Λυκούργος Νάνης : Η Προδοσία τής Αποστολής τών Ποιμένων. Σχόλιο στήν παρέμβαση τού Μητροπολίτου Καλαβρύτων

Αναδημοσίευση

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017, ο/η Lykourgos Nanis έγραψε:

Ο μητροπολίτης Καλαβρύτων, διά της ομολογουμένως πεπαρρησιασμένης του γραφίδος, μέμφεται, ορθώς και δικαίως, την εκκλησιαστική ηγεσία επί προδοσία της αποστολής της εν σχέσει προς το μάθημα των Θρησκευτικών. Και αξιεπαίνως εκζητεί τη συγγνώμη της ΠΕΘ και του καταπροδομένου από την επίσημη Εκκλησία, ευσεβούς λαού που αγωνίζεται με αξιοσημείωτο σθένος για τη διασφάλιση του Ορθοδόξου χριστιανικού προσανατολισμού και χαρακτήρα του πολύπαθου μαθήματος.

Δυστυχώς, ΔΥΣΤΥΧΕΣΤΑΤΑ, η προδοσία της αποστολής της εκκλησιαστικής ηγεσίας δεν εξαντλείται μονάχα στη σκανδαλώδη στάση της επί του προκειμένου μείζονος και ζέοντος και σπουδαιοτάτου θρησκευτικού , εθνικού, κοινωνικού και πολιτισμικού ζητήματος, αλλά εξικνείται πολύ πιο πέρα και περιλαμβάνει και άλλες ουσιωδέστατες πτυχές της εκκλησιαστικής ζωής και παρουσίας.

Η ιερή αποστολή των ποιμένων προδόθηκε από την εκκλησιαστική ηγεσία με :
- την επαίσχυντη μεταβολή της αρχήθεν αποφασισθείσης στάσεώς της στο Κολυμπάρι εν σχέσει προς το τελικό "συνοδικό" κείμενο που αφορά στις σχέσεις Ορθοδοξίας και αιρετικών "χριστιανών", - το "πράσινο φως", που ουσιαστικά αυτή άναψε, για την ψήφιση του φασιστικής υφής και εμπνεύσεως ΔΗΘΕΝ αντιρατσιστικού νόμου,
- την ένοχη σιωπή και αδιαφορία της στην περίπτωση αισχίστων και βορβορωδών "καλλιτεχνικών" έργων, καθαπτομένων βαναύσως των ιερών Προσώπων και Θεσμίων της Αμωμήτου ημών Πίστεως, - την σκανδαλώδη αποφυγή συνοδικής ενασχολήσεως και καταδίκης της βδελυκτής στα όμματα του Αγίου Θεού νεονικολαιτικής συφιλίδος, όπως αυτή ενσαρκώνεται από τους θεράποντες της "ερωτοθεολογίας"(τον πρύτανη της εν λόγω κακοδοξίας ένιες μητροπόλεις καλούν να μιλήσει στους νέους...),
- την ένοχη υπόθαλψη και συγκάλυψη της αντιπατερικής και πατρομάχου Βολιώτικης σφηκοφωλιάς-"ακαδημίας" και του διαρκώς παραπαίοντος "προστάτη και κηδεμόνα" της,
- την μετατροπή των επισήμων εκκλησιαστικών περιοδικών σε παραρτήματα της γνωστής και μη εξαιρετέας και βραχυκυκλωμένης από τους "Καιρίτες" "Σύναξης",
- τη σκανδαλώδη αρχιεπισκοπική παρέμβαση προ των τελευταίων επισκοπικών εκλογών,
- το πρόσφατο αίσχος της υποτονικής αντιδράσεώς της απέναντι στο νομοθετικό αισχρούργημα "περί αλλαγής φύλου" και τους αυτουργούς του, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου της Δημοκρατίας, που κατά τα άλλα εκκλησιάστηκε σκανδαλωδέστατα προχθές στο ναό του αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη παρισταμένης, απαθώς, πλειάδος επισκόπων, προεξάρχοντος του, κατά τα άλλα, διώκτου ευσεβών κληρικών μητροπολίτου Ανθίμου και προέβη και σε δηλώσεις, από πάνω, σχετικά με τον μέγα άγιο,
- την ποιότητα και συχνότητα των λεγόμενων "λαμπρών πολυαρχιερατικών συλλείτουργων"-δεσποτικών φεστιβάλ,
- την έλλειψη αρθρώσεως και εκφοράς γνησίου εκκλησιαστικού και αγιοπατερικού λόγου επί υψίστων ηθικών και κοινωνικών ζητημάτων, ναρκοθετούντων τη σωτηρία του ποιμνίου.

Αυτό το τελευταίο, μάλλον είναι και το σημαντικότερο. Μπορεί, κανείς, να ισχυρισθεί στα σοβαρά ότι ο λόγος που εξέρχεται από πολλούς εκ των επισκόπων μας και αποτυπώνεται στις γραφίδες τους στοιχεί με την αγιογραφική, αγιοπατερική και ιεροκανονική παρακαταθήκη και διδαχή;
Συνιστούν γνήσια εκκλησιαστικές θέσεις οι κατά καιρούς εκφερόμενες και διατυπούμενες απόψεις-ιδεοληψίες των γνωστών και μη εξαιρετέων μητροπολιτών Δημητριάδος, Σύρου, Αργολίδος, Αλεξανδρουπόλεως, Μεσσηνίας; Ή είναι λόγος προσαρμοσμένος και συντονισμένος άριστα με τις επιταγές της "πολιτικής ορθότητας"; Λόγος ανθρωπάρεσκος, που χαιδεύει αυτιά, που δεν ελέγχει, που δεν δυσαρεστεί, που δεν θίγει το συστημικό κατεστημένο αλλά επαινείται και "αγκαλιάζεται" από αυτό.
Πληθωρική αγαπολογία και σχεσιολογία, μεταναστολαγνεία, υπερτονισμός της αγάπης του Θεού και αποσιώπηση της δικαιοσύνης Του, απουσία αναφοράς σε ουσιαστική μετάνοια, σε αιώνια κόλαση, σε μέλλουσα κρίση και ανταπόδοση, στη μετά φόβου και τρόμου κατεργασία της σωτηρίας μας, λόγος που "ευχερώς εκδίδει εισιτήριον διά τον Παράδεισον", για να μνησθούμε και του μακαριστού Φλωρίνης Αυγουστίνου.

Τόσος πια κομπλεξισμός προκειμένου να μην χαρακτηρισθούν ως επηρεασμένοι από το δικανικό πνεύμα της Δύσεως; Ακούστηκαν ποτέ οι λεγάμενοι να κατονομάζουν ως αιρετικούς τους παπικούς, προτεστάντες, αγγλικανούς, μονοφυσίτες και να τους προτρέπουν στην εν μετανοία επιστροφή τους στη μάνδρα της αγιωτάτης Εκκλησίας μας; Πότε ήλεγξαν με παρρησία τους αντίχριστους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς άρχοντες; Πότε τους δυσαρέστησαν; Πότε ονειδίσθηκαν για το Χριστό; Πότε τους αποκάλεσαν οι εκπρόσωποι του συστημικού κατεστημένου "σκοταδιστές", "μεσαιωνιστές", "ταλιμπάν", "φοβικούς" κ.τ.ό; Πότε τους λοιδόρησαν και τους απαξίωσαν όπως κάποιους ομολογητές συνεπισκόπους τους;
Επίσκοποι, ΠΛΗΝ ΕΠΑΙΝΕΤΕΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ, ανάξιοι της αποστολής τους και κατώτεροι των προσδοκιών του πιστού λαού, δειλοί, ένοχοι, συμβιβασμένοι, άφωνοι, άπραγοι, απλοί διαχειριστές της επισκοπικής εξουσίας, διεκπεραιωτές εγκυκλίων και γραφειοκρατικών πράξεων,νεροκουβαλητές και αβανταδόροι της αντίθεης εξουσίας.
Κάποιοι από αυτούς λαλίστατοι και ακάματοι όταν πρόκειται να πετροβολήσουν παραδοσιακούς και ομολογητές κληρικούς και λαικούς (όρα περίπτωση Θεσσαλονίκης Ανθίμου) και όταν επίκειται, πλειοδοτώντας σε "πολιτικά ορθές" και τραγικά α-θεολόγητες και αντι-εκκλησιαστικες θέσεις, να αποσπάσουν ψευτοπροοδευτικά εύσημα-εφαλτήρια, ενδεχομένως, για τη μελλοντική ανύψωσή τους στην επίφθονη αρχιεπισκοπική καθέδρα (όρα προαναφερθείσες περιπτώσεις ψευτοπροοδευτικών μητροπολιτών).

Ακόμη και κοσμικώς φρονούντες συμπατριώτες μας έχουν διαπιστώσει τη σκανδαλώδη αφωνία και απραξία των "ποιμένων" μας. "Πού είναι η Εκκλησία;", αναρωτιούνται, μέσα σε αυτόν το σεισμό; "Γιατί δεν μιλάνε οι δεσποτάδες;", τους ακούει κανείς να διερωτώνται ευλόγως! "Τι κάνει ο Ιερώνυμος;", τους ακούμε συχνά να λένε! Και να οικτείρουν τους επισκόπους και να εκφράζονται απαξιωτικά για την Εκκλησία... Τι να τους απαντήσει, άραγε, κανείς; 

Η υποκριτική τέχνη τής διπλωματίας επί θρησκευτικών ζητημάτων, εκτρέφει τούς ραββίνους τύπου Μορντεχάι Φριζή

1) Εφόσον ο ραββίνος Μορντεχάι Φριζή ταυτίζει τόν "ορθόδοξο" (sic) ιουδαϊσμό μέ τόν Σιωνισμό, τά περί σεβασμού τών άλλων πίστεων (δογμάτων) είναι "στάχτη στά μάτια". Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε δηλαδή. Ο Σιωνισμός καταργεί όλα τά δόγματα χάριν μιάς "νέο-πίστης", χάριν ενός νέου παγκόσμιου θρησκευτικού δόγματος, τό οποίο, θέλοντας καί μη θέλοντας, θά κληθούμε όλοι νά σεβαστούμε - καλύτερα νά δεχθούμε - γιά νά ζήσουμε. Νά δούμε "άσπρη μέρα", φυσικά, πάντα μέ δανεικά λεφτά.

2) Εφόσον ο ραββίνος Μορντεχάι Φριζή ταυτίζει τόν αντισιωνισμό μέ τόν αντισημιτισμό, η ανοχή που εισηγείται έναντι τών άλλων δογμάτων (πίστεων) είναι κάλπικη, υποκριτική και ψευδής.

3) Εφόσον ο ραββίνος Μορντεχάι Φριζή αποδίδει αντισημιτισμό στούς αγίους τής καθ' ημάς πίστεως (αγ. Κοσμά Αιτωλό, αγ. Ιωάννη Χρυσόστομο) οφείλει νά μάθει ότι στήν εποχή τών αναφερομένων αγίων, η λέξη "αντισημιτισμός" ήταν εντελώς άγνωστη. Άν οι άγιοι αυτοί ήταν αντί-Ιουδαίοι, τότε, τόν πρώτο που πρέπει νά κατηγορήσει ως "αντί-Ιουδαίο", κατ' επέκταση δέ, ως αντί-Σημίτη καί αντί-Σιωνιστή, δέν είναι άλλος από τόν Ιησού Ναζωραίο Βασιλέα Ιουδαίων, τόν οποίο οι προγονοί του σταύρωσαν ειπόντες : "εμείς βασιλιά έχουμε τόν Καίσαρα". Σημειωτέον, ο Καίσαρας ετιμάτο ως θεός από τούς Ρωμαίους. Ήταν εξυπνότεροι οι Ρωμαίοι τών επιγόνων τού Μ. Αλεξάνδρου, δέν υποχρέωσαν τους Ιουδαίους ή άλλους υποταγμένους, να θυσιάζουν στό ρωμαϊκό πάνθεον, τό οποίο συμπεριλάμβανε καί τόν αυτοκράτορα. Καί οι Ρωμαίοι τής εποχής εκείνης "σέβονταν" τίς πεποιθήσεις τών κατακτημένων λαών !

Άν ο ραββίνος Μορντεχάι Φριζή έχει ή προτείνει τέτοιου είδους "σεβασμό", καλά θά κάνει νά τόν κρατήσει γιά τόν εαυτό του καί γιά τούς Σιωνιστές φίλους του, τούς οποίους λάβρως υπερασπίζεται. Η υποκριτική τέχνη τής διπλωματίας επί θρησκευτικών ζητημάτων, εκτρέφει τούς ραββίνους τύπου Μορντεχάι Φριζή. Οι έτεροι τού Ισλάμ ακολουθούν τήν μέθοδο τού αποκεφαλισμού τών απίστων. Τά περί σεβασμού τής θρησκείας τών άλλων, τά ακούν "βερεσέ".

Προφάσεις Διπλωματίας εν αμαρτίαις Θεολογίας

Αυτά, που ποτέ δέν μάς είπαν, γιά τήν Θεία καί Ιερά Μετάληψη

Επειδή πολλά γράφτηκαν (1) διαβάστε τήν απάντηση, που έδωσαν γιά τό συγκεκριμένο ζήτημα  οι άγιοι Κολλυβάδες διά χειρός αγίου Αθανασίου του Παρίου - Κολλυβάς τού 18ου αιώνος.

Σημειώνω, ο αρθρογράφος κ. Νεονάκης διαπραγματεύεται τό ζήτημα τής προσέλευσης τών πιστών στήν Θεία Κοινωνία μέ αναφορά στόν 9ο Αποστολικό Κανόνα.
Ασχέτως πρός αυτό, σχετικό όμως πρός τούς Αποστολικούς Κανόνες, είναι καί το νά μήν εορτάζουν οι πιστοί δυό φορές μέσα στό χρόνο τήν ίδια εορτή, όπερ συνέβη μέ τήν ημερολογιακή καινοτομία. Βλέπε παραπομπή (2).

Επιμέλεια βιβλίου υπό μακαριστού Ιερομονάχου Θεοδωρήτου, Αγιορείτου, εκδοθέν τό 1988 (3). Ασφαλώς, ουδείς τό γνωρίζει. Γνωστοί οι λόγοι. Ο Ιερομόναχος Θεοδώρητος ήταν διωχθείς εκ τού Αγίου Όρους, επειδή ηρνείτο νά μνημονεύει τόν οικουμενικό Βαρθολομαίο καί τούς πρό αυτού αιρετικούς πατριάρχες. Ήταν Παλαιοημερολογίτης.

(1)  https://www.facebook.com/ioannis.neonakis.35/posts/10155670726833744

(2)  Σχετική μαρτυρία υπάρχει στίς Αποστολικές Διαταγές : « μηκέτι παρατηρούμενοι μετά Ιουδαίων εορτάζειν», τονίζοντας ότι το χριστιανικό Πάσχα δεν έχει καμία σχέση με το Πάσχα των Ιουδαίων :  « Δει ουν υμάς αδελφοί, τους τω του Χριστού εξηγορασμένους τιμίω αίματι, τας ημέρας του Πάσχα ακριβώς ποιείσθαι μετά πάσης επιμελείας μετά τροπήν ισημερινήν,όπως μη δις του ενιαυτού ενός παθήματος μνείαν ποιήσθε, αλλά άπαξ του έτους του άπαξ αποθανόντος ...».

Βλέπε «Λειτουργικά στοιχεία στό έργο τών Αποστολικών Διαταγών»,
Διπλωματική Εργασία που υποβλήθηκε στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., υπό ΤΑΓΑΡΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ,
Θεσσαλονίκη 2010, σελ. 114 - παραπομπή μέ αριθμ. 783 σέ 5,17,PG 1,888BC .(=SC329,268-270)
http://ikee.lib.auth.gr/record/126516/files/GRI-2011-6673.pdf

(3)  Η απάντηση τών αγίων Κολλυβάδων, ως πρός τό ζήτημα τής Θείας Μεταλήψεως, κατά τόν άγιο Αθανάσιο τόν Πάριο.
https://drive.google.com/drive/folders/0B10nRQ2KXoC_WVFScVZDeDVlZkE?usp=sharing

Δεύτερο Μέρος : Είναι, παρείναι, απείναι κλπ.

Τό Πρώτο Μέρος εδώ http://kyprianoscy.blogspot.gr/2017/10/blog-post_20.html

Λέει ο φιλόσοφος στά ασυνάρτητα "θεολόγια", που ακούσαμε : ο Θεός είναι ελεύθερος από τήν θεότητά του. Δηλαδή, η θεότητα είναι αναγκαιότητα τού θεού (σημ. καί η βλακότητα είναι η αναγκαιότητα τής ηλιθιότητας συμπληρώνω), οπότε η ελευθερία μας δίνει τήν απάντηση στόν τρόπο τής ύπαρξης είτε τού θεού είτε τού ανθρώπου. Βάζουμε καί τήν αγάπη μέσα.

Νύν υπέρ πάντων η ελευθερία καί ο ελευθεροτεκτονισμός (Μασονία), που απεχθάνεται τήν αλήθεια και τήν πίστη, όπως τήν ορίζει ο απ. Παύλος. Η Μασονία υποκαθιστά τήν πίστη μέ τήν (επιστημονική) απόδειξη. Άρα, ελευθερία σημαίνει θεός καί αληθεία σημαίνει "τί εστί αλήθεια ;".

Τήν εποχή τού Ποντίου Πιλάτου δέν είχαμε τόν Δαρβίνο, παρένθεση : αιτιώδης αρχή η αμοιβάδα, δέν είχαμε τό μπίγκ μπάνγκ, δέν είχαμε τόν Φρόιντ - αιτιώδης αρχή η αρχή τής ηδονής που τώρα τήν κάναμε αρχή τής σχέσης - αλλά δεν είχαμε καί τό CERN ! Που θα βρεί τό σωμάτιο Higgs - μερικοί τό ονόμασαν σωμάτιο τού θεού - καί θά μάς φτιάξει ένα νέο Σύμπαν κατόπιν μίας μεγαλύτερης μεγάλης έκρηξης. Η αιτιώδης αρχή τής ελευθερίας, η οποία αίρει κάθε αναγκαιότητα, μάς τό υπόσχεται. Πάμε να φύγουμε. Λυπάμαι μόνο τά θύματα που τόν άκουσαν, καθώς καί εκείνους που θά τόν διαβάσουν.

Είναι, παρείναι, απείναι κλπ.

Από Φιλοσοφία καλά πάμε. Από Θεολογία κολλήσαμε στό πρόσωπο, στή σχέση καί στήν εμπιστοσύνη. Έγινε εμπιστοσύνη τό "1 Ἔστιν δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων" (Εβ. ια΄). Μείναμε καί από λάδια (έρωτας).

Καί «... η ύπαρξη (σ.σ. παρείναι) προηγείται τής ουσίας (σ.σ. απείναι) ». Είναι τής Φιλοσοφίας αυτό, κατά Γιανναρά. Δηλαδή, η παρουσία τής ύπαρξης προηγείται τής απουσίας (μηδενισμός) τής ύπαρξης ή ακόμη - γιατί όχι ; - καί αυτής τής ουσίας ! Νομίζω, εδώ μπλέξαμε.

Η Θεολογία άλλα μάς λέει. Ότι εκ τών ουκ όντων τά όντα παρήχθησαν. Κάπως γενικότερα δέ, από μή προϋπάρχουσα ύλη παρήχθη ο αισθητός, ορατός καί αόρατος ( : μή αισθητός) κόσμος. Εξ αυτών είναι καί ο «τής δικαιοσύνης Ήλιος νοητός», ο οποίος καταυγάζει ως Φώς, νοερό βέβαια, τήν «ἡμέρα μία» τής Δημιουργίας : «3 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς·καὶ ἐγένετο φῶς».

Η επιστήμη μετά τών διακονούντων αυτήν, βλέπει ή μάλλον εικάζει, τό φώς μιάς μεγάλης έκρηξης. Είναι τό λεγόμενο big bang, τού οποίου τό φώς αδυνατεί νά φωτίσει τούς νοερούς οφθαλμούς τής ψυχής καί ο νοητός Ήλιος τής δικαιοσύνης εκλείπει.

Τό Δεύτερο Μέρος εδώ  http://kyprianoscy.blogspot.gr/2017/10/blog-post_21.html

Σχόλιο σέ φωτογραφία

Θεατρική διαβολοπαράσταση

Αφού διαβάσετε πρώτα τή συνέντευξη (*), διαβάστε έπειτα καί τό σχόλιο. Είναι αυτό :

Θεός καί διάβολος αδέλφια ; Συγχαρητήρια θεατράνθρωπε. Εσένα θέλουμε, νά ξαναζωντανέψεις τούς Μανιχαίους. Καλός δάσκαλος ο Πεσσόα, αλλά αδιάβαστος. Χρυσώνει τό χάπι μέ τήν αγάπη, τά βρήκε, μάς λέει ο Πεσσόα, ο διάβολος μέ τό θεό, προφανώς τού Πεσσόα, πάψαν νά τσακώνονται καί απλά κουβεντιάζουν. Κάνουν διάλογο αγάπης - αγάπης τού Πεσσόα - πόσους θά φάει ο ένας καί πόσους ο άλλος. Ε, όχι να τά χαλάσουν στή μοιρασιά τού Πεσσόα ! Τού διαβόλου του καί τού θεού του.

Άντε καί παράτα μας Πεσσόα κι εσύ κυρ Γιώργη Χρανιώτη.
(*) http://www.katanixis.gr/2017/10/blog-post_445.html

2. Σέ τί απέβλεπε η Καινοτομία τού ημερολογίου ;

 - Kyprianos Christodoulides : Παρακολουθώ μέ ενδιαφέρον τα σχόλια (*), διαφεύγει, όμως, τής προσοχής τών σχολιαστών, ο τίτλος τής ανάρτησης : "δέν υπάρχει γιά τόν Θεό παλιό και νέο ημερολόγιο", τού π. Σάββα Αχιλλέως.

Αφού, λοιπόν, ο Θεός αδιαφορεί, γιατί εμείς νά ενδιαφερόμαστε; Τό μόνο πού τόν ενδιαφέρει, είναι να πιστεύουμε ή νά δεχόμαστε, ότι όλοι οι δρόμοι οδηγούν ... στή Ρώμη. Δηλαδή, οδηγούν στόν ένα θεό γιά όλους.

Οπότε, αγαπητοί σχολιαστές, αφήστε τά πληκτρολόγια καί συμμορφωθείτε μέ τήν υπόδειξη τού πνευματικού Γέροντα Σάββα - άς έχουμε τήν ευχή του - άν θέλετε νά οδηγηθείτε, τελικά, στήν θέωση. Τί τά θέλετε τά εορτολόγια, τά εκκλησιολόγια, τά ημερολόγια ή ακόμη κι αυτά τά "θεολόγια" ; Κάνετε αυτό που συνιστά καί, η πνευματική Συμπαντική Οντότητα, θά σάς ανταμείψει. Είναι βεβαιότερο τού βέβαιου. Αδιάφορος ο θεός, αδιάφοροι κι εμείς, αφού λέμε "γεννηθήτω τό θέλημά σου, ως εν ουρανώ, καί επί τής γής" καί τά εξής.

Τελικά, νομίζω, έχουν δίκιο οι οικουμενιστές. Ωστόσο, μέ προβληματίζει τό εμφανισιακό σχήμα τους, όπως καί οι ναοί τους. Τί τά θέλουν όλα αυτά ; Τόν ενδιαφέρουν τόν θεό (συμπαντική Οντότητα) ή όχι ;

- Robin Edison
Σας παρακαλώ κύριε Κυπριανέ, θα ασχολούμεθα τώρα και με τα "μη ενδιαφέροντα" του θεού; Πάντως με αυτές τις ασυνάρτητες γενικεύσεις που κάνουν πολλοί πνευματικοί, μας βλέπω στο "Δρομοκαΐτειο" να ψάχνουμε τους "Νεφελίμ" που ζουν ανάμεσα μας !

- Kyprianos Christodoulides
Μόλις βγήκα από Δρομοκαΐτειο. Ώ, όχι ! Μήν πάει ο νούς σου σέ κακό. Επίσκεψη συγγενούς έκανα. Παρενθετικά τό κατώτερο

Η σημερινή είδηση μάς πληροφορεί ότι αρχίζει ο διάλογος (θεολογικός) μεταξύ Αγγλικανών καί Ορθοδόξων. Ερώτηση : Οι Ορθόδοξοι θά θέσουν τό ζήτημα τού αγγλικανικού Δόγματος, σύμφωνα μέ τό οποίο αρχή τής, κατ' αυτών, εκκλησίας είναι ο κάθε εστεμμένος ; Βεβαίως, δέν είναι μόνο αυτό είναι καί ... . Άς τα πάρει τό ποτάμι ή Ποτάμι.

- Robin Edison
Αυτό που μας ενδιαφέρει εμάς κ.Κυπριανέ, είναι να έχουν "πράξεις αρετής". Όλα τ' άλλα καλά το είπατε "Άς τα πάρει τό Ποτάμι."

- Kyprianos Christodoulides
Αυτό, "γιά τόν Θεό υπάρχουν μόνο οι πράξεις αρετής", τού γ. Σάββα - νά έχουμε τήν ευχή του - είναι καί τό τελευταίο, που είχα σκοπό νά γράψω, κύριε Ρόμπιν, εξερχόμενος τού Δρομοκαϊτείου.

Πράξις εστί θεωρίας επίβασις, γράφει ένας άγιος τής καθ' ημάς Εκκλησίας. Άν η θεωρία μας είναι σκάρτη, σκάρτες καί οι αρετές μας. Οι ενδιαφερόμενοι άς αναζητήσουν τόν "Περί Παρθενευόντων" λόγο, τού αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Ο γ. Σάββας - νάχουμε τήν ευχή του - μάλλον δέν θά τόν είχε υπόψη.

(*) https://www.facebook.com/chiefziogas/posts/10213635429430731

Σέ τί απέβλεπε η Καινοτομία τού ημερολογίου ;

Από ιστοσελίδα φέησμπουκ όπου καί εγράφη (εν περιλήψει) τό κατωτέρω :

- Γιάννης Ζιώγας : «Τι πραγματικα θελανε απο την αρχη;;;; Αυτο που τελικα πετυχανε, την διχογνωμια και τον εμφηλιο πολεμο μεταξη Ορθοδοξων αδερφων!!! Μας κουλουριασε ο σατανας στην παγιδα και αντε να βγαλουμε ακρη!!! Προσωπικα πιστευω οτι κακη καινοτομια και κακος νεοτερισμος ειναι μονον αυτος που θιγει το Δογμα αυτο καθε αυτο»

Σχόλιο Κυπριανός Χ
Αυτό που πραγματικά θέλανε, αυτό που τελικά πέτυχαν, ότι μάς κουλούριασε ο σατανάς στήν παγίδα του, έχω τήν γνώμη, ήταν η επικράτηση καί κυριαρχία του ελευθεροτεκτονισμού, αφανούς όντος τότε του Σιωνισμού καί εμφανέστατου σήμερα. Η Πίστη αποδομείται βήμα - βήμα πρός χάριν τής συμπαντικής (ποιάς ; ) Οντότητας .

Η αποδοχή εκ μέρους τής Εκκλησίας τής ελευθεροτεκτονικής πρότασης ή δόγματος επιστημονικής αλήθειας, δηλώνει τήν συγκατάθεσή της σέ κάθε τεκτονική θεώρηση τών πραγμάτων, αρκεί νά γίνονται δεκτά όσα η επιστήμη εισηγείται. Παράδειγμα ο εγκεφαλικός "θάνατος".

Καί όσα, μέν, είναι θεωρητικά αποδείξιμα κατόπιν (εξ αντικειμένου) πειράματος, αυτό ουδείς δύναται νά τό απορρίψει. Όταν όμως οι θεωρίες ή θεωρήματα δέν επαληθεύονται πειραματικά, παραδείγματος χάριν, ότι ο κτιστός χρόνος οφείλει νά γίνει ακριβής επί ζημία τής Πίστεως, καί αυτή η απόδειξη δέν λαμβάνεται διόλου υπόψη, τότε καθίσταται προφανής ο σκοπός. Δέν είναι άλλος από τήν διολίσθηση (ενσυνείδητη ή ακούσια) τής Ορθοδοξίας - βεβαίως καί τών Ορθοδόξων - στό τεκτονικό καί σιωνιστικό πνεύμα πλάνης . Καί αυτό είναι τό δόγμα τής πειραματικά επαληθεύσιμης αλήθειας. Η θεία Ενανθρώπηση είναι ;

Η συνέχεια εδώ http://kyprianoscy.blogspot.gr/2017/10/2.html