογραικολόγος /βυζαντινολόγος, ώστε να διαθέτει το άλλοθι για να δώσει το φιλί της ζωής στην πιο πρόστυχη θεωρία που έγινε ποτέ από «επιστήμονα», στις θέσεις του Jakob Phillip Fallmerayer σχετικά με την εθνογένεση και την ίδρυση του Νεοελληνικού κράτους, μετά την επανάσταση του 1821.

Ο «¨Ελληνας» εξ Αμβούργου, που είναι πλήρως εναρμονισμένος με τις θέσεις της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης αλλά και μ’ αυτές της αντίστοιχης βαυαρικής, δηλώνει στην καταγωγή Ικαριώτης, τονίζει μεν με έμφαση ότι το νησί είναι από το 1912 ανεξάρτητο κράτος, ξεχνά όμως να πληροφορήσει το κοινό του ότι η Ικαρία ανήκει στην Ελλάδα. Tην τελική ερώτηση δε, .... ποια συγκεκριμένη περιοχή θα μπορούσαν να αναλάβουν ως ενέχυρο, σε βάθος χρόνου και από κοινού, Ευρωπαϊκή Ένωση και δανειστές μαζί, ο «Έλληνας» Dr. Ioannis Zelepos , φάνηκε πολύ διαβασμένος, απαντώντας εν ριπή οφθαλμού:

« Είναι τα νησιά του Αιγαίου που εμφανίζονται στους ναυτικούς χάρτες των τελευταίων 2.100 χρόνων που έχουν να επιδείξουν μόλις λίγες δεκαετίες υπό Ελληνική διακυβέρνηση. Είναι η Λέσβος, η Χίος και οι Κυκλάδες. Οι Κυκλάδες ήταν πάνω από 300 χρόνια υπό Ενετική και πάνω από 400 υπό Τουρκική κατοχή. Η Ε.Ε. θα είναι σε θέση να κάνει θαύματα στην περιοχή, αφότου αναλάβει την διακυβέρνησή της. Οι κάτοικοί των νήσων αυτών αναμένεται να αντιμετωπίσουν θετικά μια αλλαγή στην διακυβέρνηση του «τόπου» τους».

Τη γνώμη του Γερμανού Δρ. Ζελεπού συμμερίζονται απόλυτα οι Γερμανοί, δεν το κρύβουν και όπως πάει, θα είναι ικανοί να την υλοποιήσουν στο εγγύς μέλλον εφόσον εμείς, που δηλώνουμε γεννηθέντες εν Ελλάδι, δεν αποφασίζουμε επιτέλους να τους κάνουμε την ζωή «δύσκολη», τα δε σχέδια επί τούτου και την δουλειά που ακολουθεί, μαντάρα.

Λαός και χώρα είναι υπό γερμανική κατοχή.

Ποιος είναι ο "ένας θεός για όλους" ;


"Βεβαίως ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία σέ­βε­ται τήν προσωπική καί ἰδιωτική ζωή κάθε προσώπου. Ἐπιπλέον, πρέπει νά τονισθεῖ ὅτι ἡ Ἐκκλησία πολε­μᾶ τήν ἁμαρτία, ὄχι ὅμως τόν ἁμαρ­τωλό, ὅπως ὁ γιατρός πολεμᾶ τήν ἀρ­ρώστια, ὄχι ὅμως τόν ἄρρωστο, τόν ὁ­ποῖο φροντίζει καί περιθάλπει. Ἐκεί­νη, πού εἶναι τό ἰατρεῖο τῶν ψυχικῶν καί σωματικῶν παθῶν, ἀποστρέφεται τήν ὁμοφυλοφιλία καί ὄχι τόν ὁμοφυλόφιλο. Τόν θεωρεῖ πλάσμα τοῦ Θεοῦ, πού χρειάζεται βοήθεια καί ψυχική θεραπεία• καί εἶναι ἕτοιμη νά τοῦ τήν προσφέρει." (Βλέπε φωτογραφία και ιστοσελίδα)
http://aktines.blogspot.gr/2016/01/blog-post_8.html ). Το σχόλιο κατατίθεται και εδώ .

κχ
Βεβαίως, η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν σέβεται την προσωπική και ιδιωτική ζωή των ομοφυλοφίλων. Δέχεται (σημ. άλλο το σέβομαι και έτερο το δέχομαι) ότι υπάρχουν ασθενείς με αυτή την ιδιάζουσα συμπεριφορά, ως προς τις ερωτικές τους προτιμήσεις, κατά το ποσοστό όπου οι πάσχοντες αντιλαμβάνονται την πάθησή τους και ζητούν τη βοήθεια της. Όταν δεν την έχουν ανάγκη, τι είδους σεβασμό μπορεί να έχει προς αυτούς ; Και γενικότερα, τι είδους σεβασμό μπορεί να δείχνει προς τους ανθρώπους εκείνους, οι οποίοι κυριολεκτικά έχουν λεηλατήσει και συστηματικά βιάζουν την φύση, σήμερα δε, παίρνουν μέτρα - με οικονομικές κυρώσεις προς όποιον δεν συμμορφώνεται - για την προστασία του περιβάλλοντος ; Ποιος κοροϊδεύει ποιον, τέλος πάντων ;

Όσον δε αφορά στην Ιατρική, τους ασθενείς και την ασθένεια, κανόνας της Ιατρικής είναι να θεραπεύει ασθενείς και όχι ασθένειες. Ο κάθε ασθενής αντιδρά διαφορετικά στην α ή β αρρώστια. Ασφαλώς, αυτό αποτελεί εξαίρεση και οι εξαιρέσεις, όπως λέμε, δεν κάνουν τον κανόνα. Αλλά η πίστη, η χριστιανική και Ορθόδοξη, εξαίρεση είναι. Δεν είναι ο κανόνας. Αν ήταν, δεν θα βρισκόμαστε στα σημερινά χάλια. Όχι μόνο εμείς, αλλά και ο κόσμος ολόκληρος, αυτός της παγκοσμιοποίησης, του οικουμενισμού και του "ένας ο θεός για όλους".

Ο Θεός δεν είναι για όλους, είναι για τους λίγους, για τους ελάχιστους, για τους ταπεινούς και τους καταφρονημένους. Αυτοί γίνονται όλοι, επειδή πορεύονται την οδό της αλήθειας, την αλήθεια της ζωής, της όντως Ζωής :
"14 τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν!" (Μτ.ιδ').

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2016

Η Ευρώπη και το αμερικανικό παράδειγμα

Δημοσιεύτηκε στις 7 Ιαν 2016

Μια χώρα στην οποία το έγκλημα κυριαρχεί, δεν μπορεί ποτέ να αποτελεί παράδειγμα για άλλους. Εκτός αν συντρέχουν λόγοι άγνωστοι, που δεν συμφέρει να ομολογηθούν, και αυτοί επιβάλλουν την αντιγραφή και την εναρμόνιση άλλων προς το μοντέλο, όθεν αντλείται το παράδειγμα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν μπορούν να αποτελέσουν, ούτε και να δώσουν, παράδειγμα πολιτισμού. Επειδή είναι κατά βάσιν οικονομικός. Εφόσον δε η οικονομία είναι εκείνη, η οποία καθορίζει την πολιτική που ακολουθούν, είναι αδύνατο να γίνεται λόγος για πολιτικό πολιτισμό και ό,τι συναρτάται με αυτόν. Παράδειγμα, ο λεγόμενος ανθρωπιστικός - άλλοι τον ονομάζουν ανθρωπικό - πολιτισμός.

Η Ευρώπη, μετά από δυο Παγκόσμιους Πολέμους, οφείλει να διαλέξει. Ή θα γίνει πάλι το θύμα του κυρίαρχου αμερικανοβρετανικού άξονα ή θα αναζητήσει μια νέα βάση, όχι κατά τα αμερικανικά πρότυπα, για να στηρίξει την παραπαίουσα νομισματική Ευρωπαϊκή Ένωση. Η βάση αυτή οφείλει να εδράζεται επί των αρχών της ισονομίας, της ισοπολιτείας και των Συνταγματικών θεσπισμάτων της κάθε χώρας - μέλους της επιδιωκόμενης Ένωσης.

Εις τον χαιρετισμό των Χριστουγέννων "Χριστός ετέχθη"

Επειδή μεταξύ ημών και υμών υπάρχουν αρκετοί, τώρα τα Χριστούγεννα, που αμφισβητούν τον χαιρετισμό "Χριστός ετέχθη", αντιγράφω από το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, Κεφάλαιο β΄ :

"10 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ ἄγγελος· μὴ φοβεῖσθε· ἰδοὺ γὰρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαρὰν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντὶ τῷ λαῷ, 11 ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος, ἐν πόλει Δαυΐδ.".

- Χριστός ἐτέχθη (λέει ο άνθρωπος)
- Αληθώς ἐτέχθη ὑμῖν σωτήρ (απαντά ο ουρανός)

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2016

Αβρααμικός Μονοθεϊσμός

Δανειζόμενοι λοιπόν τον λόγο του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, τους λέμε απλά, «Μη άρξησθε λέγειν εν εαυτοίς, πατέρα έχομε τον Αβραάμ» (Λουκ. 3,8). Η Αληθινή Πίστη, η Πίστη στον Χριστό, όπως η Μια Αγία Εκκλησία τη διδάσκει, δεν μπορεί συγκρητιστικά να ομαδοποιηθεί, με τους αρνητές του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. (Βλέπε φωτογραφία και http://aktines.blogspot.gr/2016/01/blog-post_23.html)

κχ
Σωστό αυτό που γράψατε, αλλά ακόμη σωστότερο θα ήταν, αν επαναλαμβάνατε τον σκληρό λόγο του Κυρίου "31 ... πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ ᾿Ιουδαίους". Κάνει τα πράγματα σαφέστερα.

44 ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ' ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ.

Ο διάλογος που είχε ὁ ᾿Ιησοῦς, όπως τον κατέγραψε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, Κεφάλαιο 8, από τον στίχο 31 μέχρι τον στίχο 59, είναι αρκετά κατατοπιστικός και, κατά τη γνώμη μου, βάζει στη θέση τους όλους αυτούς που απλουστευτικά και προσχηματικά - έχουν καταχθόνια σχέδια - ταυτίζουν τον Αβρααμικό μονοθεϊσμό του Ισλάμ και του Ιουδαϊσμού με τη δική μας Ορθόδοξη Θρησκεία, Εκκλησία και Πίστη. Αν τους ήταν δυνατό, θα έκαναν αυτό που έκαναν, επαναλαμβάνω οἱ πεπιστευκότες ᾿Ιουδαίοι, στον Κύριο : ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ' αὐτόν.

Όμως οι καιροί άλλαξαν, βρήκαν εξυπνότερους τρόπους, το χρήμα να φτιάχνει βλάκες : πρόσφυγες και αποκεφαλιστές του ISIS. "οὐ καλῶς λέγομεν ἡμεῖς ὅτι Σαμαρείτης εἶ σὺ καὶ δαιμόνιον ἔχεις;". Όπου γράφει "Σαμαρείτης", βάλτε τώρα "Έλληνες".

Ο σκοπός τους είναι να φέρουν πάλι την καταστροφή



Οι εγχώριοι σύμμαχοι του αντίχριστου Σιωνισμού, όπως και τα λείψανα του άθεου κομμουνισμού, καιρός είναι να καταλάβουν τι διαδραματίζεται με τα σημερινά πολιτικά δρώμενα σε παγκόσμιο κλίμακα.

Η αυτοκρατορία της μιας Τράπεζας, που με αργά και σταθερά βήματα κατακτά τη μια μετά την άλλη χώρες - κράτη, δεν θέλει καμιά από αυτές να είναι οικονομικά αυτάρκης. Όλα τα κράτη και όλοι οι άνθρωποι πρέπει να ζούμε από τα χρήματα που μας δίνει κατόπιν δανείων και φυσικά, λόγω ενός ψευδεπίγραφου ανθρωπισμού. Του ανθρωπισμού της τεχνολογίας, τον οποίο με δανεικά χρήματα καλούνται να εφαρμόσουν οι κατά τόπους οικονομικά αδύναμες χώρες.

Όσοι προσπάθησαν να αντισταθούν, όπως το Ιράκ, η πρώην Γιουγκοσλαβία, η Λιβύη και τώρα η Συρία, είχαν τα αποτελέσματα που καλώς γνωρίζουμε άπαντες. Καταστρέφουν ολοσχερώς όποιον ανθίσταται και ύστερα, έρχονται να του δώσουν δανεικά λεφτά για να  αποκαταστήσουν τη ζημιά που αυτοί τους προκάλεσαν. Ότι χάθηκαν άνθρωποι δεν ήταν κάτι σημαντικό, "τόσοι άνθρωποι σκοτώνονται καθημερινά στα τροχαία", είχε πει ο ανεκδιήγητος υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ντόναλντ Ράμσφελντ για τις λεγόμενες παράπλευρες απώλειες.

Η Ελλάδα, όσο υπήρχε ο άθεος κομμουνισμός, μπορούσε να επικαλείται το επιχείρημα "ανήκουμε στη Δύση" με ό,τι αυτό συνεπαγόταν : "ανήκουμε στη νέα τάξη", "ανήκουμε στους πολίτες του κόσμου" και "ανήκουμε στον οικουμενισμό". Τώρα, όμως, τα πράγματα άλλαξαν και ο αντίχριστος Σιωνισμός, η θρησκεία του "ένας θεός για όλους", αποκαλύπτεται. Το πλαστικό χρήμα καταφθάνει και όλοι γινόμαστε υπόδουλοι της μιας Παγκόσμιας Τράπεζας. Οι κόποι μια ζωής όλων μας θα είναι στα χέρια της και στα χέρια τους. Όποτε αυτή και αυτοί το θελήσουν, θα τα χάνουμε όλα και όταν πάλι το εγκρίνουν, θα μας τα επιστρέφουν ... από μηδενική βάση. Καθώς έλεγε και το τραγούδι : "θα μας φύγουν / θα ξανάρθουν / κι όλα πάλι απ΄ την αρχή". Το χρήμα, όπως και η αγάπη, είναι παντού ... .

Όμως φτάνει, ως εδώ, παραπέρα δεν έχει. Καιρός να το πάρουμε απόφαση, καιρός να δούμε από που φυσάει ο άνεμος, που φέρνει ελπίδα, που φέρνει το τέλος σε αυτή την παγκόσμια ψευτιά του Σιωνισμού και των λακέδων του χρήματος. Ο σκοπός τους είναι να φέρουν πάλι την καταστροφή και μετά, με δανεικά λεφτά, να γιατρέψουν τις πληγές που οι ίδιοι άνοιξαν. 

Θεσμοί και οι φορείς των θεσμών

"Στους παλιούς καιρούς μαρτύριο / τώρα εύχρηστο σαν ρίμα", έγραφε ένας ποιητής στο παρελθόν για τη λέξη-όνομα Χριστός. Τώρα συμβαίνει το ίδιο με τη λέξη "ορθοδοξία", "σεβασμός" και πολλές άλλες.

Η πολιτική ορθότητα - της εκκλησιαστικής μη υστερούσης - είναι εκείνη που καθορίζει τις έννοιες των λέξεων, έτσι, ώστε το σύμφωνο της ηδονιστικής συμβίωσης μεταξύ συντρόφων του ιδίου φύλου, να λέγεται απλά "σύμφωνο συμβίωσης". Και επί πλέον, να θεωρείται παράδοξο η ενασχόληση με αυτό το ζήτημα των θεσμικών φορέων της Θρησκείας. Η οποία, σημειωτέον, έπαψε να απασχολεί τους εκκλησιαστικούς. Οι τελευταίοι αντικατέστησαν το θεσμό της Θρησκείας και στη θέση του τοποθέτησαν την Εκκλησία. Με αυτό τον τρόπο ο θεσμικός φορέας της Θρησκείας - είναι η Εκκλησία - έγινε θεσμός ερήμην της Θρησκείας. Οπότε, ο εκάστοτε Ποντίφηξ - εμείς έχουμε οικουμενικό Πατριάρχη - αναγορεύεται αναπόφευκτα σε θεσμό και το άγιον Πνεύμα λαλείται και εκπορεύεται εξ αυτού - ή Αυτού !

Και αν, μεν, αυτή είναι η συνέπεια του φιλιόκβε στο χώρο του θεσμού της Θρησκείας, στον έτερο χώρο, στο χώρο της Πολιτείας, τα πράγματα είναι το ίδιο, αν μη χειρότερα. Η πολιτική αναγορεύεται κι αυτή σε θεσμό, οι δε φορείς αυτής, με άλλοθι τη Δημοκρατία και την ψήφο, κατακτούν επί βραχύ τα "άγια" έδρανα του Κοινοβουλίου. Όπου ένας προεξάρχει με τη συμπαράσταση των conclāvium (συσκεπτόμενων). Η κερδοφορία ψήφων είναι το μόνο ενδιαφέρον, η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Αλλά οι πολίτες έχουν, όπως και η Κοινωνία που βουλιάζει.



Ένα σπάνιο "πάντρεμα", ο Παντοκράτορας στο κέντρο του Ζωδιακού Κύκλου

Ορθόδοξα Χριστούγεννα 2015, αν και ήδη σήμερα, 06/01/2016, εορτάσθη η εν καινοτομία Βάπτιση του Θεανθρώπου.

Το "σπάνιο πάντρεμα", όπως έγραφε κάποιος, ενδεχομένως γεννά ερωτηματικά και θα ήθελα να απαντήσω σε τυχόν υπάρχοντα.
Πρώτον, η τοιχογραφία ανάγεται στον 18 αιώνα - περίοδος Τουρκοκρατίας - και είναι μεταβυζαντινή. Το σημειώνω για το "ανακάτεμα" των καθ΄ ημάς ισχυόντων στα θρησκευτικής φύσεως ζητήματα της τότε εποχής.

Δεύτερον, είναι αυτό που έχουμε τα Χριστούγεννα με το Τροπάριο της Γεννήσεως : " Ἡ Γέννησίς σου Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν ἀνέτειλε τῶ κόσμω τό φῶς τό τῆς γνώσεως˙ ἐν αὐτῆ γάρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες ὑπό ἀστέρος ἐδιδάσκοντο σέ προσκυνεῖν τόν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης καί σέ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν Κύριε δόξα σοι". Οι Μάγοι ήταν εκείνοι, που πρώτοι επισκέφθηκαν τον ενανθρωπήσαντα Θεό οδηγούμενοι και διδασκόμενοι υπό αστέρος, κατά το Τροπάριο της θείας Γεννήσεως.

Και τρίτον, δεν πρέπει να μας παραξενεύει η ανωτέρω αγιογραφία. Δεν έχει σημασία, ούτε και είναι περίεργο αυτό το "πάντρεμα", αν και εφόσον, οι σύγχρονοι Μάγοι - μάγοι του Zeitgeist και άλλοι οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες - θέλουν να διδαχθούν από το υπερφυές γεγονός της θείας Ενανθρωπήσεως.

Αυτή είναι η εξ Ορθοδόξου επόψεως σημειολογία της επιτοίχιας αγιογραφίας αυτής σε μονύδριο (ή μονύδρια) της Μέσα Μάνης.

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016

"Δεν τα Φάγαμε Μαζί"

Στον επισυναπτόμενο δεσμό - βλέπε στο τέλος - γίνεται μια προσπάθεια να συλλεγούν υπογραφές προκειμένου να υποβληθεί αιτιολογημένα Μήνυση κατά του Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα. Όπως είναι γνωστό, μια κοινωνική ομάδα, με αποκλίνουσες ερωτικές προτιμήσεις, με διασυνδέσεις (...) και καλά οργανωμένη,  ζήτησε και πέτυχε τη θεσμική της αναγνώριση - το γνωστό "Σύμφωνο Συμβίωσης" - εκ μέρους της Πολιτείας.

Τώρα, λοιπόν, ακολουθώντας το παράδειγμα εκείνων, καιρός είναι να οργανωθούμε κι εμείς αρχής γενομένης από την Μήνυση που πρόκειται να κατατεθεί. Καλείσθε να την υπογράψετε, ώστε να ακολουθήσει ακόμη μια κοινωνική ομάδα. Η ομάδα του "Δεν τα Φάγαμε Μαζί", για να ζητήσουμε πίσω αυτά που μας κλέβουν έδώ και 6 χρόνια οι κύριοι του "Λεφτά υπάρχουν", του "Succes Story" και του "Σκίζω τα Μνημόνια". Ευνόητο, η κοινωνική ομάδα του "Δεν τα Φάγαμε Μαζί" έχει όλα τα αποδεικτικά/παραστατικά των περιουσιακών της στοιχείων, που φανερώνουν ξεκάθαρα το "πόθεν έσχες" των μελών της.

https://secure.avaaz.org/el/petition/Ston_Elliniko_Lao_Stirixi_se_minysi_kata_toy_prothypoyrgoy_Alexi_Tsipra_gia_eshati_prodosia/?tjmJbkb

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2016

Η αλήθεια της υποκρισίας

Το σχόλιο κατατίθεται και εδώ, επειδή συμβαίνει - όχι και τόσο συχνά - από λάθος τού συντάκτη του ή άλλη αιτία, τα αποστελλόμενα ... "γράμματα αναγνωστών" να χάνονται στην ηλεκτρονική διαδρομή μερικών ιστολογίων

"Σεβόμαστε τήν θεόσδοτη ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἀλλά θλιβόμαστε βαθύτατα, ὅταν αὐτή ἡ ἐλευθερία χρησιμοποιεῖται γιά τό κακό καί τήν καταστροφή" (βλέπε αναδημοσίευση και φωτογραφία από http://aktines.blogspot.gr/2016/01/blog-post_12.html)

κχ
Κατά πρώτον, έχω τη γνώμη ότι γίνεται κατάχρηση της εννοίας του προσώπου. Αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς με τα θρησκευτικά ή τα θεολογικά, κανείς από εμάς τους ανθρώπους δεν είναι πρόσωπο. Και τούτο, διότι ουδείς μπορεί να ισχυριστεί αυτό που είπε ο Κύριος : "46 τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας; εἰ δὲ ἀλήθειαν λέγω, διατί ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι;". Οι άνθρωποι μπορεί σήμερα να είμαστε "πρόσωπα" - κατά κανόνα νομικά - αλλά αύριο δεν είμαστε.

"48 ἀπεκρίθησαν οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι καὶ εἶπον αὐτῷ· οὐ καλῶς λέγομεν ἡμεῖς ὅτι Σαμαρείτης εἶ σὺ καὶ δαιμόνιον ἔχεις;".

Ποιος από εμάς, αν ασυνειδήτως δεν ανήκει στους "πεπιστευκότας αὐτῷ ᾿Ιουδαίους", μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο ; Σημειωτέον, αυτά ειπώθηκαν προς αυτούς, οι οποίοι στο τέλος "59 ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ' αὐτόν" (Ιν. η΄).

Προς επιβεβαίωση των ανωτέρω έχουμε τα ακόλουθα : " 2 καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν" (Ψ. 142) και το "5 ... ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε" (Ψ. 50).

Κατά δεύτερο λόγο και συνέχεια των ανωτέρω, ο σεβασμός προς την θεόσδοτη ελευθερία αφορά πρωτίστως τον σεβασμό προς την αλήθεια, καθώς μετά από τη γνώση της αληθείας (είναι ο Κύριος) έπεται η ελευθερία, φυσικά δε, και ο σεβασμός προς αυτή : "31 ῎Ελεγεν οὖν ὁ ᾿Ιησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ ᾿Ιουδαίους· ἐὰν ὑμεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ, ἀληθῶς μαθηταί μού ἐστε, 32 καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς" (Ιν. η΄).

Θλίβομαι λοιπόν κι εγώ βαθύτατα μετά από αυτά, διότι ο συντάκτης του άρθρου αυτού της "Παρακαταθήκης" δεν αντιλαμβάνεται ότι ο σεβασμός, που καλούμαστε να δείξουμε προς τους νυν περιχαρείς ομοφυλόφιλους, αφού έπαψαν πλέον να είναι υποκριτές, να κρύβουν δηλαδή τις ερωτικές τους προτιμήσεις και να κατατρύχονται από ενοχικά συμπλέγματα, είναι σεβασμός προς την αλήθεια της υποκρισίας και του ψεύδους. Και αυτό είναι η μεγαλύτερη κακοποίηση - αν προτιμάτε εκχυδαϊσμός - της αλήθειας. Δηλαδή, απροσμέτρητα χειρότερο από το οποιοδήποτε κακό ή καταστροφή !

Με άλλα λόγια, έχουν και η υποκρισία και το ψεύδος την αλήθεια τους, η οποία απερίφραστα πλέον μας δείχνει ότι ο ομοφυλόφιλος είναι ο μεγαλύτερος υποκριτής, άρα και ψεύτης, που υπάρχει. Αφενός, διότι αν και είναι άνδρας συμπεριφέρεται σαν γυναίκα, αφετέρου, διότι φερόμενος σαν γυναίκα δεν παύει να είναι άνδρας. Είναι, δηλαδή, διπλή η υποκρισία του και πολλαπλό το ψεύδος : Και ως προς την αλήθεια, αλλά και ως προς την ελευθερία.

Πρόσωπα δεν είμαστε. Αν αξιωθούμε κατά Χάριν να γίνουμε, τούτο προϋποθέτει την απώλεια, την θυσία, της ψεύτικης ελευθερίας του κόσμου τούτου έναντι του κέρδους της εν Χριστώ αληθείας και ελευθρίας. "ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω".